Mateus 13

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chaypïtam Jesus chay wasipïta yalulcul ućha manyanman lil taycucuycula yaćhachinanpä.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Chayćhümi achca nunacuna lluy juntanacälälimuptin chayćhu cä barcuman ishpilcul taycucuycula. Nunacunañatacmi ućhap manyallanćhu capäcuptin
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 tincuchiypa achcacta yaćhachila.
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 Wacaptinshi waquinnin mujucuna caminucunäman paćhcälun. Jinaptinshi pishucuna śhalcamul lluy pallälälin.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Waquin mujucunañatacshi pasaypi ćhäla-ćhälaman paćhcälun. Chaynu janällaćhu calshi apuraypa wiñätucämun.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Inti allicta lupämuptinñatacshi ichá lluy chaquïlälin, sapichacunanpä undu allpa mana captin.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Waquin mujucunañatacshi ula-ula, caśha-caśhacunäman paćhcälälin. Chay caśhacuna wiñalcamulshi lluy alwächin.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 Juc mujucunañatacshi allin undu allpaman ćhäpäcun. Chaycunash ichá allicta wayupäcun. Jucllay mujullapïshi quimsa ćhunca-cama, süta ćhunca-cama, paćhac wayuyniyü-camalä capäcun.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 ¡Linliyu cal'a, uyaliculcay-ari!” nil.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 Chaynu niptinmi yaćhapacünincuna Jesusman aśhuycälil tapula: “¿Imapïtam caynu tincuchiyllap yaćhachinqui?” nil.
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 Niptinmi: “Amcunactá Tayta Diosmi gubirnunćhu pacacuynincunactapis tantiaycachipäcuśhunqui. Juccunätañatacmi ichá mana.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 Tantiäcunätá mas tantiayta uśhalämi can'apis. Mana tantiäcunätam ichá aśhwanpalä chincalpachisha can'a.
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Chaymi caynu tincuchiyllap yaćhaycachí. Maynüpa licayalcalpis manamá licapäcunchu; maynüpa uyaliyalcalpis manamá uyalipäcunchu nï tantialpapäcunpischu.
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 Paycunawan lulacacuyan Diospa unay willacünin Isaias isquirbishancämari. Chayćhümi nin:
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 Cay nunacunap śhun'un pasaypi lumiyäśham cayan. Linlincunapis wićhacäcüśham cayan. Ñawincunapis apläśham cayalcan.
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 “Ñatac amcuná cushisha capäcuy, licapäcuśhayquipïta, tantiapäcuśhayquipïta.
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 Rasunpa achca unay allin nunacunäwan, Diospa willacünincunam ichá maynu wañupacuyalcalpis caycunacta mana licaycälilachu nï uyaliycälilapischu.
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18 “Chayurá tantiapäcuy-ari cay muju wacäwan tincuchishäcäta.
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 Chay caminüman paćhcä mujunümi cayan Diospa gubirnunpi willacuyninta uyalityayalpis mana tantiäca. Chaymi allin willacuy śhun'unman ćhäśhancätapis Satanaśh śhalcamul waycalpülun.
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 Chay ćhäla-ćhälaman ćhäcänümi cayan Diospa allin willacuyninta uyalil-pacha cushisha ćhasquicüca.
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 Chaynu ćhasquishan-laycu imaymana ñacaycunapis, llaquicuycunapis licalimuptinmi mana sapichacüśha lantanuy manaña tacyaycul chaycunaman palpülun.
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 Chay caśha-caśhaman muju paćhcäcänümi cayan. Diospa willacuyninta ćhasquilpis cay pachäćhu illaycunallawan, cänincunallawan, cawsaycäćhu lluy munayllancunawan shipuchicüśha cayalmari wayuynin mana canchu.
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 Ñatac jundu allin allpaman ćhäcänuymi cayan allin willacuyta uyalicul cäsucüca. Chaymi allincunällacta wayuycun jucllay mujullapi quimsa ćhunca, süta ćhunca, paćhac wayuyniyü-camalä canpis” nin.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 Chaypïtam jucman tinculcachil nila: “Diospa gubirnun tuqui acläśha trïgu mujucta nuna talpücänümi.
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 Ñatac chay tuta puñuyalcaptinmi, ćhïnipänin śhalcamul talpucuśhanpa janäninman gamärracta talpüña.
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 Ñä trïguca wiñalcamul lluy ispijayta allaycuptinmi, chay gamärrapis ispijayta allacuycun.
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 Chaynüta licälälilmi piyunnincuna mana-mana lilcul: ‘Taytay, tuqui aclaśha mujunllanllanwan talpuchiptinchicpis, ¿maypïtá gamärracuna yalamula?’ nin.
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 “Niptinmi duyñuca: ‘Jucnin ćhïnimäninchicmi cayta lulämanchic’ nila. Piyunnincunañatacmi: ‘¿Lluy ulälälimuśhächun?’ nin.
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 “Niptinmi: ‘Ama. Yan'almi trïguctapis wayancälächinquiman.
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 Jina cusca wiñachun cusichacama. Cusichananchic muyuncäćhümi piyunnïcunäwan gamärracunäta puntacta apti-apticta watachishä cañaycachinäpä. Trïgucunätañatacmi ichá pilwäman ćhulaycachishä can'a’ nin” nila.
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Nilculmi yapañatac yaćhachila jucman tinculcächil: “Diospa gubirnun shita mujucta ćhaclaman talpuśhancänümi.
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 Chay mujuca lluy lluypïpis ñawi chincaycuyllam. Wiñamulñatacmi ichá juc lantacunapïpis mas jatunninlä cacuyan. Chaymi pishucunäpis pallaynincunaćhu lluy ishnachaculcan” nila.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 Nilcul yapañatac tincuchiypa yaćhachila: “Diospa gubirnun'a libadüranüllam cayan. Juc walmi ash libadürallacta quimsa quintal arinamanlä jitaycüluptinpis jinantintam punquichimun” nil.
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Jesus nunacunäta caynu imamanpis tincuchiyllapmi yaćhachila. Manam imaypis yaćhachilachu mana tincuchiypá.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Caynüpam Diospa unay willacünin nishanca lluy lulacacüla. Chayćhümi niyan:
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Chaypïtam Jesus llapa nunacunäta wasinta liculcänanpä lluy dispidiculcul yaycula juc wasiman. Chayćhümi yaćhapacünincuna aśhuycul tapupäcula chay gamärraman tincuchil willaśhanca ima ninantapis.
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 Niptinmi nila: “Chay trïgu talpuchïcá Rasun Nunap Chulincämi cayan.
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 Ćhaclañatacmi cay pachaca. Chay aclaśhan tuqui mujuñatacmi Diospa gubirnunćhu cawsäcunaca. Chay gamärracunañatacmi Satanaśhpa nunancuna.
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 Chay ćhïnicü gamärra talpuchïcämi quiquin Satanaśhca. Cusicha muyuncäñatacmi cäraycunan muyunca. Cusichäcunanñatacmi anjilcunaca.
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 Chay gamärra uläta japächalcul, cañaśhancänümi pasan'a cäraycunan muyuncäćhüpis.
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 “Ya'a Rasun Nunap Chulincämi caćha anjilnïcunacta caćhaycamuśhä mandä nunäcunapi chay allincäpa cuntran śhalcuculcul juccunactapis palpachiyta jicutäcunäta ulaycachinäpä.
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 Chaynu juluyculmi nina waläcäman jitaycuśha can'a. Chayćhümi awćhupäcun'a; quiluncunactapis lawćhićhicyachipäcun'alä canpis.
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 Ñatac Diospa śhun'unpänuy cawsacunämi ichá intïnuypis chipipicyapäcun'a Taytanchicpa mandacuyninćhu. Linliyu cal'a sumäta uyaliculcay.
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 “Chaynütacmi Diospa gubirnun juc ćhaclaćhu tapäda pampaläcänuy. Chay tapädäta juc nuna talilcul caśhallanman pampalculmi wasinta cushisha cutilcul, llapa imantapis lluy lanticülun chay ćhaclacta lantinanpä.
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 “Chaynütacmi Diospa gubirnun cayan, juc nuna tuqui fïnucama aläja lantiyta pulïcänu.
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 Chaymi sumä fïnunnin alli ćhaniyu aläjacta talïlul, cushisha cutilcul lluy imantapis lanticulcul lantïlun.
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47 “Chaynütacmi Diospa gubirnun challwa chaläcänu cayan. Chay chalacunta lamarcäman jitaycuptinmi allin, mana allin challwactapis chalamun.
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 Juntäluptinñatacmi yacu patanman julalcamul aclaycun. Allinnintam canaśhtanman winaycun, mana allinnintañatacmi ichá wicapälun.
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 Chaynümi cäraycunan muyuncäćhüpis can'a. Anjilcuna śhamulmi allincunäta, japächan'a mana allincunapïta.
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 Chay mana allincunätam nina waläcäman lluy jitaycapäcun'a. Chayćhümi awćhupäcun'a, quiluncunactapis lawćhićhicyachipäcun'alä canpis” nin.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Chaynu nilculmi llapa yaćhapacünincunacta Jesus tapula: “Cay nishäcunäta ¿llapantachun tantiälälinqui?” nil.
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 Niptinmi: “Chayurá camachicuyta yaćhachicüca jinaman Diospa gubirnunta ćhasquiycücá ishcay tapädayünümi cayan. Chaymari unay camachicuyta yaćhaśhancäpïtawan, canan ya'a muśhü yaćhachicuynïpïta allincäta julaycamunman” nin.
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Chaynu lluy yaćhaycachilmi licula.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Unay yaćhaśhan Nazaret malcanman ćhayculñatacmi juntunaculcänan wasićhu yaćhachila. Payta uyalilmi malca-masincuna sumä jucmanyacüśha: “¿Mayćhütá caynu yaćhätucämun? ¿Imanuypatá caynu milagrucunactapis lulacuyanman?
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 — ausente —
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 — ausente —
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Chaymi licaytapis mana munapäculachu.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Chaynu mana chalapaculcaptinmi chay malcaćhu milagrucunacta mana anchá lulayculachu.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.