Lucas 24

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chay walantin simänap allaycuyninćhümi wäla-wälalla chay walmicunaca juc walmicunallawan liculcäla chay lluy alistapäcuśhan pirfümicunäta apaculcul.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Chayman ćhäpäcunanpämi chay maćhayta wićhaśhan lumica aśhüchisha cayäñä.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Chayman yaycapäcunanpämi ayaca manaña cañächu.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Jinaptinmi “¿Imanäluntan?” nil śhäcuyllaman camäśha cayalcaptin ishcay wayapacuna chipipicyayä müdanayü-cama lädunćhu licalïlun.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Chaymi walmicunaca manchalicucuyalcal pampäcama cärantapis ćhulälälila. Chay nunacunäñatacmi: “¿Cawsayäcätachun cay wañücunap canancäćhu ashiyalcanquiman?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 Manam cayćhüchu, sinu'a cawsayanmi. Yalpapäcuy Galilea malcäćhu cayal:
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ‘Juyu nunacunap maquinman ćhaycachimaptinmi chacatal wañuchipäman'a. Chaynapämaptinpis quimsa muyunpïtá caśhanmi cawsamuśhä’ nil nishancäta” nin.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Niptinmi paycuna chaypun nishanta yalpaćhacälälila.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Jinalculmi cuticalcämula Jesuspa ćhunca jucniyu yaćhapacünincunactawan chayćhu cä juccunätapis caycunapi willaycunanpä.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 (Cay willacü walmicunämi capäcula Magdalapi Maria, Juana, Jacobop maman Mariapis. Chaynütacmi juc liwshï walmicunäpis chay willacuyta willaycula.)
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Chaynu willapäcuptinmi “Muspayalcanćha” nil mana quirïtuculcälachu.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Chaynu nilculmi Jesus chutaläśhancäman Pedro wayra-wayra pasacula. Ćhaycul licaycunanpämi pitwishan säbanacunallanña lawalayäñä. Chayćhümi licapayllaman camäśha wasinta cuticamun.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Chay muyunñatacmi ishcay yaćhapacünincuna Emaus malcäta liyalcäla. (Cay malca Jerusalenpïta ćhawpi muyun lina caminućhülämi cala.)
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Chaynu liyalcalmi chayćhu imapis pasaśhanpi limaśhtin liyalcäla.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Chayćhümi Jesus lädunćhu licalilcul paycunawan lila.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Chaynu lädunta liyaptinpis chay ishcay nunacá manam lisipäculachu Jesus caśhanta juctanu ñawin licaptin.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Chayćhümi tapula: “¿Imapïtam sumayalcächinqui?” nil.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Cleopas nishan nila: “Jerusalenpi śhayämul ¿imanuypatan ampá mana yaćhanquimanchu cay muyuncunaćhu ima pasaśhantapis?” nil.
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Niptinmi: “¿Imatan pasälun?” nila.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 — ausente —
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Ñatac ya'acunawan cä walmicunämi canan willaycäliman mana quirinaśhta. Cay wälalla paycunash Jesus chutaläśhancäman lipäcula.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Chayćhu yaycunanpäshi ayaca mana cañächu. Jinaptinshi chay-lädunćhu anjilcuna licalilcul ‘Jesus cawsayanmi’ nin. Lluy caycunapi willacuśhtinmi ya'acunamanpis ćhälälimun.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Chaynu willaycälimaptinmi ya'awan cäcunäpi waquinnin'a licamü lipäcula. Chayshi paycunapis walmicunaca nishantanuy talïlälin. Jesus'a rasunpa manash cañächu” nipäcula.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Niptinmi Jesus nila: “Caycunapi ¿imaycamaćh mana tantiapäcunquichu? ¿Imayñaćh amcuna chalapaculcanquiman Diospi willacünincuna caycunapi nishanta?
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 — ausente —
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 — ausente —
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Chay Emaus lishan malcäta ćhaycuyaptinmi Jesus ñawpacun pasacünu.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Jinaptinmi aspicalpuyaptin: “Anchap tardiñam cacuyan. Cayllaćhüña quïdacuśhun” nipäcula. Chayćhümi Jesuswan quimsan jamapacü juc wasiyüman yaycapäcula.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Chayćhümi sinapäcunanpä mïsaćhu cayalcäla. Jinaptinmi chayćhu tantäta Jesus apticulcul Diosta anradisicuycul partilcul paycunacta uycula.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Chay uycuśhan ürallam paycunap ñawincuna juclla quićhacacünuy cälun. Jinaptinmi Jesus caśhanta lisïlälin, ñatac Jesus'a jucllash chincacuñä.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Chayćhümi pulan ninaculcäla: “Paypa shimin calćhá śhun'ulläta achicyalcachimäla chay caminüćhu paypi willamaptinchic” nil.
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Chay ninaculculmi caśhan chay üralla Jerusalenta cuticalcämula. Chayćhümi talïlälin ćhunca jucniyu Jesuspa yaćhapacünincunactawan juccunactapis.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Chay ćhäläliptinmi chayćhu cäcunäpis: “Aw, rasunpa Jesusninchic cawsayanmi. Simonpis licälunshi” nipäcula.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Niptinmi paycunapis chay caminućhu ima pasaśhantapis, ñatac Jesus tantacta partïluptin lisïlälishantapis willapäcula.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Lluy caycunapi limay-limay cayalcaptinmi Jesus paycunap ćhawpinćhu licalïlun: “¿Allinllachun? Jawcaña capäcuy” nil.
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Nilcul licalïluptinmi chucchucuyalcan “¡Almamá!” nil.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Niptinmi Jesus: “¿Imactamá manchacalcämanqui? Manam almachu cá. Ama ishcayyapäcuychu.
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Licay ćhaquïta maquïta. Ya'a quiquïmi cayá. Canan aśhuycamul licaycul chalaycälimay tulluyu aychayu caśhäta yaćhalpälinayquipä. Almacuná manamá aychayüchu nï tulluyüchu” nila.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Cay nilculmi maquinta ćhaquinta licachila.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Niptinmi llapanpis muspayninćhünu licalilcul cushishanuy cayalcalpis manam “Aw, paymá” nil nipäculachu. Chaynu cayalcaptinmi “¿Manachun imallayquipis can micunäpä?” nila.
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Chay mañaptinmi partin challwa ancayta uycälila.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Jinaptinmi ćhasquilcul paycunap ñawquin micula.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Chayćhümi nila: “¿Manachun amcunawan cayal cayta nipäculac jinantin Diospa shiminćhu ya'api limaśhanca lluy lulacacunanta?” nil.
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Nilcul lluyta tantialcachilmi nila:
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 — ausente —
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 — ausente —
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Ñatac chaypá Taytá limalicuśhan Chuya Ispirituntalämi amcunaman caćhamuśhä. Chaypämi altu sïlupi juc jatun munay ćhämuśhunayquicama cay Jerusalenćhu capäcuchcanqui” nila.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Chaycunacta lluy limapalculmi juc-punćhu'a Betania malcäman llapantapis puśhala. Chayćhümi paycuna allin capäcunanpä Taytanta ruygacula.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Chaynu ruygacuyalmi quiquillan pallacaculcul sïlüman chincacuycula.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Chayćhu alawapäcuśhanpïñatacmi cushisha-camaña Jerusalenta cuticalcämula.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Jinalmi muyun-muyunpis Diospa chuya wasinćhu payta alawapäcula.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.