Atos 5
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 Chaynütacmi Ananiaspis walmin Safirawan ćhaclanta lanticälälin.
1 Entretanto, certo homem, chamado Ananias, com sua mulher Safira, vendeu uma propriedade,
2 Chaynu lanticulculmi pulanpïpis yaćhachinacaycälil parti illayta quïdacaycälichin. Jinalculmi puydï yaćhapacücunäman partillactaña Ananias apamuñä “Cayllaćhümi lanticälälí” nil.
2 mas, em acordo com sua mulher, reteve parte do preço e, levando o restante, depositou-o aos pés dos apóstolos.
3 Chayćhümi Pedro nila: “Ananias, ¿imatá pasäśhunqui, Satanaśhwan gänachiculcul, parti illayta quïdacaycachil Chuya Ispiritucta artipänayquipä?
3 Então, disse Pedro: Ananias, por que encheu Satanás teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo, reservando parte do valor do campo?
4 Chay ćhacla ampaćh cala. Chay lanticuśhayqui illaycäpis ampatacćha cala. Chaynu cayaptinchun ¿chayta lulanquiman? Manam nunactachu casquipälunqui sinu'a quiquin Diostam” nin.
4 Conservando-o, porventura, não seria teu? E, vendido, não estaria em teu poder? Como, pois, assentaste no coração este desígnio? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Chay niptinmi Ananias juclla pampäman wañüśha ćhaćhälun. Chaycuna lluy pasäluptinmi mayanpis yaćhäcunaca manchaculcäla.
5 Ouvindo estas palavras, Ananias caiu e expirou, sobrevindo grande temor a todos os ouvintes.
6 Chaynu chayćhu jitalayaptinmi müsucuna śhalcamul ayäta pitwilcul pampamü apaculcäla.
6 Levantando-se os moços, cobriram-lhe o corpo e, levando-o, o sepultaram.
7 Chaynu pasäśha cayaptinmi quimsa ürapïtanuy'a walmin Safirapis lluy chaycunacta mana yaćhal yaycämun.
7 Quase três horas depois, entrou a mulher de Ananias, não sabendo o que ocorrera.
8 Chayćhümi Pedro tapula: “Safira, má nimay ¿chayllaćhüchun rasunpa lanticulcälanqui?” nil.
8 Então, Pedro, dirigindo-se a ela, perguntou-lhe: Dize-me, vendestes por tanto aquela terra? Ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Niptinmi: “¿Imapïtan pulayqui yaćhachinacuycul ‘Dios'a, má, ¿imanämäśhunshi?’ nilcul cayta lulapäcunqui? Licay wayapayquita pampäcunaca caytaña cutiyalcämun, amtapis pampapämuśhunayquipä” nila.
9 Tornou-lhe Pedro: Por que entrastes em acordo para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e eles também te levarão.
10 Chaynu niyällaptinmi Pedrop ćhaquinman Safirapis wañüśha ćhaćhälun. Chayćhu wañüśhacta chay müsucunaca talilculmi pasachiculcäla wayapanpa lädunman pampaycälimü.
10 No mesmo instante, caiu ela aos pés de Pedro e expirou. Entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a, sepultaram-na junto do marido.
11 Cay pasaśhancunacta lluy mayanpis uyalïcunämi ñatac Jesusman chalapacücunämi chay pasaśhancunapi manchaculcäla.
11 E sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos quantos ouviram a notícia destes acontecimentos.
12 Chay muyuncunaćhümi puydï yaćhapacücuna milagrucunacta, allin lulaycunacta lulapäcula. Diospa chuya wasinćhu Salomonpa patyun nishanćhümi chalapacücunaca imaypis juntunaculcäla.
12 Muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E costumavam todos reunir-se, de comum acordo, no Pórtico de Salomão.
13 Mana chalapacücunañatacmi ichá chayćhu mana paycunawan capäculpis allin rispïtuwan licapäcula.
13 Mas, dos restantes, ninguém ousava ajuntar-se a eles; porém o povo lhes tributava grande admiração.
14 Chaymi chalapacücunaca muyun-muyun achcaman umripis walmipis milapäcula.
14 E crescia mais e mais a multidão de crentes, tanto homens como mulheres, agregados ao Senhor,
15 Jinaman'a lluy nunacunaca ishyänincunacta chacanaćhu ütac cämantintapis julapämula “Icha Pedrop llantuyllanpis ćhaptin sänälunman” nil.
15 a ponto de levarem os enfermos até pelas ruas e os colocarem sobre leitos e macas, para que, ao passar Pedro, ao menos a sua sombra se projetasse nalguns deles.
16 Chaynütacmi juc malcacunapïpis Jerusalenman ishyänincunacta, Satanaśhpa turmintäśha nunacunactapis apapämuptin lluy sänäśha cala.
16 Afluía também muita gente das cidades vizinhas a Jerusalém, levando doentes e atormentados de espíritos imundos, e todos eram curados.
17 — ausente —
17 Levantando-se, porém, o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele, isto é, a seita dos saduceus, tomaram-se de inveja,
18 — ausente —
18 prenderam os apóstolos e os recolheram à prisão pública.
19 Masqui chaynu wićhächiptinpis chay tutam Diospa anjilnin śhalcamul carsilta quićhaycul julüla.
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, conduzindo-os para fora, lhes disse:
20 Chaynayculmi nila: “Canan Diospa chuya wasinman lil Jesus muśhü cawsayta uycuśhanpi willamuy” nil.
20 Ide e, apresentando-vos no templo, dizei ao povo todas as palavras desta Vida.
21 Chaynu niptinmi anjil nishannuy chay wäla-wälalla lilcul willacamula.
21 Tendo ouvido isto, logo ao romper do dia, entraram no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que com ele estavam, convocaram o Sinédrio e todo o senado dos filhos de Israel e mandaram buscá-los no cárcere.
22 Chay puśhamücunaca ćhänanpäshi carsilćhu nï wälañächu. Jinaptinshi cutilcamul-pacha nipäcun:
22 Mas os guardas, indo, não os acharam no cárcere; e, tendo voltado, relataram,
23 “Imam caćhaycamuśhayquinümi wardiacunapis täpalcäña. Jina lläbiycachishallayquinümi masïsu lläbilayäñä. Ñatac lulicta yaycapäcunäpämi nï mayanpis cañächu” nin.
23 dizendo: Achamos o cárcere fechado com toda a segurança e as sentinelas nos seus postos junto às portas; mas, abrindo-as, a ninguém encontramos dentro.
24 Niptinmi puydï sasirdüticunäwan täpäcunäpa puydïninca “¿Imamanćha ćhälun'apis?” ninacücuyalcan.
24 Quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas informações, ficaram perplexos a respeito deles e do que viria a ser isto.
25 Chaynu ninacuyalcaptinmi ćhämun juc nuna: “Carsilman wićhachishayquicá chuya wasip puncunćhu-ari jinantin nunäta willapayan” nishtin.
25 Nesse ínterim, alguém chegou e lhes comunicou: Eis que os homens que recolhestes no cárcere, estão no templo ensinando o povo.
26 Niptin-pacha puydï wardiacuna puśhamü pasaculcalmi talïlälil “Tupaycuśhá yan'almi cay-chica nuná tamshämachwanpis” nil tuquillap puśhapämula.
26 Nisto, indo o capitão e os guardas, os trouxeram sem violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Chay Cunsïjup ñawpäninman ćhächiptinñatacmi puydï sasirdütica nila:
27 Trouxeram-nos, apresentando-os ao Sinédrio. E o sumo sacerdote interrogou-os,
28 “Ćhuncay-ćhuncay ‘Amam cananpi chay Jesuspi limalcälinquipischu’ niyalcaptïpis ¿canan imactatá lulayalcanqui? Caynu ardïdi äśhaycaćhayalcanqui jinantin Jerusalen nunacunaca chay nunap wañuyninpi juchachapämänanpämá” nil.
28 dizendo: Expressamente vos ordenamos que não ensinásseis nesse nome; contudo, enchestes Jerusalém de vossa doutrina; e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Niptinmi Pedropis masannincunapis nipäcula: “¿Diosnïta ipanchalcul nunätalächun ampá cäsucuyalcäman, imatá?
29 Então, Pedro e os demais apóstolos afirmaram: Antes, importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 — ausente —
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, a quem vós matastes, pendurando-o num madeiro.
31 — ausente —
31 Deus, porém, com a sua destra, o exaltou a Príncipe e Salvador, a fim de conceder a Israel o arrependimento e a remissão de pecados.
32 Ya'acunam caycunapi ñawïwan licäca cayalcá Chuya Ispiritu yaćhaśhan-yupaypis. Ñatac Dios'a Ispiritunta uycun mayanpis cäsüninmanmi. Chaymi nipämäśhan-yupaypis lulayalcá” nin.
32 Ora, nós somos testemunhas destes fatos, e bem assim o Espírito Santo, que Deus outorgou aos que lhe obedecem.
33 Niptinmi chayćhu sumä-sumä rabyäśha wañuchiyta munacuyalcan.
33 Eles, porém, ouvindo, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ñatac paycunap cumpañäninmi cañä juc Gamaliel śhutiyu fariseo caśhta nuna. Paymi camachicuyta yaćhachï, malcap rispitäśha cala. Pay śhalculculmi waśhaman nunacunäta yalalcachil nila:
34 Mas, levantando-se no Sinédrio um fariseu, chamado Gamaliel, mestre da lei, acatado por todo o povo, mandou retirar os homens, por um pouco,
35 “Israel-masïcuna, sumäta pinsaycäliy cay nunacunäwan imacta lulay pinsapäcuśhayquitapis.
35 e lhes disse: Israelitas, atentai bem no que ides fazer a estes homens.
36 ¿Yalpapäcunquichun ‘Ya'am puydïninca cacuyá’ nil Teudas nunaca unay śhalcuśhanta? Chaynu śhalcuptin ¿manachun tawa paćhac nunacunaña śhalcünin cacuyan? Jinaptin chay Teudasta wañüchiptin ¿manachun chay nunancuna chi'icalcul chincaculcan? Licay chayćhümari yaćhaśhanchicnüpis camacäla.
36 Porque, antes destes dias, se levantou Teudas, insinuando ser ele alguma coisa, ao qual se agregaram cerca de quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe prestavam obediência se dispersaram e deram em nada.
37 Chaypïtá ¿manachun Galilea malcäpi Judaspis chaynütac sinsu timpućhu śhalcätucämun? Chaytapis ¿manachun achca nunacuna śhalcucuyalcan; chaypi Judasta wañüchiptin'a llapa nunanpis chincayman ćhulaculcul chincaculcan?
37 Depois desse, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos consigo; também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Chayta yalpaćhaculmi ya'a canan nipäcuc, ama yan'al chay nunacunäta turmintapayaychu; jawcallacta caćhaycapäcuy. Nuna cüsalla cal'a chay juccunänüpis chincan'aćh.
38 Agora, vos digo: dai de mão a estes homens, deixai-os; porque, se este conselho ou esta obra vem de homens, perecerá;
39 Ñatac Diospi rasunpa captin'a maynu imanaculpis chincachiyta manaćh atipapäcunquichu. Yan'al-lätac ichá Diosta turyapayalcanquiman” nin.
39 mas, se é de Deus, não podereis destruí-los, para que não sejais, porventura, achados lutando contra Deus. E concordaram com ele.
40 Jinalculmi puydï yaćhapacücunäta cutiycachimul asutichipäcula: “Cananpi yan'al-lätac Jesus nunäpi limalcanquiman” nil. Chaynu asutilcachilmi libricta caćhaycälälimula.
40 Chamando os apóstolos, açoitaram-nos e, ordenando-lhes que não falassem em o nome de Jesus, os soltaram.
41 Jinaptinpis yaćhapacücunaca “Jesusninchicpi willaśhanchic-laycu caynu asutimäśhanchic'a Diosninchic allincäpi waytachimäśhanchicnümi” nil cushisha yalapämula chay Cunsïjup puydïnincunäpi.
41 E eles se retiraram do Sinédrio regozijando-se por terem sido considerados dignos de sofrer afrontas por esse Nome.
42 Chaypïtam muyun-muyunpis Jesus Salbacü caśhanpi Diospa chuya wasinćhu, may wasicunaćhüpis willacuyta jicutapäcula.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar e de pregar Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.