Marcos 12

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nilculmi tincuchiypa yaćhachila cay nil: “Juc nunash cala jatun ćhaclayu. Paymi chay ćhaclanćhu übacta plantalcul manyanta lluy inćhäla. Chayshi übacta apchichinanpä juc püsucta lulala, chaynütac täpachinanpäpis chucllachäla. Caynu lluy listucta lulalculshi nunacunaman partïda uycul calu malcacta licula.
1 E começou a falar-lhes por parábolas: Um homem plantou uma vinha, e cercou-a de um valado, e fundou nela um lagar, e edificou uma torre, e arrendou-a a uns lavradores, e partiu para fora da terra.
2 Chaypi cusicha timpu ćhämuptinshi caćhamula juc nunanta partinta cusichalcul apamunanpä.
2 E, chegado o tempo, mandou um servo aos lavradores para que recebesse, dos lavradores, do fruto da vinha.
3 Chay nunantash partïdaśhancunaca chalalcälil lluy ma'alcälil jinanllacta cutichipäcula.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o feriram e o mandaram embora vazio.
4 Chay jinapäcuptinpis ćhaclayücá juccunactash caćhamula. Chaynüshi chaytapis palalcälil umallantapis lluy paquï-pawalcul gulpïlälila.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e eles, apedrejando-o, o feriram na cabeça, e o mandaram embora, tendo-o afrontado.
5 Chaynälälimuptinpis juctapis caćhamulash. Chaytapis lluyshi wañülächila. Juccunacta caćhamuptinpis waquintá ma'apäculash, waquincunactá wañuchipäculash.
5 E tornou a enviar-lhes outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns feriram e a outros mataram.
6 Chayshi jucllayllaña caćhamunanpä captin japallan cuyay chulillantaña ‘chulïtá allinpaćh lican'a’ nil caćhamula.
6 Tendo ele, pois, ainda um seu filho amado, enviou-o também a estes por derradeiro, dizendo: Ao menos terão respeito ao meu filho.
7 Chay ćhämuptinshi, partïdaśhan nunacunaca limanacucuyalcan: ‘Cay chulinpäćha caycuna quïdan'a. Wañüchishun cay tücänin ya'anchicwan quïdananpä’ nil.
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vamos, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Chayshi lluy chalalcälil wañülächila. Jinalculshi ćhaclanpi aysalcul wicapälälimula” nil.
8 E, pegando dele, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Nilculmi Jesus nila: “¿Chaynu luläläliptin'a chay ćhaclayüca ćhämul ‘allinmi’ nin'achun ampá? Aśhwanpa lilculmá chay nunacunäta wañulcachil juccunaman ćhaclanta uycun'a.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá, e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 ¿Manachun isquirbishancunaćhüpis lïgipäculanqui?
10 Ainda não lestes esta Escritura:A pedra, que os edificadores rejeitaram,Esta foi posta por cabeça de esquina;
11 Chay quiquin Tayta Dios lulaśhanpïmi licapayllaman camäśha cayalcá’ nil” nila.
11 Isto foi feito pelo Senhor E é coisa maravilhosa aos nossos olhos?
12 Chaynu niptin puydïcunaca paypi nishanta lluy tantiacalcälilmi Jesusta chalachiyta munapäculpis achca-achca nunacunäta manchalil caćhaycul liculcäla.
12 E buscavam prendê-lo, mas temiam a multidão; porque entendiam que contra eles dizia esta parábola; e, deixando-o, foram-se.
13 Chaypïtam fariseocunaca, Herodes partiwan limanacälälin Jesusta tapupäcul quiquinpa limayllanwan palpuchinanpä.
13 E enviaram-lhe alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem nalguma palavra.
14 Chaymi ćhaycamul: “Yaćhachicü taytáy, tantiapäcümi rasuncälla amćhu caśhanta. Nunacuna limaśhanwan manamá iwiycaćhachicunquichu nïtacmá pimanpis śhalcuyanquichu. Aśhwanpa Diosninchic munaśhannu rasuncällactam yaćhachinqui. Chayurá má, niycälillämay ¿Roma gubirnuman alcabälacta uycunapä Tayta Dios awninchun icha manachun? Cananpi ¿pägapäcümanlächun icha manañachun?” nipäcula.
14 E, chegando eles, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és homem de verdade, e de ninguém se te dá, porque não olhas à aparência dos homens, antes com verdade ensinas o caminho de Deus; é lícito dar o tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Ñatac ishcay cära capäcuśhanta yaćhalmi Jesus nila: “¿Imapïtan imamanpis palpuchiyta munapämanqui? Apamuy juc illayta licaycunäpä” nil.
15 Então ele, conhecendo a sua hipocrisia, disse-lhes: Por que me tentais? Trazei-me uma moeda, para que a veja.
16 Chay uycüluptinñatacmi Jesus: “Cay illaycäćhu ¿pitan cayan? ¿Pip śhutintan limayan?” nila.
16 E eles lha trouxeram. E disse-lhes: De quem é esta imagem e inscrição? E eles lhe disseram: De César.
17 Nipäcuptinmi: “Chayurá Cesarpa cäcätá payman-ari uycäliy. Diospa cäcätá Diosmantac-ari uycäliy” nila. Niptinmi licapayllaman camälälila.
17 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Dai pois a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E maravilharam-se dele.
18 Jinamanñatacmi wañücuna śhalcamunanman mana quiripäcü saduseo caśhtacunaca śhapämula.
18 Então os saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se dele, e perguntaram-lhe, dizendo:
19 Chaymi tapupäcula Jesusta: “Yaćhachicü taytay, Moisespa camachicuyninćhümi niñä: ‘Juc wayapa mana chuliyu ima wañucuptin'a, cäsu canmi wanücäpa śhullcanwan biudaca casaracul punta wayapanpa milayninta śhalcachinanpä’ nil. Chaynu captin'a, má, ¿imaninquitan?
19 Mestre, Moisés nos escreveu que, se morresse o irmão de alguém, e deixasse a mulher e não deixasse filhos, seu irmão tomasse a mulher dele, e suscitasse descendência a seu irmão.
20 Unayshi capäcula anćhish wawi-caśha. Chayshi mayurca walmiculcul mana chuliyu ima wañucula.
20 Ora, havia sete irmãos, e o primeiro tomou a mulher, e morreu sem deixar descendência;
21 Jinaptinshi atïnin śhullcan chay japanyäśhäwan yapacüla. Jinalculshi chaypis mana chuliyu ima wañucuntac. Jinaptinshi chay atïnin śhullcanwanpis chaynülla pasälun.
21 E o segundo também a tomou e morreu, e nem este deixou descendência; e o terceiro da mesma maneira.
22 Chaynu lluy anćhishnintinwan pasäluptinshi chay walmipis wañucuntac.
22 E tomaram-na os sete, sem, contudo, terem deixado descendência. Finalmente, depois de todos, morreu também a mulher.
23 Chayurá má, śhalcamunan muyuncäćhu chay walmica ¿mayanninpa walmintan can'a anćhishnintinwan casaracüśha cayal'a?” nin.
23 Na ressurreição, pois, quando ressuscitarem, de qual destes será a mulher? porque os sete a tiveram por mulher.
24 Niptinmi Jesus: “¡Maynu pantäśham cayalcanqui Diospa limaynintapis munaynintapis mana tantiapäcuśhayquipi!
24 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Porventura não errais vós em razão de não saberdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Chay śhalcamuycäćhu umripäpis walmipäpis manañam casaracuycuna can'achu. Sinu'a janay pachäćhu anjilcunanümi capäcun'a.
25 Porquanto, quando ressuscitarem dentre os mortos, nem casarão, nem se darão em casamento, mas serão como os anjos que estão nos céus.
26 Ñatac chay wañücuna śhalcamunanpïtá ¿manachun lïgipäculanqui Diosninchic nina malluyä jaćhapi Moisesta limapämuśhanta? Wañüśhaña cayalcaptinpis ¿manachun Dios nila: ‘Ya'am cayá Abrahampa, Isaacpa, Jacobpa alawayalcäśhan Diosnin’ nil?
26 E, acerca dos mortos que houverem de ressuscitar, não tendes lido no livro de Moisés como Deus lhe falou na sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, e o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó?
27 Chayurá Diospá manam chincacü wañucücuna canchu; sinu'a cawsä nunallamari. Amcuna sumä pantäśhamari cayalcanqui” nila.
27 Ora, Deus não é de mortos, mas sim, é Deus de vivos. Por isso vós errais muito.
28 Chayćhümi Moisespa camachicuyninta jucnin yaćhachicü aśhuycamul tapunacuyäta uyalila. Chaynu allincäwan lluy cuntistaptinmi nin: “Lluypïpis mas puydïninca ¿mayannin camachicuytan?” nil.
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os tinha ouvido disputar, e sabendo que lhes tinha respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Niptinmi Jesus: “Lluy camachicuycäpïpis caymi mas puydïca: ‘Uyaliy, Israelcuna, Tayta Diosninchic jucllam.
29 E Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Tayta Diosllayquiman tucuy śhun'uyquitapis, llapan pinsayniquitapis, lluy callpayquitapis ćhulaycuy’ nishanca.
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, e de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento, e de todas as tuas forças; este é o primeiro mandamento.
31 Juccäpis caymi: ‘Nuna-masiquita tucuy śhun'uyquiwan quiquiquitanuy cuyal licaycuy’. Cay camachicuycunäpi mas puydïnin'a manam juc canchu” nila.
31 E o segundo, semelhante a este, é: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que estes.
32 Niptinmi chay nunaca: “Allintam niycamanqui, yaćhachicü taytáy, rasunpa jucllayllam Diosninchic'a. Paypïta manam juc canchu.
32 E o escriba lhe disse: Muito bem, Mestre, e com verdade disseste que há um só Deus, e que não há outro além dele;
33 Nishayquinüpis llapan śhun'unchicta almanchicta pinsayninchicta callpanchicta payman ćhulaycuśhanchic'a, jinaman nuna-masinchicwan cuyanacuśhanchic'a mas allinmi Diosta alawayninchicwan uywacunap yawarninta uycuśhanchiccäpïtá” nila.
33 E que amá-lo de todo o coração, e de todo o entendimento, e de toda a alma, e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Chaynu allin tantiayninwan nïluptinmi: “Tayta Diospa gubirnunpïta manamá calućhüchu cayanqui” nila.
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E já ninguém ousava perguntar-lhe mais nada.
35 — ausente —
35 E, falando Jesus, dizia, ensinando no templo: Como dizem os escribas que o Cristo é filho de Davi?
36 — ausente —
36 O próprio Davi disse pelo Espírito Santo:O Senhor disse ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita Até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés.
37 “Chayurá ¿imanuypatan Salbacüca Davidpa milaynillan canman quiquin David ‘Duyñú’ Diostanülä niyaptin'a?” nin.
37 Pois, se Davi mesmo lhe chama Senhor, como é logo seu filho? E a grande multidão o ouvia de boa vontade.
38 Ñatac chayćhümi Jesus nila: “Yan'al-lätac amcunapis cay yaćhachicücunäta atiyalcächinquiman. Paycunamá allinnin müdanacunawan müdaculcan läsacunäćhu nunacuna rispitänan-layculla.
38 E, ensinando-os, dizia-lhes: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Jinalmi aśhta juntunacuna wasicunaćhüpis fistacunaćhüpis allinninpa täcunancunamanlä täcuytapis wañupacun.
39 E das primeiras cadeiras nas sinagogas, e dos primeiros assentos nas ceias;
40 Jinaman japanyäśha walmicunap ima cällantapis wasintintacamalämi lacsapäcunpis. Jinaman'a licapäcunan-laycullam una-unaylä Diosta mañätuculcanpis. Caycuna sumä mućhuchishalämi capäcun'a” nila.
40 Que devoram as casas das viúvas, e isso com pretexto de largas orações. Estes receberão mais grave condenação.
41 Ñatac Diospa chuya wasinćhu illay juntucup chimpanćhu Jesus taycucuyculmi lluy nunacuna illayninta jitaycuyalcäta licapayäla. Waquin cäniyücunam achcacta jitaycapäcula.
41 E, estando Jesus assentado defronte da arca do tesouro, observava a maneira como a multidão lançava o dinheiro na arca do tesouro; e muitos ricos deitavam muito.
42 Chayman juc japanyäśha waccha walmi ćhaycamul ash ćhaniyu ishcay illaychallantam ćhulaycula.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, deitou duas pequenas moedas, que valiam meio centavo.
43 Chayta licalmi Jesus llapa yaćhapacünincunacta ayalcul nila: “Rasunpa cay waccha walmim lluypïpis masta uycülun.
43 E, chamando os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deitou mais do que todos os que deitaram na arca do tesouro;
44 Juccunacá puchüllantam uycapäcun. Cay walmim ichá cawsananpä capuśhancätalä lluyta uycülun” nil.
44 Porque todos ali deitaram do que lhes sobejava, mas esta, da sua pobreza, deitou tudo o que tinha, todo o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.