Atos 27
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs ARC
1 Italia marcaman eucuyänanpaq acuerdu ruracäriptinnam, Pablutaqa waquin presucunatawan entregariyarqan ofisial Juliupa maquinman. Pëqa carqan Augustu nishqan tropapä mandacoqninmi.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Tsenam Asia marcapa puertuncunapa pasaq Adramitiupita shamoq barcuman lloqarcur jeqariyarqä. Noqacunawanmi biajecarqan Tesalonica nishqan pueblucho yuricoq Aristarcu jutiyoq nunapis. Tesalonica marcaqa quecan Macedonia marcachomi.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Waränin junaqnam Sidon nishqan puertuman chäriyarqä. Tsechomi ofisial Juliu Pabluta shumaq tratarqan. Tsemi amiguncunata watucaq ewananpaq Pabluta permisun qorerqan. Tsenopam tse amiguncuna Pabluta shumaq atendipäriyarqan.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Sidon nishqan puertupita eucurninnam, allapa bientu defrenti ewayänäta mana dejayämaptin Chipre isla waqtanllapana pasacuyarqä.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lamarpa tseno biajaquicarmi, Cilicia y Panfilia marcacuna frentinpa pasarirnin chäriyarqä Mira nishqan puebluman. Tse puebloqa Licia marcachomi.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tsechomi Alejandria marcapeq Italia marcaman ewaq barcuta ofisial Juliu taririr, tsariramorqan biajicunata siguiyänäpaq.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Y despasiulla ewarninnam, atsca junaq demoracuyarqä. Y allapa sasatam chëcuyarqa Cnidu islapa frentinman. Y mana allinman bientu siguiptinmi, pasacuyarqä Salmon nishqan isla frentinpa Creta islapa tumarnin.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Tseno nacacur lamar cuchunllapa ewaquicarnam, barcuta bientu mana alliman apecachaptin naqueta chäriyarqä Lasea pueblupa laduncho Buenos Puertos nishqan puertullaman.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tseno allapa nacarmi, tiemputa pasacuyarqä allapa resgunam carqan lamarpa biajayänäpaq. Ayunuta rurayänan junaqcunapis pasarishqanam carqan. Tsenam Pablu barcu manejaqcunata willaparnin,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 queno nerqan:
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Peru tse ofisial Juliunam Pablu nishqanta mana cäsushpa, barcucho mandacoqpa y barcu manejaqpa palabranta mas cäsucorqan.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Buenos Puertoscho tamya tiemputa pasayänäpaq mana allino captinnam, barcucho llapan ewaqcuna biajita seguita munayarqan. Y Fenice marcacho Creta nishqan puertuman imanopapis chëquitam tirayarqan. Tse puertupitaqa alerim ricacun surmanpis y nortimanpis. Tsechomi tamya tiemputa paseta munayarqan.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Tsenam allimanpanona sur ladupita bientur qallaquicuptin cushicuyarqan, biajincuna alli cananpaq caqta pensar. Tsemi barcupa anclanta ellurcur yarquriyarqä Creta nishqan isla cuchullanpa.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Peru tsepita ichic unellatanam Creta ladupita juc shucuqui bientu qallaquecamorqan. Tse bientupa shutin noreste.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Tse bientu llutanman barcuta apaptinmi, puediyarqätsu allinpa eweta. Tsemi mana imatapis rureta puedir, bientu apayämanqanpa eucuyarqä.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tseno ewarëcarnam, mana allapa bientonqanllapana Clauda nishqan ichicllan isla waqtanllapa pasacuyarqä. Tsechomi qarachepa apayanqä lanchata barcuman allapa nacacur lloqaratsiyarqä.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Lloqaratsirnam, wascacunawan barcutapis alli buenu watayarqä, mana tsoqacäcurinanpaq. Tsepitanam aqoshaman yacaqueta mantsarnin, barcuta puritseq tolduraq ratashcunatapis jorqucacharcuyarqä bientu apayämashqanllapana eucuyänäpaq.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Waranin junaq tsenolla llutepa bientïcuptinnam, barcupita waquin cargacunata lamarman jitacacharcuyarqan.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Tsepita quima junaqtanam barcucho llapan caqcunata lamarman jitacacharcuyarqä.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tseno feyupa tamyallantin shucuqui bientu captinmi, atsca junaqcunana intitapis ni estrellacunatapis ricayarqätsu. Tsemi cawetaqa manana pensayarqänatsu.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Y atsca junaqcunanam pasepa mana imatapis micuyarqätsu. Tsenam chopicunaman shacurir Pabloqa queno nerqan:
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Peru canan balorta tsarir ama llaquicuyëtsu, porqui manam meqantsicpis wanushuntsu sinoqa barcullam ushacanqa.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Canan paqasmi sirwenqä Diosnïpa anjelnin yuripumashqa,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 queno nimarnï: ‘Pablu, ama mantsaquëtsu; porqui presisanmi Roma marcacho rey cesarpa nopanman chëcur parlanequi. Y qamrecurmi barcucho quecaq llapan nunacunata wanuyänanpita Dios ancupar salbanqa’ nishpa.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tsemi tëtecuna, canan balorta tsariyë; porqui Diosmanmi noqa marcäcü. Y anjel nimashqannollam pasaconqa.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Peru juc islachomi yacacashqa mäcamushun.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Ishque semanatanam pullan paqas Adrian nishqan Lamarcho wacman queman tse bientu apaquecayämaptin, barcu manejaqcunaqa cuentata qocuriyarqan patsamanna yecurëcayanqäta.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tsenam lamarpa jondun medicuyänantana cacharcuyarqan janallana canqanta o ruriraq canqanta musyayänanpaq, y mederqan ishque chunca (20) brasadasmi. Tsepita mas uneninta yape mediriyaptinnam, chunca pitsqa (15) brasadasllana carqan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Qaqacunacho choquecuyänäta mantsarninnam, barcu tsaraq chuscu anclacunata qepanpa lamarman jitarpurnin ‘¡menataq patsa warärillan!’ nir, shuyayarqä.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Peru barcu manijaqcunam barcu puntanman anclata jitaqnolla ichishaq lanchata bajaratsiyarqan. Tseman lloqarcur safetam munayarqan.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Peru Pablunam ofisial Juliuta y soldaducunata queno nerqan:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsenam soldaducuna tacsha lancha wataraq wascacunata roqucacharcuyarqan lamarpa eucunanpaq.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Patsa warärëcaptinnam, nunacunata Pablu rogarqan imallatapis micuyänanpaq queno nishpa:
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Tsemi rogayaq salorta mana perdiyänequipaq imallatapis micurcuyänequipaq. Porqui mequequicunapis manam wanuyanquitsu. Canqanllam quecayanqui.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tseno nirirnam, nunacunapa nopancho Diosta grasias nïcurir, tantata tsarircur paquiricur, micur qallecorqan.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Tsenam pecunapis balorta tsarir micur qallecuyarqan.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ishque pachac qanchis chunca joqta (276) nunacunam barcucho ewaq cayarqä.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Llapancuna teqñaq micurirninnam, lamarman triguta jichacacharcuyarqan barcu mas ancashyänanpaq.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Patsa waräramuptinnam, tse barcu manijaqcunaqa riquecuyarqan lamar cuchuncho yacu bunlirëcaqta peru manam musyayarqantsu ni me marcacho quecayanqäta. Tsenam parlariyarqan imanopapis barcuta tseman chätsiyänanpaq.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Tsemi barcu tsararaq anclacunapa wascancunata roqucacharcur lamarcho jaqiriyarqan. Timon wataraq wascacunatapis plojariyarqanmi barcu aleru ewananpaq, y barcuta puritseq toldu ratashtanam raraman sutarcuyarqan. Tsenam barcu qallecorqan tse isla cuchunman ewarnin.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Peru olawan yacu muyicaqman chaquicurnam, aqoshaman tse barcu senqapa yacacacurcorqan y manam cuyorqantsu. Ola llutepa sheqicariptinnam, barcupa qepan limpu ushacärerqan.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Tsenam soldaducuna presucunata wanutsita munayarqan, nadepa mana safayänanpaq.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Peru ofisial Juliunam Pabluta salbeta munar munarqantsu presucunata wanutsiyänanta. Masbienmi ordenarerqan nade yachaq caqcunaqa yacuman saltarir tse playaman nadepa chäyänanpaq.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Waquin mana nade yachaq caqcunatanam nerqan tablacunapita o imapis paquishqa caqcunapita tsaripacurcur, waquincunapa qepanta ewayänanpaq. Tsenopam llapäcuna sanulla chäriyarqä playaman.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.