Lucas 9

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 Reunindo Jesus os doze apóstolos, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para curar enfermidades.
2 — ausente —
2 Enviou-os a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nilculmi: “Caminuyquipä amam imactapis apapäcunquichu, nï garutiquita, luncuyquita, milcapayquita, nï illayniquitapis. Sinu'a janä müdanallayquiwanmi lipäcunqui.
3 Disse-lhes: Não leveis coisa alguma para o caminho, nem bordão, nem mochila, nem pão, nem dinheiro, nem tenhais duas túnicas.
4 May wasimanpis ćhal'a chayllaćhümi quïdaculcanqui chay malcapi juc-läduman pasapäcunayquicama.
4 Em qualquer casa em que entrardes, ficai ali até que deixeis aquela localidade.
5 May malcaćhüpis mana ćhasquiy munapäcuśhuptiqui'a chaypi pasaculcay ćhaquiquićhu la'aśha pulbüllactapis lluy tapsilcälil chay malcäta ima pasanantapis tantiapäcunanpä” nil.
5 Onde ninguém vos receber, deixai aquela cidade e em testemunho contra eles sacudi a poeira dos vossos pés.
6 Chaynu incaraycäliptinmi paycuna liculcäla intiru malcacunamanpis Diospi willacuśhtin, ñatac imaymanawan ishyäcunactapis sänachishtin.
6 Partiram, pois, e percorriam as aldeias, pregando o Evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 — ausente —
7 O tetrarca Herodes ouviu falar de tudo o que Jesus fazia e ficou perplexo. Uns diziam: É João que ressurgiu dos mortos; outros: É Elias que apareceu;
8 — ausente —
8 e ainda outros: É um dos antigos profetas que ressuscitou.
9 “Ya'a quiquïmari Juanta mu'uchimulá. Chayurá ¿mayanpïtan canan uyalïyá?” nila. Nilculmi Herodes alli-allicta Jesusta lisiycuyta munala.
9 Mas Herodes dizia: Eu degolei João. Quem é, pois, este, de quem ouço tais coisas? E procurava ocasião de vê-lo.
10 Ñatac caćhaśhancuna intiru malcaćhu pulimuśhanpi cutïlälimulmi Jesusta willapäculcäla imacta lulapämuśhantapis. Chaypïtam Jesus puśhacula llapantapis Betsaida malcap chunyäninman.
10 Os apóstolos, ao voltarem, contaram a Jesus tudo o que haviam feito. Tomando-os ele consigo à parte, dirigiu-se a um lugar deserto para o lado de Betsaida.
11 Chay-läduman lishanta yaćhälälilmi llapa nunacunapis lipäcula. Chaynu ćhäläliptinñatacmi Jesus ćhasquiycul Diospa gubirnunpi willala, ishyäcunactapis sänaycachila.
11 Logo que a multidão o soube, o foi seguindo; Jesus recebeu-os e falava-lhes do Reino de Deus. Restabelecia também a saúde dos doentes.
12 Chayćhu intïpis ulup patallanćhüña cacuyaptinmi ćhunca ishcaynin yaćhapacünincuna Jesusta nipäcula: “Ñä tardiña cacuyaptin cay chunyäcäćhu micuypïpis wañülälin'aćh. May malcallamanpis micuy ashï jamapacüpis lipäcuchunñari” nil.
12 Ora, o dia começava a declinar e os Doze foram dizer-lhe: Despede as turbas, para que vão pelas aldeias e sítios da vizinhança e procurem alimento e hospedagem, porque aqui estamos num lugar deserto.
13 Niptinmi: “Amcunari micachipäcuy” nila.
13 Jesus replicou-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Retrucaram eles: Não temos mais do que cinco pães e dois peixes, a menos que nós mesmos vamos e compremos mantimentos para todo este povo.
14 Cayta nipäcula picha walanga wayapanllanlä capäcuptinmi. Chayćhümi yaćhapacünincunacta: “Picha ćhunca-camacta lluy taycachipämuy” nila.
14 {Pois eram quase cinco mil homens.} Jesus disse aos discípulos: Mandai-os sentar, divididos em grupos de cinqüenta.
15 Niptinmi yaćhapacünincuna llapa nunactapis taycachimula.
15 Assim o fizeram e todos se assentaram.
16 Jinaptinmi Jesus chay picha tantäta, ishcay challwäta apticulcul, sïlüta licalcul Diosta anradisicula. Jinalculmi lluyta partilcul yaćhapacünincunacta uycula manyapi llapantapis aypumunanpä.
16 Então Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e deu-os a seus discípulos, para que os servissem ao povo.
17 Jinaycuptinmi llapa nunapis chayćhu micapäcula maćhaycälinancama. Chayćhu puchünincunacta juntuchimuptinmi ćhunca ishcayniyu canaśhta juntalä cacuñä.
17 E todos comeram e ficaram fartos. Do que sobrou recolheram ainda doze cestos de pedaços.
18 Juc-punmi Jesus llapa yaćhapacünincunawan japächacalcälil Diosta mañacula. Chaynu mañacuyta camacalculmi yaćhapacünincunacta tapula: “Ya'acta ¿mayan nipämantan?” nil.
18 Num dia em que ele estava a orar a sós com os discípulos, perguntou-lhes: Quem dizem que eu sou?
19 Niptinmi: “Waquinnincuná: ‘Bawtisä Juanćha śhalcämun’; waquinnincunañatacmi: ‘Diospa unay willacünin Eliasćha cutïmun’; juccunañatacmi: ‘Diospa jucnin unay willacüninpisćha cawsämun’ niyalcäśhunquim” nipäcula.
19 Responderam-lhe: Uns dizem que és João Batista; outros, Elias; outros pensam que ressuscitou algum dos antigos profetas.
20 Nipäcuptinmi: “Amcunapïtá ¿pitan chayurá ya'a cayá?” nila.
20 Perguntou-lhes, então: E vós, quem dizeis que eu sou? Pedro respondeu: O Cristo de Deus.
21 Caynu niptinmi ćhuncay-ćhuncayta: “Mayan caśhätapis amam mayanćhüpis limalcälinquichu” nin.
21 Ordenou-lhes energicamente que não o dissessem a ninguém.
22 Nishanpïmi: “Jerusalenta linämi. Chayćhu ya'a Rasun Nunap Chulintam prinsipal yaśhacuna, puydï sasirdüticuna, llapa yaćhachicünincuna sumä-sumä ñacachipämal wañuchipäman'a. Jinaptinpis quimsa muyunpïtam ichá caśhan śhalcamuśhä” nila.
22 Ele acrescentou: É necessário que o Filho do Homem padeça muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos príncipes dos sacerdotes e pelos escribas. É necessário que seja levado à morte e que ressuscite ao terceiro dia.
23 Cayta nilculmi llapanta nila: “Rasunpa mayanpis ya'ap laśhćhüman jalumuyta munäcá quiquinta un'acuycul muyun-muyun jalumuchun ima pasaptinpis wañunancama.
23 Em seguida, dirigiu-se a todos: Se alguém quer vir após mim, renegue-se a si mesmo, tome cada dia a sua cruz e siga-me.
24 Ñatac cawsayninta ama-pacha nïcá cawsaynintam apacun'a. Ya'a-laycu bïdantapis uycücämi ichá cawsaycun'a.
24 Porque, quem quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem sacrificar a sua vida por amor de mim, salvá-la-á.
25 Chaynu quiquillan almanta mana salbaptin'a ¿imapätan bälinman masqui jinantin pachäta gänäluptinpis?
25 Pois que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vem a perder-se a si mesmo e se causa a sua própria ruína?
26 Chayurá mayanpis ya'apïta ütac yaćhachicuynïpïta pin'acamäcätá ya'a Rasun Nunap Chulinpis sumä munaynïćhu, Taytäpa munayninćhüpis, chuya anjilcunawan cutimuynïćhu paycunapïpis pin'acuśhämari.
26 Se alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na sua glória, na glória de seu Pai e dos santos anjos.
27 Rasu-rasunpa waquinniquicuná manalämi wañupäcunquilächu Diospa gubirnunta manalä licaycälil'a” nin.
27 Em verdade vos digo: dos que aqui se acham, alguns há que não morrerão, até que vejam o Reino de Deus.
28 Pusä muyunnuy cay nishancunaca pasäluptinmi Pedrocta, Jacobocta, Juantawan puśhaculcul Jesus chunyä ulup puntanman ishpila Diosta mañacü.
28 Passados uns oitos dias, Jesus tomou consigo Pedro, Tiago e João, e subiu ao monte para orar.
29 Chayćhu mañacuyaptinmi cäranpis müdananpis sumä-sumä chipyayä yuläman muyülun.
29 Enquanto orava, transformou-se o seu rosto e as suas vestes tornaram-se resplandecentes de brancura.
30 — ausente —
30 E eis que falavam com ele dois personagens: eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 que apareceram envoltos em glória, e falavam da morte dele, que se havia de cumprir em Jerusalém.
32 Chayćhu Pedroctawan juccunäta maynu puñuy aysacuyaptinpis callpawan licchapäcula. Chayćhümi Jesustawan chay umrïcunäta sumä-sumä intïnu chipipicyayalcäta licälälin.
32 Entretanto, Pedro e seus companheiros tinham-se deixado vencer pelo sono; ao despertarem, viram a glória de Jesus e os dois personagens em sua companhia.
33 Chaymi cay ishcaynin umrïcunaca licuśha nicuyaptin Pedro nila: “Yaćhachicü taytáy, allinpächućh jinam śhapämuñá. Canan-ari quimsayquipä jucnincä-cama chucllacta lulälälipuśhayqui, ampä, Moisespä, Eliaspä” nil. Cay niyllamanmi shimin paćhyala.
33 Quando estes se apartaram de Jesus, Pedro disse: Mestre, é bom estarmos aqui. Podemos levantar três tendas: uma para ti, outra para Moisés e outra para Elias!... Ele não sabia o que dizia.
34 Caynu niyällaptin pucutay ji'alpalcamul ñiticalpuptinmi manchalicälälisha cacuyalcäla.
34 Enquanto ainda assim falava, veio uma nuvem e encobriu-os com a sua sombra; e os discípulos, vendo-os desaparecer na nuvem, tiveram um grande pavor.
35 Chaypa śhun'unpïtam ayalpämun: “Paymi cuyay chulí. Payllactari uyaliculcay” nil.
35 Então da nuvem saiu uma voz: Este é o meu Filho muito amado; ouvi-o!
36 Chaynu nilpämuptin-pachallam Jesus japallanña licalïlun. Lluy cay pasaśhancunätam śhun'unćhu uywapäcula imaypis cay licänin yaćhapacünincuna mana pictapis willallal.
36 E, enquanto ainda ressoava esta voz, achou-se Jesus sozinho. Os discípulos calaram-se e a ninguém disseram naqueles dias coisa alguma do que tinham visto.
37 Chay wäla ulüpi cutilpayämuptinmi achca nunacuna talipapämula.
37 No dia seguinte, descendo eles do monte, veio ao encontro de Jesus uma grande multidão.
38 Chay nunacunap ćhawpinćhümi juc nuna ayaycaćhaypa nïmun: “Taytáy, ama chaynu callaychu. Llaquipaycapallämay. Japallanmi chulillá capalläman.
38 Eis que um homem exclamou do meio da multidão: Mestre, rogo-te que olhes para meu filho, pois é o único que tenho.
39 Paytam wañupaynu chalallan. Jinaptinmi pushumayta ätumun. Ima anlalä chaynu lulachipallämanpis. Jinalcul jinalculmi lluy ñacachipalläman; chay ishyaynin manam caćhaycälinchu.
39 Um espírito se apodera dele e subitamente dá gritos, lança-o por terra, agita-o com violência, fá-lo espumar e só o larga depois de o deixar todo ofegante.
40 Chaymi yaćhapacüniquicunacta sänaycachipallämänanpä ruygacullälá. Ñatac manamá atipapäcullanchu” nin.
40 Pedi a teus discípulos que o expelissem, mas não o puderam fazer.
41 Niptinmi: “¡Ay, mana chalapacuyniyu pasaypi ćhanćha umacuna! ¿Imaycamatan amcunacta awantaśhtin cayäśhä? Má, cayman-ari puśhamuy” nila.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa, até quando estarei convosco e vos aturarei? Traze cá teu filho.
42 Chay walaśhta puśhaycayämuptinmi achatu yapa tapsilcul cućhpächinñatac. Jinaptinmi Jesus chay achatüta: “¡Cay walaśhta caćhaycuy!” nil alüla. Chaynu sänalcachilmi: “Cay walaśhniqui” nil taytanman uycula.
42 E quando ele ia chegando, o demônio lançou-o por terra e agitou-o violentamente. Mas Jesus intimou o espírito imundo, curou o menino e o restituiu a seu pai.
43 Jinaptinmi chayćhu nunacunaca: “Diosninchic cay lulaśhantanu'a manamá pipis lulanchu maynu pudirniyu calpis” nil licapayllaman camälälila.
43 Todos ficaram pasmados ante a grandeza de Deus. Como todos se admirassem de tudo o que Jesus fazia, disse ele a seus discípulos:
44 “Cay nishäta sumä uyalipämay, ama un'apäcuychu. Ya'a Rasun Nunap Chulinca puydï nunacunap maquinman ćhulaycuśham caśhä” nil.
44 Gravai nos vossos corações estas palavras: O Filho do Homem há de ser entregue às mãos dos homens!
45 Niptinmi cay nishancäta mana tantiapäculachu mayanninpis mana tantiapaśh captin. Ñatac tapuycuytá manchaculcälatacmi.
45 Eles, porém, não entendiam esta palavra e era-lhes obscura, de modo que não alcançaram o seu sentido; e tinham medo de lhe perguntar a este respeito.
46 Chaypïñatacmi yaćhapacünincuna: “¿Mayanninchicćha mas puydïnin caśhun?” nil rabyatyachinacücuyalcäla.
46 Veio-lhes então o pensamento de qual deles seria o maior.
47 Caynu imaymanacta pinsal ninacuyaptinmi Jesus tantialcul juc walaśhchacta lädunman taycacaycachil nila:
47 Penetrando Jesus nos pensamentos de seus corações, tomou um menino, colocou-o junto de si e disse-lhes:
48 “Cay walaśhchäta ćhasquïcá ya'apa caśhan-laycum ya'acta ćhasquiyäman. Chaynütacmi ya'acta ćhasquimäcá quiquin caćhamänïtapis ćhasquiyantac. Jinaman amcunaćhu mana cäpä licaśhanchiccämá mas puydïpä licaśhatac cayan” nil.
48 Todo o que recebe este menino em meu nome, a mim é que recebe; e quem recebe a mim, recebe aquele que me enviou; pois quem dentre vós for o menor, esse será grande.
49 Niptinmi Juan: “Yaćhachicü taytáy, juc nunactam licälälí ampa pudirniquiwan Satanaśhpa gänaśhacunacta sänayächishanta. Chaymi ya'anchic caśhtapi mana captin lluy mićhacälälilá” nila.
49 João tomou a palavra e disse: Mestre, vimos um homem que expelia demônios em teu nome, e nós lho proibimos, porque não é dos nossos.
50 Niptinmi: “¿Imapämi mićhaculcanqui? Mayanpis ya'anchicpa cuntranchic mana cäcá ya'anchicmanmi śhalcapäcun” nin.
50 Mas Jesus lhe disse: Não lho proibais; porque, o que não é contra vós, é a vosso favor.
51 Chaypïñatacmi wañunanpä sircacaycayämuptin, Jerusalenta linanpä allicta balurchacula.
51 Aproximando-se o tempo em que Jesus devia ser arrebatado deste mundo, ele resolveu dirigir-se a Jerusalém.
52 Chaymi Samaria malcap pasanan captin jamapaculcänanpä juc wasicta ashichimü ñawpachila.
52 Enviou diante de si mensageiros que, tendo partido, entraram em uma povoação dos samaritanos para lhe arranjar pousada.
53 Chaynu ñawpalcul ashipämuptinmi mana mayanpis awnipäculachu Jerusalen malcäta lishanta tantialcälil.
53 Mas não o receberam, por ele dar mostras de que ia para Jerusalém.
54 Chaynu mana pipis awniptinmi, Jesus ćhämuptin Juanwan, Jacobo nila: “Taytáy, unay Eliasnu ¿manachun cay malcäta janay pachäpi ninacta ji'alpächimul camacaycälächïman?” nil.
54 Vendo isto, Tiago e João disseram: Senhor, queres que mandemos que desça fogo do céu e os consuma?
55 Chaynu niptinmi piñapäla: ˻“Cay nunaca manam śhamula nunacta wañuchicüchu, sinu'a salbaycüninmi”.˼
55 Jesus voltou-se e repreendeu-os severamente. {Não sabeis de que espírito sois animados.
56 Nilculmi juc-lädu malcaman pasaculcäla.
56 O Filho do Homem não veio para perder as vidas dos homens, mas para salvá-las.} Foram então para outra povoação.
57 Chaypi liyalcaptinmi juc wayapa Jesusta nila: “Taytáy, mayta liptiquipis atishayquim” nil.
57 Enquanto caminhavam, um homem lhe disse: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que vás.
58 Niptinmi: “Atücunäpäpis maćhaynin canmi. Pishucunäpapis ishnan cantacmi. Rasun Nunap Chulincäpañatacmi ichá mana mayman umalläta ćhulaycunalläpäpis canchu” nin.
58 Jesus replicou-lhe: As raposas têm covas e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nilculmi juctañatac: “Acuchun, yaćhapacüní canayquipä” nila. Niptinmi: “Taytáy, papänïmi maquïćhülä cayan. Pampälulñaćh ichá aticman” nila.
59 A outro disse: Segue-me. Mas ele pediu: Senhor, permite-me ir primeiro enterrar meu pai.
60 Niptinmi: “Jina wañuśhacunaca wañünincunacta pampaculcächun. Am'a Diospa gubirnunpi willacamuy” nin.
60 Mas Jesus disse-lhe: Deixa que os mortos enterrem seus mortos; tu, porém, vai e anuncia o Reino de Deus.
61 Chayćhümi jucñatac: “Taytáy, anwan linäpä listum ya'a cayá. Ñatac jamá, wasïćhu cäcunäpïlä dispidicamuśhä.” Nila.
61 Um outro ainda lhe falou: Senhor, seguir-te-ei, mas permite primeiro que me despeça dos que estão em casa.
62 Niptinmi: “Mayanpis ärayta allaycul'a, manamá ipanta licaśhtinchu äran. Chaynümi unay cawsayninman cutiyta munäcá Diospa gubirnunćhu sirbinanpäpis nï bälinchu” nila.
62 Mas Jesus disse-lhe: Aquele que põe a mão no arado e olha para trás, não é apto para o Reino de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.