Atos 7

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Tsenam saserdoticunapa mas mandacoqnin Estebanta taporqan:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Estebannam queno yasquerqan: “Respetashqa tëtacuna y israel marca mayicuna, canan parlapäyanqaqta wiyaräyämë: Une castantsic Abrahamtam manaraq Haran nishqan marcaman ewar, Mesopotamia nishqan marcallachoraq quecaptin, allapa puedeq Diosnintsic yuripur, queno parlaparqan:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ‘Abraham, que marcata y castequicunata jaqirïcur, ewaquï pushanqaq sitiuman’ nishpa.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tsenam Caldea nishqan marcapita Haran marcaman eucorqan. Tse marcacho yachecaptinnam, papänin wanuquicorqan. Tsepitanam Abrahamta Dios pushacamorqan que yachecanqantsic marcaman.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Peru tsepin Abrahamta Dios manaran chacran qorqanraqtsu, ni juc japarquillatapis. Peru änerqanmi peta y mirenincunata que marcacunata qonanpaq, manaraq tsurin quecaptinpis.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Jina quenopis Dios nerqanmi: ‘Tse castequicunam forasteruno caru marcacho yachayanqa; chuscu pachaq watanpim melanashqa y allqutsashqa sirwipacoq esclabu cayanqa.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Peru noqam jusgar castigashaq tse allqutsaqnin nunacunata. Tsepitaran tse marcapita castequicuna librina shayämonqa que marcaman, y quechonam adorayämanqa’ nishpam.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Änishqanchomi Abrahamta Dios mandarqan, llapan ollqu wamra yuricoqcunata señalatsiyänanpaq. Tsemi Isaactapis yuriconqanpita puwaq junaqllata Abraham tseno señalarqan. Tsenollam Isaacpis rurarqan tsurin Jacobta; jina Jacobpis tsenomi rurarqan chunca ishque (12) tsurincunata. Pecuna cayarqan Israelcho chunca ishque (12) casta nunacunapa tëtancunam.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 “Tse nunacunam wauqincuna Joseta chiquiyarqan. Tseno chiquir embidiosu carmi, esclabupaq rantiquicuyarqan Egiptu nasionman apacuyänanpaq. Peru Josetaqa Diosmi yanaparqan,
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 imeca desgrasiacunacho jipaptinpis, librarqanmi. Y rey faraonpa nopancho allapa cäyicoq cananpaqmi, Dios yachenin qorqan. Tsemi rey faraon churarqan Egiptu nasioncho y palasiuchopis mandacunanpaq.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 “Tsepinmi amruna jipaqui watacuna carqan Egiptucho y Canaan nishqan marcacunacho. Tsemi une castantsiccuna micurcuyänanpaq mana pasepa ni ima carqantsu.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Peru Egiptucho trigu canqanta musyarirninnam, Jacob cacharqan tsurincunata trigu ranteq. ˻Pecunam cayarqan castantsiccuna.˼ Tse ewayanqanqa primera besmi carqan.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ishque cuti ewayanqanchonam pecunata Jose willarqan wauqincuna cashqanta. Y tsenopam rey faraon musyarerqan Josepa castancuna cashqanta.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Tsepitanam Jose qayatserqan papänin Jacobta y llapan castancunata Egiptuman eucuyänanpaq. Tse ewaqcuna cayarqan qanchish chunca pitsqa (75) nunacunam.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Tsemi Jacob llapan castancunawan Egiptuman täraq eucorqan. Tsechonam Jacob y castantsiccunapis wanucuyarqan.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Wanucuyaptinnam, ayancunata apacuyarqan Siquem nishqan marcaman pampecuyänanpaq. Tse sepulturatam tëtantsic Abraham Hamor jutiyoq nunapa tsurincunapita chaniyoqcho rantishqa carqan.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 “Abrahamta Dios änishqanta cumplinanpaq ichicllana pishicaptinnam, Egiptu marcacho Israel casta nunacuna llutepa miracurcuyarqan.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Tsepinmi Egiptucho rey jucna quecarqan. Tse mandacoqqa manam reqerqantsu Joseta.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Tse reymi engañuwan llapan castantsiccunata allapa allqutsarqan; y wamracuna wanuyänanpaqmi tseraq yureq llullu wamrancunata jaqiriyänanpaq mandacorqan.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Tse tiempum Moises yuriquicorqan. Pëqa allapa shumaqllallanmi Diospaq carqan. Y quima quillallam mamänin wayincho caratserqan.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Tsepitanam wamrata jaqiriyaptin, rey faraonpa warmi tsurin tariquicur, wayinman apacorqan quiquinpa wawantano wätacunanpaq.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Tsemi Moisesqa Egiptucho llapan imatapis yachatsiyanqancunata yachacorqan; y allapa reqishqa nunam carqan parleninrecur y rureninrecur.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 “Chuscu chunca (40) watayoq quecarninnam, Moises munarqan Israel marca mayincuna watucaq eweta.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Tsenam pecunaman ewarnin, riquecorqan marca mayin nunata juc Egiptu nuna maqaquicaqta. Tsenam marca mayinpa biennin yarqur tse Egiptu nunata maqarnin wanupuquicorqan.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisesqa pensarqan marca mayincunata librananpaq Dios peta churashqanta cuentata qocuyänantam; peru pecuna manam ni ichicllapis cuentata qocuyarqantsu.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Waräninnam Moises ishcaq marca mayincunatana quiquincuna pura pelyaquicaqta tarïcorqan. Y tse nunacunata washeta munarninnam, nerqan: ‘Au, nunacuna, ¿imanirtaq tse castalla quecarnin, maltratanacur maqanacuyanqui?’ nishpa.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Tsenam yanaqinta maqaquicaq nuna Moisesta juclla cumarirnin, nerqan: ‘¿Pitaq qamtaqa noqacunacho mandacoq y jues canequipaq churashorqonqui?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 ¿O qanyan Egiptu nunatanocu noqatapis wanuratsimeta munanqui?’ nishpa.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Tse nenqanta Moises wiyecurnam, Madian nishqan marcaman safar eucorqan. Tsechonam forasteruno täcorqan y ishque tsurincunam tse marcacho yuriquicorqan.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 “Tsepita chuscu chunca (40) watatanam Sinai nishqan tsunyaq jircapa laduncho shira casha rupecaqcho Moisesta juc anjel yuripïcorqan.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Tse nina rupecaqta riquecurnam, Moises espantacorqan. Y mas nopanman ricananpaq witïcuptinnam, Dios queno parlapëcorqan:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Moises, noqaqa une castequicuna Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa Diosninmi cä’ nishpa. Tseta wiyecurninnam, Moisesqa mantsaquewan catatarnin, ni balorninpis carqantsu ricananpaq.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Tsenam Dios yape queno parlaparqan: ‘Llanqiquita qotuquï; porqui jaluranqequi patsaqa sagradum.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Alleqpam ricarqö sirwimaq israel nunacuna Egiptucho allapa allqutsashqa cayanqanta. Pecuna llaquishqa mañacayämonqantam wiyarqö. Tsemi pecunata libranäpaq shamorqö. Canan ewë, noqam Egiptu marcaman cachaq’, nishpa.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 “Moisesta despresyarnin ‘¿Pitaq qamta churashorqonqui mandayämaqnïcuna y juesnïcuna canequipaq?’ nicayaptinpis, petam Dios shira casha rupecaqcho anjelninwan yuriputsir, cacharqan mandaqnincuna y libraqnincuna cananpaq.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Jina pemi jorqamorqan Egiptupita une castantsiccunata, Diospa poderninwan tuquilaya señacunata y milagrucunata rurarnin. Tsenollam ‘Puca Lamar’ nishqanchopis, y tsunyaq jircacunacho chuscu chunca (40) watanpi quecayaptinpis rurarqan.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Jina quiquin Moisesmi Israel marca mayincunata queno nerqan: ‘Noqantsic castapitam Dios cachamonqa noqatano profetata; ˻petam cäsuyanqui˼’ nishpa.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moisesmi jina quecarqan tsunyaqcho une castantsiccunawan juntu. Jina petam Sinai nishqan jircacho anjel parlaparqan. Y pemi chasquerqan alli cawacunapaq willaquicunata noqantsicta willamänantsicpaq.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 “Peru Moises willacushqanta une castantsiccuna manam cäsuyarqantsu. Y munayarqan Egiptu marcaman cutiquitam.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Tsemi Aaronta niyarqan: ‘Diosnintsiccuna ruramï pushamänantsicpaq; porqui manam musyantsictsu Egiptu marcapita jorqamaqnintsic Moisesta ima pasashqantapis’ nishpa.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Tsenam tse junaqcuna orupita juc wishipa imajinta rurayarqan. Tsepitanam animalcunata pishtar, tse imajinpaq juc fiestata rurayarqan, tse quiquincuna rurayashqan imajinta sumätsirnin.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Tsemi Dios pecunapita raquicacurerqan y dejarerqan, sielucho qollurcunata adorarnin cacuyänanpaq. Tsemi escribirëcan Diospaq une profetacunapa libruncho, queno:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 sinoqa imajin Molocpaq wayin rurecurmi, puritsicuyarqequi.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 “Une castantsiccunapam carpapita rurashqa Diospaq musyatsicoq inglisiancuna tsunyaqcho cayäporqan. Y imanopis rurananpaq Moisesta Dios ricatsishqannomi, tse inglisiata rurayarqan.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Tse inglisiatam une awiluntsiccuna erensiatano chasquiyarqan. Y Dios yanapayaptinmi, tse marcacunacho täraq nunacunata qarqur shamurnin, Josuewan shamoq nunacuna unena tse inglisiata apayämorqan. Tsenopam tse marcacunacho dueñu ticrarir, carpallapita rurashqa inglisiata catsiyarqan, asta rey Davidpa tiempunyaq.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Rey Davidtaqa Diosmi imecachopis yanaparqan. Tsemi munarqan Jacob adoranqan Diosnintsicpaq juc jatun templun rurecapita.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Peru Davidpa tsurin rey Salomonran tse templutaqa ruratserqan.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Tseno quecaptinpis, sielucho quecaq Diosqa manam nunacuna rurayashqan templucunallachotsu täran. Tsemi Diosnintsicpa une profetanpis queno willacun:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Rara sielupitam mandaquicä;
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 ¿Manacu noqa llapan imecacunatapis camashqa cä!’ nishpam, nin Dios.”
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Tseno nirirnam, Esteban queno nerqan: “Peru qamcunaqa allapa torpi Diosta mana cäsoq nunacunanomi rumi shonqu cayanqui; y manam ni wiyaq tucuyanquipistsu. Tseno carmi, une castequicunano Santu Espiritupa contran caquicayanqui.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 ¿Acasu castequicuna Diospa une profetancunata jucllellatapis alli tratayarqancu! Antis Jutsannaq Shamoq nunapaq willacoqcunatapis wanutsiyarqanmi. Y qamcunanam tse quiquin Jutsannaq Shamoq nunata traisionar, wanuratsiyarquequi.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Y anjelnincunawan mandamientuncunata qamcunaman Dios apatsimushqa quecaptinpis, manam cäsucuyashqatsu cayanqui” nir.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Esteban tseno nenqanta wiyecurnam, autoridacuna quiruncunatapis uchurraq shonquncunacho mas feyupa coleracurcuyarqan Estebanpa contran.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Peru Estebanqa Santu Espiritupa poderninwan carmi, rara sieluman ñuquircur, riquecorqan chipapëcaq Diospa glorianta y Teyta Jesusta Dioswan juntu quecaqta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Tsenam Esteban queno nerqan:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Esteban tseno nïcuptinnam, parlanqanta mana wiyayänanpaq rinrincunatapis tsapacurcurnin, qaparir qayarir coripäcuyarqan Estebanta tsaricurcuyänanpaq.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Tsarircurnam, tse marcapa jacninman jorqurir tsampiquicuyarqan. Tse uli testigucunanam juc jobin Saulu jutiyoqta acshunancunata umpacuyarqan.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Tsampiquicayaptinnam, Esteban queno mañacorqan:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tseno nirirninnam, qonquriquicur, fuertipa queno nerqan:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.