Atos 27
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs ARIB
1 Italia marcaman eucuyänanpaq acuerdu ruracäriptinnam, Pablutaqa waquin presucunatawan entregariyarqan ofisial Juliupa maquinman. Pëqa carqan Augustu nishqan tropapä mandacoqninmi.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Tsenam Asia marcapa puertuncunapa pasaq Adramitiupita shamoq barcuman lloqarcur jeqariyarqä. Noqacunawanmi biajecarqan Tesalonica nishqan pueblucho yuricoq Aristarcu jutiyoq nunapis. Tesalonica marcaqa quecan Macedonia marcachomi.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Waränin junaqnam Sidon nishqan puertuman chäriyarqä. Tsechomi ofisial Juliu Pabluta shumaq tratarqan. Tsemi amiguncunata watucaq ewananpaq Pabluta permisun qorerqan. Tsenopam tse amiguncuna Pabluta shumaq atendipäriyarqan.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Sidon nishqan puertupita eucurninnam, allapa bientu defrenti ewayänäta mana dejayämaptin Chipre isla waqtanllapana pasacuyarqä.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Lamarpa tseno biajaquicarmi, Cilicia y Panfilia marcacuna frentinpa pasarirnin chäriyarqä Mira nishqan puebluman. Tse puebloqa Licia marcachomi.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tsechomi Alejandria marcapeq Italia marcaman ewaq barcuta ofisial Juliu taririr, tsariramorqan biajicunata siguiyänäpaq.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Y despasiulla ewarninnam, atsca junaq demoracuyarqä. Y allapa sasatam chëcuyarqa Cnidu islapa frentinman. Y mana allinman bientu siguiptinmi, pasacuyarqä Salmon nishqan isla frentinpa Creta islapa tumarnin.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Tseno nacacur lamar cuchunllapa ewaquicarnam, barcuta bientu mana alliman apecachaptin naqueta chäriyarqä Lasea pueblupa laduncho Buenos Puertos nishqan puertullaman.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Tseno allapa nacarmi, tiemputa pasacuyarqä allapa resgunam carqan lamarpa biajayänäpaq. Ayunuta rurayänan junaqcunapis pasarishqanam carqan. Tsenam Pablu barcu manejaqcunata willaparnin,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 queno nerqan:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Peru tse ofisial Juliunam Pablu nishqanta mana cäsushpa, barcucho mandacoqpa y barcu manejaqpa palabranta mas cäsucorqan.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Buenos Puertoscho tamya tiemputa pasayänäpaq mana allino captinnam, barcucho llapan ewaqcuna biajita seguita munayarqan. Y Fenice marcacho Creta nishqan puertuman imanopapis chëquitam tirayarqan. Tse puertupitaqa alerim ricacun surmanpis y nortimanpis. Tsechomi tamya tiemputa paseta munayarqan.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Tsenam allimanpanona sur ladupita bientur qallaquicuptin cushicuyarqan, biajincuna alli cananpaq caqta pensar. Tsemi barcupa anclanta ellurcur yarquriyarqä Creta nishqan isla cuchullanpa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Peru tsepita ichic unellatanam Creta ladupita juc shucuqui bientu qallaquecamorqan. Tse bientupa shutin noreste.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Tse bientu llutanman barcuta apaptinmi, puediyarqätsu allinpa eweta. Tsemi mana imatapis rureta puedir, bientu apayämanqanpa eucuyarqä.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tseno ewarëcarnam, mana allapa bientonqanllapana Clauda nishqan ichicllan isla waqtanllapa pasacuyarqä. Tsechomi qarachepa apayanqä lanchata barcuman allapa nacacur lloqaratsiyarqä.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Lloqaratsirnam, wascacunawan barcutapis alli buenu watayarqä, mana tsoqacäcurinanpaq. Tsepitanam aqoshaman yacaqueta mantsarnin, barcuta puritseq tolduraq ratashcunatapis jorqucacharcuyarqä bientu apayämashqanllapana eucuyänäpaq.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Waranin junaq tsenolla llutepa bientïcuptinnam, barcupita waquin cargacunata lamarman jitacacharcuyarqan.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Tsepita quima junaqtanam barcucho llapan caqcunata lamarman jitacacharcuyarqä.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Tseno feyupa tamyallantin shucuqui bientu captinmi, atsca junaqcunana intitapis ni estrellacunatapis ricayarqätsu. Tsemi cawetaqa manana pensayarqänatsu.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Y atsca junaqcunanam pasepa mana imatapis micuyarqätsu. Tsenam chopicunaman shacurir Pabloqa queno nerqan:
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Peru canan balorta tsarir ama llaquicuyëtsu, porqui manam meqantsicpis wanushuntsu sinoqa barcullam ushacanqa.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Canan paqasmi sirwenqä Diosnïpa anjelnin yuripumashqa,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 queno nimarnï: ‘Pablu, ama mantsaquëtsu; porqui presisanmi Roma marcacho rey cesarpa nopanman chëcur parlanequi. Y qamrecurmi barcucho quecaq llapan nunacunata wanuyänanpita Dios ancupar salbanqa’ nishpa.
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Tsemi tëtecuna, canan balorta tsariyë; porqui Diosmanmi noqa marcäcü. Y anjel nimashqannollam pasaconqa.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Peru juc islachomi yacacashqa mäcamushun.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Ishque semanatanam pullan paqas Adrian nishqan Lamarcho wacman queman tse bientu apaquecayämaptin, barcu manejaqcunaqa cuentata qocuriyarqan patsamanna yecurëcayanqäta.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Tsenam lamarpa jondun medicuyänantana cacharcuyarqan janallana canqanta o ruriraq canqanta musyayänanpaq, y mederqan ishque chunca (20) brasadasmi. Tsepita mas uneninta yape mediriyaptinnam, chunca pitsqa (15) brasadasllana carqan.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Qaqacunacho choquecuyänäta mantsarninnam, barcu tsaraq chuscu anclacunata qepanpa lamarman jitarpurnin ‘¡menataq patsa warärillan!’ nir, shuyayarqä.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Peru barcu manijaqcunam barcu puntanman anclata jitaqnolla ichishaq lanchata bajaratsiyarqan. Tseman lloqarcur safetam munayarqan.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Peru Pablunam ofisial Juliuta y soldaducunata queno nerqan:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Tsenam soldaducuna tacsha lancha wataraq wascacunata roqucacharcuyarqan lamarpa eucunanpaq.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Patsa warärëcaptinnam, nunacunata Pablu rogarqan imallatapis micuyänanpaq queno nishpa:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Tsemi rogayaq salorta mana perdiyänequipaq imallatapis micurcuyänequipaq. Porqui mequequicunapis manam wanuyanquitsu. Canqanllam quecayanqui.
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Tseno nirirnam, nunacunapa nopancho Diosta grasias nïcurir, tantata tsarircur paquiricur, micur qallecorqan.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Tsenam pecunapis balorta tsarir micur qallecuyarqan.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ishque pachac qanchis chunca joqta (276) nunacunam barcucho ewaq cayarqä.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Llapancuna teqñaq micurirninnam, lamarman triguta jichacacharcuyarqan barcu mas ancashyänanpaq.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Patsa waräramuptinnam, tse barcu manijaqcunaqa riquecuyarqan lamar cuchuncho yacu bunlirëcaqta peru manam musyayarqantsu ni me marcacho quecayanqäta. Tsenam parlariyarqan imanopapis barcuta tseman chätsiyänanpaq.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Tsemi barcu tsararaq anclacunapa wascancunata roqucacharcur lamarcho jaqiriyarqan. Timon wataraq wascacunatapis plojariyarqanmi barcu aleru ewananpaq, y barcuta puritseq toldu ratashtanam raraman sutarcuyarqan. Tsenam barcu qallecorqan tse isla cuchunman ewarnin.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Peru olawan yacu muyicaqman chaquicurnam, aqoshaman tse barcu senqapa yacacacurcorqan y manam cuyorqantsu. Ola llutepa sheqicariptinnam, barcupa qepan limpu ushacärerqan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Tsenam soldaducuna presucunata wanutsita munayarqan, nadepa mana safayänanpaq.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Peru ofisial Juliunam Pabluta salbeta munar munarqantsu presucunata wanutsiyänanta. Masbienmi ordenarerqan nade yachaq caqcunaqa yacuman saltarir tse playaman nadepa chäyänanpaq.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Waquin mana nade yachaq caqcunatanam nerqan tablacunapita o imapis paquishqa caqcunapita tsaripacurcur, waquincunapa qepanta ewayänanpaq. Tsenopam llapäcuna sanulla chäriyarqä playaman.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.