Lucas 22

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ñam sircayämulaña Egiptopi Libraculcäśhan Fistaćhu Mana Libadürayu Tanta Fistaca.
1 A Festa dos Pães sem Fermento, também chamada de Páscoa, se aproximava.
2 Chayćhümi puydï sasirdüticunäwan yaćhachicücunaca malcäta lisirapäcul artillawan Jesusta chalalcachil wañuchipäcunanpä ashipäcula.
2 Os principais sacerdotes e mestres da lei tramavam uma forma de matar Jesus, mas tinham medo da reação do povo.
3 Chayćhümi Jesuspa jucnin yaćhapacünin Judas Iscarioti nishanman Satanaśh uśhtüña.
3 Então Satanás entrou em Judas Iscariotes, um dos Doze,
4 Jinaptinmi puydï sasirdüticunäman, Diospa chuya wasip täpänincunämanpis Judas lila “¿Imanuypam Jesusta maquiquiman ćhulaycämucman?” nil niycü.
4 e ele foi aos principais sacerdotes e aos capitães da guarda do templo para combinar a melhor maneira de lhes entregar Jesus.
5 Niptinmi sumä cushisha: “Luläluptiqui'a pägaśhayquim” nipäcula.
5 Eles ficaram muito satisfeitos e lhe prometeram dinheiro.
6 Niptinmi Judas awnilcul Jesus ash nunallawan cananta imanuypapis chalaycachinanpä licapayäla.
6 Judas concordou e começou a procurar uma oportunidade de trair Jesus, para que o prendessem quando as multidões não estivessem por perto.
7 Jinayaptinmi Mana Libadürayu Tanta Fista ćhämun. Chaypämi juc malta uwishta wañuchipäcunan cala.
7 Chegou o dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando o cordeiro pascal era sacrificado.
8 Chayćhümi Jesus Pedroctawan Juanta caćhala: “Alistapämuy-ari” nil.
8 Jesus mandou Pedro e João na frente e disse: “Vão e preparem a refeição da Páscoa, para que a comamos juntos”.
9 Niptinmi: “¿Mayćhümi?” nipäcula.
9 “Onde o senhor quer que a preparemos?”, perguntaram.
10 Niptinmi: “Canan Jerusalenta cutipäcul tincunqui yacun ipicüśha liyä wayapawan. Paytam may lishantapis atipäcunqui.
10 Ele respondeu: “Logo que vocês entrarem em Jerusalém, um homem carregando uma vasilha de água virá ao seu encontro. Sigam-no. Na casa onde ele entrar,
11 Wasinman ćhaycul ji'acuycuptinmi wasiyüninta nipäcunqui: ‘Yaćhachicünïmi nishunqui “¿Mayannin cuartuyquim yaćhapacünïcunawan cay fistaćhu micapäcunäpä cayan?” ’ nil.
11 digam ao dono: ‘O Mestre pergunta: Onde fica o aposento no qual comerei a refeição da Páscoa com meus discípulos?’.
12 Nipäcuptiquim juc jatun cuartunta tuqui allichäśhacta altuśhninćhu licachipäcuśhunqui. Chayćhu lulapämuy” nila.
12 Ele os levará a uma sala grande no andar superior, que já estará arrumada. Preparem ali a refeição”.
13 Niptinmi yaćhapacünincuna malcaman ñawpapäcula. Chayćhüshi nishantanülla rasunpa lluy talilcälil alistapämula.
13 Eles foram e encontraram tudo como Jesus tinha dito, e ali prepararam a refeição da Páscoa.
14 Chaypïtam Jesus parti yaćhapacünincunäwan ćhaycamul mïsaćhu micunanpä cayalcäla.
14 Quando chegou a hora, Jesus e seus apóstolos tomaram lugar à mesa.
15 Chayćhümi Jesus nila: “Caynu amcunawan sinaycuyta mayćhá munalá cay cawsaynïćhu.
15 Jesus disse: “Estava ansioso para comer a refeição da Páscoa com vocês antes do meu sofrimento.
16 Rasunpa manaćh imaypis caynu'a micuśhächu aśhta Diospa gubirnunćhu cay lulaśhäcuna lluy tantiacacunancama” nil.
16 Pois eu lhes digo agora que não voltarei a comê-la até que ela se cumpra no reino de Deus”.
17 Nilculmi bïnuntin cüpacta apticulcul Diosta anradisicula. Jinalculmi yaćhapacünincunacta nila: “Caypi llapayquipis pasachinacul upyapäcuy.
17 Então tomou um cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois, disse: “Tomem isto e partilhem entre vocês.
18 Caypi'a manañam mallilcuśhächu Diospa gubirnun ćhämunancama” nil.
18 Pois não beberei vinho outra vez até que venha o reino de Deus”.
19 Nilculmi Diosta anradisiculcul aptiläśhan tantäta partila cay nishtin: “Cay tantämi aychá. Amcuna-laycum cay aychäta wañuyman uycú. Caypi puntaman lulaśhäta yalpayniquiwan micapäcuy” nil.
19 Tomou o pão e agradeceu a Deus. Depois, partiu-o e o deu aos discípulos, dizendo: “Este é o meu corpo, entregue por vocês. Façam isto em memória de mim”.
20 Chaynütacmi sinayta camacalculpis juc cüpa bïnucta apticulcul nila: “Cay cüpa muśhü limalicuy amcuna-laycu jićhaśhá yawarnïwan tacyalpachishäcämi” nil.
20 Depois da ceia, Jesus tomou o cálice de vinho e disse: “Este é o cálice da nova aliança, confirmada com o meu sangue, que é derramado como sacrifício por vocês.
21 Chaynu nilculmi: “Canan ipanchamäca ya'anchicwan cuscam micuyan.
21 “Mas aqui, partilhando da mesa conosco, está o homem que vai me trair.
22 Ya'a Rasun Nunap Chulincäpi isquirbishancämi lulacacun'a. Ñatac ¡chay ipanchamäca imanuylä can'a!” nin.
22 Pois foi determinado que o Filho do Homem deve morrer. Mas que aflição espera aquele que o trair!”
23 Niptinmi yaćhapacünincuna quiquin-pula tapunacucuyan: “¡¿Imatan?! ¡¿Mayanninchictan chaynu cayanchic?!” nil.
23 Os discípulos perguntavam uns aos outros qual deles faria uma coisa dessas.
24 Chayćhümi llapa yaćhapacünincuna pilyap-pilyacuyalcan mayannin puydï cananpïtapis.
24 Depois, começaram a discutir entre si qual deles era o mais importante.
25 Jinayalcaptinmi Jesus nila: “Juc-lädu nasyuncunap puydïnincuna jinantin nunantam alafirsa duminalcul llaqui bïdacta pasachin. Jinalculmi ‘Allintam lulayá nunäcunapä’ nil'a alawacunpis.
25 Jesus lhes disse: “Neste mundo, os reis e os grandes homens exercem poder sobre o povo e, no entanto, são chamados de seus benfeitores.
26 Amcunaćhu'a ama chaynu cachunchu. Aśhwanpam amcunaćhu allin puydïninpa licaśha can'a śhullcanuy llapanta sirbïca.
26 Entre vocês, porém, será diferente. Que o maior entre vocês ocupe a posição inferior, e o líder seja o servo.
27 Chay juc nunacunacá ¿mayannintatan mas puydïpa licapäcun? ¿Mïsaćhu täcücätachun icha sirbïcätachun? ¿Manachun paycuna mïsaćhu täcücäta puydïpa licapäcun? Ñatac licapämäśhayquinüpis ya'a amcunacta sirbicmi. Chaynu captin'a amcuna ¿imanuytan capäcunqui?
27 Quem é mais importante, o que está à mesa ou o que serve? Não é aquele que está à mesa? Mas não aqui! Pois eu estou entre vocês como quem serve.
28 — ausente —
28 “Vocês permaneceram comigo durante meu tempo de provação.
29 — ausente —
29 E, assim como meu Pai me concedeu um reino, eu agora lhes concedo o direito de
30 — ausente —
30 comer e beber à minha mesa, em meu reino. Vocês se sentarão em tronos e julgarão as doze tribos de Israel”.
31 Nilculmi Pedrocta nila: “Ay, Simon, Simon. Trïgu wipyaylla amcunacta camacaycüśhunayquipämi Satanaśh alli-allicta wañupacuyan.
31 Então o Senhor disse: “Simão, Simão, Satanás pediu para peneirar cada um de vocês como trigo.
32 Pedro, masqui chaynu captinpis chalapacamayniqui mana lluy chincalpunanpämi ya'a mañacuyá. Ñatac caśhan ya'aman licaćhacamulćha aśhwanpa chalapacü-masiquicunactapis am callpanchaycunqui” nila.
32 Contudo, supliquei em oração por você, Simão, para que sua fé não vacile. Portanto, quando tiver se arrependido e voltado para mim, fortaleça seus irmãos”.
33 Niptinmi Pedro: “¡Taytáy, masqui ima cacuptinpis anwanmi carsilmanpis yaycuśhä! ¡Wañuycäcamapis atishayquim!” nila.
33 Pedro disse: “Senhor, estou pronto a ir para a prisão, e até a morrer ao seu lado”.
34 Niptinmi: “Rasunpa canan tuta wallpa wa'amunanpá ñam quimsa cutictaña ‘¡Caytá manam lisïchu!’ nil nimanqui” nila.
34 Jesus, porém, respondeu: “Pedro, vou lhe dizer uma coisa: hoje, antes que o galo cante, você negará três vezes que me conhece”.
35 Chaypïmi Jesus tapula: “Unay mana alpurjayüta, mana illayniyüta, cala ćhaquillacta caćhäläliptí ¿imapïpis lluychun palpucälälimulanqui?” nil.
35 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Quando eu os enviei para anunciar as boas-novas sem dinheiro, sem bolsa de viagem e sem sandálias extras, alguma coisa lhes faltou?”. “Não”, responderam eles.
36 Niptinmi: “Chaypun cushishamá chalapacalcämälanqui, ñatac canan'a ¿imanuyćha can'a? Canan imayquipis faltaśhuptiqui'a quiquiquicunañari licaculcay ima pishishuśhayquitapis. Apay-ari canan'a illayniquitapis, alpurjayquitapis. Ñatac ispädayqui mana capuśhuptiquipis, müdanayquita lanticulcul lantipäcuy-ari.
36 Então ele disse: “Agora, porém, peguem dinheiro e uma bolsa de viagem. E, se não tiverem uma espada, vendam sua capa e comprem uma.
37 “Diospa willacünin ya'api nila: ‘Jucha-sapapä licaśham can'a’ nilmi. Chay nishan üraca ñamá jananchicćhüña. Cay imam nishannümi ya'awan lluy lulacacun'a” nila.
37 Pois é necessário que se cumpra esta profecia a meu respeito: ‘Ele foi contado entre os rebeldes’. Sim, tudo que os profetas escreveram a meu respeito se cumprirá”.
38 Niptinmi nipäcula: “Taytáy, cayćhu ishcay ispädallanchic'a cayäñämi” nil.
38 Eles responderam: “Senhor, temos aqui duas espadas”. “É suficiente”, disse ele.
39 Chaypïmi custumrinmannuy Ulibus ulüta licuptin yaćhapacünincuna atipäcula.
39 Então, acompanhado de seus discípulos, Jesus foi, como de costume, ao monte das Oliveiras.
40 Chay ulüman ćhälulmi Jesus nila: “Diosta ruygaculcay cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä” nil.
40 Ao chegar, disse: “Orem para que vocês não cedam à tentação”.
41 Nilculmi chaypi caluscaman licula. Chayćhümi un'ulacuycul Diosta ruygacula:
41 Afastou-se a uma distância como de um arremesso de pedra, ajoelhou-se e orou:
42 “Taytáy, munal'a cay ćhacćhä-yupay ñacaycunäpi julaycallämay. Ñatac amatac-ari ya'a munaśhänu'a cachunchu, sinu'a ampïtaćh imanuypis can'a” nil.
42 “Pai, se queres, afasta de mim este cálice. Contudo, que seja feita a tua vontade, e não a minha”.
43 Niyaptinmi juc anjil sïlupi licalilcamul callpanchäla.
43 Então apareceu um anjo do céu, que o fortalecia.
44 Chaymi chay sumä llaquicuyninćhu mas callpawan ruygacula. Jinaptinmi yawarnu südayninpis pampäman ćhalćhala.
44 Ele orou com ainda mais fervor, e sua angústia era tanta que seu suor caía na terra como gotas de sangue.
45 Chay ruygacuśhanpi cutimulmi yaćhapacünincunacta llaquicuypi puñuywan aysachicüśhacta talïlun.
45 Por fim, ele se levantou, voltou aos discípulos e os encontrou dormindo, exaustos de tristeza.
46 Jinaptinmi nila: “¿Puñuyalcanquilächun imamá? Śhalcuy-ari. Cay śhamü llaquicuycunäćhu callpawan śhaycapäcunayquipä Diosta ruygaculcay” nil.
46 “Por que vocês dormem?”, perguntou ele. “Levantem-se e orem para que não cedam à tentação.”
47 Chaynu niyällaptinlämi achca nunacunacta puśhapacüśha jucnin yaćhapacünin Judas ćhämun. Chayćhümi Jesusman aśhuycul custumrinmannuy muchaycul saludaycula.
47 Enquanto Jesus ainda falava, chegou uma multidão conduzida por Judas, um dos Doze. Ele se aproximou de Jesus e o cumprimentou com um beijo.
48 Jinaptinmi Jesus nila: “Judas ¿caynu muchaycuyllayquiwanchun ya'a Rasun Nunap Chulincäta caynu ipanchämanquiman?” nil.
48 Jesus, porém, lhe disse: “Judas, com um beijo você trai o Filho do Homem?”.
49 Niptinmi parti yaćhapacünincuna imapis mana allin pasananta tantialcul: “Taytay, cay ispädawan-ari ya'acunapis difindiculcäśhä” nila.
49 Quando aqueles que estavam com Jesus viram o que ia acontecer, disseram: “Senhor, devemos lutar? Trouxemos as espadas!”.
50 Nilculmi jucnin puydï sasirdütip uyway nunanpa allï linlinta pasächin.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita.
51 Jinäluptinmi Jesus: “¡Basta! ¡Chaytá ama lulaychu!” nila. Nilculmi chay nunap linlinta yataycul sänachila.
51 Mas Jesus disse: “Basta!”. E, tocando a orelha do homem, curou-o.
52 Chayćhu puydï sasirdüticunaca, Diospa chuya wasip täpänincunaca, prinsipal yaśhacuna puśhananpä lluy śhäcucuyalcaptinmi: “¿Ya'a suwachun imam calá caynu caśhpiqui ispädayqui aysacälälisha puśhapämänayquipä?
52 Então Jesus se dirigiu aos principais sacerdotes, aos capitães da guarda do templo e aos líderes do povo que tinham vindo buscá-lo: “Por acaso sou um revolucionário perigoso para que venham me prender com espadas e pedaços de pau?
53 Walan-walan Diospa chuya wasinćhu yaćhayächiptïpis manatac chalapämälanquichu. Ñatac canan'a callpayu mala-üraćhünümi cacuyanchic. Chaymi canan amcunactá caycunacta lulapäcunayquipä tücälälishunqui” nila.
53 Por que não me prenderam no templo? Todos os dias eu estava ali, ensinando. Mas esta é a hora de vocês, o tempo em que reina o poder das trevas”.
54 Nilcuptinmi Jesusta chalalcul puydï sasirdütip wasinman puśhaculcäla. Pedroñatacmi calullapi atila.
54 Então eles o prenderam e o levaram à casa do sumo sacerdote. Pedro o seguiu de longe.
55 Chayćhümi chay wasiyüpa uywaynincuna ninacta walacalcachil muyülïninman cunćhacaycälil patyu ćhawpićhu unupacuyalcäla. Chaymi Pedropis ćhaycul-pacha unupacü aśhuycula.
55 Os guardas acenderam uma fogueira no meio do pátio e sentaram-se em volta, e Pedro sentou-se com eles.
56 Chaynayaptinmi jucnin walmi alli-allicta licapaycul: “Cay nunäpis wic nunäwanchućhari cayäla” nin.
56 Uma criada o notou à luz da fogueira e começou a olhar fixamente para ele. Por fim, disse: “Este homem era um dos seguidores de Jesus!”.
57 Niptinmi Pedro: “Walmi, ¿mayanpïćha limacunquipis?” nila.
57 Mas Pedro negou, dizendo: “Mulher, eu nem o conheço!”.
58 Chaynu nilcul cayaptinmi unascapïtá jucninpis licalcul nintac: “Ampis wic nunacunäpa caśhta-masin-ari cayanqui, ¿aw?” nil.
58 Pouco depois, um homem olhou para ele e disse: “Você também é um deles!”. “Não sou!”, retrucou Pedro.
59 Chaypïtam juc ürapïtanu'a jucpis nicuyan: “Caypis wic nunäwan pulï-ari. Galilea nunäpanüllam limacuyninpis cañä” nil.
59 Cerca de uma hora mais tarde, outro homem afirmou: “Com certeza esse aí também estava com ele, pois também é galileu!”.
60 Niptinmi: “Wayapa ¿imapïćha chayta limacunquipis? ¡Manam yaćhächu!” Caynu niyällaptinlämi wallpa wa'amun.
60 Pedro, porém, respondeu: “Homem, eu não sei do que você está falando”. E, no mesmo instante, o galo cantou.
61 Jinaptin Pedrocta Jesus licalcämuptinmi yalpaćhacülun “Wallpa wa'amunanpá quimsa cutictañam ipanchämanqui” nil nishanta.
61 Então o Senhor se voltou e olhou para Pedro. E Pedro se lembrou das palavras dele: “Hoje, antes que o galo cante, você me negará três vezes”.
62 Jinalculmi chaypi yalalcamul llaqui-llaquicta wa'acuyan.
62 E Pedro saiu dali, chorando amargamente.
63 Ñatac chayćhu chay täpänin nunacunämi burlapalcul burlapalcul Jesusta lluy ma'apäcula.
63 Os guardas encarregados de Jesus começaram a zombar dele e a bater nele.
64 Jinalmi payta bindacaycälil: “Yaćhätucü, má niycälimay ¿mayannïshi tacapäcuñac?” nipäcula.
64 Vendaram seus olhos e diziam: “Profetize para nós! Quem foi que lhe bateu desta vez?”.
65 Nilcul nilculmi imaymanacta insultapäcula.
65 E o insultavam de muitas outras maneiras.
66 Chayćhu achicäluptinmi prinsipal yaśhacuna, puydï sasirdüticuna, camachicuyta yaćhachicücunaca juntunacälälila. Jinalculmi Israel malcap quija arrinlänincunaman Jesusta puśhala.
66 Ao amanhecer, todos os líderes do povo se reuniram, incluindo os principais sacerdotes e os mestres da lei. Jesus foi conduzido à presença desse conselho,
67 Chayćhümi tapupäcula: “Má, canan, nipämay ¿amchun Caćhamuśhan Salbacüca cayanqui?” nil.
67 e eles perguntaram: “Diga-nos, você é o Cristo?”. Jesus respondeu: “Se eu lhes disser, de modo algum acreditarão em mim.
68 Ñatac chaycunapi limal'a, yan'añaćh limachwanpis.
68 E, se eu lhes fizer uma pergunta, não responderão.
69 Ñatac cayta yaćhapäcuy: cananpi-pacham cay ñawpäniquićhu Rasun Nunäta Tayta Dios prinsipal mandacüninpä lädunman taycaycachiman'a” nin.
69 Mas, de agora em diante, o Filho do Homem se sentará à direita do Deus Poderoso”.
70 Niptinmi llapanpis nicuyalcan: “¿Chayurá ‘Diospa Chulinmi cayá’ niyanquichun?” nil.
70 Todos gritaram: “Então você afirma que é o Filho de Deus?”. E ele respondeu: “Vocês dizem que eu sou”.
71 Niptinmi ninacücuyalcan: “Canan quiquinpa shiminpi caynu uyaliyal'a ¿ima mastañam pï niycamänanchictapis munaśhun?” nil.
71 “Que necessidade temos de outras testemunhas?”, disseram eles. “Nós mesmos o ouvimos de sua boca!”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.