Mateus 13

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chaypïtam Jesus chay wasipïta yalulcul ućha manyanman lil taycucuycula yaćhachinanpä.
1 Naquele dia, saiu Jesus e sentou-se à beira do lago.
2 Chayćhümi achca nunacuna lluy juntanacälälimuptin chayćhu cä barcuman ishpilcul taycucuycula. Nunacunañatacmi ućhap manyallanćhu capäcuptin
2 Acercou-se dele, porém, uma tal multidão, que precisou entrar numa barca. Nela se assentou, enquanto a multidão ficava à margem.
3 tincuchiypa achcacta yaćhachila.
3 E seus discursos foram uma série de parábolas.
4 Wacaptinshi waquinnin mujucuna caminucunäman paćhcälun. Jinaptinshi pishucuna śhalcamul lluy pallälälin.
4 Disse ele: Um semeador saiu a semear. E, semeando, parte da semente caiu ao longo do caminho; os pássaros vieram e a comeram.
5 Waquin mujucunañatacshi pasaypi ćhäla-ćhälaman paćhcälun. Chaynu janällaćhu calshi apuraypa wiñätucämun.
5 Outra parte caiu em solo pedregoso, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque a terra era pouco profunda.
6 Inti allicta lupämuptinñatacshi ichá lluy chaquïlälin, sapichacunanpä undu allpa mana captin.
6 Logo, porém, que o sol nasceu, queimou-se, por falta de raízes.
7 Waquin mujucunañatacshi ula-ula, caśha-caśhacunäman paćhcälälin. Chay caśhacuna wiñalcamulshi lluy alwächin.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos: os espinhos cresceram e as sufocaram.
8 Juc mujucunañatacshi allin undu allpaman ćhäpäcun. Chaycunash ichá allicta wayupäcun. Jucllay mujullapïshi quimsa ćhunca-cama, süta ćhunca-cama, paćhac wayuyniyü-camalä capäcun.
8 Outras, enfim, caíram em terra boa: deram frutos, cem por um, sessenta por um, trinta por um.
9 ¡Linliyu cal'a, uyaliculcay-ari!” nil.
9 Aquele que tem ouvidos, ouça.
10 Chaynu niptinmi yaćhapacünincuna Jesusman aśhuycälil tapula: “¿Imapïtam caynu tincuchiyllap yaćhachinqui?” nil.
10 Os discípulos aproximaram-se dele, então, para dizer-lhe: Por que lhes falas em parábolas?
11 Niptinmi: “Amcunactá Tayta Diosmi gubirnunćhu pacacuynincunactapis tantiaycachipäcuśhunqui. Juccunätañatacmi ichá mana.
11 Respondeu Jesus: Porque a vós é dado compreender os mistérios do Reino dos céus, mas a eles não.
12 Tantiäcunätá mas tantiayta uśhalämi can'apis. Mana tantiäcunätam ichá aśhwanpalä chincalpachisha can'a.
12 Ao que tem, se lhe dará e terá em abundância, mas ao que não tem será tirado até mesmo o que tem.
13 Chaymi caynu tincuchiyllap yaćhaycachí. Maynüpa licayalcalpis manamá licapäcunchu; maynüpa uyaliyalcalpis manamá uyalipäcunchu nï tantialpapäcunpischu.
13 Eis por que lhes falo em parábolas: para que, vendo, não vejam e, ouvindo, não ouçam nem compreendam.
14 Paycunawan lulacacuyan Diospa unay willacünin Isaias isquirbishancämari. Chayćhümi nin:
14 Assim se cumpre para eles o que foi dito pelo profeta Isaías: Ouvireis com vossos ouvidos e não entendereis, olhareis com vossos olhos e não vereis,
15 Cay nunacunap śhun'un pasaypi lumiyäśham cayan. Linlincunapis wićhacäcüśham cayan. Ñawincunapis apläśham cayalcan.
15 porque o coração deste povo se endureceu: taparam os seus ouvidos e fecharam os seus olhos, para que seus olhos não vejam e seus ouvidos não ouçam, nem seu coração compreenda; para que não se convertam e eu os sare {Is 6,9s}.
16 “Ñatac amcuná cushisha capäcuy, licapäcuśhayquipïta, tantiapäcuśhayquipïta.
16 Mas, quanto a vós, bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem! Ditosos os vossos ouvidos, porque ouvem!
17 Rasunpa achca unay allin nunacunäwan, Diospa willacünincunam ichá maynu wañupacuyalcalpis caycunacta mana licaycälilachu nï uyaliycälilapischu.
17 Eu vos declaro, em verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não o viram, ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Chayurá tantiapäcuy-ari cay muju wacäwan tincuchishäcäta.
18 Ouvi, pois, o sentido da parábola do semeador:
19 Chay caminüman paćhcä mujunümi cayan Diospa gubirnunpi willacuyninta uyalityayalpis mana tantiäca. Chaymi allin willacuy śhun'unman ćhäśhancätapis Satanaśh śhalcamul waycalpülun.
19 quando um homem ouve a palavra do Reino e não a entende, o Maligno vem e arranca o que foi semeado no seu coração. Este é aquele que recebeu a semente à beira do caminho.
20 Chay ćhäla-ćhälaman ćhäcänümi cayan Diospa allin willacuyninta uyalil-pacha cushisha ćhasquicüca.
20 O solo pedregoso em que ela caiu é aquele que acolhe com alegria a palavra ouvida,
21 Chaynu ćhasquishan-laycu imaymana ñacaycunapis, llaquicuycunapis licalimuptinmi mana sapichacüśha lantanuy manaña tacyaycul chaycunaman palpülun.
21 mas não tem raízes, é inconstante: sobrevindo uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, logo encontra uma ocasião de queda.
22 Chay caśha-caśhaman muju paćhcäcänümi cayan. Diospa willacuyninta ćhasquilpis cay pachäćhu illaycunallawan, cänincunallawan, cawsaycäćhu lluy munayllancunawan shipuchicüśha cayalmari wayuynin mana canchu.
22 O terreno que recebeu a semente entre os espinhos representa aquele que ouviu bem a palavra, mas nele os cuidados do mundo e a sedução das riquezas a sufocam e a tornam infrutuosa.
23 Ñatac jundu allin allpaman ćhäcänuymi cayan allin willacuyta uyalicul cäsucüca. Chaymi allincunällacta wayuycun jucllay mujullapi quimsa ćhunca, süta ćhunca, paćhac wayuyniyü-camalä canpis” nin.
23 A terra boa semeada é aquele que ouve a palavra e a compreende, e produz fruto: cem por um, sessenta por um, trinta por um.
24 Chaypïtam jucman tinculcachil nila: “Diospa gubirnun tuqui acläśha trïgu mujucta nuna talpücänümi.
24 Jesus propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é semelhante a um homem que tinha semeado boa semente em seu campo.
25 Ñatac chay tuta puñuyalcaptinmi, ćhïnipänin śhalcamul talpucuśhanpa janäninman gamärracta talpüña.
25 Na hora, porém, em que os homens repousavam, veio o seu inimigo, semeou joio no meio do trigo e partiu.
26 Ñä trïguca wiñalcamul lluy ispijayta allaycuptinmi, chay gamärrapis ispijayta allacuycun.
26 O trigo cresceu e deu fruto, mas apareceu também o joio.
27 Chaynüta licälälilmi piyunnincuna mana-mana lilcul: ‘Taytay, tuqui aclaśha mujunllanllanwan talpuchiptinchicpis, ¿maypïtá gamärracuna yalamula?’ nin.
27 Os servidores do pai de família vieram e disseram-lhe: - Senhor, não semeaste bom trigo em teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Niptinmi duyñuca: ‘Jucnin ćhïnimäninchicmi cayta lulämanchic’ nila. Piyunnincunañatacmi: ‘¿Lluy ulälälimuśhächun?’ nin.
28 Disse-lhes ele: - Foi um inimigo que fez isto! Replicaram-lhe: - Queres que vamos e o arranquemos?
29 “Niptinmi: ‘Ama. Yan'almi trïguctapis wayancälächinquiman.
29 - Não, disse ele; arrancando o joio, arriscais a tirar também o trigo.
30 Jina cusca wiñachun cusichacama. Cusichananchic muyuncäćhümi piyunnïcunäwan gamärracunäta puntacta apti-apticta watachishä cañaycachinäpä. Trïgucunätañatacmi ichá pilwäman ćhulaycachishä can'a’ nin” nila.
30 Deixai-os crescer juntos até a colheita. No tempo da colheita, direi aos ceifadores: arrancai primeiro o joio e atai-o em feixes para o queimar. Recolhei depois o trigo no meu celeiro.
31 Nilculmi yapañatac yaćhachila jucman tinculcächil: “Diospa gubirnun shita mujucta ćhaclaman talpuśhancänümi.
31 Em seguida, propôs-lhes outra parábola: O Reino dos céus é comparado a um grão de mostarda que um homem toma e semeia em seu campo.
32 Chay mujuca lluy lluypïpis ñawi chincaycuyllam. Wiñamulñatacmi ichá juc lantacunapïpis mas jatunninlä cacuyan. Chaymi pishucunäpis pallaynincunaćhu lluy ishnachaculcan” nila.
32 É esta a menor de todas as sementes, mas, quando cresce, torna-se um arbusto maior que todas as hortaliças, de sorte que os pássaros vêm aninhar-se em seus ramos.
33 Nilcul yapañatac tincuchiypa yaćhachila: “Diospa gubirnun'a libadüranüllam cayan. Juc walmi ash libadürallacta quimsa quintal arinamanlä jitaycüluptinpis jinantintam punquichimun” nil.
33 Disse-lhes, por fim, esta outra parábola. O Reino dos céus é comparado ao fermento que uma mulher toma e mistura em três medidas de farinha e que faz fermentar toda a massa.
34 Jesus nunacunäta caynu imamanpis tincuchiyllapmi yaćhachila. Manam imaypis yaćhachilachu mana tincuchiypá.
34 Tudo isto disse Jesus à multidão em forma de parábola. De outro modo não lhe falava,
35 Caynüpam Diospa unay willacünin nishanca lluy lulacacüla. Chayćhümi niyan:
35 para que se cumprisse a profecia: Abrirei a boca para ensinar em parábolas; revelarei coisas ocultas desde a criação {Sl 77,2}.
36 Chaypïtam Jesus llapa nunacunäta wasinta liculcänanpä lluy dispidiculcul yaycula juc wasiman. Chayćhümi yaćhapacünincuna aśhuycul tapupäcula chay gamärraman tincuchil willaśhanca ima ninantapis.
36 Então despediu a multidão. Em seguida, entrou de novo na casa e seus discípulos agruparam-se ao redor dele para perguntar-lhe: Explica-nos a parábola do joio no campo.
37 Niptinmi nila: “Chay trïgu talpuchïcá Rasun Nunap Chulincämi cayan.
37 Jesus respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem.
38 Ćhaclañatacmi cay pachaca. Chay aclaśhan tuqui mujuñatacmi Diospa gubirnunćhu cawsäcunaca. Chay gamärracunañatacmi Satanaśhpa nunancuna.
38 O campo é o mundo. A boa semente são os filhos do Reino. O joio são os filhos do Maligno.
39 Chay ćhïnicü gamärra talpuchïcämi quiquin Satanaśhca. Cusicha muyuncäñatacmi cäraycunan muyunca. Cusichäcunanñatacmi anjilcunaca.
39 O inimigo, que o semeia, é o demônio. A colheita é o fim do mundo. Os ceifadores são os anjos.
40 Chay gamärra uläta japächalcul, cañaśhancänümi pasan'a cäraycunan muyuncäćhüpis.
40 E assim como se recolhe o joio para jogá-lo no fogo, assim será no fim do mundo.
41 “Ya'a Rasun Nunap Chulincämi caćha anjilnïcunacta caćhaycamuśhä mandä nunäcunapi chay allincäpa cuntran śhalcuculcul juccunactapis palpachiyta jicutäcunäta ulaycachinäpä.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, que retirarão de seu Reino todos os escândalos e todos os que fazem o mal
42 Chaynu juluyculmi nina waläcäman jitaycuśha can'a. Chayćhümi awćhupäcun'a; quiluncunactapis lawćhićhicyachipäcun'alä canpis.
42 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ñatac Diospa śhun'unpänuy cawsacunämi ichá intïnuypis chipipicyapäcun'a Taytanchicpa mandacuyninćhu. Linliyu cal'a sumäta uyaliculcay.
43 Então, no Reino de seu Pai, os justos resplandecerão como o sol. Aquele que tem ouvidos, ouça.
44 “Chaynütacmi Diospa gubirnun juc ćhaclaćhu tapäda pampaläcänuy. Chay tapädäta juc nuna talilcul caśhallanman pampalculmi wasinta cushisha cutilcul, llapa imantapis lluy lanticülun chay ćhaclacta lantinanpä.
44 O Reino dos céus é também semelhante a um tesouro escondido num campo. Um homem o encontra, mas o esconde de novo. E, cheio de alegria, vai, vende tudo o que tem para comprar aquele campo.
45 “Chaynütacmi Diospa gubirnun cayan, juc nuna tuqui fïnucama aläja lantiyta pulïcänu.
45 O Reino dos céus é ainda semelhante a um negociante que procura pérolas preciosas.
46 Chaymi sumä fïnunnin alli ćhaniyu aläjacta talïlul, cushisha cutilcul lluy imantapis lanticulcul lantïlun.
46 Encontrando uma de grande valor, vai, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Chaynütacmi Diospa gubirnun challwa chaläcänu cayan. Chay chalacunta lamarcäman jitaycuptinmi allin, mana allin challwactapis chalamun.
47 O Reino dos céus é semelhante ainda a uma rede que, jogada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Juntäluptinñatacmi yacu patanman julalcamul aclaycun. Allinnintam canaśhtanman winaycun, mana allinnintañatacmi ichá wicapälun.
48 Quando está repleta, os pescadores puxam-na para a praia, sentam-se e separam nos cestos o que é bom e jogam fora o que não presta.
49 Chaynümi cäraycunan muyuncäćhüpis can'a. Anjilcuna śhamulmi allincunäta, japächan'a mana allincunapïta.
49 Assim será no fim do mundo: os anjos virão separar os maus do meio dos justos
50 Chay mana allincunätam nina waläcäman lluy jitaycapäcun'a. Chayćhümi awćhupäcun'a, quiluncunactapis lawćhićhicyachipäcun'alä canpis” nin.
50 e os arrojarão na fornalha, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Chaynu nilculmi llapa yaćhapacünincunacta Jesus tapula: “Cay nishäcunäta ¿llapantachun tantiälälinqui?” nil.
51 Compreendestes tudo isto? Sim, Senhor, responderam eles.
52 Niptinmi: “Chayurá camachicuyta yaćhachicüca jinaman Diospa gubirnunta ćhasquiycücá ishcay tapädayünümi cayan. Chaymari unay camachicuyta yaćhaśhancäpïtawan, canan ya'a muśhü yaćhachicuynïpïta allincäta julaycamunman” nin.
52 Por isso, todo escriba instruído nas coisas do Reino dos céus é comparado a um pai de família que tira de seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Chaynu lluy yaćhaycachilmi licula.
53 Após ter exposto as parábolas, Jesus partiu.
54 Unay yaćhaśhan Nazaret malcanman ćhayculñatacmi juntunaculcänan wasićhu yaćhachila. Payta uyalilmi malca-masincuna sumä jucmanyacüśha: “¿Mayćhütá caynu yaćhätucämun? ¿Imanuypatá caynu milagrucunactapis lulacuyanman?
54 Foi para a sua cidade e ensinava na sinagoga, de modo que todos diziam admirados: Donde lhe vem esta sabedoria e esta força miraculosa?
55 — ausente —
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não é Maria sua mãe? Não são seus irmãos Tiago, José, Simão e Judas?
56 — ausente —
56 E suas irmãs, não vivem todas entre nós? Donde lhe vem, pois, tudo isso?
57 Chaymi licaytapis mana munapäculachu.
57 E não sabiam o que dizer dele. Disse-lhes, porém, Jesus: É só em sua pátria e em sua família que um profeta é menosprezado.
58 Chaynu mana chalapaculcaptinmi chay malcaćhu milagrucunacta mana anchá lulayculachu.
58 E, por causa da falta de confiança deles, operou ali poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.