Mateus 13
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Chaypïtam Jesus chay wasipïta yalulcul ućha manyanman lil taycucuycula yaćhachinanpä.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Chayćhümi achca nunacuna lluy juntanacälälimuptin chayćhu cä barcuman ishpilcul taycucuycula. Nunacunañatacmi ućhap manyallanćhu capäcuptin
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 tincuchiypa achcacta yaćhachila.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Wacaptinshi waquinnin mujucuna caminucunäman paćhcälun. Jinaptinshi pishucuna śhalcamul lluy pallälälin.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Waquin mujucunañatacshi pasaypi ćhäla-ćhälaman paćhcälun. Chaynu janällaćhu calshi apuraypa wiñätucämun.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Inti allicta lupämuptinñatacshi ichá lluy chaquïlälin, sapichacunanpä undu allpa mana captin.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Waquin mujucunañatacshi ula-ula, caśha-caśhacunäman paćhcälälin. Chay caśhacuna wiñalcamulshi lluy alwächin.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Juc mujucunañatacshi allin undu allpaman ćhäpäcun. Chaycunash ichá allicta wayupäcun. Jucllay mujullapïshi quimsa ćhunca-cama, süta ćhunca-cama, paćhac wayuyniyü-camalä capäcun.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 ¡Linliyu cal'a, uyaliculcay-ari!” nil.
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Chaynu niptinmi yaćhapacünincuna Jesusman aśhuycälil tapula: “¿Imapïtam caynu tincuchiyllap yaćhachinqui?” nil.
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Niptinmi: “Amcunactá Tayta Diosmi gubirnunćhu pacacuynincunactapis tantiaycachipäcuśhunqui. Juccunätañatacmi ichá mana.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Tantiäcunätá mas tantiayta uśhalämi can'apis. Mana tantiäcunätam ichá aśhwanpalä chincalpachisha can'a.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Chaymi caynu tincuchiyllap yaćhaycachí. Maynüpa licayalcalpis manamá licapäcunchu; maynüpa uyaliyalcalpis manamá uyalipäcunchu nï tantialpapäcunpischu.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Paycunawan lulacacuyan Diospa unay willacünin Isaias isquirbishancämari. Chayćhümi nin:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Cay nunacunap śhun'un pasaypi lumiyäśham cayan. Linlincunapis wićhacäcüśham cayan. Ñawincunapis apläśham cayalcan.
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 “Ñatac amcuná cushisha capäcuy, licapäcuśhayquipïta, tantiapäcuśhayquipïta.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Rasunpa achca unay allin nunacunäwan, Diospa willacünincunam ichá maynu wañupacuyalcalpis caycunacta mana licaycälilachu nï uyaliycälilapischu.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Chayurá tantiapäcuy-ari cay muju wacäwan tincuchishäcäta.
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Chay caminüman paćhcä mujunümi cayan Diospa gubirnunpi willacuyninta uyalityayalpis mana tantiäca. Chaymi allin willacuy śhun'unman ćhäśhancätapis Satanaśh śhalcamul waycalpülun.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Chay ćhäla-ćhälaman ćhäcänümi cayan Diospa allin willacuyninta uyalil-pacha cushisha ćhasquicüca.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Chaynu ćhasquishan-laycu imaymana ñacaycunapis, llaquicuycunapis licalimuptinmi mana sapichacüśha lantanuy manaña tacyaycul chaycunaman palpülun.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Chay caśha-caśhaman muju paćhcäcänümi cayan. Diospa willacuyninta ćhasquilpis cay pachäćhu illaycunallawan, cänincunallawan, cawsaycäćhu lluy munayllancunawan shipuchicüśha cayalmari wayuynin mana canchu.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ñatac jundu allin allpaman ćhäcänuymi cayan allin willacuyta uyalicul cäsucüca. Chaymi allincunällacta wayuycun jucllay mujullapi quimsa ćhunca, süta ćhunca, paćhac wayuyniyü-camalä canpis” nin.
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Chaypïtam jucman tinculcachil nila: “Diospa gubirnun tuqui acläśha trïgu mujucta nuna talpücänümi.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ñatac chay tuta puñuyalcaptinmi, ćhïnipänin śhalcamul talpucuśhanpa janäninman gamärracta talpüña.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ñä trïguca wiñalcamul lluy ispijayta allaycuptinmi, chay gamärrapis ispijayta allacuycun.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Chaynüta licälälilmi piyunnincuna mana-mana lilcul: ‘Taytay, tuqui aclaśha mujunllanllanwan talpuchiptinchicpis, ¿maypïtá gamärracuna yalamula?’ nin.
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Niptinmi duyñuca: ‘Jucnin ćhïnimäninchicmi cayta lulämanchic’ nila. Piyunnincunañatacmi: ‘¿Lluy ulälälimuśhächun?’ nin.
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Niptinmi: ‘Ama. Yan'almi trïguctapis wayancälächinquiman.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Jina cusca wiñachun cusichacama. Cusichananchic muyuncäćhümi piyunnïcunäwan gamärracunäta puntacta apti-apticta watachishä cañaycachinäpä. Trïgucunätañatacmi ichá pilwäman ćhulaycachishä can'a’ nin” nila.
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Nilculmi yapañatac yaćhachila jucman tinculcächil: “Diospa gubirnun shita mujucta ćhaclaman talpuśhancänümi.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Chay mujuca lluy lluypïpis ñawi chincaycuyllam. Wiñamulñatacmi ichá juc lantacunapïpis mas jatunninlä cacuyan. Chaymi pishucunäpis pallaynincunaćhu lluy ishnachaculcan” nila.
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Nilcul yapañatac tincuchiypa yaćhachila: “Diospa gubirnun'a libadüranüllam cayan. Juc walmi ash libadürallacta quimsa quintal arinamanlä jitaycüluptinpis jinantintam punquichimun” nil.
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Jesus nunacunäta caynu imamanpis tincuchiyllapmi yaćhachila. Manam imaypis yaćhachilachu mana tincuchiypá.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Caynüpam Diospa unay willacünin nishanca lluy lulacacüla. Chayćhümi niyan:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Chaypïtam Jesus llapa nunacunäta wasinta liculcänanpä lluy dispidiculcul yaycula juc wasiman. Chayćhümi yaćhapacünincuna aśhuycul tapupäcula chay gamärraman tincuchil willaśhanca ima ninantapis.
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Niptinmi nila: “Chay trïgu talpuchïcá Rasun Nunap Chulincämi cayan.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Ćhaclañatacmi cay pachaca. Chay aclaśhan tuqui mujuñatacmi Diospa gubirnunćhu cawsäcunaca. Chay gamärracunañatacmi Satanaśhpa nunancuna.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Chay ćhïnicü gamärra talpuchïcämi quiquin Satanaśhca. Cusicha muyuncäñatacmi cäraycunan muyunca. Cusichäcunanñatacmi anjilcunaca.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Chay gamärra uläta japächalcul, cañaśhancänümi pasan'a cäraycunan muyuncäćhüpis.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 “Ya'a Rasun Nunap Chulincämi caćha anjilnïcunacta caćhaycamuśhä mandä nunäcunapi chay allincäpa cuntran śhalcuculcul juccunactapis palpachiyta jicutäcunäta ulaycachinäpä.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Chaynu juluyculmi nina waläcäman jitaycuśha can'a. Chayćhümi awćhupäcun'a; quiluncunactapis lawćhićhicyachipäcun'alä canpis.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ñatac Diospa śhun'unpänuy cawsacunämi ichá intïnuypis chipipicyapäcun'a Taytanchicpa mandacuyninćhu. Linliyu cal'a sumäta uyaliculcay.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Chaynütacmi Diospa gubirnun juc ćhaclaćhu tapäda pampaläcänuy. Chay tapädäta juc nuna talilcul caśhallanman pampalculmi wasinta cushisha cutilcul, llapa imantapis lluy lanticülun chay ćhaclacta lantinanpä.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Chaynütacmi Diospa gubirnun cayan, juc nuna tuqui fïnucama aläja lantiyta pulïcänu.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Chaymi sumä fïnunnin alli ćhaniyu aläjacta talïlul, cushisha cutilcul lluy imantapis lanticulcul lantïlun.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Chaynütacmi Diospa gubirnun challwa chaläcänu cayan. Chay chalacunta lamarcäman jitaycuptinmi allin, mana allin challwactapis chalamun.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Juntäluptinñatacmi yacu patanman julalcamul aclaycun. Allinnintam canaśhtanman winaycun, mana allinnintañatacmi ichá wicapälun.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Chaynümi cäraycunan muyuncäćhüpis can'a. Anjilcuna śhamulmi allincunäta, japächan'a mana allincunapïta.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Chay mana allincunätam nina waläcäman lluy jitaycapäcun'a. Chayćhümi awćhupäcun'a, quiluncunactapis lawćhićhicyachipäcun'alä canpis” nin.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Chaynu nilculmi llapa yaćhapacünincunacta Jesus tapula: “Cay nishäcunäta ¿llapantachun tantiälälinqui?” nil.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Niptinmi: “Chayurá camachicuyta yaćhachicüca jinaman Diospa gubirnunta ćhasquiycücá ishcay tapädayünümi cayan. Chaymari unay camachicuyta yaćhaśhancäpïtawan, canan ya'a muśhü yaćhachicuynïpïta allincäta julaycamunman” nin.
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Chaynu lluy yaćhaycachilmi licula.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Unay yaćhaśhan Nazaret malcanman ćhayculñatacmi juntunaculcänan wasićhu yaćhachila. Payta uyalilmi malca-masincuna sumä jucmanyacüśha: “¿Mayćhütá caynu yaćhätucämun? ¿Imanuypatá caynu milagrucunactapis lulacuyanman?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 — ausente —
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 — ausente —
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Chaymi licaytapis mana munapäculachu.
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Chaynu mana chalapaculcaptinmi chay malcaćhu milagrucunacta mana anchá lulayculachu.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.