Lucas 24

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Chay walantin simänap allaycuyninćhümi wäla-wälalla chay walmicunaca juc walmicunallawan liculcäla chay lluy alistapäcuśhan pirfümicunäta apaculcul.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Chayman ćhäpäcunanpämi chay maćhayta wićhaśhan lumica aśhüchisha cayäñä.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Chayman yaycapäcunanpämi ayaca manaña cañächu.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Jinaptinmi “¿Imanäluntan?” nil śhäcuyllaman camäśha cayalcaptin ishcay wayapacuna chipipicyayä müdanayü-cama lädunćhu licalïlun.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Chaymi walmicunaca manchalicucuyalcal pampäcama cärantapis ćhulälälila. Chay nunacunäñatacmi: “¿Cawsayäcätachun cay wañücunap canancäćhu ashiyalcanquiman?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Manam cayćhüchu, sinu'a cawsayanmi. Yalpapäcuy Galilea malcäćhu cayal:
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Juyu nunacunap maquinman ćhaycachimaptinmi chacatal wañuchipäman'a. Chaynapämaptinpis quimsa muyunpïtá caśhanmi cawsamuśhä’ nil nishancäta” nin.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Niptinmi paycuna chaypun nishanta yalpaćhacälälila.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Jinalculmi cuticalcämula Jesuspa ćhunca jucniyu yaćhapacünincunactawan chayćhu cä juccunätapis caycunapi willaycunanpä.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 (Cay willacü walmicunämi capäcula Magdalapi Maria, Juana, Jacobop maman Mariapis. Chaynütacmi juc liwshï walmicunäpis chay willacuyta willaycula.)
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Chaynu willapäcuptinmi “Muspayalcanćha” nil mana quirïtuculcälachu.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Chaynu nilculmi Jesus chutaläśhancäman Pedro wayra-wayra pasacula. Ćhaycul licaycunanpämi pitwishan säbanacunallanña lawalayäñä. Chayćhümi licapayllaman camäśha wasinta cuticamun.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Chay muyunñatacmi ishcay yaćhapacünincuna Emaus malcäta liyalcäla. (Cay malca Jerusalenpïta ćhawpi muyun lina caminućhülämi cala.)
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Chaynu liyalcalmi chayćhu imapis pasaśhanpi limaśhtin liyalcäla.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Chayćhümi Jesus lädunćhu licalilcul paycunawan lila.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Chaynu lädunta liyaptinpis chay ishcay nunacá manam lisipäculachu Jesus caśhanta juctanu ñawin licaptin.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Chayćhümi tapula: “¿Imapïtam sumayalcächinqui?” nil.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Cleopas nishan nila: “Jerusalenpi śhayämul ¿imanuypatan ampá mana yaćhanquimanchu cay muyuncunaćhu ima pasaśhantapis?” nil.
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Niptinmi: “¿Imatan pasälun?” nila.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 — ausente —
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 — ausente —
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Ñatac ya'acunawan cä walmicunämi canan willaycäliman mana quirinaśhta. Cay wälalla paycunash Jesus chutaläśhancäman lipäcula.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Chayćhu yaycunanpäshi ayaca mana cañächu. Jinaptinshi chay-lädunćhu anjilcuna licalilcul ‘Jesus cawsayanmi’ nin. Lluy caycunapi willacuśhtinmi ya'acunamanpis ćhälälimun.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Chaynu willaycälimaptinmi ya'awan cäcunäpi waquinnin'a licamü lipäcula. Chayshi paycunapis walmicunaca nishantanuy talïlälin. Jesus'a rasunpa manash cañächu” nipäcula.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Niptinmi Jesus nila: “Caycunapi ¿imaycamaćh mana tantiapäcunquichu? ¿Imayñaćh amcuna chalapaculcanquiman Diospi willacünincuna caycunapi nishanta?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 — ausente —
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 — ausente —
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Chay Emaus lishan malcäta ćhaycuyaptinmi Jesus ñawpacun pasacünu.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Jinaptinmi aspicalpuyaptin: “Anchap tardiñam cacuyan. Cayllaćhüña quïdacuśhun” nipäcula. Chayćhümi Jesuswan quimsan jamapacü juc wasiyüman yaycapäcula.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Chayćhümi sinapäcunanpä mïsaćhu cayalcäla. Jinaptinmi chayćhu tantäta Jesus apticulcul Diosta anradisicuycul partilcul paycunacta uycula.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Chay uycuśhan ürallam paycunap ñawincuna juclla quićhacacünuy cälun. Jinaptinmi Jesus caśhanta lisïlälin, ñatac Jesus'a jucllash chincacuñä.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Chayćhümi pulan ninaculcäla: “Paypa shimin calćhá śhun'ulläta achicyalcachimäla chay caminüćhu paypi willamaptinchic” nil.
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Chay ninaculculmi caśhan chay üralla Jerusalenta cuticalcämula. Chayćhümi talïlälin ćhunca jucniyu Jesuspa yaćhapacünincunactawan juccunactapis.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Chay ćhäläliptinmi chayćhu cäcunäpis: “Aw, rasunpa Jesusninchic cawsayanmi. Simonpis licälunshi” nipäcula.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Niptinmi paycunapis chay caminućhu ima pasaśhantapis, ñatac Jesus tantacta partïluptin lisïlälishantapis willapäcula.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Lluy caycunapi limay-limay cayalcaptinmi Jesus paycunap ćhawpinćhu licalïlun: “¿Allinllachun? Jawcaña capäcuy” nil.
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Nilcul licalïluptinmi chucchucuyalcan “¡Almamá!” nil.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Niptinmi Jesus: “¿Imactamá manchacalcämanqui? Manam almachu cá. Ama ishcayyapäcuychu.
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Licay ćhaquïta maquïta. Ya'a quiquïmi cayá. Canan aśhuycamul licaycul chalaycälimay tulluyu aychayu caśhäta yaćhalpälinayquipä. Almacuná manamá aychayüchu nï tulluyüchu” nila.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Cay nilculmi maquinta ćhaquinta licachila.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Niptinmi llapanpis muspayninćhünu licalilcul cushishanuy cayalcalpis manam “Aw, paymá” nil nipäculachu. Chaynu cayalcaptinmi “¿Manachun imallayquipis can micunäpä?” nila.
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Chay mañaptinmi partin challwa ancayta uycälila.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Jinaptinmi ćhasquilcul paycunap ñawquin micula.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Chayćhümi nila: “¿Manachun amcunawan cayal cayta nipäculac jinantin Diospa shiminćhu ya'api limaśhanca lluy lulacacunanta?” nil.
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Nilcul lluyta tantialcachilmi nila:
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 — ausente —
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 — ausente —
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 — ausente —
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Ñatac chaypá Taytá limalicuśhan Chuya Ispirituntalämi amcunaman caćhamuśhä. Chaypämi altu sïlupi juc jatun munay ćhämuśhunayquicama cay Jerusalenćhu capäcuchcanqui” nila.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Chaycunacta lluy limapalculmi juc-punćhu'a Betania malcäman llapantapis puśhala. Chayćhümi paycuna allin capäcunanpä Taytanta ruygacula.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Chaynu ruygacuyalmi quiquillan pallacaculcul sïlüman chincacuycula.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Chayćhu alawapäcuśhanpïñatacmi cushisha-camaña Jerusalenta cuticalcämula.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Jinalmi muyun-muyunpis Diospa chuya wasinćhu payta alawapäcula.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.