Lucas 19
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Jericó malcäman ćhälulmi Jesus chay ćhawpinpa pasayäla.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Ñatac chay malcaćhümi yaćhañä juc alli cäniyu nuna Zaqueo śhutiyu. Paymi Roma gubirnupä alcabäla mañäcunap jucnin prinsipal puydïnin cala.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Paymi Jesusta alli-allicta licäluyta munala lisinanpä. Chayćhu Jesus nisyu-nisyu nunacunäwan liyalcaptinmi Zaqueo tacsa cayninwan imactapis licanchu.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Chayćhümi mana licayta atipaculcul cürriwan ñawpalcul juc altu jaćhaman ishpiculcula chaypi Jesusta licamunanpä.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Jesus chayninpa pasayalmi chay jaćha jananpi anśhalayämüta licälun. Jinaptinmi nila: “Zaqueo, ¡chaypïta apuray bäjamuy! Canan wasiquićhümi jamacuyta muná” nil.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Niptinmi mana-mana bäjalpaycamul sumä cushisha wasinta puśhala.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Chayćhu Zaqueop wasinta liyäta licälulmi, llapa nunacunapis “¡Ima nunatan cay jucha-sapap wasincunacta awnil liyänanpä!” nil jamuyapäcula.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Chaynu jamuyapäcuptinmi śhaycucuycul Jesuspa puntanćhu Zaqueo nila: “Taytay, imapis cänïpïtam canan ćhawpipi llapa wacchacunäman uycuśhä. Ñatac ingañacuśhätapis tawa mastalämi cutiycachishä” nil.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Niptinmi Jesus: “Awilunchic Abrahamnuy Diosman chalapacuśhayquipam wasintinpis canan salbaśhaña canqui.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Caynu Diospi calućhu pintïshanuy cäcunäta ashil caśhan payman cutichinäpämi ya'a Rasun Nunap Chulinca śhamulá” nila.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesuspa yaćhachicuyninta caynu uyalipäculmi llapa nunacunapis pinsapäcula: “Canan Jerusalen malcap sircanćhu cayalñá ćhäluptinchicćhá Diospa gubirnun allacuycun'a” nil. Chaymi Jesus willala juc allica nunaman tinculcachil cay nil:
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “Juc allica rïcu nunash cala. Payshi calućhu nasyunman lila mandacüninpä ćhulachiculcul, caśhan cutimunanpä.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Chayshi ćhuncantin nunanta ayalcul achca illayta llapantapis partïlun: ‘Cay illaycäta milachipäcuchcay cutimunäcama’ nil.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Nilcul licuptinshi chay ipanta caćhala juc cumisyunta malca-masincuna ćhïnicuypi cay nilcachil: ‘Cay nunäta manam munapäcüchu mandäninchic cananpä’ nil.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 “Masqui chaynu nipäcuptinpis mandäninpäñam ćhulachicüla. Chaypïtash caśhan cuticamulaña. Chay ćhaycamulshi llapa illay partishan nunancunacta aycaman milachipäcuśhantapis yaćhananpä ayachin.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 “Chayćhu punta ćhämücäshi: ‘Taytáy, illay umäśhayquica ćhunca mastalämi miläpuśhunqui’ nila.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 “Niptinshi: ‘Allinmi. Allin lulacü nunam cañanqui. Caynu ashllaćhüpis chalapacuna caśhayquipam canan ćhulaśha canqui ćhunca malcap mandäninpä’ nila.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 “Chaypïtash jina ipanman juccäpis ćhaycamul: ‘Taytáy, umäśhayqui illayniqui picha mastam miläpuśhunqui’ nila.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 “Niptinshi: ‘Ampis allin lulacü caśhayquipam picha malcap mandäninpä ćhulaśha canqui’ nila.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 “Chaypïtañatacshi jucpis ćhaycamul nin: ‘Taytáy, cay illayllayqui.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Caynu illayniqui chalat-chalatyayä nuna cayal imallapïtapis milayniyüta ćhasquishayquita tantialmi lisiräculac. Chaymi ya'a cay juc pañuylullaćhu illayniquita ipichalächipulac’ nil.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 “Niptinshi: ‘¡Mana imapäpis bälï nuna! Shimillayquim juchachäśhunqui. Chaynu chalat-chalatyayä niyämal'a, illaynïta milaynintinta mañacuśhäta yaćhayal'a
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 ¿imapïtan-nila manatac bancumanpis ćhulaycämulanquichu? Ichaćh ash-ash milayniyüllactapis ćhasquïman cala’ nila.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Nilculshi chayćhu cäcunäta: ‘Chay illaycäta quitalcul ćhunca mas milachïcäman uycuy’ nila.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 “Niptinshi nipäcula: ‘Taytáy, paypá ćhunca masñam cayäpun’ nil.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 “Niptinshi: ‘Uywäcunätá mas uśhalämi can'apis. Mana uywäcunätam ichá aśhwanpalä chincalpachisha can'apis.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Jinamanñatacmi mandänin canäpä mana munal cuntramänïcunätapis cayman aysalcamul ñawpänïćhu lluy mu'upäcuy’ nil” nila.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Chaynu nilculmi Jerusalenmanña Jesus pasayäla.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Chayman ñaćhapaycuyalcal, Ulibus nishan ulućhu Betfageman Betania malcaman ćhälälilmi ishcaynin yaćhapacüninta caćhäla:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 “Cay chimpa malcaćhümi talipäcunqui manalä carga apä malta aśhnu watalayäta. Chayta pasquilculmi aysapämunqui.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Chayćhu mayanpis ‘¿Imapämi pasquiyanqui?’ nipäcuśhuptiqui'a ‘Duyñümi munan’ nipäcunqui” nil.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 — ausente —
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 — ausente —
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Niptinshi: “Duyñümi munan” nipäcula.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Nilcälilmi chay malta aśhnüta puśhacalcämula. Chaynu ćhaycachimulmi müdanancunawan carunalcälil Jesusta sillachipäcula.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Chaynu puśhayalcämuptinmi nunacunäpis catacuncunacta alawayninwan maśhtapäcula pasanancäman.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Chayćhu ñä Ulibus ulupi bäjayalcalmi llapa yaćhapacünincuna sumä jatun lulaycunacta lulaśhanta licaśhanpi bïbaśhtin alawapäcula:
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 “¡Cawsachun Diospa pudirnin Mandacüca! ¡Cawsachun imaycamapis!” nil.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Chay niyta uyalilcälilmi chayćhu cä Fariseocunaca nipäcula: “Yaćhachicü taytay, ¡upällachiy cay llapa atïniquicunacta! ¿Imactam caynu äśhaycaćhapäcun?” nil.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Niptinmi: “Masqui rasunpalä paycunacta upällachiptïpis cay a'acunäćha lüyatityanman cushicuypi” nila.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Chayćhu ñä Jerusalenta ćhaycuyalmi Jesus wa'acula chay malcäpi cay nil:
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 “¡Ay Jerusalen! Maquiquićhünüñamá jawca cawsayca cayäla. Chaynu cayaptinpis caycunacta licanayquipä manamá tantiayniqui cañächu.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Canan llapa ćhïnïniquicuna ćhaycamulmi lluy intuycälil chalapäcuśhunqui, mana jucpis ayipäcunayquipä.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Lluy nunay-tuducta camacalculmi pampaman muyuchishunqui. Chayćhümi nï juc lumipis śhäcuyal quïdan'achu. Lluy caycuna pasaśhunqui canan muyun Diosniqui watucayämuśhuptiquipis mana lisipäcuśhayquipam” nila.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 — ausente —
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — ausente —
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Ñatac chayćhümi walan-walanpis Jesus yaćhachila. Chaymi puydï sasirdüticunaca, camachicuyta yaćhachicücunaca, prinsipal yaśhacunäwan ashipäcula payta imanuypapis chincachipäcunanpä.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Masqui maynu munalpis llapa uyalïcunäta manchaculmi ninaculcäla: “Wicnuy mishquicta atindiyalcal'a yan'alćha imanämachwanpis” nil.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.