Lucas 24

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Chay walantin simänap allaycuyninćhümi wäla-wälalla chay walmicunaca juc walmicunallawan liculcäla chay lluy alistapäcuśhan pirfümicunäta apaculcul.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Chayman ćhäpäcunanpämi chay maćhayta wićhaśhan lumica aśhüchisha cayäñä.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Chayman yaycapäcunanpämi ayaca manaña cañächu.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Jinaptinmi “¿Imanäluntan?” nil śhäcuyllaman camäśha cayalcaptin ishcay wayapacuna chipipicyayä müdanayü-cama lädunćhu licalïlun.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Chaymi walmicunaca manchalicucuyalcal pampäcama cärantapis ćhulälälila. Chay nunacunäñatacmi: “¿Cawsayäcätachun cay wañücunap canancäćhu ashiyalcanquiman?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 Manam cayćhüchu, sinu'a cawsayanmi. Yalpapäcuy Galilea malcäćhu cayal:
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Juyu nunacunap maquinman ćhaycachimaptinmi chacatal wañuchipäman'a. Chaynapämaptinpis quimsa muyunpïtá caśhanmi cawsamuśhä’ nil nishancäta” nin.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Niptinmi paycuna chaypun nishanta yalpaćhacälälila.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Jinalculmi cuticalcämula Jesuspa ćhunca jucniyu yaćhapacünincunactawan chayćhu cä juccunätapis caycunapi willaycunanpä.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 (Cay willacü walmicunämi capäcula Magdalapi Maria, Juana, Jacobop maman Mariapis. Chaynütacmi juc liwshï walmicunäpis chay willacuyta willaycula.)
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Chaynu willapäcuptinmi “Muspayalcanćha” nil mana quirïtuculcälachu.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Chaynu nilculmi Jesus chutaläśhancäman Pedro wayra-wayra pasacula. Ćhaycul licaycunanpämi pitwishan säbanacunallanña lawalayäñä. Chayćhümi licapayllaman camäśha wasinta cuticamun.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Chay muyunñatacmi ishcay yaćhapacünincuna Emaus malcäta liyalcäla. (Cay malca Jerusalenpïta ćhawpi muyun lina caminućhülämi cala.)
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Chaynu liyalcalmi chayćhu imapis pasaśhanpi limaśhtin liyalcäla.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Chayćhümi Jesus lädunćhu licalilcul paycunawan lila.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Chaynu lädunta liyaptinpis chay ishcay nunacá manam lisipäculachu Jesus caśhanta juctanu ñawin licaptin.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Chayćhümi tapula: “¿Imapïtam sumayalcächinqui?” nil.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Cleopas nishan nila: “Jerusalenpi śhayämul ¿imanuypatan ampá mana yaćhanquimanchu cay muyuncunaćhu ima pasaśhantapis?” nil.
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Niptinmi: “¿Imatan pasälun?” nila.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ñatac ya'acunawan cä walmicunämi canan willaycäliman mana quirinaśhta. Cay wälalla paycunash Jesus chutaläśhancäman lipäcula.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Chayćhu yaycunanpäshi ayaca mana cañächu. Jinaptinshi chay-lädunćhu anjilcuna licalilcul ‘Jesus cawsayanmi’ nin. Lluy caycunapi willacuśhtinmi ya'acunamanpis ćhälälimun.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Chaynu willaycälimaptinmi ya'awan cäcunäpi waquinnin'a licamü lipäcula. Chayshi paycunapis walmicunaca nishantanuy talïlälin. Jesus'a rasunpa manash cañächu” nipäcula.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Niptinmi Jesus nila: “Caycunapi ¿imaycamaćh mana tantiapäcunquichu? ¿Imayñaćh amcuna chalapaculcanquiman Diospi willacünincuna caycunapi nishanta?
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 — ausente —
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 — ausente —
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Chay Emaus lishan malcäta ćhaycuyaptinmi Jesus ñawpacun pasacünu.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Jinaptinmi aspicalpuyaptin: “Anchap tardiñam cacuyan. Cayllaćhüña quïdacuśhun” nipäcula. Chayćhümi Jesuswan quimsan jamapacü juc wasiyüman yaycapäcula.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Chayćhümi sinapäcunanpä mïsaćhu cayalcäla. Jinaptinmi chayćhu tantäta Jesus apticulcul Diosta anradisicuycul partilcul paycunacta uycula.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Chay uycuśhan ürallam paycunap ñawincuna juclla quićhacacünuy cälun. Jinaptinmi Jesus caśhanta lisïlälin, ñatac Jesus'a jucllash chincacuñä.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Chayćhümi pulan ninaculcäla: “Paypa shimin calćhá śhun'ulläta achicyalcachimäla chay caminüćhu paypi willamaptinchic” nil.
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Chay ninaculculmi caśhan chay üralla Jerusalenta cuticalcämula. Chayćhümi talïlälin ćhunca jucniyu Jesuspa yaćhapacünincunactawan juccunactapis.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Chay ćhäläliptinmi chayćhu cäcunäpis: “Aw, rasunpa Jesusninchic cawsayanmi. Simonpis licälunshi” nipäcula.
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Niptinmi paycunapis chay caminućhu ima pasaśhantapis, ñatac Jesus tantacta partïluptin lisïlälishantapis willapäcula.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Lluy caycunapi limay-limay cayalcaptinmi Jesus paycunap ćhawpinćhu licalïlun: “¿Allinllachun? Jawcaña capäcuy” nil.
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nilcul licalïluptinmi chucchucuyalcan “¡Almamá!” nil.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Niptinmi Jesus: “¿Imactamá manchacalcämanqui? Manam almachu cá. Ama ishcayyapäcuychu.
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Licay ćhaquïta maquïta. Ya'a quiquïmi cayá. Canan aśhuycamul licaycul chalaycälimay tulluyu aychayu caśhäta yaćhalpälinayquipä. Almacuná manamá aychayüchu nï tulluyüchu” nila.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Cay nilculmi maquinta ćhaquinta licachila.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Niptinmi llapanpis muspayninćhünu licalilcul cushishanuy cayalcalpis manam “Aw, paymá” nil nipäculachu. Chaynu cayalcaptinmi “¿Manachun imallayquipis can micunäpä?” nila.
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Chay mañaptinmi partin challwa ancayta uycälila.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Jinaptinmi ćhasquilcul paycunap ñawquin micula.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Chayćhümi nila: “¿Manachun amcunawan cayal cayta nipäculac jinantin Diospa shiminćhu ya'api limaśhanca lluy lulacacunanta?” nil.
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Nilcul lluyta tantialcachilmi nila:
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 — ausente —
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 — ausente —
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ñatac chaypá Taytá limalicuśhan Chuya Ispirituntalämi amcunaman caćhamuśhä. Chaypämi altu sïlupi juc jatun munay ćhämuśhunayquicama cay Jerusalenćhu capäcuchcanqui” nila.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Chaycunacta lluy limapalculmi juc-punćhu'a Betania malcäman llapantapis puśhala. Chayćhümi paycuna allin capäcunanpä Taytanta ruygacula.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Chaynu ruygacuyalmi quiquillan pallacaculcul sïlüman chincacuycula.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Chayćhu alawapäcuśhanpïñatacmi cushisha-camaña Jerusalenta cuticalcämula.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Jinalmi muyun-muyunpis Diospa chuya wasinćhu payta alawapäcula.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.