Lucas 22
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Ñam sircayämulaña Egiptopi Libraculcäśhan Fistaćhu Mana Libadürayu Tanta Fistaca.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Chayćhümi puydï sasirdüticunäwan yaćhachicücunaca malcäta lisirapäcul artillawan Jesusta chalalcachil wañuchipäcunanpä ashipäcula.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Chayćhümi Jesuspa jucnin yaćhapacünin Judas Iscarioti nishanman Satanaśh uśhtüña.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Jinaptinmi puydï sasirdüticunäman, Diospa chuya wasip täpänincunämanpis Judas lila “¿Imanuypam Jesusta maquiquiman ćhulaycämucman?” nil niycü.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Niptinmi sumä cushisha: “Luläluptiqui'a pägaśhayquim” nipäcula.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Niptinmi Judas awnilcul Jesus ash nunallawan cananta imanuypapis chalaycachinanpä licapayäla.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 Jinayaptinmi Mana Libadürayu Tanta Fista ćhämun. Chaypämi juc malta uwishta wañuchipäcunan cala.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Chayćhümi Jesus Pedroctawan Juanta caćhala: “Alistapämuy-ari” nil.
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Niptinmi: “¿Mayćhümi?” nipäcula.
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Niptinmi: “Canan Jerusalenta cutipäcul tincunqui yacun ipicüśha liyä wayapawan. Paytam may lishantapis atipäcunqui.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Wasinman ćhaycul ji'acuycuptinmi wasiyüninta nipäcunqui: ‘Yaćhachicünïmi nishunqui “¿Mayannin cuartuyquim yaćhapacünïcunawan cay fistaćhu micapäcunäpä cayan?” ’ nil.
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Nipäcuptiquim juc jatun cuartunta tuqui allichäśhacta altuśhninćhu licachipäcuśhunqui. Chayćhu lulapämuy” nila.
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Niptinmi yaćhapacünincuna malcaman ñawpapäcula. Chayćhüshi nishantanülla rasunpa lluy talilcälil alistapämula.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 Chaypïtam Jesus parti yaćhapacünincunäwan ćhaycamul mïsaćhu micunanpä cayalcäla.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Chayćhümi Jesus nila: “Caynu amcunawan sinaycuyta mayćhá munalá cay cawsaynïćhu.
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Rasunpa manaćh imaypis caynu'a micuśhächu aśhta Diospa gubirnunćhu cay lulaśhäcuna lluy tantiacacunancama” nil.
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Nilculmi bïnuntin cüpacta apticulcul Diosta anradisicula. Jinalculmi yaćhapacünincunacta nila: “Caypi llapayquipis pasachinacul upyapäcuy.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Caypi'a manañam mallilcuśhächu Diospa gubirnun ćhämunancama” nil.
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Nilculmi Diosta anradisiculcul aptiläśhan tantäta partila cay nishtin: “Cay tantämi aychá. Amcuna-laycum cay aychäta wañuyman uycú. Caypi puntaman lulaśhäta yalpayniquiwan micapäcuy” nil.
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Chaynütacmi sinayta camacalculpis juc cüpa bïnucta apticulcul nila: “Cay cüpa muśhü limalicuy amcuna-laycu jićhaśhá yawarnïwan tacyalpachishäcämi” nil.
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 Chaynu nilculmi: “Canan ipanchamäca ya'anchicwan cuscam micuyan.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Ya'a Rasun Nunap Chulincäpi isquirbishancämi lulacacun'a. Ñatac ¡chay ipanchamäca imanuylä can'a!” nin.
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Niptinmi yaćhapacünincuna quiquin-pula tapunacucuyan: “¡¿Imatan?! ¡¿Mayanninchictan chaynu cayanchic?!” nil.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Chayćhümi llapa yaćhapacünincuna pilyap-pilyacuyalcan mayannin puydï cananpïtapis.
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Jinayalcaptinmi Jesus nila: “Juc-lädu nasyuncunap puydïnincuna jinantin nunantam alafirsa duminalcul llaqui bïdacta pasachin. Jinalculmi ‘Allintam lulayá nunäcunapä’ nil'a alawacunpis.
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Amcunaćhu'a ama chaynu cachunchu. Aśhwanpam amcunaćhu allin puydïninpa licaśha can'a śhullcanuy llapanta sirbïca.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Chay juc nunacunacá ¿mayannintatan mas puydïpa licapäcun? ¿Mïsaćhu täcücätachun icha sirbïcätachun? ¿Manachun paycuna mïsaćhu täcücäta puydïpa licapäcun? Ñatac licapämäśhayquinüpis ya'a amcunacta sirbicmi. Chaynu captin'a amcuna ¿imanuytan capäcunqui?
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 — ausente —
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 — ausente —
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 — ausente —
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Nilculmi Pedrocta nila: “Ay, Simon, Simon. Trïgu wipyaylla amcunacta camacaycüśhunayquipämi Satanaśh alli-allicta wañupacuyan.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Pedro, masqui chaynu captinpis chalapacamayniqui mana lluy chincalpunanpämi ya'a mañacuyá. Ñatac caśhan ya'aman licaćhacamulćha aśhwanpa chalapacü-masiquicunactapis am callpanchaycunqui” nila.
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Niptinmi Pedro: “¡Taytáy, masqui ima cacuptinpis anwanmi carsilmanpis yaycuśhä! ¡Wañuycäcamapis atishayquim!” nila.
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Niptinmi: “Rasunpa canan tuta wallpa wa'amunanpá ñam quimsa cutictaña ‘¡Caytá manam lisïchu!’ nil nimanqui” nila.
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Chaypïmi Jesus tapula: “Unay mana alpurjayüta, mana illayniyüta, cala ćhaquillacta caćhäläliptí ¿imapïpis lluychun palpucälälimulanqui?” nil.
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Niptinmi: “Chaypun cushishamá chalapacalcämälanqui, ñatac canan'a ¿imanuyćha can'a? Canan imayquipis faltaśhuptiqui'a quiquiquicunañari licaculcay ima pishishuśhayquitapis. Apay-ari canan'a illayniquitapis, alpurjayquitapis. Ñatac ispädayqui mana capuśhuptiquipis, müdanayquita lanticulcul lantipäcuy-ari.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 “Diospa willacünin ya'api nila: ‘Jucha-sapapä licaśham can'a’ nilmi. Chay nishan üraca ñamá jananchicćhüña. Cay imam nishannümi ya'awan lluy lulacacun'a” nila.
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Niptinmi nipäcula: “Taytáy, cayćhu ishcay ispädallanchic'a cayäñämi” nil.
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Chaypïmi custumrinmannuy Ulibus ulüta licuptin yaćhapacünincuna atipäcula.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Chay ulüman ćhälulmi Jesus nila: “Diosta ruygaculcay cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä” nil.
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Nilculmi chaypi caluscaman licula. Chayćhümi un'ulacuycul Diosta ruygacula:
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 “Taytáy, munal'a cay ćhacćhä-yupay ñacaycunäpi julaycallämay. Ñatac amatac-ari ya'a munaśhänu'a cachunchu, sinu'a ampïtaćh imanuypis can'a” nil.
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Niyaptinmi juc anjil sïlupi licalilcamul callpanchäla.
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 Chaymi chay sumä llaquicuyninćhu mas callpawan ruygacula. Jinaptinmi yawarnu südayninpis pampäman ćhalćhala.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 Chay ruygacuśhanpi cutimulmi yaćhapacünincunacta llaquicuypi puñuywan aysachicüśhacta talïlun.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Jinaptinmi nila: “¿Puñuyalcanquilächun imamá? Śhalcuy-ari. Cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä Diosta ruygaculcay” nil.
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Chaynu niyällaptinlämi achca nunacunacta puśhapacüśha jucnin yaćhapacünin Judas ćhämun. Chayćhümi Jesusman aśhuycul custumrinmannuy muchaycul saludaycula.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Jinaptinmi Jesus nila: “Judas ¿caynu muchaycuyllayquiwanchun ya'a Rasun Nunap Chulincäta caynu ipanchämanquiman?” nil.
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Niptinmi parti yaćhapacünincuna imapis mana allin pasananta tantialcul: “Taytay, cay ispädawan-ari ya'acunapis difindiculcäśhä” nila.
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Nilculmi jucnin puydï sasirdütip uyway nunanpa allï linlinta pasächin.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Jinäluptinmi Jesus: “¡Basta! ¡Chaytá ama lulaychu!” nila. Nilculmi chay nunap linlinta yataycul sänachila.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Chayćhu puydï sasirdüticunaca, Diospa chuya wasip täpänincunaca, prinsipal yaśhacuna puśhananpä lluy śhäcucuyalcaptinmi: “¿Ya'a suwachun imam calá caynu caśhpiqui ispädayqui aysacälälisha puśhapämänayquipä?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Walan-walan Diospa chuya wasinćhu yaćhayächiptïpis manatac chalapämälanquichu. Ñatac canan'a callpayu mala-üraćhünümi cacuyanchic. Chaymi canan amcunactá caycunacta lulapäcunayquipä tücälälishunqui” nila.
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Nilcuptinmi Jesusta chalalcul puydï sasirdütip wasinman puśhaculcäla. Pedroñatacmi calullapi atila.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 Chayćhümi chay wasiyüpa uywaynincuna ninacta walacalcachil muyülïninman cunćhacaycälil patyu ćhawpićhu unupacuyalcäla. Chaymi Pedropis ćhaycul-pacha unupacü aśhuycula.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Chaynayaptinmi jucnin walmi alli-allicta licapaycul: “Cay nunäpis wic nunäwanchućhari cayäla” nin.
56 — ausente —
57 Niptinmi Pedro: “Walmi, ¿mayanpïćha limacunquipis?” nila.
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Chaynu nilcul cayaptinmi unascapïtá jucninpis licalcul nintac: “Ampis wic nunacunäpa caśhta-masin-ari cayanqui, ¿aw?” nil.
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Chaypïtam juc ürapïtanu'a jucpis nicuyan: “Caypis wic nunäwan pulï-ari. Galilea nunäpanüllam limacuyninpis cañä” nil.
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Niptinmi: “Wayapa ¿imapïćha chayta limacunquipis? ¡Manam yaćhächu!” Caynu niyällaptinlämi wallpa wa'amun.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Jinaptin Pedrocta Jesus licalcämuptinmi yalpaćhacülun “Wallpa wa'amunanpá quimsa cutictañam ipanchämanqui” nil nishanta.
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Jinalculmi chaypi yalalcamul llaqui-llaquicta wa'acuyan.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 Ñatac chayćhu chay täpänin nunacunämi burlapalcul burlapalcul Jesusta lluy ma'apäcula.
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 Jinalmi payta bindacaycälil: “Yaćhätucü, má niycälimay ¿mayannïshi tacapäcuñac?” nipäcula.
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Nilcul nilculmi imaymanacta insultapäcula.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Chayćhu achicäluptinmi prinsipal yaśhacuna, puydï sasirdüticuna, camachicuyta yaćhachicücunaca juntunacälälila. Jinalculmi Israel malcap quija arrinlänincunaman Jesusta puśhala.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Chayćhümi tapupäcula: “Má, canan, nipämay ¿amchun Caćhamuśhan Salbacüca cayanqui?” nil.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Ñatac chaycunapi limal'a, yan'añaćh limachwanpis.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Ñatac cayta yaćhapäcuy: cananpi-pacham cay ñawpäniquićhu Rasun Nunäta Tayta Dios prinsipal mandacüninpä lädunman taycaycachiman'a” nin.
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Niptinmi llapanpis nicuyalcan: “¿Chayurá ‘Diospa Chulinmi cayá’ niyanquichun?” nil.
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Niptinmi ninacücuyalcan: “Canan quiquinpa shiminpi caynu uyaliyal'a ¿ima mastañam pï niycamänanchictapis munaśhun?” nil.
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.