Lucas 19

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jericó malcäman ćhälulmi Jesus chay ćhawpinpa pasayäla.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ñatac chay malcaćhümi yaćhañä juc alli cäniyu nuna Zaqueo śhutiyu. Paymi Roma gubirnupä alcabäla mañäcunap jucnin prinsipal puydïnin cala.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Paymi Jesusta alli-allicta licäluyta munala lisinanpä. Chayćhu Jesus nisyu-nisyu nunacunäwan liyalcaptinmi Zaqueo tacsa cayninwan imactapis licanchu.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Chayćhümi mana licayta atipaculcul cürriwan ñawpalcul juc altu jaćhaman ishpiculcula chaypi Jesusta licamunanpä.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Jesus chayninpa pasayalmi chay jaćha jananpi anśhalayämüta licälun. Jinaptinmi nila: “Zaqueo, ¡chaypïta apuray bäjamuy! Canan wasiquićhümi jamacuyta muná” nil.
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Niptinmi mana-mana bäjalpaycamul sumä cushisha wasinta puśhala.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Chayćhu Zaqueop wasinta liyäta licälulmi, llapa nunacunapis “¡Ima nunatan cay jucha-sapap wasincunacta awnil liyänanpä!” nil jamuyapäcula.
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Chaynu jamuyapäcuptinmi śhaycucuycul Jesuspa puntanćhu Zaqueo nila: “Taytay, imapis cänïpïtam canan ćhawpipi llapa wacchacunäman uycuśhä. Ñatac ingañacuśhätapis tawa mastalämi cutiycachishä” nil.
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Niptinmi Jesus: “Awilunchic Abrahamnuy Diosman chalapacuśhayquipam wasintinpis canan salbaśhaña canqui.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Caynu Diospi calućhu pintïshanuy cäcunäta ashil caśhan payman cutichinäpämi ya'a Rasun Nunap Chulinca śhamulá” nila.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Jesuspa yaćhachicuyninta caynu uyalipäculmi llapa nunacunapis pinsapäcula: “Canan Jerusalen malcap sircanćhu cayalñá ćhäluptinchicćhá Diospa gubirnun allacuycun'a” nil. Chaymi Jesus willala juc allica nunaman tinculcachil cay nil:
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Juc allica rïcu nunash cala. Payshi calućhu nasyunman lila mandacüninpä ćhulachiculcul, caśhan cutimunanpä.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Chayshi ćhuncantin nunanta ayalcul achca illayta llapantapis partïlun: ‘Cay illaycäta milachipäcuchcay cutimunäcama’ nil.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 Nilcul licuptinshi chay ipanta caćhala juc cumisyunta malca-masincuna ćhïnicuypi cay nilcachil: ‘Cay nunäta manam munapäcüchu mandäninchic cananpä’ nil.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Masqui chaynu nipäcuptinpis mandäninpäñam ćhulachicüla. Chaypïtash caśhan cuticamulaña. Chay ćhaycamulshi llapa illay partishan nunancunacta aycaman milachipäcuśhantapis yaćhananpä ayachin.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Chayćhu punta ćhämücäshi: ‘Taytáy, illay umäśhayquica ćhunca mastalämi miläpuśhunqui’ nila.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Niptinshi: ‘Allinmi. Allin lulacü nunam cañanqui. Caynu ashllaćhüpis chalapacuna caśhayquipam canan ćhulaśha canqui ćhunca malcap mandäninpä’ nila.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Chaypïtash jina ipanman juccäpis ćhaycamul: ‘Taytáy, umäśhayqui illayniqui picha mastam miläpuśhunqui’ nila.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Niptinshi: ‘Ampis allin lulacü caśhayquipam picha malcap mandäninpä ćhulaśha canqui’ nila.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Chaypïtañatacshi jucpis ćhaycamul nin: ‘Taytáy, cay illayllayqui.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Caynu illayniqui chalat-chalatyayä nuna cayal imallapïtapis milayniyüta ćhasquishayquita tantialmi lisiräculac. Chaymi ya'a cay juc pañuylullaćhu illayniquita ipichalächipulac’ nil.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Niptinshi: ‘¡Mana imapäpis bälï nuna! Shimillayquim juchachäśhunqui. Chaynu chalat-chalatyayä niyämal'a, illaynïta milaynintinta mañacuśhäta yaćhayal'a
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ¿imapïtan-nila manatac bancumanpis ćhulaycämulanquichu? Ichaćh ash-ash milayniyüllactapis ćhasquïman cala’ nila.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Nilculshi chayćhu cäcunäta: ‘Chay illaycäta quitalcul ćhunca mas milachïcäman uycuy’ nila.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Niptinshi nipäcula: ‘Taytáy, paypá ćhunca masñam cayäpun’ nil.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 “Niptinshi: ‘Uywäcunätá mas uśhalämi can'apis. Mana uywäcunätam ichá aśhwanpalä chincalpachisha can'apis.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Jinamanñatacmi mandänin canäpä mana munal cuntramänïcunätapis cayman aysalcamul ñawpänïćhu lluy mu'upäcuy’ nil” nila.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Chaynu nilculmi Jerusalenmanña Jesus pasayäla.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Chayman ñaćhapaycuyalcal, Ulibus nishan ulućhu Betfageman Betania malcaman ćhälälilmi ishcaynin yaćhapacüninta caćhäla:
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Cay chimpa malcaćhümi talipäcunqui manalä carga apä malta aśhnu watalayäta. Chayta pasquilculmi aysapämunqui.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Chayćhu mayanpis ‘¿Imapämi pasquiyanqui?’ nipäcuśhuptiqui'a ‘Duyñümi munan’ nipäcunqui” nil.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 — ausente —
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 — ausente —
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Niptinshi: “Duyñümi munan” nipäcula.
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Nilcälilmi chay malta aśhnüta puśhacalcämula. Chaynu ćhaycachimulmi müdanancunawan carunalcälil Jesusta sillachipäcula.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Chaynu puśhayalcämuptinmi nunacunäpis catacuncunacta alawayninwan maśhtapäcula pasanancäman.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Chayćhu ñä Ulibus ulupi bäjayalcalmi llapa yaćhapacünincuna sumä jatun lulaycunacta lulaśhanta licaśhanpi bïbaśhtin alawapäcula:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “¡Cawsachun Diospa pudirnin Mandacüca! ¡Cawsachun imaycamapis!” nil.
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Chay niyta uyalilcälilmi chayćhu cä Fariseocunaca nipäcula: “Yaćhachicü taytay, ¡upällachiy cay llapa atïniquicunacta! ¿Imactam caynu äśhaycaćhapäcun?” nil.
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Niptinmi: “Masqui rasunpalä paycunacta upällachiptïpis cay a'acunäćha lüyatityanman cushicuypi” nila.
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Chayćhu ñä Jerusalenta ćhaycuyalmi Jesus wa'acula chay malcäpi cay nil:
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “¡Ay Jerusalen! Maquiquićhünüñamá jawca cawsayca cayäla. Chaynu cayaptinpis caycunacta licanayquipä manamá tantiayniqui cañächu.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Canan llapa ćhïnïniquicuna ćhaycamulmi lluy intuycälil chalapäcuśhunqui, mana jucpis ayipäcunayquipä.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Lluy nunay-tuducta camacalculmi pampaman muyuchishunqui. Chayćhümi nï juc lumipis śhäcuyal quïdan'achu. Lluy caycuna pasaśhunqui canan muyun Diosniqui watucayämuśhuptiquipis mana lisipäcuśhayquipam” nila.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 — ausente —
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 — ausente —
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ñatac chayćhümi walan-walanpis Jesus yaćhachila. Chaymi puydï sasirdüticunaca, camachicuyta yaćhachicücunaca, prinsipal yaśhacunäwan ashipäcula payta imanuypapis chincachipäcunanpä.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Masqui maynu munalpis llapa uyalïcunäta manchaculmi ninaculcäla: “Wicnuy mishquicta atindiyalcal'a yan'alćha imanämachwanpis” nil.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.