Atos 27
Teyta Diospa Mushoq Testamentun (QWHNT) vs ARA
1 Italia marcaman eucuyänanpaq acuerdu ruracäriptinnam, Pablutaqa waquin presucunatawan entregariyarqan ofisial Juliupa maquinman. Pëqa carqan Augustu nishqan tropapä mandacoqninmi.
1 Quando foi decidido que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, da Coorte Imperial.
2 Tsenam Asia marcapa puertuncunapa pasaq Adramitiupita shamoq barcuman lloqarcur jeqariyarqä. Noqacunawanmi biajecarqan Tesalonica nishqan pueblucho yuricoq Aristarcu jutiyoq nunapis. Tesalonica marcaqa quecan Macedonia marcachomi.
2 Embarcando num navio adramitino, que estava de partida para costear a Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Waränin junaqnam Sidon nishqan puertuman chäriyarqä. Tsechomi ofisial Juliu Pabluta shumaq tratarqan. Tsemi amiguncunata watucaq ewananpaq Pabluta permisun qorerqan. Tsenopam tse amiguncuna Pabluta shumaq atendipäriyarqan.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu-lhe ir ver os amigos e obter assistência.
4 Sidon nishqan puertupita eucurninnam, allapa bientu defrenti ewayänäta mana dejayämaptin Chipre isla waqtanllapana pasacuyarqä.
4 Partindo dali, navegamos sob a proteção de Chipre, por serem contrários os ventos;
5 Lamarpa tseno biajaquicarmi, Cilicia y Panfilia marcacuna frentinpa pasarirnin chäriyarqä Mira nishqan puebluman. Tse puebloqa Licia marcachomi.
5 e, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tsechomi Alejandria marcapeq Italia marcaman ewaq barcuta ofisial Juliu taririr, tsariramorqan biajicunata siguiyänäpaq.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, nele nos fez embarcar.
7 Y despasiulla ewarninnam, atsca junaq demoracuyarqä. Y allapa sasatam chëcuyarqa Cnidu islapa frentinman. Y mana allinman bientu siguiptinmi, pasacuyarqä Salmon nishqan isla frentinpa Creta islapa tumarnin.
7 Navegando vagarosamente muitos dias e tendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos sob a proteção de Creta, na altura de Salmona.
8 Tseno nacacur lamar cuchunllapa ewaquicarnam, barcuta bientu mana alliman apecachaptin naqueta chäriyarqä Lasea pueblupa laduncho Buenos Puertos nishqan puertullaman.
8 Costeando-a, penosamente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Tseno allapa nacarmi, tiemputa pasacuyarqä allapa resgunam carqan lamarpa biajayänäpaq. Ayunuta rurayänan junaqcunapis pasarishqanam carqan. Tsenam Pablu barcu manejaqcunata willaparnin,
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, admoestava-os Paulo,
10 queno nerqan:
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Peru tse ofisial Juliunam Pablu nishqanta mana cäsushpa, barcucho mandacoqpa y barcu manejaqpa palabranta mas cäsucorqan.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Buenos Puertoscho tamya tiemputa pasayänäpaq mana allino captinnam, barcucho llapan ewaqcuna biajita seguita munayarqan. Y Fenice marcacho Creta nishqan puertuman imanopapis chëquitam tirayarqan. Tse puertupitaqa alerim ricacun surmanpis y nortimanpis. Tsechomi tamya tiemputa paseta munayarqan.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que partissem dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, o qual olhava para o nordeste e para o sudeste.
13 Tsenam allimanpanona sur ladupita bientur qallaquicuptin cushicuyarqan, biajincuna alli cananpaq caqta pensar. Tsemi barcupa anclanta ellurcur yarquriyarqä Creta nishqan isla cuchullanpa.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Peru tsepita ichic unellatanam Creta ladupita juc shucuqui bientu qallaquecamorqan. Tse bientupa shutin noreste.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão;
15 Tse bientu llutanman barcuta apaptinmi, puediyarqätsu allinpa eweta. Tsemi mana imatapis rureta puedir, bientu apayämanqanpa eucuyarqä.
15 e, sendo o navio arrastado com violência, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Tseno ewarëcarnam, mana allapa bientonqanllapana Clauda nishqan ichicllan isla waqtanllapa pasacuyarqä. Tsechomi qarachepa apayanqä lanchata barcuman allapa nacacur lloqaratsiyarqä.
16 Passando sob a proteção de uma ilhota chamada Cauda, a custo conseguimos recolher o bote;
17 Lloqaratsirnam, wascacunawan barcutapis alli buenu watayarqä, mana tsoqacäcurinanpaq. Tsepitanam aqoshaman yacaqueta mantsarnin, barcuta puritseq tolduraq ratashcunatapis jorqucacharcuyarqä bientu apayämashqanllapana eucuyänäpaq.
17 e, levantando este, usaram de todos os meios para cingir o navio, e, temendo que dessem na Sirte, arriaram os aparelhos, e foram ao léu.
18 Waranin junaq tsenolla llutepa bientïcuptinnam, barcupita waquin cargacunata lamarman jitacacharcuyarqan.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte, já aliviavam o navio.
19 Tsepita quima junaqtanam barcucho llapan caqcunata lamarman jitacacharcuyarqä.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Tseno feyupa tamyallantin shucuqui bientu captinmi, atsca junaqcunana intitapis ni estrellacunatapis ricayarqätsu. Tsemi cawetaqa manana pensayarqänatsu.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Y atsca junaqcunanam pasepa mana imatapis micuyarqätsu. Tsenam chopicunaman shacurir Pabloqa queno nerqan:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Peru canan balorta tsarir ama llaquicuyëtsu, porqui manam meqantsicpis wanushuntsu sinoqa barcullam ushacanqa.
22 Mas, já agora, vos aconselho bom ânimo, porque nenhuma vida se perderá de entre vós, mas somente o navio.
23 Canan paqasmi sirwenqä Diosnïpa anjelnin yuripumashqa,
23 Porque, esta mesma noite, um anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 queno nimarnï: ‘Pablu, ama mantsaquëtsu; porqui presisanmi Roma marcacho rey cesarpa nopanman chëcur parlanequi. Y qamrecurmi barcucho quecaq llapan nunacunata wanuyänanpita Dios ancupar salbanqa’ nishpa.
24 dizendo: Paulo, não temas! É preciso que compareças perante César, e eis que Deus, por sua graça, te deu todos quantos navegam contigo.
25 Tsemi tëtecuna, canan balorta tsariyë; porqui Diosmanmi noqa marcäcü. Y anjel nimashqannollam pasaconqa.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo! Pois eu confio em Deus que sucederá do modo por que me foi dito.
26 Peru juc islachomi yacacashqa mäcamushun.
26 Porém é necessário que vamos dar a uma ilha.
27 Ishque semanatanam pullan paqas Adrian nishqan Lamarcho wacman queman tse bientu apaquecayämaptin, barcu manejaqcunaqa cuentata qocuriyarqan patsamanna yecurëcayanqäta.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite, pressentiram os marinheiros que se aproximavam de alguma terra.
28 Tsenam lamarpa jondun medicuyänantana cacharcuyarqan janallana canqanta o ruriraq canqanta musyayänanpaq, y mederqan ishque chunca (20) brasadasmi. Tsepita mas uneninta yape mediriyaptinnam, chunca pitsqa (15) brasadasllana carqan.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Qaqacunacho choquecuyänäta mantsarninnam, barcu tsaraq chuscu anclacunata qepanpa lamarman jitarpurnin ‘¡menataq patsa warärillan!’ nir, shuyayarqä.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Peru barcu manijaqcunam barcu puntanman anclata jitaqnolla ichishaq lanchata bajaratsiyarqan. Tseman lloqarcur safetam munayarqan.
30 Procurando os marinheiros fugir do navio, e, tendo arriado o bote no mar, a pretexto de que estavam para largar âncoras da proa,
31 Peru Pablunam ofisial Juliuta y soldaducunata queno nerqan:
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não permanecerem a bordo, vós não podereis salvar-vos.
32 Tsenam soldaducuna tacsha lancha wataraq wascacunata roqucacharcuyarqan lamarpa eucunanpaq.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Patsa warärëcaptinnam, nunacunata Pablu rogarqan imallatapis micuyänanpaq queno nishpa:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: Hoje, é o décimo quarto dia em que, esperando, estais sem comer, nada tendo provado.
34 Tsemi rogayaq salorta mana perdiyänequipaq imallatapis micurcuyänequipaq. Porqui mequequicunapis manam wanuyanquitsu. Canqanllam quecayanqui.
34 Eu vos rogo que comais alguma coisa; porque disto depende a vossa segurança; pois nenhum de vós perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Tseno nirirnam, nunacunapa nopancho Diosta grasias nïcurir, tantata tsarircur paquiricur, micur qallecorqan.
35 Tendo dito isto, tomando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Tsenam pecunapis balorta tsarir micur qallecuyarqan.
36 Todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Ishque pachac qanchis chunca joqta (276) nunacunam barcucho ewaq cayarqä.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Llapancuna teqñaq micurirninnam, lamarman triguta jichacacharcuyarqan barcu mas ancashyänanpaq.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Patsa waräramuptinnam, tse barcu manijaqcunaqa riquecuyarqan lamar cuchuncho yacu bunlirëcaqta peru manam musyayarqantsu ni me marcacho quecayanqäta. Tsenam parlariyarqan imanopapis barcuta tseman chätsiyänanpaq.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia praia; então, consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Tsemi barcu tsararaq anclacunapa wascancunata roqucacharcur lamarcho jaqiriyarqan. Timon wataraq wascacunatapis plojariyarqanmi barcu aleru ewananpaq, y barcuta puritseq toldu ratashtanam raraman sutarcuyarqan. Tsenam barcu qallecorqan tse isla cuchunman ewarnin.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Peru olawan yacu muyicaqman chaquicurnam, aqoshaman tse barcu senqapa yacacacurcorqan y manam cuyorqantsu. Ola llutepa sheqicariptinnam, barcupa qepan limpu ushacärerqan.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se abria pela violência do mar.
42 Tsenam soldaducuna presucunata wanutsita munayarqan, nadepa mana safayänanpaq.
42 O parecer dos soldados era que matassem os presos, para que nenhum deles, nadando, fugisse;
43 Peru ofisial Juliunam Pabluta salbeta munar munarqantsu presucunata wanutsiyänanta. Masbienmi ordenarerqan nade yachaq caqcunaqa yacuman saltarir tse playaman nadepa chäyänanpaq.
43 mas o centurião, querendo salvar a Paulo, impediu-os de o fazer; e ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Waquin mana nade yachaq caqcunatanam nerqan tablacunapita o imapis paquishqa caqcunapita tsaripacurcur, waquincunapa qepanta ewayänanpaq. Tsenopam llapäcuna sanulla chäriyarqä playaman.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.