Romanos 4
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs BKJ
1 Ñatac lluy caycunapi ¿imanichwanmi awquillunchic tayta Abrahampi?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Sïchuśh Abraham lulayninpa Tayta Dioswan allinpa caycuptin'a, alawacunanpä canmanćhá cala. Ñatac Tayta Diosćhu'a manamari.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Chaymi Diospa limayninćhu niyan: “Tayta Diosman chalapacuśhallanpam Abraham allinpäña ćhasquiycuśha cala” nil.
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Canan má, lulachicuśhanchic nunap pägunta manam rigalayänüchu uyanchic, sinu'a lulaśhanpi tincüninmanmi unchic.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Ñatac mayanpis quiquillan lulananpïtá, jucha-sapacta juchannäman muyuchï Tayta Diosman chalapacullalmi ichá, allin chuya nunapäña licaycuśha cayan.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Caynu nunacunäpa lulayninta mana licallal juchannäta Tayta Dios licaycuśhanta, puydï mandacü Davidpis tantialam. Paycunapïtamari isquirbishanćhüpis “sumä cushishacuna” niyan:
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “¡Paycunapá maynu cushicuymi juchanta pampachaycuśhanpi,
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 ¡Maynu cushicuymi juchancunacta manaña imaypis Taytanchic yalpalcuśhancunäpá!” nil.
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Cay cushicuy Israel siñalachicüśha caśhtacunallapächun icha juc-lädu mana siñalachicüśhacunäpäwanchun? Nilanchicmari chalapacuyllanpa Abrahamta allinpäña Tayta Dios ćhasquiycuśhanta.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Chaynu captin'a ¿imaytá allinpa ćhasquiycula, siñalachicüluptinñachun icha puntactalächun? ¡Manaläpis siñalachicuptinmá!
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Chaypïlämi siñalachicula. Chay Tayta Dios mana juchayütaña chalapacuyllanpa ćhasquiycuśhanta camalachinallanpämi cala. Ñatac payman chalapacula manaläpis siñalachicüśha cayalmi. Chaymi Tayta Diosman chalapaculcal'a lluy mana siñalachicüśhacunäpis Abrahampa ayllunña cayalcan. Chaymi paynüpis mana juchayüña licaycuśha cayalcan.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Chaynütacmi siñaläśhacunäpis milaynincuna cayalcan. Manam siñaläśha cayllanpachu, sinu'a manaläpis Abraham siñaläśha cayal chalapacuyninpa laśhćhunman jaluycuśhanpawanmi.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Tayta Dios limalicula Abraham lluy milaynintin jinantin pachäta ćhasquiycunanpä manam camachicuyta lulaycuśhanpachu, sinu'a Tayta Diosman chalapacuśhallanpam. Chaymi mana juchayütaña Dios licaycula.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Chayurá “Tayta Diospa limalicuśhanca camachicuyta cäsucücunapämi cayan” niyaptinchic'a, Tayta Diosman chalapacuypis yan'almá, limalicuśhanpis, pampapämá.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 ¿Imactamá camachicuyca limalicun? Mana cäsucünincunacta mućhuycachiyllactamá. Ñatac camachicuy mana cayaptin'a jalutacuy manamá canmanchu.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Chaymi limalicuyca chalapacuyllanchicpa śhamun Tayta Diospa llaquipayllanpa caśhanta camalaycachimänanchicpä. Caynüpamari Abrahamman limalicuśhanta tacyalpachin llapa milaynincunapäpis. Yapa niycuśhayqui: Manam camachicuyta lulay jicutänallapächu, sinu'a Abraham chalapacuśhannuy Tayta Diosman chalapacuśhanchiccunäpäwanmi. Paymari chalapacuy cüsacunaćhu lluypa awquillunchic, Diospa shiminćhu nishannüpis:
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 “Lluy nasyuncunap awquillunmi canqui” nil. Abraham chalapacuśhan Tayta Dios caymari: wañuśhacunactapis cawsayta uycücämi, limayninwan mana cäpïpis licalichïcämi.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Masqui lluy mana lulacacünuy captinpis Tayta Diospa limalicuśhanmanmi Abraham chalapacula. Chaynu jinaśhanpamari achca nasyuncunap taytan licalïla, limalicuyćhu: “Achcam milayniquicuna can'a” nishanmannuy.
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Chaynu aychan wañuypa patanćhü-yupayña cayaptinpis, paćhac watayü-yupayña cayalpis, jinaman walmin Sara mana waćhacü chacwaśhyayaptinpis, Diosman chalapacuynin'a manam mirmalachu.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 — ausente —
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Chaymi Diospa shiminćhüpis, “Chaynu chalapacuyllanpam Tayta Dios allinpäña ćhasquiycula” niyan.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 — ausente —
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Aw, juchanchic-laycum Tayta Dios wañuycäman Jesusta ćhulaycula. Jinaman juchannätaña licaycamänanchicpämi śhalcachimula.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.