Lucas 19
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NAA
1 Jericó malcäman ćhälulmi Jesus chay ćhawpinpa pasayäla.
1 Entrando em Jericó, Jesus atravessava a cidade.
2 Ñatac chay malcaćhümi yaćhañä juc alli cäniyu nuna Zaqueo śhutiyu. Paymi Roma gubirnupä alcabäla mañäcunap jucnin prinsipal puydïnin cala.
2 Eis que um homem rico, chamado Zaqueu, chefe dos publicanos,
3 Paymi Jesusta alli-allicta licäluyta munala lisinanpä. Chayćhu Jesus nisyu-nisyu nunacunäwan liyalcaptinmi Zaqueo tacsa cayninwan imactapis licanchu.
3 procurava ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, por ser ele de pequena estatura.
4 Chayćhümi mana licayta atipaculcul cürriwan ñawpalcul juc altu jaćhaman ishpiculcula chaypi Jesusta licamunanpä.
4 Então, correndo adiante, subiu num sicômoro a fim de ver Jesus, porque ele havia de passar por ali.
5 Jesus chayninpa pasayalmi chay jaćha jananpi anśhalayämüta licälun. Jinaptinmi nila: “Zaqueo, ¡chaypïta apuray bäjamuy! Canan wasiquićhümi jamacuyta muná” nil.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhando para cima, disse:
6 Niptinmi mana-mana bäjalpaycamul sumä cushisha wasinta puśhala.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu com alegria.
7 Chayćhu Zaqueop wasinta liyäta licälulmi, llapa nunacunapis “¡Ima nunatan cay jucha-sapap wasincunacta awnil liyänanpä!” nil jamuyapäcula.
7 Todos os que viram isto murmuravam, dizendo que Jesus tinha se hospedado com um homem pecador.
8 Chaynu jamuyapäcuptinmi śhaycucuycul Jesuspa puntanćhu Zaqueo nila: “Taytay, imapis cänïpïtam canan ćhawpipi llapa wacchacunäman uycuśhä. Ñatac ingañacuśhätapis tawa mastalämi cutiycachishä” nil.
8 Zaqueu, por sua vez, se levantou e disse ao Senhor: — Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguma coisa de alguém, vou restituir quatro vezes mais.
9 Niptinmi Jesus: “Awilunchic Abrahamnuy Diosman chalapacuśhayquipam wasintinpis canan salbaśhaña canqui.
9 Então Jesus lhe disse:
10 Caynu Diospi calućhu pintïshanuy cäcunäta ashil caśhan payman cutichinäpämi ya'a Rasun Nunap Chulinca śhamulá” nila.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar o perdido.
11 Jesuspa yaćhachicuyninta caynu uyalipäculmi llapa nunacunapis pinsapäcula: “Canan Jerusalen malcap sircanćhu cayalñá ćhäluptinchicćhá Diospa gubirnun allacuycun'a” nil. Chaymi Jesus willala juc allica nunaman tinculcachil cay nil:
11 Ouvindo eles estas coisas, Jesus contou uma parábola, visto estar perto de Jerusalém e lhes parecer que o Reino de Deus havia de manifestar-se imediatamente.
12 “Juc allica rïcu nunash cala. Payshi calućhu nasyunman lila mandacüninpä ćhulachiculcul, caśhan cutimunanpä.
12 Por isso, Jesus disse:
13 Chayshi ćhuncantin nunanta ayalcul achca illayta llapantapis partïlun: ‘Cay illaycäta milachipäcuchcay cutimunäcama’ nil.
13 Chamou dez dos seus servos, confiou-lhes dez minas e disse-lhes: “Negociem até que eu volte.”
14 Nilcul licuptinshi chay ipanta caćhala juc cumisyunta malca-masincuna ćhïnicuypi cay nilcachil: ‘Cay nunäta manam munapäcüchu mandäninchic cananpä’ nil.
14 Mas os seus concidadãos o odiavam e enviaram após ele uma embaixada, dizendo: “Não queremos que este reine sobre nós.”
15 “Masqui chaynu nipäcuptinpis mandäninpäñam ćhulachicüla. Chaypïtash caśhan cuticamulaña. Chay ćhaycamulshi llapa illay partishan nunancunacta aycaman milachipäcuśhantapis yaćhananpä ayachin.
15 — Quando ele voltou, depois de ter tomado posse do reino, mandou chamar os servos a quem tinha dado o dinheiro, a fim de saber quanto tinham conseguido ganhar em seus negócios.
16 “Chayćhu punta ćhämücäshi: ‘Taytáy, illay umäśhayquica ćhunca mastalämi miläpuśhunqui’ nila.
16 — O primeiro se apresentou e disse: “Senhor, a sua mina rendeu dez.”
17 “Niptinshi: ‘Allinmi. Allin lulacü nunam cañanqui. Caynu ashllaćhüpis chalapacuna caśhayquipam canan ćhulaśha canqui ćhunca malcap mandäninpä’ nila.
17 O senhor lhe disse: “Muito bem, servo bom! E porque você foi fiel no pouco, terá autoridade sobre dez cidades.”
18 “Chaypïtash jina ipanman juccäpis ćhaycamul: ‘Taytáy, umäśhayqui illayniqui picha mastam miläpuśhunqui’ nila.
18 — O segundo servo veio e disse: “Senhor, a sua mina rendeu cinco.”
19 “Niptinshi: ‘Ampis allin lulacü caśhayquipam picha malcap mandäninpä ćhulaśha canqui’ nila.
19 A este o senhor disse: “Você terá autoridade sobre cinco cidades.”
20 “Chaypïtañatacshi jucpis ćhaycamul nin: ‘Taytáy, cay illayllayqui.
20 — Então veio outro servo, dizendo: “Senhor, aqui está a sua mina, que eu guardei embrulhada num lenço.
21 Caynu illayniqui chalat-chalatyayä nuna cayal imallapïtapis milayniyüta ćhasquishayquita tantialmi lisiräculac. Chaymi ya'a cay juc pañuylullaćhu illayniquita ipichalächipulac’ nil.
21 Porque tive medo do senhor, que é homem rigoroso. O senhor retira o que não depositou e colhe o que não semeou.”
22 “Niptinshi: ‘¡Mana imapäpis bälï nuna! Shimillayquim juchachäśhunqui. Chaynu chalat-chalatyayä niyämal'a, illaynïta milaynintinta mañacuśhäta yaćhayal'a
22 Mas o senhor respondeu: “Servo mau, eu o julgarei usando as suas próprias palavras. Você sabia que eu sou homem rigoroso, que retiro o que não depositei e colho o que não semeei.
23 ¿imapïtan-nila manatac bancumanpis ćhulaycämulanquichu? Ichaćh ash-ash milayniyüllactapis ćhasquïman cala’ nila.
23 Por que você não pôs o meu dinheiro no banco? E, então, na minha vinda, eu o receberia com juros.”
24 Nilculshi chayćhu cäcunäta: ‘Chay illaycäta quitalcul ćhunca mas milachïcäman uycuy’ nila.
24 — E disse aos que estavam ali: “Tirem dele a mina e deem ao que tem as dez.”
25 “Niptinshi nipäcula: ‘Taytáy, paypá ćhunca masñam cayäpun’ nil.
25 Eles ponderaram: “Senhor, ele já tem dez.”
26 “Niptinshi: ‘Uywäcunätá mas uśhalämi can'apis. Mana uywäcunätam ichá aśhwanpalä chincalpachisha can'apis.
26 Ao que o senhor respondeu: “Pois eu declaro a vocês que a todo o que tem será dado ainda mais; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
27 Jinamanñatacmi mandänin canäpä mana munal cuntramänïcunätapis cayman aysalcamul ñawpänïćhu lluy mu'upäcuy’ nil” nila.
27 Mas quanto a esses meus inimigos, que não quiseram que eu reinasse sobre eles, tragam-nos aqui e os matem na minha presença.”
28 Chaynu nilculmi Jerusalenmanña Jesus pasayäla.
28 E, depois de dizer isto, Jesus prosseguia a sua viagem para Jerusalém.
29 Chayman ñaćhapaycuyalcal, Ulibus nishan ulućhu Betfageman Betania malcaman ćhälälilmi ishcaynin yaćhapacüninta caćhäla:
29 E aconteceu que, ao aproximar-se de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos,
30 “Cay chimpa malcaćhümi talipäcunqui manalä carga apä malta aśhnu watalayäta. Chayta pasquilculmi aysapämunqui.
30 dizendo-lhes:
31 Chayćhu mayanpis ‘¿Imapämi pasquiyanqui?’ nipäcuśhuptiqui'a ‘Duyñümi munan’ nipäcunqui” nil.
31 Se alguém perguntar: “Por que o estão desprendendo?”, respondam assim: “Porque o Senhor precisa dele.”
32 — ausente —
32 E, indo os que foram mandados, acharam tudo conforme Jesus lhes tinha dito.
33 — ausente —
33 Quando eles estavam soltando o jumentinho, os donos do animal disseram: — Por que estão desprendendo o jumentinho?
34 Niptinshi: “Duyñümi munan” nipäcula.
34 Eles responderam: — Porque o Senhor precisa dele.
35 Nilcälilmi chay malta aśhnüta puśhacalcämula. Chaynu ćhaycachimulmi müdanancunawan carunalcälil Jesusta sillachipäcula.
35 Então trouxeram o jumentinho até Jesus e, pondo as suas capas sobre o animal, ajudaram Jesus a montar.
36 Chaynu puśhayalcämuptinmi nunacunäpis catacuncunacta alawayninwan maśhtapäcula pasanancäman.
36 À medida que Jesus avançava, as pessoas estendiam as suas capas no caminho.
37 Chayćhu ñä Ulibus ulupi bäjayalcalmi llapa yaćhapacünincuna sumä jatun lulaycunacta lulaśhanta licaśhanpi bïbaśhtin alawapäcula:
37 E, quando Jesus se aproximava da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos começou, com muita alegria, a louvar a Deus em alta voz, por todos os milagres que tinham visto.
38 “¡Cawsachun Diospa pudirnin Mandacüca! ¡Cawsachun imaycamapis!” nil.
38 Diziam: “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”
39 Chay niyta uyalilcälilmi chayćhu cä Fariseocunaca nipäcula: “Yaćhachicü taytay, ¡upällachiy cay llapa atïniquicunacta! ¿Imactam caynu äśhaycaćhapäcun?” nil.
39 Alguns dos fariseus lhe disseram em meio à multidão: — Mestre, repreenda os seus discípulos!
40 Niptinmi: “Masqui rasunpalä paycunacta upällachiptïpis cay a'acunäćha lüyatityanman cushicuypi” nila.
40 Mas Jesus respondeu:
41 Chayćhu ñä Jerusalenta ćhaycuyalmi Jesus wa'acula chay malcäpi cay nil:
41 Quando Jesus ia chegando a Jerusalém, vendo a cidade, chorou por ela,
42 “¡Ay Jerusalen! Maquiquićhünüñamá jawca cawsayca cayäla. Chaynu cayaptinpis caycunacta licanayquipä manamá tantiayniqui cañächu.
42 dizendo:
43 Canan llapa ćhïnïniquicuna ćhaycamulmi lluy intuycälil chalapäcuśhunqui, mana jucpis ayipäcunayquipä.
43 Pois virão dias em que os seus inimigos cercarão você de trincheiras e apertarão o cerco por todos os lados;
44 Lluy nunay-tuducta camacalculmi pampaman muyuchishunqui. Chayćhümi nï juc lumipis śhäcuyal quïdan'achu. Lluy caycuna pasaśhunqui canan muyun Diosniqui watucayämuśhuptiquipis mana lisipäcuśhayquipam” nila.
44 e vão arrasar você e matar todos os seus moradores. Não deixarão pedra sobre pedra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio visitá-la.
45 — ausente —
45 Depois, entrando no templo, Jesus começou a expulsar os que ali vendiam,
46 — ausente —
46 dizendo-lhes:
47 Ñatac chayćhümi walan-walanpis Jesus yaćhachila. Chaymi puydï sasirdüticunaca, camachicuyta yaćhachicücunaca, prinsipal yaśhacunäwan ashipäcula payta imanuypapis chincachipäcunanpä.
47 Diariamente, Jesus ensinava no templo. Os principais sacerdotes, os escribas e os maiorais do povo procuravam tirar-lhe a vida,
48 Masqui maynu munalpis llapa uyalïcunäta manchaculmi ninaculcäla: “Wicnuy mishquicta atindiyalcal'a yan'alćha imanämachwanpis” nil.
48 mas não achavam uma forma de fazer isso, porque todo o povo, ao ouvi-lo, era cativado por ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.