Marcos 12
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs BKJ
1 Nilculmi tincuchiypa yaćhachila cay nil: “Juc nunash cala jatun ćhaclayu. Paymi chay ćhaclanćhu übacta plantalcul manyanta lluy inćhäla. Chayshi übacta apchichinanpä juc püsucta lulala, chaynütac täpachinanpäpis chucllachäla. Caynu lluy listucta lulalculshi nunacunaman partïda uycul calu malcacta licula.
1 E ele começou a falar-lhes por parábolas: Um certo homem plantou uma vinha, e colocou uma cerca viva em torno dela, e cavou nela um lagar, e edificou uma torre, e a deixou com uns lavradores, e foi para um país distante.
2 Chaypi cusicha timpu ćhämuptinshi caćhamula juc nunanta partinta cusichalcul apamunanpä.
2 E na estação, enviou um servo aos lavradores para que ele pudesse receber do fruto da vinha.
3 Chay nunantash partïdaśhancunaca chalalcälil lluy ma'alcälil jinanllacta cutichipäcula.
3 E eles pegando-o, espancaram-no e o mandaram embora sem nada.
4 Chay jinapäcuptinpis ćhaclayücá juccunactash caćhamula. Chaynüshi chaytapis palalcälil umallantapis lluy paquï-pawalcul gulpïlälila.
4 E mais uma vez, ele enviou outro servo; e eles, apedrejando-o, feriram-no na cabeça, e o mandaram embora, completamente envergonhado.
5 Chaynälälimuptinpis juctapis caćhamulash. Chaytapis lluyshi wañülächila. Juccunacta caćhamuptinpis waquintá ma'apäculash, waquincunactá wañuchipäculash.
5 E novamente ele enviou outro; e a este mataram, e a muitos outros, espancando a uns e matando a outros.
6 Chayshi jucllayllaña caćhamunanpä captin japallan cuyay chulillantaña ‘chulïtá allinpaćh lican'a’ nil caćhamula.
6 Tendo, portanto, ainda o seu filho amado, a este lhes enviou por último, dizendo: Eles respeitarão o meu filho.
7 Chay ćhämuptinshi, partïdaśhan nunacunaca limanacucuyalcan: ‘Cay chulinpäćha caycuna quïdan'a. Wañüchishun cay tücänin ya'anchicwan quïdananpä’ nil.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Chayshi lluy chalalcälil wañülächila. Jinalculshi ćhaclanpi aysalcul wicapälälimula” nil.
8 E eles tomando-o, mataram-no, e lançaram-no fora da vinha.
9 Nilculmi Jesus nila: “¿Chaynu luläläliptin'a chay ćhaclayüca ćhämul ‘allinmi’ nin'achun ampá? Aśhwanpa lilculmá chay nunacunäta wañulcachil juccunaman ćhaclanta uycun'a.
9 O que fará, portanto, o senhor da vinha? Ele virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ¿Manachun isquirbishancunaćhüpis lïgipäculanqui?
10 Ainda não lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram se tornou a cabeça da esquina;
11 Chay quiquin Tayta Dios lulaśhanpïmi licapayllaman camäśha cayalcá’ nil” nila.
11 isso é obra do Senhor, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Chaynu niptin puydïcunaca paypi nishanta lluy tantiacalcälilmi Jesusta chalachiyta munapäculpis achca-achca nunacunäta manchalil caćhaycul liculcäla.
12 E eles buscavam prendê-lo, mas temiam as pessoas; porque sabiam que ele havia falado a parábola contra eles; e deixando-o, foram pelo seu caminho.
13 Chaypïtam fariseocunaca, Herodes partiwan limanacälälin Jesusta tapupäcul quiquinpa limayllanwan palpuchinanpä.
13 E eles enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para surpreendê-lo em suas palavras.
14 Chaymi ćhaycamul: “Yaćhachicü taytáy, tantiapäcümi rasuncälla amćhu caśhanta. Nunacuna limaśhanwan manamá iwiycaćhachicunquichu nïtacmá pimanpis śhalcuyanquichu. Aśhwanpa Diosninchic munaśhannu rasuncällactam yaćhachinqui. Chayurá má, niycälillämay ¿Roma gubirnuman alcabälacta uycunapä Tayta Dios awninchun icha manachun? Cananpi ¿pägapäcümanlächun icha manañachun?” nipäcula.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, nós sabemos que tu és verdadeiro, e não te preocupas com opinião de nenhum homem, quanto mais com a aparência dos homens, mas ensinas o caminho de Deus em verdade; é lícito dar tributo a César, ou não?
15 Ñatac ishcay cära capäcuśhanta yaćhalmi Jesus nila: “¿Imapïtan imamanpis palpuchiyta munapämanqui? Apamuy juc illayta licaycunäpä” nil.
15 Nós daremos, ou não daremos? Mas ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me um denário, para que eu a veja.
16 Chay uycüluptinñatacmi Jesus: “Cay illaycäćhu ¿pitan cayan? ¿Pip śhutintan limayan?” nila.
16 E eles trouxeram-lho. E ele disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Nipäcuptinmi: “Chayurá Cesarpa cäcätá payman-ari uycäliy. Diospa cäcätá Diosmantac-ari uycäliy” nila. Niptinmi licapayllaman camälälila.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai a César as coisas que são de César, e a Deus as coisas que são de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Jinamanñatacmi wañücuna śhalcamunanman mana quiripäcü saduseo caśhtacunaca śhapämula.
18 Então se aproximaram dele os saduceus, que dizem não haver ressurreição, e eles perguntaram-lhe, dizendo:
19 Chaymi tapupäcula Jesusta: “Yaćhachicü taytay, Moisespa camachicuyninćhümi niñä: ‘Juc wayapa mana chuliyu ima wañucuptin'a, cäsu canmi wanücäpa śhullcanwan biudaca casaracul punta wayapanpa milayninta śhalcachinanpä’ nil. Chaynu captin'a, má, ¿imaninquitan?
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de um homem, e deixasse sua esposa e não deixasse filhos, que seu irmão tomasse a esposa dele, e levantasse descendência a seu irmão.
20 Unayshi capäcula anćhish wawi-caśha. Chayshi mayurca walmiculcul mana chuliyu ima wañucula.
20 Ora, havia sete irmãos; e o primeiro tomou a esposa, e morreu sem deixar descendência.
21 Jinaptinshi atïnin śhullcan chay japanyäśhäwan yapacüla. Jinalculshi chaypis mana chuliyu ima wañucuntac. Jinaptinshi chay atïnin śhullcanwanpis chaynülla pasälun.
21 E o segundo a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Chaynu lluy anćhishnintinwan pasäluptinshi chay walmipis wañucuntac.
22 E os sete a possuíram, sem deixar descendência; por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Chayurá má, śhalcamunan muyuncäćhu chay walmica ¿mayanninpa walmintan can'a anćhishnintinwan casaracüśha cayal'a?” nin.
23 Portanto, na ressurreição, quando eles ressuscitarem, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
24 Niptinmi Jesus: “¡Maynu pantäśham cayalcanqui Diospa limaynintapis munaynintapis mana tantiapäcuśhayquipi!
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura vós não errais em razão de não conhecerdes as escrituras, nem o poder de Deus?
25 Chay śhalcamuycäćhu umripäpis walmipäpis manañam casaracuycuna can'achu. Sinu'a janay pachäćhu anjilcunanümi capäcun'a.
25 Porque, ao ressuscitarem dentre os mortos, eles nem se casam, nem se dão em casamento; mas são como os anjos que estão no céu.
26 Ñatac chay wañücuna śhalcamunanpïtá ¿manachun lïgipäculanqui Diosninchic nina malluyä jaćhapi Moisesta limapämuśhanta? Wañüśhaña cayalcaptinpis ¿manachun Dios nila: ‘Ya'am cayá Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa alawayalcäśhan Diosnin’ nil?
26 E quanto aos mortos, que ressuscitarão; não lestes no livro de Moisés, como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Chayurá Diospá manam chincacü wañucücuna canchu; sinu'a cawsä nunallamari. Amcuna sumä pantäśhamari cayalcanqui” nila.
27 Ele não é o Deus dos mortos, mas é o Deus dos vivos; portanto, vós errais grandemente.
28 Chayćhümi Moisespa camachicuyninta jucnin yaćhachicü aśhuycamul tapunacuyäta uyalila. Chaynu allincäwan lluy cuntistaptinmi nin: “Lluypïpis mas puydïninca ¿mayannin camachicuytan?” nil.
28 E vindo um dos escribas, ouvindo-os discutirem, e percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Niptinmi Jesus: “Lluy camachicuycäpïpis caymi mas puydïca: ‘Uyaliy, Israelcuna, Tayta Diosninchic jucllam.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, ó Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Tayta Diosllayquiman tucuy śhun'uyquitapis, llapan pinsayniquitapis, lluy callpayquitapis ćhulaycuy’ nishanca.
30 e tu amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda tua alma, e com toda a tua mente, e com toda a tua força; este é o primeiro mandamento.
31 Juccäpis caymi: ‘Nuna-masiquita tucuy śhun'uyquiwan quiquiquitanuy cuyal licaycuy’. Cay camachicuycunäpi mas puydïnin'a manam juc canchu” nila.
31 E o segundo é semelhante, a este: Tu amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Niptinmi chay nunaca: “Allintam niycamanqui, yaćhachicü taytáy, rasunpa jucllayllam Diosninchic'a. Paypïta manam juc canchu.
32 E o escriba lhe disse: Bem, Mestre, tu disseste a verdade; pois há um único Deus, e não há outro além dele;
33 Nishayquinüpis llapan śhun'unchicta almanchicta pinsayninchicta callpanchicta payman ćhulaycuśhanchic'a, jinaman nuna-masinchicwan cuyanacuśhanchic'a mas allinmi Diosta alawayninchicwan uywacunap yawarninta uycuśhanchiccäpïtá” nila.
33 e amá-lo com todo o coração, com toda a compreensão, e com toda a alma, e com toda a força, e de amar ao seu próximo como a si mesmo, é mais do que todas as ofertas queimadas e sacrifícios.
34 Chaynu allin tantiayninwan nïluptinmi: “Tayta Diospa gubirnunpïta manamá calućhüchu cayanqui” nila.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Tu não estás longe do reino de Deus. E nenhum homem depois disso ousou fazer-lhe pergunta alguma.
35 — ausente —
35 E Jesus respondeu e disse, enquanto ensinava no templo: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 — ausente —
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo: O SENHOR disse ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu faça os teus inimigos por escabelo.
37 “Chayurá ¿imanuypatan Salbacüca Davidpa milaynillan canman quiquin David ‘Duyñú’ Diostanülä niyaptin'a?” nin.
37 Porque, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é ele então seu filho? E pessoas comuns o ouviam de boa vontade.
38 Ñatac chayćhümi Jesus nila: “Yan'al-lätac amcunapis cay yaćhachicücunäta atiyalcächinquiman. Paycunamá allinnin müdanacunawan müdaculcan läsacunäćhu nunacuna rispitänan-layculla.
38 E ele dizia-lhes na sua doutrina: Guardai-vos dos escribas, que adoram andar com vestes compridas, e amam saudações nos mercados,
39 Jinalmi aśhta juntunacuna wasicunaćhüpis fistacunaćhüpis allinninpa täcunancunamanlä täcuytapis wañupacun.
39 e os principais assentos nas sinagogas, e os lugares mais altos nos banquetes;
40 Jinaman japanyäśha walmicunap ima cällantapis wasintintacamalämi lacsapäcunpis. Jinaman'a licapäcunan-laycullam una-unaylä Diosta mañätuculcanpis. Caycuna sumä mućhuchishalämi capäcun'a” nila.
40 que devoram as casas das viúvas, e sob pretexto fazem longas orações; estes receberão maior condenação.
41 Ñatac Diospa chuya wasinćhu illay juntucup chimpanćhu Jesus taycucuyculmi lluy nunacuna illayninta jitaycuyalcäta licapayäla. Waquin cäniyücunam achcacta jitaycapäcula.
41 E sentou-se Jesus defronte do tesouro, e observava como a multidão lançava dinheiro no tesouro; e muitos ricos depositavam muito.
42 Chayman juc japanyäśha waccha walmi ćhaycamul ash ćhaniyu ishcay illaychallantam ćhulaycula.
42 E vindo ali uma viúva pobre, depositou dois leptos, que valem um quadrante.
43 Chayta licalmi Jesus llapa yaćhapacünincunacta ayalcul nila: “Rasunpa cay waccha walmim lluypïpis masta uycülun.
43 E ele chamando a si os seus discípulos, disse-lhes: Na verdade eu vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que depositaram no tesouro;
44 Juccunacá puchüllantam uycapäcun. Cay walmim ichá cawsananpä capuśhancätalä lluyta uycülun” nil.
44 porque todos eles depositaram da sua abundância; mas ela depositou tudo o que tinha, todo o seu meio de vida.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.