Romanos 4

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ñatac lluy caycunapi ¿imanichwanmi awquillunchic tayta Abrahampi?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Sïchuśh Abraham lulayninpa Tayta Dioswan allinpa caycuptin'a, alawacunanpä canmanćhá cala. Ñatac Tayta Diosćhu'a manamari.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Chaymi Diospa limayninćhu niyan: “Tayta Diosman chalapacuśhallanpam Abraham allinpäña ćhasquiycuśha cala” nil.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Canan má, lulachicuśhanchic nunap pägunta manam rigalayänüchu uyanchic, sinu'a lulaśhanpi tincüninmanmi unchic.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ñatac mayanpis quiquillan lulananpïtá, jucha-sapacta juchannäman muyuchï Tayta Diosman chalapacullalmi ichá, allin chuya nunapäña licaycuśha cayan.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Caynu nunacunäpa lulayninta mana licallal juchannäta Tayta Dios licaycuśhanta, puydï mandacü Davidpis tantialam. Paycunapïtamari isquirbishanćhüpis “sumä cushishacuna” niyan:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “¡Paycunapá maynu cushicuymi juchanta pampachaycuśhanpi,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 ¡Maynu cushicuymi juchancunacta manaña imaypis Taytanchic yalpalcuśhancunäpá!” nil.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿Cay cushicuy Israel siñalachicüśha caśhtacunallapächun icha juc-lädu mana siñalachicüśhacunäpäwanchun? Nilanchicmari chalapacuyllanpa Abrahamta allinpäña Tayta Dios ćhasquiycuśhanta.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Chaynu captin'a ¿imaytá allinpa ćhasquiycula, siñalachicüluptinñachun icha puntactalächun? ¡Manaläpis siñalachicuptinmá!
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Chaypïlämi siñalachicula. Chay Tayta Dios mana juchayütaña chalapacuyllanpa ćhasquiycuśhanta camalachinallanpämi cala. Ñatac payman chalapacula manaläpis siñalachicüśha cayalmi. Chaymi Tayta Diosman chalapaculcal'a lluy mana siñalachicüśhacunäpis Abrahampa ayllunña cayalcan. Chaymi paynüpis mana juchayüña licaycuśha cayalcan.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Chaynütacmi siñaläśhacunäpis milaynincuna cayalcan. Manam siñaläśha cayllanpachu, sinu'a manaläpis Abraham siñaläśha cayal chalapacuyninpa laśhćhunman jaluycuśhanpawanmi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Tayta Dios limalicula Abraham lluy milaynintin jinantin pachäta ćhasquiycunanpä manam camachicuyta lulaycuśhanpachu, sinu'a Tayta Diosman chalapacuśhallanpam. Chaymi mana juchayütaña Dios licaycula.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Chayurá “Tayta Diospa limalicuśhanca camachicuyta cäsucücunapämi cayan” niyaptinchic'a, Tayta Diosman chalapacuypis yan'almá, limalicuśhanpis, pampapämá.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 ¿Imactamá camachicuyca limalicun? Mana cäsucünincunacta mućhuycachiyllactamá. Ñatac camachicuy mana cayaptin'a jalutacuy manamá canmanchu.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Chaymi limalicuyca chalapacuyllanchicpa śhamun Tayta Diospa llaquipayllanpa caśhanta camalaycachimänanchicpä. Caynüpamari Abrahamman limalicuśhanta tacyalpachin llapa milaynincunapäpis. Yapa niycuśhayqui: Manam camachicuyta lulay jicutänallapächu, sinu'a Abraham chalapacuśhannuy Tayta Diosman chalapacuśhanchiccunäpäwanmi. Paymari chalapacuy cüsacunaćhu lluypa awquillunchic, Diospa shiminćhu nishannüpis:
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 “Lluy nasyuncunap awquillunmi canqui” nil. Abraham chalapacuśhan Tayta Dios caymari: wañuśhacunactapis cawsayta uycücämi, limayninwan mana cäpïpis licalichïcämi.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Masqui lluy mana lulacacünuy captinpis Tayta Diospa limalicuśhanmanmi Abraham chalapacula. Chaynu jinaśhanpamari achca nasyuncunap taytan licalïla, limalicuyćhu: “Achcam milayniquicuna can'a” nishanmannuy.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Chaynu aychan wañuypa patanćhü-yupayña cayaptinpis, paćhac watayü-yupayña cayalpis, jinaman walmin Sara mana waćhacü chacwaśhyayaptinpis, Diosman chalapacuynin'a manam mirmalachu.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 — ausente —
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 — ausente —
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Chaymi Diospa shiminćhüpis, “Chaynu chalapacuyllanpam Tayta Dios allinpäña ćhasquiycula” niyan.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 — ausente —
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Aw, juchanchic-laycum Tayta Dios wañuycäman Jesusta ćhulaycula. Jinaman juchannätaña licaycamänanchicpämi śhalcachimula.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.