Atos 5
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC
1 Chaynütacmi Ananiaspis walmin Safirawan ćhaclanta lanticälälin.
1 Um certo homem chamado Ananias, de comum acordo com sua mulher Safira, vendeu um campo
2 Chaynu lanticulculmi pulanpïpis yaćhachinacaycälil parti illayta quïdacaycälichin. Jinalculmi puydï yaćhapacücunäman partillactaña Ananias apamuñä “Cayllaćhümi lanticälälí” nil.
2 e, combinando com ela, reteve uma parte da quantia da venda. Levando apenas a outra parte, depositou-a aos pés dos apóstolos.
3 Chayćhümi Pedro nila: “Ananias, ¿imatá pasäśhunqui, Satanaśhwan gänachiculcul, parti illayta quïdacaycachil Chuya Ispiritucta artipänayquipä?
3 Pedro, porém, disse: Ananias, por que tomou conta Satanás do teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e enganasses acerca do valor do campo?
4 Chay ćhacla ampaćh cala. Chay lanticuśhayqui illaycäpis ampatacćha cala. Chaynu cayaptinchun ¿chayta lulanquiman? Manam nunactachu casquipälunqui sinu'a quiquin Diostam” nin.
4 Acaso não o podias conservar sem vendê-lo? E depois de vendido, não podias livremente dispor dessa quantia? Por que imaginaste isso em teu coração? Não foi aos homens que mentiste, mas a Deus.
5 Chay niptinmi Ananias juclla pampäman wañüśha ćhaćhälun. Chaycuna lluy pasäluptinmi mayanpis yaćhäcunaca manchaculcäla.
5 Ao ouvir estas palavras, Ananias caiu morto. Apoderou-se grande terror de todos os que o ouviram.
6 Chaynu chayćhu jitalayaptinmi müsucuna śhalcamul ayäta pitwilcul pampamü apaculcäla.
6 Uns moços retiraram-no dali, levaram-no para fora e o enterraram.
7 Chaynu pasäśha cayaptinmi quimsa ürapïtanuy'a walmin Safirapis lluy chaycunacta mana yaćhal yaycämun.
7 Depois de umas três horas, entrou também sua mulher, nada sabendo do ocorrido.
8 Chayćhümi Pedro tapula: “Safira, má nimay ¿chayllaćhüchun rasunpa lanticulcälanqui?” nil.
8 Pedro perguntou-lhe: Dize-me, mulher. Foi por tanto que vendestes o vosso campo? Respondeu ela: Sim, por esse preço.
9 Niptinmi: “¿Imapïtan pulayqui yaćhachinacuycul ‘Dios'a, má, ¿imanämäśhunshi?’ nilcul cayta lulapäcunqui? Licay wayapayquita pampäcunaca caytaña cutiyalcämun, amtapis pampapämuśhunayquipä” nila.
9 Replicou Pedro: Por que combinastes para pôr à prova o Espírito do Senhor? Estão ali à porta os pés daqueles que sepultaram teu marido. Hão de levar-te também a ti.
10 Chaynu niyällaptinmi Pedrop ćhaquinman Safirapis wañüśha ćhaćhälun. Chayćhu wañüśhacta chay müsucunaca talilculmi pasachiculcäla wayapanpa lädunman pampaycälimü.
10 Imediatamente caiu aos seus pés e expirou. Entrando aqueles moços, acharam-na morta. Levaram-na para fora e a enterraram junto do seu marido.
11 Cay pasaśhancunacta lluy mayanpis uyalïcunämi ñatac Jesusman chalapacücunämi chay pasaśhancunapi manchaculcäla.
11 Sobreveio grande pavor a toda a comunidade e a todos os que ouviram falar desse acontecimento.
12 Chay muyuncunaćhümi puydï yaćhapacücuna milagrucunacta, allin lulaycunacta lulapäcula. Diospa chuya wasinćhu Salomonpa patyun nishanćhümi chalapacücunaca imaypis juntunaculcäla.
12 Enquanto isso, realizavam-se entre o povo pelas mãos dos apóstolos muitos milagres e prodígios. Reuniam-se eles todos unânimes no pórtico de Salomão.
13 Mana chalapacücunañatacmi ichá chayćhu mana paycunawan capäculpis allin rispïtuwan licapäcula.
13 Dos outros ninguém ousava juntar-se a eles, mas o povo lhes tributava grandes louvores.
14 Chaymi chalapacücunaca muyun-muyun achcaman umripis walmipis milapäcula.
14 Cada vez mais aumentava a multidão dos homens e mulheres que acreditavam no Senhor.
15 Jinaman'a lluy nunacunaca ishyänincunacta chacanaćhu ütac cämantintapis julapämula “Icha Pedrop llantuyllanpis ćhaptin sänälunman” nil.
15 De maneira que traziam os doentes para as ruas e punham-nos em leitos e macas, a fim de que, quando Pedro passasse, ao menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Chaynütacmi juc malcacunapïpis Jerusalenman ishyänincunacta, Satanaśhpa turmintäśha nunacunactapis apapämuptin lluy sänäśha cala.
16 Também das cidades vizinhas de Jerusalém afluía muita gente, trazendo os enfermos e os atormentados por espíritos imundos, e todos eles eram curados.
17 — ausente —
17 Levantaram-se então os sumos sacerdotes e seus partidários {isto é, a seita dos saduceus} cheios de inveja,
18 — ausente —
18 e deitaram as mãos nos apóstolos e meteram-nos na cadeia pública.
19 Masqui chaynu wićhächiptinpis chay tutam Diospa anjilnin śhalcamul carsilta quićhaycul julüla.
19 Mas um anjo do Senhor abriu de noite as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, disse-lhes:
20 Chaynayculmi nila: “Canan Diospa chuya wasinman lil Jesus muśhü cawsayta uycuśhanpi willamuy” nil.
20 Ide e apresentai-vos no templo e pregai ao povo as palavras desta vida.
21 Chaynu niptinmi anjil nishannuy chay wäla-wälalla lilcul willacamula.
21 Obedecendo a essa ordem, eles entraram ao amanhecer, no templo, e puseram-se a ensinar. Enquanto isso, o sumo sacerdote e os seus partidários reuniram-se e convocaram o Grande Conselho e todos os anciãos de Israel, e mandaram trazer os apóstolos do cárcere.
22 Chay puśhamücunaca ćhänanpäshi carsilćhu nï wälañächu. Jinaptinshi cutilcamul-pacha nipäcun:
22 Dirigiram-se para lá os guardas, mas ao abrirem o cárcere, não os encontraram, e voltaram a informar:
23 “Imam caćhaycamuśhayquinümi wardiacunapis täpalcäña. Jina lläbiycachishallayquinümi masïsu lläbilayäñä. Ñatac lulicta yaycapäcunäpämi nï mayanpis cañächu” nin.
23 Achamos o cárcere fechado com toda segurança e os guardas de pé diante das portas, e, no entanto, abrindo-as, não achamos ninguém lá dentro.
24 Niptinmi puydï sasirdüticunäwan täpäcunäpa puydïninca “¿Imamanćha ćhälun'apis?” ninacücuyalcan.
24 A essa notícia, os sumos sacerdotes e o chefe do templo ficaram perplexos e indagaram entre si sobre o que significava isso.
25 Chaynu ninacuyalcaptinmi ćhämun juc nuna: “Carsilman wićhachishayquicá chuya wasip puncunćhu-ari jinantin nunäta willapayan” nishtin.
25 Mas, nesse momento, alguém transmitiu-lhes esta notícia: Aqueles homens que metestes no cárcere estão no templo ensinando o povo!
26 Niptin-pacha puydï wardiacuna puśhamü pasaculcalmi talïlälil “Tupaycuśhá yan'almi cay-chica nuná tamshämachwanpis” nil tuquillap puśhapämula.
26 Foi então o comandante do templo com seus guardas e trouxe-os sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Chay Cunsïjup ñawpäninman ćhächiptinñatacmi puydï sasirdütica nila:
27 Trouxeram-nos e os introduziram no Grande Conselho, onde o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Ćhuncay-ćhuncay ‘Amam cananpi chay Jesuspi limalcälinquipischu’ niyalcaptïpis ¿canan imactatá lulayalcanqui? Caynu ardïdi äśhaycaćhayalcanqui jinantin Jerusalen nunacunaca chay nunap wañuyninpi juchachapämänanpämá” nil.
28 Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome. Não obstante isso, tendes enchido Jerusalém de vossa doutrina! Quereis fazer recair sobre nós o sangue deste homem!
29 Niptinmi Pedropis masannincunapis nipäcula: “¿Diosnïta ipanchalcul nunätalächun ampá cäsucuyalcäman, imatá?
29 Pedro e os apóstolos replicaram: Importa obedecer antes a Deus do que aos homens.
30 — ausente —
30 O Deus de nossos pais ressuscitou Jesus, que vós matastes, suspendendo-o num madeiro.
31 — ausente —
31 Deus elevou-o pela mão direita como Príncipe e Salvador, a fim de dar a Israel o arrependimento e a remissão dos pecados.
32 Ya'acunam caycunapi ñawïwan licäca cayalcá Chuya Ispiritu yaćhaśhan-yupaypis. Ñatac Dios'a Ispiritunta uycun mayanpis cäsüninmanmi. Chaymi nipämäśhan-yupaypis lulayalcá” nin.
32 Deste fato nós somos testemunhas, nós e o Espírito Santo, que Deus deu a todos aqueles que lhe obedecem.
33 Niptinmi chayćhu sumä-sumä rabyäśha wañuchiyta munacuyalcan.
33 Ao ouvirem essas palavras, enfureceram-se e resolveram matá-los.
34 Ñatac paycunap cumpañäninmi cañä juc Gamaliel śhutiyu fariseo caśhta nuna. Paymi camachicuyta yaćhachï, malcap rispitäśha cala. Pay śhalculculmi waśhaman nunacunäta yalalcachil nila:
34 Levantou-se, porém, um membro do Grande Conselho. Era Gamaliel, um fariseu, doutor da lei, respeitado por todo o povo.
35 “Israel-masïcuna, sumäta pinsaycäliy cay nunacunäwan imacta lulay pinsapäcuśhayquitapis.
35 Mandou que se retirassem aqueles homens por um momento, e então lhes disse: Homens de Israel, considerai bem o que ides fazer com estes homens.
36 ¿Yalpapäcunquichun ‘Ya'am puydïninca cacuyá’ nil Teudas nunaca unay śhalcuśhanta? Chaynu śhalcuptin ¿manachun tawa paćhac nunacunaña śhalcünin cacuyan? Jinaptin chay Teudasta wañüchiptin ¿manachun chay nunancuna chi'icalcul chincaculcan? Licay chayćhümari yaćhaśhanchicnüpis camacäla.
36 Faz algum tempo apareceu um certo Teudas, que se considerava um grande homem. A ele se associaram cerca de quatrocentos homens: foi morto e todos os seus partidários foram dispersados e reduzidos a nada.
37 Chaypïtá ¿manachun Galilea malcäpi Judaspis chaynütac sinsu timpućhu śhalcätucämun? Chaytapis ¿manachun achca nunacuna śhalcucuyalcan; chaypi Judasta wañüchiptin'a llapa nunanpis chincayman ćhulaculcul chincaculcan?
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e arrastou o povo consigo, mas também ele pereceu e todos quantos o seguiam foram dispersados.
38 Chayta yalpaćhaculmi ya'a canan nipäcuc, ama yan'al chay nunacunäta turmintapayaychu; jawcallacta caćhaycapäcuy. Nuna cüsalla cal'a chay juccunänüpis chincan'aćh.
38 Agora, pois, eu vos aconselho: não vos metais com estes homens. Deixai-os! Se o seu projeto ou a sua obra provém de homens, por si mesma se destruirá;
39 Ñatac Diospi rasunpa captin'a maynu imanaculpis chincachiyta manaćh atipapäcunquichu. Yan'al-lätac ichá Diosta turyapayalcanquiman” nin.
39 mas se provier de Deus, não podereis desfazê-la. Vós vos arriscaríeis a entrar em luta contra o próprio Deus. Aceitaram o seu conselho.
40 Jinalculmi puydï yaćhapacücunäta cutiycachimul asutichipäcula: “Cananpi yan'al-lätac Jesus nunäpi limalcanquiman” nil. Chaynu asutilcachilmi libricta caćhaycälälimula.
40 Chamaram os apóstolos e mandaram açoitá-los. Ordenaram-lhes então que não pregassem mais em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Jinaptinpis yaćhapacücunaca “Jesusninchicpi willaśhanchic-laycu caynu asutimäśhanchic'a Diosninchic allincäpi waytachimäśhanchicnümi” nil cushisha yalapämula chay Cunsïjup puydïnincunäpi.
41 Eles saíram da sala do Grande Conselho, cheios de alegria, por terem sido achados dignos de sofrer afrontas pelo nome de Jesus.
42 Chaypïtam muyun-muyunpis Jesus Salbacü caśhanpi Diospa chuya wasinćhu, may wasicunaćhüpis willacuyta jicutapäcula.
42 E todos os dias não cessavam de ensinar e de pregar o Evangelho de Jesus Cristo no templo e pelas casas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.