Lucas 9
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 — ausente —
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios, e para efetuarem curas.
2 — ausente —
2 Também os enviou a pregar o reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Nilculmi: “Caminuyquipä amam imactapis apapäcunquichu, nï garutiquita, luncuyquita, milcapayquita, nï illayniquitapis. Sinu'a janä müdanallayquiwanmi lipäcunqui.
3 E disse-lhes: Nada leveis para o caminho: nem bordão, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem deveis ter duas túnicas.
4 May wasimanpis ćhal'a chayllaćhümi quïdaculcanqui chay malcapi juc-läduman pasapäcunayquicama.
4 Na casa em que entrardes, ali permanecei e dali saireis.
5 May malcaćhüpis mana ćhasquiy munapäcuśhuptiqui'a chaypi pasaculcay ćhaquiquićhu la'aśha pulbüllactapis lluy tapsilcälil chay malcäta ima pasanantapis tantiapäcunanpä” nil.
5 E onde quer que não vos receberem, ao sairdes daquela cidade, sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra eles.
6 Chaynu incaraycäliptinmi paycuna liculcäla intiru malcacunamanpis Diospi willacuśhtin, ñatac imaymanawan ishyäcunactapis sänachishtin.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e efetuando curas por toda parte.
7 — ausente —
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: João ressuscitou dentre os mortos;
8 — ausente —
8 outros: Elias apareceu; e outros: Ressurgiu um dos antigos profetas.
9 “Ya'a quiquïmari Juanta mu'uchimulá. Chayurá ¿mayanpïtan canan uyalïyá?” nila. Nilculmi Herodes alli-allicta Jesusta lisiycuyta munala.
9 Herodes, porém, disse: Eu mandei decapitar a João; quem é, pois, este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava por vê-lo.
10 Ñatac caćhaśhancuna intiru malcaćhu pulimuśhanpi cutïlälimulmi Jesusta willapäculcäla imacta lulapämuśhantapis. Chaypïtam Jesus puśhacula llapantapis Betsaida malcap chunyäninman.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. E, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Chay-läduman lishanta yaćhälälilmi llapa nunacunapis lipäcula. Chaynu ćhäläliptinñatacmi Jesus ćhasquiycul Diospa gubirnunpi willala, ishyäcunactapis sänaycachila.
11 Mas as multidões, ao saberem, seguiram-no. Acolhendo-as, falava-lhes a respeito do reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Chayćhu intïpis ulup patallanćhüña cacuyaptinmi ćhunca ishcaynin yaćhapacünincuna Jesusta nipäcula: “Ñä tardiña cacuyaptin cay chunyäcäćhu micuypïpis wañülälin'aćh. May malcallamanpis micuy ashï jamapacüpis lipäcuchunñari” nil.
12 Mas o dia começava a declinar. Então, se aproximaram os doze e lhe disseram: Despede a multidão, para que, indo às aldeias e campos circunvizinhos, se hospedem e achem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Niptinmi: “Amcunari micachipäcuy” nila.
13 Ele, porém, lhes disse: Dai-lhes vós mesmos de comer. Responderam eles: Não temos mais que cinco pães e dois peixes, salvo se nós mesmos formos comprar comida para todo este povo.
14 Cayta nipäcula picha walanga wayapanllanlä capäcuptinmi. Chayćhümi yaćhapacünincunacta: “Picha ćhunca-camacta lluy taycachipämuy” nila.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então, disse aos seus discípulos: Fazei-os sentar-se em grupos de cinquenta.
15 Niptinmi yaćhapacünincuna llapa nunactapis taycachimula.
15 Eles atenderam, acomodando a todos.
16 Jinaptinmi Jesus chay picha tantäta, ishcay challwäta apticulcul, sïlüta licalcul Diosta anradisicula. Jinalculmi lluyta partilcul yaćhapacünincunacta uycula manyapi llapantapis aypumunanpä.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Jinaycuptinmi llapa nunapis chayćhu micapäcula maćhaycälinancama. Chayćhu puchünincunacta juntuchimuptinmi ćhunca ishcayniyu canaśhta juntalä cacuñä.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que ainda sobejaram foram recolhidos doze cestos.
18 Juc-punmi Jesus llapa yaćhapacünincunawan japächacalcälil Diosta mañacula. Chaynu mañacuyta camacalculmi yaćhapacünincunacta tapula: “Ya'acta ¿mayan nipämantan?” nil.
18 Estando ele orando à parte, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou: Quem dizem as multidões que sou eu?
19 Niptinmi: “Waquinnincuná: ‘Bawtisä Juanćha śhalcämun’; waquinnincunañatacmi: ‘Diospa unay willacünin Eliasćha cutïmun’; juccunañatacmi: ‘Diospa jucnin unay willacüninpisćha cawsämun’ niyalcäśhunquim” nipäcula.
19 Responderam eles: João Batista, mas outros, Elias; e ainda outros dizem que ressurgiu um dos antigos profetas.
20 Nipäcuptinmi: “Amcunapïtá ¿pitan chayurá ya'a cayá?” nila.
20 Mas vós, perguntou ele, quem dizeis que eu sou? Então, falou Pedro e disse: És o Cristo de Deus.
21 Caynu niptinmi ćhuncay-ćhuncayta: “Mayan caśhätapis amam mayanćhüpis limalcälinquichu” nin.
21 Ele, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Nishanpïmi: “Jerusalenta linämi. Chayćhu ya'a Rasun Nunap Chulintam prinsipal yaśhacuna, puydï sasirdüticuna, llapa yaćhachicünincuna sumä-sumä ñacachipämal wañuchipäman'a. Jinaptinpis quimsa muyunpïtam ichá caśhan śhalcamuśhä” nila.
22 dizendo: É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas, seja rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas; seja morto e, no terceiro dia, ressuscite.
23 Cayta nilculmi llapanta nila: “Rasunpa mayanpis ya'ap laśhćhüman jalumuyta munäcá quiquinta un'acuycul muyun-muyun jalumuchun ima pasaptinpis wañunancama.
23 Dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, dia a dia tome a sua cruz e siga-me.
24 Ñatac cawsayninta ama-pacha nïcá cawsaynintam apacun'a. Ya'a-laycu bïdantapis uycücämi ichá cawsaycun'a.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida perdê-la-á; quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Chaynu quiquillan almanta mana salbaptin'a ¿imapätan bälinman masqui jinantin pachäta gänäluptinpis?
25 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou a causar dano a si mesmo?
26 Chayurá mayanpis ya'apïta ütac yaćhachicuynïpïta pin'acamäcätá ya'a Rasun Nunap Chulinpis sumä munaynïćhu, Taytäpa munayninćhüpis, chuya anjilcunawan cutimuynïćhu paycunapïpis pin'acuśhämari.
26 Porque qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na do Pai e dos santos anjos.
27 Rasu-rasunpa waquinniquicuná manalämi wañupäcunquilächu Diospa gubirnunta manalä licaycälil'a” nin.
27 Verdadeiramente, vos digo: alguns há dos que aqui se encontram que, de maneira nenhuma, passarão pela morte até que vejam o reino de Deus.
28 Pusä muyunnuy cay nishancunaca pasäluptinmi Pedrocta, Jacobocta, Juantawan puśhaculcul Jesus chunyä ulup puntanman ishpila Diosta mañacü.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, tomando consigo a Pedro, João e Tiago, subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Chayćhu mañacuyaptinmi cäranpis müdananpis sumä-sumä chipyayä yuläman muyülun.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e suas vestes resplandeceram de brancura.
30 — ausente —
30 Eis que dois varões falavam com ele: Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 os quais apareceram em glória e falavam da sua partida, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Chayćhu Pedroctawan juccunäta maynu puñuy aysacuyaptinpis callpawan licchapäcula. Chayćhümi Jesustawan chay umrïcunäta sumä-sumä intïnu chipipicyayalcäta licälälin.
32 Pedro e seus companheiros achavam-se premidos de sono; mas, conservando-se acordados, viram a sua glória e os dois varões que com ele estavam.
33 Chaymi cay ishcaynin umrïcunaca licuśha nicuyaptin Pedro nila: “Yaćhachicü taytáy, allinpächućh jinam śhapämuñá. Canan-ari quimsayquipä jucnincä-cama chucllacta lulälälipuśhayqui, ampä, Moisespä, Eliaspä” nil. Cay niyllamanmi shimin paćhyala.
33 Ao se retirarem estes de Jesus, disse-lhe Pedro: Mestre, bom é estarmos aqui; então, façamos três tendas: uma será tua, outra, de Moisés, e outra, de Elias, não sabendo, porém, o que dizia.
34 Caynu niyällaptin pucutay ji'alpalcamul ñiticalpuptinmi manchalicälälisha cacuyalcäla.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu; e encheram-se de medo ao entrarem na nuvem.
35 Chaypa śhun'unpïtam ayalpämun: “Paymi cuyay chulí. Payllactari uyaliculcay” nil.
35 E dela veio uma voz, dizendo: Este é o meu Filho, o meu eleito; a ele ouvi.
36 Chaynu nilpämuptin-pachallam Jesus japallanña licalïlun. Lluy cay pasaśhancunätam śhun'unćhu uywapäcula imaypis cay licänin yaćhapacünincuna mana pictapis willallal.
36 Depois daquela voz, achou-se Jesus sozinho. Eles calaram-se e, naqueles dias, a ninguém contaram coisa alguma do que tinham visto.
37 Chay wäla ulüpi cutilpayämuptinmi achca nunacuna talipapämula.
37 No dia seguinte, ao descerem eles do monte, veio ao encontro de Jesus grande multidão.
38 Chay nunacunap ćhawpinćhümi juc nuna ayaycaćhaypa nïmun: “Taytáy, ama chaynu callaychu. Llaquipaycapallämay. Japallanmi chulillá capalläman.
38 E eis que, dentre a multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: Mestre, suplico-te que vejas meu filho, porque é o único;
39 Paytam wañupaynu chalallan. Jinaptinmi pushumayta ätumun. Ima anlalä chaynu lulachipallämanpis. Jinalcul jinalculmi lluy ñacachipalläman; chay ishyaynin manam caćhaycälinchu.
39 um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o atira por terra, convulsiona-o até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter quebrantado.
40 Chaymi yaćhapacüniquicunacta sänaycachipallämänanpä ruygacullälá. Ñatac manamá atipapäcullanchu” nin.
40 Roguei aos teus discípulos que o expelissem, mas eles não puderam.
41 Niptinmi: “¡Ay, mana chalapacuyniyu pasaypi ćhanćha umacuna! ¿Imaycamatan amcunacta awantaśhtin cayäśhä? Má, cayman-ari puśhamuy” nila.
41 Respondeu Jesus: Ó geração incrédula e perversa! Até quando estarei convosco e vos sofrerei? Traze o teu filho.
42 Chay walaśhta puśhaycayämuptinmi achatu yapa tapsilcul cućhpächinñatac. Jinaptinmi Jesus chay achatüta: “¡Cay walaśhta caćhaycuy!” nil alüla. Chaynu sänalcachilmi: “Cay walaśhniqui” nil taytanman uycula.
42 Quando se ia aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou a seu pai.
43 Jinaptinmi chayćhu nunacunaca: “Diosninchic cay lulaśhantanu'a manamá pipis lulanchu maynu pudirniyu calpis” nil licapayllaman camälälila.
43 E todos ficaram maravilhados ante a majestade de Deus. Como todos se maravilhassem de quanto Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Cay nishäta sumä uyalipämay, ama un'apäcuychu. Ya'a Rasun Nunap Chulinca puydï nunacunap maquinman ćhulaycuśham caśhä” nil.
44 Fixai nos vossos ouvidos as seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Niptinmi cay nishancäta mana tantiapäculachu mayanninpis mana tantiapaśh captin. Ñatac tapuycuytá manchaculcälatacmi.
45 Eles, porém, não entendiam isto, e foi-lhes encoberto para que o não compreendessem; e temiam interrogá-lo a este respeito.
46 Chaypïñatacmi yaćhapacünincuna: “¿Mayanninchicćha mas puydïnin caśhun?” nil rabyatyachinacücuyalcäla.
46 Levantou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Caynu imaymanacta pinsal ninacuyaptinmi Jesus tantialcul juc walaśhchacta lädunman taycacaycachil nila:
47 Mas Jesus, sabendo o que se lhes passava no coração, tomou uma criança, colocou-a junto a si
48 “Cay walaśhchäta ćhasquïcá ya'apa caśhan-laycum ya'acta ćhasquiyäman. Chaynütacmi ya'acta ćhasquimäcá quiquin caćhamänïtapis ćhasquiyantac. Jinaman amcunaćhu mana cäpä licaśhanchiccämá mas puydïpä licaśhatac cayan” nil.
48 e lhes disse: Quem receber esta criança em meu nome a mim me recebe; e quem receber a mim recebe aquele que me enviou; porque aquele que entre vós for o menor de todos, esse é que é grande.
49 Niptinmi Juan: “Yaćhachicü taytáy, juc nunactam licälälí ampa pudirniquiwan Satanaśhpa gänaśhacunacta sänayächishanta. Chaymi ya'anchic caśhtapi mana captin lluy mićhacälälilá” nila.
49 Falou João e disse: Mestre, vimos certo homem que, em teu nome, expelia demônios e lho proibimos, porque não segue conosco.
50 Niptinmi: “¿Imapämi mićhaculcanqui? Mayanpis ya'anchicpa cuntranchic mana cäcá ya'anchicmanmi śhalcapäcun” nin.
50 Mas Jesus lhe disse: Não proibais; pois quem não é contra vós outros é por vós.
51 Chaypïñatacmi wañunanpä sircacaycayämuptin, Jerusalenta linanpä allicta balurchacula.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que devia ele ser assunto ao céu, manifestou, no semblante, a intrépida resolução de ir para Jerusalém
52 Chaymi Samaria malcap pasanan captin jamapaculcänanpä juc wasicta ashichimü ñawpachila.
52 e enviou mensageiros que o antecedessem. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Chaynu ñawpalcul ashipämuptinmi mana mayanpis awnipäculachu Jerusalen malcäta lishanta tantialcälil.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Chaynu mana pipis awniptinmi, Jesus ćhämuptin Juanwan, Jacobo nila: “Taytáy, unay Eliasnu ¿manachun cay malcäta janay pachäpi ninacta ji'alpächimul camacaycälächïman?” nil.
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: Senhor, queres que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Chaynu niptinmi piñapäla: ˻“Cay nunaca manam śhamula nunacta wañuchicüchu, sinu'a salbaycüninmi”.˼
55 Jesus, porém, voltando-se os repreendeu [e disse: Vós não sabeis de que espírito sois].
56 Nilculmi juc-lädu malcaman pasaculcäla.
56 [Pois o Filho do Homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las.] E seguiram para outra aldeia.
57 Chaypi liyalcaptinmi juc wayapa Jesusta nila: “Taytáy, mayta liptiquipis atishayquim” nil.
57 Indo eles caminho fora, alguém lhe disse: Seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Niptinmi: “Atücunäpäpis maćhaynin canmi. Pishucunäpapis ishnan cantacmi. Rasun Nunap Chulincäpañatacmi ichá mana mayman umalläta ćhulaycunalläpäpis canchu” nin.
58 Mas Jesus lhe respondeu: As raposas têm seus covis, e as aves do céu, ninhos; mas o Filho do Homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nilculmi juctañatac: “Acuchun, yaćhapacüní canayquipä” nila. Niptinmi: “Taytáy, papänïmi maquïćhülä cayan. Pampälulñaćh ichá aticman” nila.
59 A outro disse Jesus: Segue-me! Ele, porém, respondeu: Permite-me ir primeiro sepultar meu pai.
60 Niptinmi: “Jina wañuśhacunaca wañünincunacta pampaculcächun. Am'a Diospa gubirnunpi willacamuy” nin.
60 Mas Jesus insistiu: Deixa aos mortos o sepultar os seus próprios mortos. Tu, porém, vai e prega o reino de Deus.
61 Chayćhümi jucñatac: “Taytáy, anwan linäpä listum ya'a cayá. Ñatac jamá, wasïćhu cäcunäpïlä dispidicamuśhä.” Nila.
61 Outro lhe disse: Seguir-te-ei, Senhor; mas deixa-me primeiro despedir-me dos de casa.
62 Niptinmi: “Mayanpis ärayta allaycul'a, manamá ipanta licaśhtinchu äran. Chaynümi unay cawsayninman cutiyta munäcá Diospa gubirnunćhu sirbinanpäpis nï bälinchu” nila.
62 Mas Jesus lhe replicou: Ninguém que, tendo posto a mão no arado, olha para trás é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.