Atos 7

Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tsenam saserdoticunapa mas mandacoqnin Estebanta taporqan:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Estebannam queno yasquerqan: “Respetashqa tëtacuna y israel marca mayicuna, canan parlapäyanqaqta wiyaräyämë: Une castantsic Abrahamtam manaraq Haran nishqan marcaman ewar, Mesopotamia nishqan marcallachoraq quecaptin, allapa puedeq Diosnintsic yuripur, queno parlaparqan:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 ‘Abraham, que marcata y castequicunata jaqirïcur, ewaquï pushanqaq sitiuman’ nishpa.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Tsenam Caldea nishqan marcapita Haran marcaman eucorqan. Tse marcacho yachecaptinnam, papänin wanuquicorqan. Tsepitanam Abrahamta Dios pushacamorqan que yachecanqantsic marcaman.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Peru tsepin Abrahamta Dios manaran chacran qorqanraqtsu, ni juc japarquillatapis. Peru änerqanmi peta y mirenincunata que marcacunata qonanpaq, manaraq tsurin quecaptinpis.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Jina quenopis Dios nerqanmi: ‘Tse castequicunam forasteruno caru marcacho yachayanqa; chuscu pachaq watanpim melanashqa y allqutsashqa sirwipacoq esclabu cayanqa.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Peru noqam jusgar castigashaq tse allqutsaqnin nunacunata. Tsepitaran tse marcapita castequicuna librina shayämonqa que marcaman, y quechonam adorayämanqa’ nishpam.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Änishqanchomi Abrahamta Dios mandarqan, llapan ollqu wamra yuricoqcunata señalatsiyänanpaq. Tsemi Isaactapis yuriconqanpita puwaq junaqllata Abraham tseno señalarqan. Tsenollam Isaacpis rurarqan tsurin Jacobta; jina Jacobpis tsenomi rurarqan chunca ishque (12) tsurincunata. Pecuna cayarqan Israelcho chunca ishque (12) casta nunacunapa tëtancunam.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “Tse nunacunam wauqincuna Joseta chiquiyarqan. Tseno chiquir embidiosu carmi, esclabupaq rantiquicuyarqan Egiptu nasionman apacuyänanpaq. Peru Josetaqa Diosmi yanaparqan,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 imeca desgrasiacunacho jipaptinpis, librarqanmi. Y rey faraonpa nopancho allapa cäyicoq cananpaqmi, Dios yachenin qorqan. Tsemi rey faraon churarqan Egiptu nasioncho y palasiuchopis mandacunanpaq.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 “Tsepinmi amruna jipaqui watacuna carqan Egiptucho y Canaan nishqan marcacunacho. Tsemi une castantsiccuna micurcuyänanpaq mana pasepa ni ima carqantsu.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Peru Egiptucho trigu canqanta musyarirninnam, Jacob cacharqan tsurincunata trigu ranteq. ˻Pecunam cayarqan castantsiccuna.˼ Tse ewayanqanqa primera besmi carqan.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ishque cuti ewayanqanchonam pecunata Jose willarqan wauqincuna cashqanta. Y tsenopam rey faraon musyarerqan Josepa castancuna cashqanta.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Tsepitanam Jose qayatserqan papänin Jacobta y llapan castancunata Egiptuman eucuyänanpaq. Tse ewaqcuna cayarqan qanchish chunca pitsqa (75) nunacunam.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Tsemi Jacob llapan castancunawan Egiptuman täraq eucorqan. Tsechonam Jacob y castantsiccunapis wanucuyarqan.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Wanucuyaptinnam, ayancunata apacuyarqan Siquem nishqan marcaman pampecuyänanpaq. Tse sepulturatam tëtantsic Abraham Hamor jutiyoq nunapa tsurincunapita chaniyoqcho rantishqa carqan.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Abrahamta Dios änishqanta cumplinanpaq ichicllana pishicaptinnam, Egiptu marcacho Israel casta nunacuna llutepa miracurcuyarqan.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Tsepinmi Egiptucho rey jucna quecarqan. Tse mandacoqqa manam reqerqantsu Joseta.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Tse reymi engañuwan llapan castantsiccunata allapa allqutsarqan; y wamracuna wanuyänanpaqmi tseraq yureq llullu wamrancunata jaqiriyänanpaq mandacorqan.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Tse tiempum Moises yuriquicorqan. Pëqa allapa shumaqllallanmi Diospaq carqan. Y quima quillallam mamänin wayincho caratserqan.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Tsepitanam wamrata jaqiriyaptin, rey faraonpa warmi tsurin tariquicur, wayinman apacorqan quiquinpa wawantano wätacunanpaq.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Tsemi Moisesqa Egiptucho llapan imatapis yachatsiyanqancunata yachacorqan; y allapa reqishqa nunam carqan parleninrecur y rureninrecur.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Chuscu chunca (40) watayoq quecarninnam, Moises munarqan Israel marca mayincuna watucaq eweta.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Tsenam pecunaman ewarnin, riquecorqan marca mayin nunata juc Egiptu nuna maqaquicaqta. Tsenam marca mayinpa biennin yarqur tse Egiptu nunata maqarnin wanupuquicorqan.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Moisesqa pensarqan marca mayincunata librananpaq Dios peta churashqanta cuentata qocuyänantam; peru pecuna manam ni ichicllapis cuentata qocuyarqantsu.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Waräninnam Moises ishcaq marca mayincunatana quiquincuna pura pelyaquicaqta tarïcorqan. Y tse nunacunata washeta munarninnam, nerqan: ‘Au, nunacuna, ¿imanirtaq tse castalla quecarnin, maltratanacur maqanacuyanqui?’ nishpa.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Tsenam yanaqinta maqaquicaq nuna Moisesta juclla cumarirnin, nerqan: ‘¿Pitaq qamtaqa noqacunacho mandacoq y jues canequipaq churashorqonqui?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ¿O qanyan Egiptu nunatanocu noqatapis wanuratsimeta munanqui?’ nishpa.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Tse nenqanta Moises wiyecurnam, Madian nishqan marcaman safar eucorqan. Tsechonam forasteruno täcorqan y ishque tsurincunam tse marcacho yuriquicorqan.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Tsepita chuscu chunca (40) watatanam Sinai nishqan tsunyaq jircapa laduncho shira casha rupecaqcho Moisesta juc anjel yuripïcorqan.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Tse nina rupecaqta riquecurnam, Moises espantacorqan. Y mas nopanman ricananpaq witïcuptinnam, Dios queno parlapëcorqan:
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Moises, noqaqa une castequicuna Abrahampa, Isaacpa y Jacobpa Diosninmi cä’ nishpa. Tseta wiyecurninnam, Moisesqa mantsaquewan catatarnin, ni balorninpis carqantsu ricananpaq.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Tsenam Dios yape queno parlaparqan: ‘Llanqiquita qotuquï; porqui jaluranqequi patsaqa sagradum.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Alleqpam ricarqö sirwimaq israel nunacuna Egiptucho allapa allqutsashqa cayanqanta. Pecuna llaquishqa mañacayämonqantam wiyarqö. Tsemi pecunata libranäpaq shamorqö. Canan ewë, noqam Egiptu marcaman cachaq’, nishpa.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Moisesta despresyarnin ‘¿Pitaq qamta churashorqonqui mandayämaqnïcuna y juesnïcuna canequipaq?’ nicayaptinpis, petam Dios shira casha rupecaqcho anjelninwan yuriputsir, cacharqan mandaqnincuna y libraqnincuna cananpaq.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Jina pemi jorqamorqan Egiptupita une castantsiccunata, Diospa poderninwan tuquilaya señacunata y milagrucunata rurarnin. Tsenollam ‘Puca Lamar’ nishqanchopis, y tsunyaq jircacunacho chuscu chunca (40) watanpi quecayaptinpis rurarqan.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Jina quiquin Moisesmi Israel marca mayincunata queno nerqan: ‘Noqantsic castapitam Dios cachamonqa noqatano profetata; ˻petam cäsuyanqui˼’ nishpa.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Moisesmi jina quecarqan tsunyaqcho une castantsiccunawan juntu. Jina petam Sinai nishqan jircacho anjel parlaparqan. Y pemi chasquerqan alli cawacunapaq willaquicunata noqantsicta willamänantsicpaq.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Peru Moises willacushqanta une castantsiccuna manam cäsuyarqantsu. Y munayarqan Egiptu marcaman cutiquitam.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Tsemi Aaronta niyarqan: ‘Diosnintsiccuna ruramï pushamänantsicpaq; porqui manam musyantsictsu Egiptu marcapita jorqamaqnintsic Moisesta ima pasashqantapis’ nishpa.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Tsenam tse junaqcuna orupita juc wishipa imajinta rurayarqan. Tsepitanam animalcunata pishtar, tse imajinpaq juc fiestata rurayarqan, tse quiquincuna rurayashqan imajinta sumätsirnin.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Tsemi Dios pecunapita raquicacurerqan y dejarerqan, sielucho qollurcunata adorarnin cacuyänanpaq. Tsemi escribirëcan Diospaq une profetacunapa libruncho, queno:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 sinoqa imajin Molocpaq wayin rurecurmi, puritsicuyarqequi.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Une castantsiccunapam carpapita rurashqa Diospaq musyatsicoq inglisiancuna tsunyaqcho cayäporqan. Y imanopis rurananpaq Moisesta Dios ricatsishqannomi, tse inglisiata rurayarqan.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Tse inglisiatam une awiluntsiccuna erensiatano chasquiyarqan. Y Dios yanapayaptinmi, tse marcacunacho täraq nunacunata qarqur shamurnin, Josuewan shamoq nunacuna unena tse inglisiata apayämorqan. Tsenopam tse marcacunacho dueñu ticrarir, carpallapita rurashqa inglisiata catsiyarqan, asta rey Davidpa tiempunyaq.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Rey Davidtaqa Diosmi imecachopis yanaparqan. Tsemi munarqan Jacob adoranqan Diosnintsicpaq juc jatun templun rurecapita.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Peru Davidpa tsurin rey Salomonran tse templutaqa ruratserqan.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Tseno quecaptinpis, sielucho quecaq Diosqa manam nunacuna rurayashqan templucunallachotsu täran. Tsemi Diosnintsicpa une profetanpis queno willacun:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Rara sielupitam mandaquicä;
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 ¿Manacu noqa llapan imecacunatapis camashqa cä!’ nishpam, nin Dios.”
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Tseno nirirnam, Esteban queno nerqan: “Peru qamcunaqa allapa torpi Diosta mana cäsoq nunacunanomi rumi shonqu cayanqui; y manam ni wiyaq tucuyanquipistsu. Tseno carmi, une castequicunano Santu Espiritupa contran caquicayanqui.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 ¿Acasu castequicuna Diospa une profetancunata jucllellatapis alli tratayarqancu! Antis Jutsannaq Shamoq nunapaq willacoqcunatapis wanutsiyarqanmi. Y qamcunanam tse quiquin Jutsannaq Shamoq nunata traisionar, wanuratsiyarquequi.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Y anjelnincunawan mandamientuncunata qamcunaman Dios apatsimushqa quecaptinpis, manam cäsucuyashqatsu cayanqui” nir.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Esteban tseno nenqanta wiyecurnam, autoridacuna quiruncunatapis uchurraq shonquncunacho mas feyupa coleracurcuyarqan Estebanpa contran.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Peru Estebanqa Santu Espiritupa poderninwan carmi, rara sieluman ñuquircur, riquecorqan chipapëcaq Diospa glorianta y Teyta Jesusta Dioswan juntu quecaqta.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Tsenam Esteban queno nerqan:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Esteban tseno nïcuptinnam, parlanqanta mana wiyayänanpaq rinrincunatapis tsapacurcurnin, qaparir qayarir coripäcuyarqan Estebanta tsaricurcuyänanpaq.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Tsarircurnam, tse marcapa jacninman jorqurir tsampiquicuyarqan. Tse uli testigucunanam juc jobin Saulu jutiyoqta acshunancunata umpacuyarqan.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tsampiquicayaptinnam, Esteban queno mañacorqan:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Tseno nirirninnam, qonquriquicur, fuertipa queno nerqan:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.