Atos 5
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Chaynütacmi Ananiaspis walmin Safirawan ćhaclanta lanticälälin.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Chaynu lanticulculmi pulanpïpis yaćhachinacaycälil parti illayta quïdacaycälichin. Jinalculmi puydï yaćhapacücunäman partillactaña Ananias apamuñä “Cayllaćhümi lanticälälí” nil.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Chayćhümi Pedro nila: “Ananias, ¿imatá pasäśhunqui, Satanaśhwan gänachiculcul, parti illayta quïdacaycachil Chuya Ispiritucta artipänayquipä?
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Chay ćhacla ampaćh cala. Chay lanticuśhayqui illaycäpis ampatacćha cala. Chaynu cayaptinchun ¿chayta lulanquiman? Manam nunactachu casquipälunqui sinu'a quiquin Diostam” nin.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Chay niptinmi Ananias juclla pampäman wañüśha ćhaćhälun. Chaycuna lluy pasäluptinmi mayanpis yaćhäcunaca manchaculcäla.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Chaynu chayćhu jitalayaptinmi müsucuna śhalcamul ayäta pitwilcul pampamü apaculcäla.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Chaynu pasäśha cayaptinmi quimsa ürapïtanuy'a walmin Safirapis lluy chaycunacta mana yaćhal yaycämun.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Chayćhümi Pedro tapula: “Safira, má nimay ¿chayllaćhüchun rasunpa lanticulcälanqui?” nil.
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Niptinmi: “¿Imapïtan pulayqui yaćhachinacuycul ‘Dios'a, má, ¿imanämäśhunshi?’ nilcul cayta lulapäcunqui? Licay wayapayquita pampäcunaca caytaña cutiyalcämun, amtapis pampapämuśhunayquipä” nila.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Chaynu niyällaptinmi Pedrop ćhaquinman Safirapis wañüśha ćhaćhälun. Chayćhu wañüśhacta chay müsucunaca talilculmi pasachiculcäla wayapanpa lädunman pampaycälimü.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Cay pasaśhancunacta lluy mayanpis uyalïcunämi ñatac Jesusman chalapacücunämi chay pasaśhancunapi manchaculcäla.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Chay muyuncunaćhümi puydï yaćhapacücuna milagrucunacta, allin lulaycunacta lulapäcula. Diospa chuya wasinćhu Salomonpa patyun nishanćhümi chalapacücunaca imaypis juntunaculcäla.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Mana chalapacücunañatacmi ichá chayćhu mana paycunawan capäculpis allin rispïtuwan licapäcula.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Chaymi chalapacücunaca muyun-muyun achcaman umripis walmipis milapäcula.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Jinaman'a lluy nunacunaca ishyänincunacta chacanaćhu ütac cämantintapis julapämula “Icha Pedrop llantuyllanpis ćhaptin sänälunman” nil.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Chaynütacmi juc malcacunapïpis Jerusalenman ishyänincunacta, Satanaśhpa turmintäśha nunacunactapis apapämuptin lluy sänäśha cala.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 — ausente —
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 — ausente —
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Masqui chaynu wićhächiptinpis chay tutam Diospa anjilnin śhalcamul carsilta quićhaycul julüla.
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 Chaynayculmi nila: “Canan Diospa chuya wasinman lil Jesus muśhü cawsayta uycuśhanpi willamuy” nil.
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Chaynu niptinmi anjil nishannuy chay wäla-wälalla lilcul willacamula.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Chay puśhamücunaca ćhänanpäshi carsilćhu nï wälañächu. Jinaptinshi cutilcamul-pacha nipäcun:
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 “Imam caćhaycamuśhayquinümi wardiacunapis täpalcäña. Jina lläbiycachishallayquinümi masïsu lläbilayäñä. Ñatac lulicta yaycapäcunäpämi nï mayanpis cañächu” nin.
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Niptinmi puydï sasirdüticunäwan täpäcunäpa puydïninca “¿Imamanćha ćhälun'apis?” ninacücuyalcan.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Chaynu ninacuyalcaptinmi ćhämun juc nuna: “Carsilman wićhachishayquicá chuya wasip puncunćhu-ari jinantin nunäta willapayan” nishtin.
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Niptin-pacha puydï wardiacuna puśhamü pasaculcalmi talïlälil “Tupaycuśhá yan'almi cay-chica nuná tamshämachwanpis” nil tuquillap puśhapämula.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Chay Cunsïjup ñawpäninman ćhächiptinñatacmi puydï sasirdütica nila:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 “Ćhuncay-ćhuncay ‘Amam cananpi chay Jesuspi limalcälinquipischu’ niyalcaptïpis ¿canan imactatá lulayalcanqui? Caynu ardïdi äśhaycaćhayalcanqui jinantin Jerusalen nunacunaca chay nunap wañuyninpi juchachapämänanpämá” nil.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Niptinmi Pedropis masannincunapis nipäcula: “¿Diosnïta ipanchalcul nunätalächun ampá cäsucuyalcäman, imatá?
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 — ausente —
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 — ausente —
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Ya'acunam caycunapi ñawïwan licäca cayalcá Chuya Ispiritu yaćhaśhan-yupaypis. Ñatac Dios'a Ispiritunta uycun mayanpis cäsüninmanmi. Chaymi nipämäśhan-yupaypis lulayalcá” nin.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Niptinmi chayćhu sumä-sumä rabyäśha wañuchiyta munacuyalcan.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Ñatac paycunap cumpañäninmi cañä juc Gamaliel śhutiyu fariseo caśhta nuna. Paymi camachicuyta yaćhachï, malcap rispitäśha cala. Pay śhalculculmi waśhaman nunacunäta yalalcachil nila:
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 “Israel-masïcuna, sumäta pinsaycäliy cay nunacunäwan imacta lulay pinsapäcuśhayquitapis.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 ¿Yalpapäcunquichun ‘Ya'am puydïninca cacuyá’ nil Teudas nunaca unay śhalcuśhanta? Chaynu śhalcuptin ¿manachun tawa paćhac nunacunaña śhalcünin cacuyan? Jinaptin chay Teudasta wañüchiptin ¿manachun chay nunancuna chi'icalcul chincaculcan? Licay chayćhümari yaćhaśhanchicnüpis camacäla.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Chaypïtá ¿manachun Galilea malcäpi Judaspis chaynütac sinsu timpućhu śhalcätucämun? Chaytapis ¿manachun achca nunacuna śhalcucuyalcan; chaypi Judasta wañüchiptin'a llapa nunanpis chincayman ćhulaculcul chincaculcan?
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Chayta yalpaćhaculmi ya'a canan nipäcuc, ama yan'al chay nunacunäta turmintapayaychu; jawcallacta caćhaycapäcuy. Nuna cüsalla cal'a chay juccunänüpis chincan'aćh.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Ñatac Diospi rasunpa captin'a maynu imanaculpis chincachiyta manaćh atipapäcunquichu. Yan'al-lätac ichá Diosta turyapayalcanquiman” nin.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Jinalculmi puydï yaćhapacücunäta cutiycachimul asutichipäcula: “Cananpi yan'al-lätac Jesus nunäpi limalcanquiman” nil. Chaynu asutilcachilmi libricta caćhaycälälimula.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Jinaptinpis yaćhapacücunaca “Jesusninchicpi willaśhanchic-laycu caynu asutimäśhanchic'a Diosninchic allincäpi waytachimäśhanchicnümi” nil cushisha yalapämula chay Cunsïjup puydïnincunäpi.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Chaypïtam muyun-muyunpis Jesus Salbacü caśhanpi Diospa chuya wasinćhu, may wasicunaćhüpis willacuyta jicutapäcula.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.