Lucas 9
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ACF
1 — ausente —
1 E, convocando os seus doze discípulos, deu-lhes virtude e poder sobre todos os demônios, para curarem enfermidades.
2 — ausente —
2 E enviou-os a pregar o reino de Deus, e a curar os enfermos.
3 Nilculmi: “Caminuyquipä amam imactapis apapäcunquichu, nï garutiquita, luncuyquita, milcapayquita, nï illayniquitapis. Sinu'a janä müdanallayquiwanmi lipäcunqui.
3 E disse-lhes: Nada leveis convosco para o caminho, nem bordões, nem alforje, nem pão, nem dinheiro; nem tenhais duas túnicas.
4 May wasimanpis ćhal'a chayllaćhümi quïdaculcanqui chay malcapi juc-läduman pasapäcunayquicama.
4 E em qualquer casa em que entrardes, ficai ali, e de lá saireis.
5 May malcaćhüpis mana ćhasquiy munapäcuśhuptiqui'a chaypi pasaculcay ćhaquiquićhu la'aśha pulbüllactapis lluy tapsilcälil chay malcäta ima pasanantapis tantiapäcunanpä” nil.
5 E se em qualquer cidade vos não receberem, saindo vós dali, sacudi o pó dos vossos pés, em testemunho contra eles.
6 Chaynu incaraycäliptinmi paycuna liculcäla intiru malcacunamanpis Diospi willacuśhtin, ñatac imaymanawan ishyäcunactapis sänachishtin.
6 E, saindo eles, percorreram todas as aldeias, anunciando o evangelho, e fazendo curas por toda a parte.
7 — ausente —
7 E o tetrarca Herodes ouviu todas as coisas que por ele foram feitas, e estava em dúvida, porque diziam alguns que João ressuscitara dentre os mortos; e outros que Elias tinha aparecido;
8 — ausente —
8 E outros que um profeta dos antigos havia ressuscitado.
9 “Ya'a quiquïmari Juanta mu'uchimulá. Chayurá ¿mayanpïtan canan uyalïyá?” nila. Nilculmi Herodes alli-allicta Jesusta lisiycuyta munala.
9 E disse Herodes: A João mandei eu degolar; quem é, pois, este de quem ouço dizer tais coisas? E procurava vê-lo.
10 Ñatac caćhaśhancuna intiru malcaćhu pulimuśhanpi cutïlälimulmi Jesusta willapäculcäla imacta lulapämuśhantapis. Chaypïtam Jesus puśhacula llapantapis Betsaida malcap chunyäninman.
10 E, regressando os apóstolos, contaram-lhe tudo o que tinham feito. E, tomando-os consigo, retirou-se para um lugar deserto de uma cidade chamada Betsaida.
11 Chay-läduman lishanta yaćhälälilmi llapa nunacunapis lipäcula. Chaynu ćhäläliptinñatacmi Jesus ćhasquiycul Diospa gubirnunpi willala, ishyäcunactapis sänaycachila.
11 E, sabendo-o a multidão, o seguiu; e ele os recebeu, e falava-lhes do reino de Deus, e sarava os que necessitavam de cura.
12 Chayćhu intïpis ulup patallanćhüña cacuyaptinmi ćhunca ishcaynin yaćhapacünincuna Jesusta nipäcula: “Ñä tardiña cacuyaptin cay chunyäcäćhu micuypïpis wañülälin'aćh. May malcallamanpis micuy ashï jamapacüpis lipäcuchunñari” nil.
12 E já o dia começava a declinar; então, chegando-se a ele os doze, disseram-lhe: Despede a multidão, para que, indo aos lugares e aldeias em redor, se agasalhem, e achem o que comer; porque aqui estamos em lugar deserto.
13 Niptinmi: “Amcunari micachipäcuy” nila.
13 Mas ele lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram: Não temos senão cinco pães e dois peixes, salvo se nós próprios formos comprar comida para todo este povo.
14 Cayta nipäcula picha walanga wayapanllanlä capäcuptinmi. Chayćhümi yaćhapacünincunacta: “Picha ćhunca-camacta lluy taycachipämuy” nila.
14 Porquanto estavam ali quase cinco mil homens. Disse, então, aos seus discípulos: Fazei-os assentar, em ranchos de cinqüenta em cinqüenta.
15 Niptinmi yaćhapacünincuna llapa nunactapis taycachimula.
15 E assim o fizeram, fazendo-os assentar a todos.
16 Jinaptinmi Jesus chay picha tantäta, ishcay challwäta apticulcul, sïlüta licalcul Diosta anradisicula. Jinalculmi lluyta partilcul yaćhapacünincunacta uycula manyapi llapantapis aypumunanpä.
16 E, tomando os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou-os, e partiu-os, e deu-os aos seus discípulos para os porem diante da multidão.
17 Jinaycuptinmi llapa nunapis chayćhu micapäcula maćhaycälinancama. Chayćhu puchünincunacta juntuchimuptinmi ćhunca ishcayniyu canaśhta juntalä cacuñä.
17 E comeram todos, e saciaram-se; e levantaram, do que lhes sobejou, doze alcofas de pedaços.
18 Juc-punmi Jesus llapa yaćhapacünincunawan japächacalcälil Diosta mañacula. Chaynu mañacuyta camacalculmi yaćhapacünincunacta tapula: “Ya'acta ¿mayan nipämantan?” nil.
18 E aconteceu que, estando ele só, orando, estavam com ele os discípulos; e perguntou-lhes, dizendo: Quem diz a multidão que eu sou?
19 Niptinmi: “Waquinnincuná: ‘Bawtisä Juanćha śhalcämun’; waquinnincunañatacmi: ‘Diospa unay willacünin Eliasćha cutïmun’; juccunañatacmi: ‘Diospa jucnin unay willacüninpisćha cawsämun’ niyalcäśhunquim” nipäcula.
19 E, respondendo eles, disseram: João o Batista; outros, Elias, e outros que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Nipäcuptinmi: “Amcunapïtá ¿pitan chayurá ya'a cayá?” nila.
20 E disse-lhes: E vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, disse: O Cristo de Deus.
21 Caynu niptinmi ćhuncay-ćhuncayta: “Mayan caśhätapis amam mayanćhüpis limalcälinquichu” nin.
21 E, admoestando-os, mandou que a ninguém referissem isso,
22 Nishanpïmi: “Jerusalenta linämi. Chayćhu ya'a Rasun Nunap Chulintam prinsipal yaśhacuna, puydï sasirdüticuna, llapa yaćhachicünincuna sumä-sumä ñacachipämal wañuchipäman'a. Jinaptinpis quimsa muyunpïtam ichá caśhan śhalcamuśhä” nila.
22 Dizendo: É necessário que o Filho do homem padeça muitas coisas, e seja rejeitado dos anciãos edos escribas, e seja morto, e ressuscite ao terceiro dia.
23 Cayta nilculmi llapanta nila: “Rasunpa mayanpis ya'ap laśhćhüman jalumuyta munäcá quiquinta un'acuycul muyun-muyun jalumuchun ima pasaptinpis wañunancama.
23 E dizia a todos: Se alguém quer vir após mim, negue-se a si mesmo, e tome cada dia a sua cruz, e siga-me.
24 Ñatac cawsayninta ama-pacha nïcá cawsaynintam apacun'a. Ya'a-laycu bïdantapis uycücämi ichá cawsaycun'a.
24 Porque, qualquer que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas qualquer que, por amor de mim, perder a sua vida, a salvará.
25 Chaynu quiquillan almanta mana salbaptin'a ¿imapätan bälinman masqui jinantin pachäta gänäluptinpis?
25 Porque, que aproveita ao homem granjear o mundo todo, perdendo-se ou prejudicando-se a si mesmo?
26 Chayurá mayanpis ya'apïta ütac yaćhachicuynïpïta pin'acamäcätá ya'a Rasun Nunap Chulinpis sumä munaynïćhu, Taytäpa munayninćhüpis, chuya anjilcunawan cutimuynïćhu paycunapïpis pin'acuśhämari.
26 Porque, qualquer que de mim e das minhas palavras se envergonhar, dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na sua glória, e na do Pai e dos santos anjos.
27 Rasu-rasunpa waquinniquicuná manalämi wañupäcunquilächu Diospa gubirnunta manalä licaycälil'a” nin.
27 E em verdade vos digo que, dos que aqui estão, alguns há que não provarão a morte até que vejam o reino de Deus.
28 Pusä muyunnuy cay nishancunaca pasäluptinmi Pedrocta, Jacobocta, Juantawan puśhaculcul Jesus chunyä ulup puntanman ishpila Diosta mañacü.
28 E aconteceu que, quase oito dias depois destas palavras, tomou consigo a Pedro, a João e a Tiago, e subiu ao monte a orar.
29 Chayćhu mañacuyaptinmi cäranpis müdananpis sumä-sumä chipyayä yuläman muyülun.
29 E, estando ele orando, transfigurou-se a aparência do seu rosto, e a sua roupa ficou branca e mui resplandecente.
30 — ausente —
30 E eis que estavam falando com ele dois homens, que eram Moisés e Elias,
31 — ausente —
31 Os quais apareceram com glória, e falavam da sua morte, a qual havia de cumprir-se em Jerusalém.
32 Chayćhu Pedroctawan juccunäta maynu puñuy aysacuyaptinpis callpawan licchapäcula. Chayćhümi Jesustawan chay umrïcunäta sumä-sumä intïnu chipipicyayalcäta licälälin.
32 E Pedro e os que estavam com ele estavam carregados de sono; e, quando despertaram, viram a sua glória e aqueles dois homens que estavam com ele.
33 Chaymi cay ishcaynin umrïcunaca licuśha nicuyaptin Pedro nila: “Yaćhachicü taytáy, allinpächućh jinam śhapämuñá. Canan-ari quimsayquipä jucnincä-cama chucllacta lulälälipuśhayqui, ampä, Moisespä, Eliaspä” nil. Cay niyllamanmi shimin paćhyala.
33 E aconteceu que, quando aqueles se apartaram dele, disse Pedro a Jesus: Mestre, bom é que nós estejamos aqui, e façamos três tendas: uma para ti, uma para Moisés, e uma para Elias, não sabendo o que dizia.
34 Caynu niyällaptin pucutay ji'alpalcamul ñiticalpuptinmi manchalicälälisha cacuyalcäla.
34 E, dizendo ele isto, veio uma nuvem que os cobriu com a sua sombra; e, entrando eles na nuvem, temeram.
35 Chaypa śhun'unpïtam ayalpämun: “Paymi cuyay chulí. Payllactari uyaliculcay” nil.
35 E saiu da nuvem uma voz que dizia: Este é o meu amado Filho; a ele ouvi.
36 Chaynu nilpämuptin-pachallam Jesus japallanña licalïlun. Lluy cay pasaśhancunätam śhun'unćhu uywapäcula imaypis cay licänin yaćhapacünincuna mana pictapis willallal.
36 E, tendo soado aquela voz, Jesus foi achado só; e eles calaram-se, e por aqueles dias não contaram a ninguém nada do que tinham visto.
37 Chay wäla ulüpi cutilpayämuptinmi achca nunacuna talipapämula.
37 E aconteceu, no dia seguinte, que, descendo eles do monte, lhes saiu ao encontro uma grande multidão;
38 Chay nunacunap ćhawpinćhümi juc nuna ayaycaćhaypa nïmun: “Taytáy, ama chaynu callaychu. Llaquipaycapallämay. Japallanmi chulillá capalläman.
38 E eis que um homem da multidão clamou, dizendo: Mestre, peço-te que olhes para meu filho, porque é o único que eu tenho.
39 Paytam wañupaynu chalallan. Jinaptinmi pushumayta ätumun. Ima anlalä chaynu lulachipallämanpis. Jinalcul jinalculmi lluy ñacachipalläman; chay ishyaynin manam caćhaycälinchu.
39 Eis que um espírito o toma e de repente clama, e o despedaça até espumar; e só o larga depois de o ter quebrantado.
40 Chaymi yaćhapacüniquicunacta sänaycachipallämänanpä ruygacullälá. Ñatac manamá atipapäcullanchu” nin.
40 E roguei aos teus discípulos que o expulsassem, e não puderam.
41 Niptinmi: “¡Ay, mana chalapacuyniyu pasaypi ćhanćha umacuna! ¿Imaycamatan amcunacta awantaśhtin cayäśhä? Má, cayman-ari puśhamuy” nila.
41 E Jesus, respondendo, disse: Ó geração incrédula e perversa! até quando estarei ainda convosco e vos sofrerei? Traze-me aqui o teu filho.
42 Chay walaśhta puśhaycayämuptinmi achatu yapa tapsilcul cućhpächinñatac. Jinaptinmi Jesus chay achatüta: “¡Cay walaśhta caćhaycuy!” nil alüla. Chaynu sänalcachilmi: “Cay walaśhniqui” nil taytanman uycula.
42 E, quando vinha chegando, o demônio o derrubou e convulsionou; porém, Jesus repreendeu o espírito imundo, e curou o menino, e o entregou a seu pai.
43 Jinaptinmi chayćhu nunacunaca: “Diosninchic cay lulaśhantanu'a manamá pipis lulanchu maynu pudirniyu calpis” nil licapayllaman camälälila.
43 E todos pasmavam da majestade de Deus. E, maravilhando-se todos de todas as coisas que Jesus fazia, disse aos seus discípulos:
44 “Cay nishäta sumä uyalipämay, ama un'apäcuychu. Ya'a Rasun Nunap Chulinca puydï nunacunap maquinman ćhulaycuśham caśhä” nil.
44 Ponde vós estas palavras em vossos ouvidos, porque o Filho do homem será entregue nas mãos dos homens.
45 Niptinmi cay nishancäta mana tantiapäculachu mayanninpis mana tantiapaśh captin. Ñatac tapuycuytá manchaculcälatacmi.
45 Mas eles não entendiam esta palavra, que lhes era encoberta, para que a não compreendessem; e temiam interrogá-lo acerca desta palavra.
46 Chaypïñatacmi yaćhapacünincuna: “¿Mayanninchicćha mas puydïnin caśhun?” nil rabyatyachinacücuyalcäla.
46 E suscitou-se entre eles uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Caynu imaymanacta pinsal ninacuyaptinmi Jesus tantialcul juc walaśhchacta lädunman taycacaycachil nila:
47 Mas Jesus, vendo o pensamento de seus corações, tomou um menino, pô-lo junto a si,
48 “Cay walaśhchäta ćhasquïcá ya'apa caśhan-laycum ya'acta ćhasquiyäman. Chaynütacmi ya'acta ćhasquimäcá quiquin caćhamänïtapis ćhasquiyantac. Jinaman amcunaćhu mana cäpä licaśhanchiccämá mas puydïpä licaśhatac cayan” nil.
48 E disse-lhes: Qualquer que receber este menino em meu nome, recebe-me a mim; e qualquer que me receber a mim, recebe o que me enviou; porque aquele que entre vós todos for o menor, esse mesmo será grande.
49 Niptinmi Juan: “Yaćhachicü taytáy, juc nunactam licälälí ampa pudirniquiwan Satanaśhpa gänaśhacunacta sänayächishanta. Chaymi ya'anchic caśhtapi mana captin lluy mićhacälälilá” nila.
49 E, respondendo João, disse: Mestre, vimos um que em teu nome expulsava os demônios, e lho proibimos, porque não te segue conosco.
50 Niptinmi: “¿Imapämi mićhaculcanqui? Mayanpis ya'anchicpa cuntranchic mana cäcá ya'anchicmanmi śhalcapäcun” nin.
50 E Jesus lhe disse: Não o proibais, porque quem não é contra nós é por nós.
51 Chaypïñatacmi wañunanpä sircacaycayämuptin, Jerusalenta linanpä allicta balurchacula.
51 E aconteceu que, completando-se os dias para a sua assunção, manifestou o firme propósito de ir a Jerusalém.
52 Chaymi Samaria malcap pasanan captin jamapaculcänanpä juc wasicta ashichimü ñawpachila.
52 E mandou mensageiros adiante de si; e, indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos, para lhe prepararem pousada,
53 Chaynu ñawpalcul ashipämuptinmi mana mayanpis awnipäculachu Jerusalen malcäta lishanta tantialcälil.
53 Mas não o receberam, porque o seu aspecto era como de quem ia a Jerusalém.
54 Chaynu mana pipis awniptinmi, Jesus ćhämuptin Juanwan, Jacobo nila: “Taytáy, unay Eliasnu ¿manachun cay malcäta janay pachäpi ninacta ji'alpächimul camacaycälächïman?” nil.
54 E os seus discípulos, Tiago e João, vendo isto, disseram: Senhor, queres que digamos que desça fogo do céu e os consuma, como Elias também fez?
55 Chaynu niptinmi piñapäla: ˻“Cay nunaca manam śhamula nunacta wañuchicüchu, sinu'a salbaycüninmi”.˼
55 Voltando-se, porém, repreendeu-os, e disse: Vós não sabeis de que espírito sois.
56 Nilculmi juc-lädu malcaman pasaculcäla.
56 Porque o Filho do homem não veio para destruir as almas dos homens, mas para salvá-las. E foram para outra aldeia.
57 Chaypi liyalcaptinmi juc wayapa Jesusta nila: “Taytáy, mayta liptiquipis atishayquim” nil.
57 E aconteceu que, indo eles pelo caminho, lhe disse um: Senhor, seguir-te-ei para onde quer que fores.
58 Niptinmi: “Atücunäpäpis maćhaynin canmi. Pishucunäpapis ishnan cantacmi. Rasun Nunap Chulincäpañatacmi ichá mana mayman umalläta ćhulaycunalläpäpis canchu” nin.
58 E disse-lhe Jesus: As raposas têm covis, e as aves do céu, ninhos, mas o Filho do homem não tem onde reclinar a cabeça.
59 Nilculmi juctañatac: “Acuchun, yaćhapacüní canayquipä” nila. Niptinmi: “Taytáy, papänïmi maquïćhülä cayan. Pampälulñaćh ichá aticman” nila.
59 E disse a outro: Segue-me. Mas ele respondeu: Senhor, deixa que primeiro eu vá a enterrar meu pai.
60 Niptinmi: “Jina wañuśhacunaca wañünincunacta pampaculcächun. Am'a Diospa gubirnunpi willacamuy” nin.
60 Mas Jesus lhe observou: Deixa aos mortos o enterrar os seus mortos; porém tu vai e anuncia o reino de Deus.
61 Chayćhümi jucñatac: “Taytáy, anwan linäpä listum ya'a cayá. Ñatac jamá, wasïćhu cäcunäpïlä dispidicamuśhä.” Nila.
61 Disse também outro: Senhor, eu te seguirei, mas deixa-me despedir primeiro dos que estão em minha casa.
62 Niptinmi: “Mayanpis ärayta allaycul'a, manamá ipanta licaśhtinchu äran. Chaynümi unay cawsayninman cutiyta munäcá Diospa gubirnunćhu sirbinanpäpis nï bälinchu” nila.
62 E Jesus lhe disse: Ninguém, que lança mão do arado e olha para trás, é apto para o reino de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.