Marcos 12
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Nilculmi tincuchiypa yaćhachila cay nil: “Juc nunash cala jatun ćhaclayu. Paymi chay ćhaclanćhu übacta plantalcul manyanta lluy inćhäla. Chayshi übacta apchichinanpä juc püsucta lulala, chaynütac täpachinanpäpis chucllachäla. Caynu lluy listucta lulalculshi nunacunaman partïda uycul calu malcacta licula.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Chaypi cusicha timpu ćhämuptinshi caćhamula juc nunanta partinta cusichalcul apamunanpä.
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Chay nunantash partïdaśhancunaca chalalcälil lluy ma'alcälil jinanllacta cutichipäcula.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Chay jinapäcuptinpis ćhaclayücá juccunactash caćhamula. Chaynüshi chaytapis palalcälil umallantapis lluy paquï-pawalcul gulpïlälila.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Chaynälälimuptinpis juctapis caćhamulash. Chaytapis lluyshi wañülächila. Juccunacta caćhamuptinpis waquintá ma'apäculash, waquincunactá wañuchipäculash.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Chayshi jucllayllaña caćhamunanpä captin japallan cuyay chulillantaña ‘chulïtá allinpaćh lican'a’ nil caćhamula.
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Chay ćhämuptinshi, partïdaśhan nunacunaca limanacucuyalcan: ‘Cay chulinpäćha caycuna quïdan'a. Wañüchishun cay tücänin ya'anchicwan quïdananpä’ nil.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Chayshi lluy chalalcälil wañülächila. Jinalculshi ćhaclanpi aysalcul wicapälälimula” nil.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Nilculmi Jesus nila: “¿Chaynu luläläliptin'a chay ćhaclayüca ćhämul ‘allinmi’ nin'achun ampá? Aśhwanpa lilculmá chay nunacunäta wañulcachil juccunaman ćhaclanta uycun'a.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 ¿Manachun isquirbishancunaćhüpis lïgipäculanqui?
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Chay quiquin Tayta Dios lulaśhanpïmi licapayllaman camäśha cayalcá’ nil” nila.
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Chaynu niptin puydïcunaca paypi nishanta lluy tantiacalcälilmi Jesusta chalachiyta munapäculpis achca-achca nunacunäta manchalil caćhaycul liculcäla.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Chaypïtam fariseocunaca, Herodes partiwan limanacälälin Jesusta tapupäcul quiquinpa limayllanwan palpuchinanpä.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Chaymi ćhaycamul: “Yaćhachicü taytáy, tantiapäcümi rasuncälla amćhu caśhanta. Nunacuna limaśhanwan manamá iwiycaćhachicunquichu nïtacmá pimanpis śhalcuyanquichu. Aśhwanpa Diosninchic munaśhannu rasuncällactam yaćhachinqui. Chayurá má, niycälillämay ¿Roma gubirnuman alcabälacta uycunapä Tayta Dios awninchun icha manachun? Cananpi ¿pägapäcümanlächun icha manañachun?” nipäcula.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ñatac ishcay cära capäcuśhanta yaćhalmi Jesus nila: “¿Imapïtan imamanpis palpuchiyta munapämanqui? Apamuy juc illayta licaycunäpä” nil.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Chay uycüluptinñatacmi Jesus: “Cay illaycäćhu ¿pitan cayan? ¿Pip śhutintan limayan?” nila.
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Nipäcuptinmi: “Chayurá Cesarpa cäcätá payman-ari uycäliy. Diospa cäcätá Diosmantac-ari uycäliy” nila. Niptinmi licapayllaman camälälila.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Jinamanñatacmi wañücuna śhalcamunanman mana quiripäcü saduseo caśhtacunaca śhapämula.
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 Chaymi tapupäcula Jesusta: “Yaćhachicü taytay, Moisespa camachicuyninćhümi niñä: ‘Juc wayapa mana chuliyu ima wañucuptin'a, cäsu canmi wanücäpa śhullcanwan biudaca casaracul punta wayapanpa milayninta śhalcachinanpä’ nil. Chaynu captin'a, má, ¿imaninquitan?
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Unayshi capäcula anćhish wawi-caśha. Chayshi mayurca walmiculcul mana chuliyu ima wañucula.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Jinaptinshi atïnin śhullcan chay japanyäśhäwan yapacüla. Jinalculshi chaypis mana chuliyu ima wañucuntac. Jinaptinshi chay atïnin śhullcanwanpis chaynülla pasälun.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Chaynu lluy anćhishnintinwan pasäluptinshi chay walmipis wañucuntac.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Chayurá má, śhalcamunan muyuncäćhu chay walmica ¿mayanninpa walmintan can'a anćhishnintinwan casaracüśha cayal'a?” nin.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Niptinmi Jesus: “¡Maynu pantäśham cayalcanqui Diospa limaynintapis munaynintapis mana tantiapäcuśhayquipi!
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Chay śhalcamuycäćhu umripäpis walmipäpis manañam casaracuycuna can'achu. Sinu'a janay pachäćhu anjilcunanümi capäcun'a.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Ñatac chay wañücuna śhalcamunanpïtá ¿manachun lïgipäculanqui Diosninchic nina malluyä jaćhapi Moisesta limapämuśhanta? Wañüśhaña cayalcaptinpis ¿manachun Dios nila: ‘Ya'am cayá Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa alawayalcäśhan Diosnin’ nil?
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Chayurá Diospá manam chincacü wañucücuna canchu; sinu'a cawsä nunallamari. Amcuna sumä pantäśhamari cayalcanqui” nila.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Chayćhümi Moisespa camachicuyninta jucnin yaćhachicü aśhuycamul tapunacuyäta uyalila. Chaynu allincäwan lluy cuntistaptinmi nin: “Lluypïpis mas puydïninca ¿mayannin camachicuytan?” nil.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Niptinmi Jesus: “Lluy camachicuycäpïpis caymi mas puydïca: ‘Uyaliy, Israelcuna, Tayta Diosninchic jucllam.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Tayta Diosllayquiman tucuy śhun'uyquitapis, llapan pinsayniquitapis, lluy callpayquitapis ćhulaycuy’ nishanca.
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Juccäpis caymi: ‘Nuna-masiquita tucuy śhun'uyquiwan quiquiquitanuy cuyal licaycuy’. Cay camachicuycunäpi mas puydïnin'a manam juc canchu” nila.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Niptinmi chay nunaca: “Allintam niycamanqui, yaćhachicü taytáy, rasunpa jucllayllam Diosninchic'a. Paypïta manam juc canchu.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Nishayquinüpis llapan śhun'unchicta almanchicta pinsayninchicta callpanchicta payman ćhulaycuśhanchic'a, jinaman nuna-masinchicwan cuyanacuśhanchic'a mas allinmi Diosta alawayninchicwan uywacunap yawarninta uycuśhanchiccäpïtá” nila.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Chaynu allin tantiayninwan nïluptinmi: “Tayta Diospa gubirnunpïta manamá calućhüchu cayanqui” nila.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 — ausente —
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 — ausente —
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 “Chayurá ¿imanuypatan Salbacüca Davidpa milaynillan canman quiquin David ‘Duyñú’ Diostanülä niyaptin'a?” nin.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Ñatac chayćhümi Jesus nila: “Yan'al-lätac amcunapis cay yaćhachicücunäta atiyalcächinquiman. Paycunamá allinnin müdanacunawan müdaculcan läsacunäćhu nunacuna rispitänan-layculla.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Jinalmi aśhta juntunacuna wasicunaćhüpis fistacunaćhüpis allinninpa täcunancunamanlä täcuytapis wañupacun.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Jinaman japanyäśha walmicunap ima cällantapis wasintintacamalämi lacsapäcunpis. Jinaman'a licapäcunan-laycullam una-unaylä Diosta mañätuculcanpis. Caycuna sumä mućhuchishalämi capäcun'a” nila.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Ñatac Diospa chuya wasinćhu illay juntucup chimpanćhu Jesus taycucuyculmi lluy nunacuna illayninta jitaycuyalcäta licapayäla. Waquin cäniyücunam achcacta jitaycapäcula.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Chayman juc japanyäśha waccha walmi ćhaycamul ash ćhaniyu ishcay illaychallantam ćhulaycula.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Chayta licalmi Jesus llapa yaćhapacünincunacta ayalcul nila: “Rasunpa cay waccha walmim lluypïpis masta uycülun.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Juccunacá puchüllantam uycapäcun. Cay walmim ichá cawsananpä capuśhancätalä lluyta uycülun” nil.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.