Lucas 22
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC
1 Ñam sircayämulaña Egiptopi Libraculcäśhan Fistaćhu Mana Libadürayu Tanta Fistaca.
1 Aproximava-se a festa dos pães sem fermento, chamada Páscoa.
2 Chayćhümi puydï sasirdüticunäwan yaćhachicücunaca malcäta lisirapäcul artillawan Jesusta chalalcachil wañuchipäcunanpä ashipäcula.
2 Os príncipes dos sacerdotes e os escribas buscavam um meio de matar Jesus, mas temiam o povo.
3 Chayćhümi Jesuspa jucnin yaćhapacünin Judas Iscarioti nishanman Satanaśh uśhtüña.
3 Entretanto, Satanás entrou em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, um dos Doze.
4 Jinaptinmi puydï sasirdüticunäman, Diospa chuya wasip täpänincunämanpis Judas lila “¿Imanuypam Jesusta maquiquiman ćhulaycämucman?” nil niycü.
4 Judas foi procurar os príncipes dos sacerdotes e os oficiais para se entender com eles sobre o modo de lho entregar.
5 Niptinmi sumä cushisha: “Luläluptiqui'a pägaśhayquim” nipäcula.
5 Eles se alegraram com isso, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Niptinmi Judas awnilcul Jesus ash nunallawan cananta imanuypapis chalaycachinanpä licapayäla.
6 Também ele se obrigou. E buscava ocasião oportuna para o trair, sem que a multidão o soubesse.
7 Jinayaptinmi Mana Libadürayu Tanta Fista ćhämun. Chaypämi juc malta uwishta wañuchipäcunan cala.
7 Raiou o dia dos pães sem fermento, em que se devia imolar a Páscoa.
8 Chayćhümi Jesus Pedroctawan Juanta caćhala: “Alistapämuy-ari” nil.
8 Jesus enviou Pedro e João, dizendo: Ide e preparai-nos a ceia da Páscoa.
9 Niptinmi: “¿Mayćhümi?” nipäcula.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Niptinmi: “Canan Jerusalenta cutipäcul tincunqui yacun ipicüśha liyä wayapawan. Paytam may lishantapis atipäcunqui.
10 Ele respondeu: Ao entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando uma bilha de água; segui-o até a casa em que ele entrar,
11 Wasinman ćhaycul ji'acuycuptinmi wasiyüninta nipäcunqui: ‘Yaćhachicünïmi nishunqui “¿Mayannin cuartuyquim yaćhapacünïcunawan cay fistaćhu micapäcunäpä cayan?” ’ nil.
11 e direis ao dono da casa: O Mestre pergunta-te: Onde está a sala em que comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Nipäcuptiquim juc jatun cuartunta tuqui allichäśhacta altuśhninćhu licachipäcuśhunqui. Chayćhu lulapämuy” nila.
12 Ele vos mostrará no andar superior uma grande sala mobiliada, e ali fazei os preparativos.
13 Niptinmi yaćhapacünincuna malcaman ñawpapäcula. Chayćhüshi nishantanülla rasunpa lluy talilcälil alistapämula.
13 Foram, pois, e acharam tudo como Jesus lhes dissera; e prepararam a Páscoa.
14 Chaypïtam Jesus parti yaćhapacünincunäwan ćhaycamul mïsaćhu micunanpä cayalcäla.
14 Chegada que foi a hora, Jesus pôs-se à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Chayćhümi Jesus nila: “Caynu amcunawan sinaycuyta mayćhá munalá cay cawsaynïćhu.
15 Disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta Páscoa, antes de sofrer.
16 Rasunpa manaćh imaypis caynu'a micuśhächu aśhta Diospa gubirnunćhu cay lulaśhäcuna lluy tantiacacunancama” nil.
16 Pois vos digo: não tornarei a comê-la, até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Nilculmi bïnuntin cüpacta apticulcul Diosta anradisicula. Jinalculmi yaćhapacünincunacta nila: “Caypi llapayquipis pasachinacul upyapäcuy.
17 Pegando o cálice, deu graças e disse: Tomai este cálice e distribuí-o entre vós.
18 Caypi'a manañam mallilcuśhächu Diospa gubirnun ćhämunancama” nil.
18 Pois vos digo: já não tornarei a beber do fruto da videira, até que venha o Reino de Deus.
19 Nilculmi Diosta anradisiculcul aptiläśhan tantäta partila cay nishtin: “Cay tantämi aychá. Amcuna-laycum cay aychäta wañuyman uycú. Caypi puntaman lulaśhäta yalpayniquiwan micapäcuy” nil.
19 Tomou em seguida o pão e depois de ter dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Chaynütacmi sinayta camacalculpis juc cüpa bïnucta apticulcul nila: “Cay cüpa muśhü limalicuy amcuna-laycu jićhaśhá yawarnïwan tacyalpachishäcämi” nil.
20 Do mesmo modo tomou também o cálice, depois de cear, dizendo: Este cálice é a Nova Aliança em meu sangue, que é derramado por vós...
21 Chaynu nilculmi: “Canan ipanchamäca ya'anchicwan cuscam micuyan.
21 Entretanto, eis que a mão de quem me trai está à mesa comigo.
22 Ya'a Rasun Nunap Chulincäpi isquirbishancämi lulacacun'a. Ñatac ¡chay ipanchamäca imanuylä can'a!” nin.
22 O Filho do Homem vai, segundo o que está determinado, mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Niptinmi yaćhapacünincuna quiquin-pula tapunacucuyan: “¡¿Imatan?! ¡¿Mayanninchictan chaynu cayanchic?!” nil.
23 Perguntavam então os discípulos entre si quem deles seria o que tal haveria de fazer.
24 Chayćhümi llapa yaćhapacünincuna pilyap-pilyacuyalcan mayannin puydï cananpïtapis.
24 Surgiu também entre eles uma discussão: qual deles seria o maior.
25 Jinayalcaptinmi Jesus nila: “Juc-lädu nasyuncunap puydïnincuna jinantin nunantam alafirsa duminalcul llaqui bïdacta pasachin. Jinalculmi ‘Allintam lulayá nunäcunapä’ nil'a alawacunpis.
25 E Jesus disse-lhes: Os reis dos pagãos dominam como senhores, e os que exercem sobre eles autoridade chamam-se benfeitores.
26 Amcunaćhu'a ama chaynu cachunchu. Aśhwanpam amcunaćhu allin puydïninpa licaśha can'a śhullcanuy llapanta sirbïca.
26 Que não seja assim entre vós; mas o que entre vós é o maior, torne-se como o último; e o que governa seja como o servo.
27 Chay juc nunacunacá ¿mayannintatan mas puydïpa licapäcun? ¿Mïsaćhu täcücätachun icha sirbïcätachun? ¿Manachun paycuna mïsaćhu täcücäta puydïpa licapäcun? Ñatac licapämäśhayquinüpis ya'a amcunacta sirbicmi. Chaynu captin'a amcuna ¿imanuytan capäcunqui?
27 Pois qual é o maior: o que está sentado à mesa ou o que serve? Não é aquele que está sentado à mesa? Todavia, eu estou no meio de vós, como aquele que serve.
28 — ausente —
28 E vós tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 — ausente —
29 eu, pois, disponho do Reino a vosso favor, assim como meu Pai o dispôs a meu favor,
30 — ausente —
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos senteis em tronos, para julgar as doze tribos de Israel.
31 Nilculmi Pedrocta nila: “Ay, Simon, Simon. Trïgu wipyaylla amcunacta camacaycüśhunayquipämi Satanaśh alli-allicta wañupacuyan.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos reclamou para vos peneirar como o trigo;
32 Pedro, masqui chaynu captinpis chalapacamayniqui mana lluy chincalpunanpämi ya'a mañacuyá. Ñatac caśhan ya'aman licaćhacamulćha aśhwanpa chalapacü-masiquicunactapis am callpanchaycunqui” nila.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua confiança não desfaleça; e tu, por tua vez, confirma os teus irmãos.
33 Niptinmi Pedro: “¡Taytáy, masqui ima cacuptinpis anwanmi carsilmanpis yaycuśhä! ¡Wañuycäcamapis atishayquim!” nila.
33 Pedro disse-lhe: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Niptinmi: “Rasunpa canan tuta wallpa wa'amunanpá ñam quimsa cutictaña ‘¡Caytá manam lisïchu!’ nil nimanqui” nila.
34 Jesus respondeu-lhe: Digo-te, Pedro, não cantará hoje o galo, até que três vezes hajas negado que me conheces.
35 Chaypïmi Jesus tapula: “Unay mana alpurjayüta, mana illayniyüta, cala ćhaquillacta caćhäläliptí ¿imapïpis lluychun palpucälälimulanqui?” nil.
35 Depois ajuntou: Quando vos mandei sem bolsa, sem mochila e sem calçado, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Niptinmi: “Chaypun cushishamá chalapacalcämälanqui, ñatac canan'a ¿imanuyćha can'a? Canan imayquipis faltaśhuptiqui'a quiquiquicunañari licaculcay ima pishishuśhayquitapis. Apay-ari canan'a illayniquitapis, alpurjayquitapis. Ñatac ispädayqui mana capuśhuptiquipis, müdanayquita lanticulcul lantipäcuy-ari.
36 Mas agora, disse-lhes ele, aquele que tem uma bolsa, tome-a; aquele que tem uma mochila, tome-a igualmente; e aquele que não tiver uma espada, venda sua capa para comprar uma.
37 “Diospa willacünin ya'api nila: ‘Jucha-sapapä licaśham can'a’ nilmi. Chay nishan üraca ñamá jananchicćhüña. Cay imam nishannümi ya'awan lluy lulacacun'a” nila.
37 Pois vos digo: é necessário que se cumpra em mim ainda este oráculo: E foi contado entre os malfeitores {Is 53,12}. Com efeito, aquilo que me diz respeito está próximo de se cumprir.
38 Niptinmi nipäcula: “Taytáy, cayćhu ishcay ispädallanchic'a cayäñämi” nil.
38 Eles replicaram: Senhor, eis aqui duas espadas. Basta, respondeu ele.
39 Chaypïmi custumrinmannuy Ulibus ulüta licuptin yaćhapacünincuna atipäcula.
39 Conforme o seu costume, Jesus saiu dali e dirigiu-se para o monte das Oliveiras, seguido dos seus discípulos.
40 Chay ulüman ćhälulmi Jesus nila: “Diosta ruygaculcay cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä” nil.
40 Ao chegar àquele lugar, disse-lhes: Orai para que não caiais em tentação.
41 Nilculmi chaypi caluscaman licula. Chayćhümi un'ulacuycul Diosta ruygacula:
41 Depois se afastou deles à distância de um tiro de pedra e, ajoelhando-se, orava:
42 “Taytáy, munal'a cay ćhacćhä-yupay ñacaycunäpi julaycallämay. Ñatac amatac-ari ya'a munaśhänu'a cachunchu, sinu'a ampïtaćh imanuypis can'a” nil.
42 Pai, se é de teu agrado, afasta de mim este cálice! Não se faça, todavia, a minha vontade, mas sim a tua.
43 Niyaptinmi juc anjil sïlupi licalilcamul callpanchäla.
43 Apareceu-lhe então um anjo do céu para confortá-lo.
44 Chaymi chay sumä llaquicuyninćhu mas callpawan ruygacula. Jinaptinmi yawarnu südayninpis pampäman ćhalćhala.
44 Ele entrou em agonia e orava ainda com mais instância, e seu suor tornou-se como gotas de sangue a escorrer pela terra.
45 Chay ruygacuśhanpi cutimulmi yaćhapacünincunacta llaquicuypi puñuywan aysachicüśhacta talïlun.
45 Depois de ter rezado, levantou-se, foi ter com os discípulos e achou-os adormecidos de tristeza.
46 Jinaptinmi nila: “¿Puñuyalcanquilächun imamá? Śhalcuy-ari. Cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä Diosta ruygaculcay” nil.
46 Disse-lhes: Por que dormis? Levantai-vos, orai, para não cairdes em tentação.
47 Chaynu niyällaptinlämi achca nunacunacta puśhapacüśha jucnin yaćhapacünin Judas ćhämun. Chayćhümi Jesusman aśhuycul custumrinmannuy muchaycul saludaycula.
47 Ele ainda falava, quando apareceu uma multidão de gente; e à testa deles vinha um dos Doze, que se chamava Judas. Achegou-se de Jesus para o beijar.
48 Jinaptinmi Jesus nila: “Judas ¿caynu muchaycuyllayquiwanchun ya'a Rasun Nunap Chulincäta caynu ipanchämanquiman?” nil.
48 Jesus perguntou-lhe: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem!
49 Niptinmi parti yaćhapacünincuna imapis mana allin pasananta tantialcul: “Taytay, cay ispädawan-ari ya'acunapis difindiculcäśhä” nila.
49 Os que estavam ao redor dele, vendo o que ia acontecer, perguntaram: Senhor, devemos atacá-los à espada?
50 Nilculmi jucnin puydï sasirdütip uyway nunanpa allï linlinta pasächin.
50 E um deles feriu o servo do príncipe dos sacerdotes, decepando-lhe a orelha direita.
51 Jinäluptinmi Jesus: “¡Basta! ¡Chaytá ama lulaychu!” nila. Nilculmi chay nunap linlinta yataycul sänachila.
51 Mas Jesus interveio: Deixai, basta. E, tocando na orelha daquele homem, curou-o.
52 Chayćhu puydï sasirdüticunaca, Diospa chuya wasip täpänincunaca, prinsipal yaśhacuna puśhananpä lluy śhäcucuyalcaptinmi: “¿Ya'a suwachun imam calá caynu caśhpiqui ispädayqui aysacälälisha puśhapämänayquipä?
52 Voltando-se para os príncipes dos sacerdotes, para os oficiais do templo e para os anciãos que tinham vindo contra ele, disse-lhes: Saístes armados de espadas e cacetes, como se viésseis contra um ladrão.
53 Walan-walan Diospa chuya wasinćhu yaćhayächiptïpis manatac chalapämälanquichu. Ñatac canan'a callpayu mala-üraćhünümi cacuyanchic. Chaymi canan amcunactá caycunacta lulapäcunayquipä tücälälishunqui” nila.
53 Entretanto, eu estava todos os dias convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e do poder das trevas.
54 Nilcuptinmi Jesusta chalalcul puydï sasirdütip wasinman puśhaculcäla. Pedroñatacmi calullapi atila.
54 Prenderam-no então e conduziram-no à casa do príncipe dos sacerdotes. Pedro seguia-o de longe.
55 Chayćhümi chay wasiyüpa uywaynincuna ninacta walacalcachil muyülïninman cunćhacaycälil patyu ćhawpićhu unupacuyalcäla. Chaymi Pedropis ćhaycul-pacha unupacü aśhuycula.
55 Acenderam um fogo no meio do pátio, e sentaram-se em redor. Pedro veio sentar-se com eles.
56 Chaynayaptinmi jucnin walmi alli-allicta licapaycul: “Cay nunäpis wic nunäwanchućhari cayäla” nin.
56 Uma criada percebeu-o sentado junto ao fogo, encarou-o de perto e disse: Também este homem estava com ele.
57 Niptinmi Pedro: “Walmi, ¿mayanpïćha limacunquipis?” nila.
57 Mas ele negou-o: Mulher, não o conheço.
58 Chaynu nilcul cayaptinmi unascapïtá jucninpis licalcul nintac: “Ampis wic nunacunäpa caśhta-masin-ari cayanqui, ¿aw?” nil.
58 Pouco depois, viu-o outro e disse-lhe: Também tu és um deles. Pedro respondeu: Não, eu não o sou.
59 Chaypïtam juc ürapïtanu'a jucpis nicuyan: “Caypis wic nunäwan pulï-ari. Galilea nunäpanüllam limacuyninpis cañä” nil.
59 Passada quase uma hora, afirmava um outro: Certamente também este homem estava com ele, pois também é galileu.
60 Niptinmi: “Wayapa ¿imapïćha chayta limacunquipis? ¡Manam yaćhächu!” Caynu niyällaptinlämi wallpa wa'amun.
60 Mas Pedro disse: Meu amigo, não sei o que queres dizer. E no mesmo instante, quando ainda falava, cantou o galo.
61 Jinaptin Pedrocta Jesus licalcämuptinmi yalpaćhacülun “Wallpa wa'amunanpá quimsa cutictañam ipanchämanqui” nil nishanta.
61 Voltando-se o Senhor, olhou para Pedro. Então Pedro se lembrou da palavra do Senhor: Hoje, antes que o galo cante, negar-me-ás três vezes.
62 Jinalculmi chaypi yalalcamul llaqui-llaquicta wa'acuyan.
62 Saiu dali e chorou amargamente.
63 Ñatac chayćhu chay täpänin nunacunämi burlapalcul burlapalcul Jesusta lluy ma'apäcula.
63 Entretanto, os homens que guardavam Jesus escarneciam dele e davam-lhe bofetadas.
64 Jinalmi payta bindacaycälil: “Yaćhätucü, má niycälimay ¿mayannïshi tacapäcuñac?” nipäcula.
64 Cobriam-lhe o rosto e diziam: Adivinha quem te bateu!
65 Nilcul nilculmi imaymanacta insultapäcula.
65 E injuriavam-no ainda de outros modos.
66 Chayćhu achicäluptinmi prinsipal yaśhacuna, puydï sasirdüticuna, camachicuyta yaćhachicücunaca juntunacälälila. Jinalculmi Israel malcap quija arrinlänincunaman Jesusta puśhala.
66 Ao amanhecer, reuniram-se os anciãos do povo, os príncipes dos sacerdotes e os escribas, e mandaram trazer Jesus ao seu conselho.
67 Chayćhümi tapupäcula: “Má, canan, nipämay ¿amchun Caćhamuśhan Salbacüca cayanqui?” nil.
67 Perguntaram-lhe: Dize-nos se és o Cristo! Respondeu-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não me acreditareis;
68 Ñatac chaycunapi limal'a, yan'añaćh limachwanpis.
68 e se vos fizer qualquer pergunta, não me respondereis.
69 Ñatac cayta yaćhapäcuy: cananpi-pacham cay ñawpäniquićhu Rasun Nunäta Tayta Dios prinsipal mandacüninpä lädunman taycaycachiman'a” nin.
69 Mas, doravante, o Filho do Homem estará sentado à direita do poder de Deus.
70 Niptinmi llapanpis nicuyalcan: “¿Chayurá ‘Diospa Chulinmi cayá’ niyanquichun?” nil.
70 Então perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu: Sim, eu sou.
71 Niptinmi ninacücuyalcan: “Canan quiquinpa shiminpi caynu uyaliyal'a ¿ima mastañam pï niycamänanchictapis munaśhun?” nil.
71 Eles então exclamaram: Temos nós ainda necessidade de testemunho? Nós mesmos o ouvimos da sua boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.