Atos 19
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVT
1 Ñä Corinto malcäćhu Apolos cayaptinmi, Pablo'a Efeso malcäta cutinanpä chayćhu cä malcacunap ipanpa dirichäla. Efesoman ćhaycul achcasca chalapacücunacta talilculmi
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo viajou pelas regiões do interior até chegar a Éfeso, no litoral, onde encontrou alguns discípulos.
2 tapula: “¿Chalapaculcäśhayqui üra, Chuya Ispiritu pudiracuycuśhulanquichun?” nil.
2 Ele lhes perguntou: “Vocês receberam o Espírito Santo quando creram?”. “Não”, responderam eles. “Nem sequer ouvimos que existe o Espírito Santo.”
3 Niptinmi: “Chaynu captin'a bawtisacuśhayqui üra ¿‘piman chalapacú’ niltan bawtisaculcälanqui?” nin.
3 “Então que batismo vocês receberam?”, perguntou ele. “O batismo de João”, responderam.
4 Niptinmi: “Rasunpa Juan'a bawtisala Diosman cuticamücunätam. Ñatac ¿yalpanquichun ‘Ya'ap ipäta śhamücämanmi chalapaculcanqui’ nipäcuśhuśhayquita? Chay Jesuspïmari cala” nila.
4 Paulo disse: “João batizava com o batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que viria depois, isto é, em Jesus”.
5 Nishanta uyalïlälilmi: “Cananpi'a Jesuspäñam caśhä” nil bawtisachiculcäla.
5 Assim que ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Chayćhu Pablo maquinwan yataycuptinmi Diospa Ispiritun paycunapi pudiracuycula. Jinaptinmi mana yaćhaśhan limaycunaćhu Dios cüsapi limacuyalcan willacuynintapis willacücuyalcantac.
6 Paulo lhes impôs as mãos e o Espírito Santo veio sobre eles, e falaram em línguas e profetizaram.
7 Chay lulä nunacunaca ćhunca ishcayniyu umricunam capäcula.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 Chay malcap juntunaculcänan wasiman Pablo lilmi quimsa quilla chayćhu imactapis mana manchalil Diospa gubirnunta ćhasquipäcunanpä jicutäla.
8 Em seguida, Paulo foi à sinagoga e ali pregou corajosamente durante três meses, argumentando de modo convincente sobre o reino de Deus.
9 Ñatac waquinnin cullucuycul mana chalapacuyta munapäculmi llapa nunap ñawpäninćhu chay Muśhü Caminupi mana allinta limapäcula. Chaymi Pablo yaćhachishanta aycam ćhasquïcunäwan japächaculcul Tirano nishan limanacuna wasiman aśhuculcäla.
9 Mas alguns deles se mostraram endurecidos, rejeitaram a mensagem e falaram publicamente contra o Caminho. Paulo, então, deixou a sinagoga e levou consigo os discípulos, passando a realizar discussões diárias na escola de Tirano.
10 Chayćhu ishcay wata intiru muyun-muyun Jesuspi yaćhachiptinmi jinantin Asia-lädu malcacunäćhüpis Israel mana-Israelcunaca Diospa yaćhachicuyninta lluy uyalipäcula.
10 Isso continuou durante os dois anos seguintes, e gente de toda a província da Ásia, tanto judeus como gregos, ouviu a palavra do Senhor.
11 Chayćhu Pablopmi Dios imaymana milagrucunacta lulala.
11 Deus concedeu a Paulo o poder de realizar milagres extraordinários.
12 Chaymi pañuylunpis, ütac ćhulaculcuśhan müdananpis ishyäcunäman apaśha captin'a imawan ishyäcunapis, ñatac achatucunap maquinćhu cäcunapis lluy allinyapäcula.
12 Quando lenços ou aventais usados por ele eram colocados sobre enfermos, estes eram curados de suas doenças e deles saíam espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Alguns judeus viajavam pelas cidades expulsando espíritos malignos. Tentavam usar o nome do Senhor Jesus, dizendo: “Ordeno que saia em nome de Jesus, a quem Paulo anuncia!”.
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de Ceva, um dos principais sacerdotes.
15 “Jesusta lisïmi, ñatac Pablo mayan caśhantapis yaćhätacmi. Ñatac amcuná ¿imallatá capäcunqui?” nin.
15 Certa ocasião, o espírito maligno respondeu: “Eu conheço Jesus e conheço Paulo, mas quem são vocês?”.
16 Nilcul-pacha chay achatuyu nunaca callpa-callpawan walcacacälulmi llapantapis duminalcul supayninta apächin. Jinaptinmi chay wasipi pasaypi ma'aśha calanllan ayiculcan.
16 O homem possuído pelo espírito maligno saltou em cima deles e os atacou com tanta violência que fugiram da casa, despidos e feridos.
17 Chayta yaćhälälilmi Efesoćhu cä Israel mana-Israelcunäpis Jesuspa śhutinta manchacuywan licapäcula.
17 A notícia do ocorrido se espalhou rapidamente por toda a cidade de Éfeso, tanto entre judeus como entre gregos, e sobre eles veio um temor reverente, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Waquinnin chalapacücunäpis ima mana allin lulapäcuśhantapis llapa nunap ñawpäninćhu willapaculcäla.
18 Muitos dos que creram confessaram suas obras pecaminosas.
19 Waquin rüjacunapis llapa rüja libruncunacta apalcälimulmi “Wanacuśhunña caycunapi” nil cañaycälälila. Chay cañaśhancuna ćhaninchaptin'a paćhac picha ćhunca (150) wata trabajup ćhaninmanmi ćhäñä.
19 Vários deles, que haviam praticado feitiçaria, trouxeram seus livros de encantamentos e os queimaram publicamente. O valor dos livros totalizou cinquenta mil moedas de prata.
20 Cay lulaśhancuna intiruman ćhaptinmi llapa nunapis Diospa willacuynin callpayu caśhanta tantiapäcula.
20 Assim, a mensagem a respeito do Senhor se espalhou amplamente e teve efeito poderoso.
21 Chaypïtam Pablo pinsälun: “Jerusalenta lil, Macedonianta, Acayanta pasäśhä. Jerusalenpïñatac Romacta pasacuśhä” nil.
21 Depois disso, Paulo se sentiu impelido pelo Espírito a passar pela Macedônia e a Acaia antes de ir a Jerusalém. “E, de lá, devo prosseguir para Roma!”, disse ele.
22 Chaymi Macedoniaman ishcay yanapäninta Timoteoctawan, Erastocta puntalcachil Asia-lädu malcäćhu pay quïdapaycula.
22 Então, enviou adiante dele à Macedônia dois assistentes, Timóteo e Erasto, e permaneceu um pouco mais na província da Ásia.
23 Chay muyuncunäćhu Efesoćhu Muśhü Caminupi imaymana limaywanmi śhalcatityälälin.
23 Por essa época, houve enorme tumulto em Éfeso por causa do Caminho.
24 Caynüpam talcula: chay malcäćhu juc nunam Demetrio śhutiyu cala. Paymi yanapänincunawan achca illayta licapäcula chay mamachan Artemisap capillantanu uchuchä capillachancunacta illaypi lulal lanticuyninwan.
24 Começou com Demétrio, ourives que fabricava modelos de prata do templo da deusa grega Ártemis e que empregava muitos artífices.
25 Chaymi lluy lulä-masincunacta juntucuycul umacta ula cay nil: “Taytacuna, yaćhaśhanchicnüpis ya'anchic'a cay lulayllanchicwanmi llapanchicpis cawsanchic.
25 Ele os reuniu a outros que trabalhavam em ofícios semelhantes e disse: “Senhores, vocês sabem que nossa prosperidade vem deste empreendimento.
26 Ñatac amcuna uyalipäcunquićh, yaćhapäcunquićh chay Pablo nishan nunaca: ‘Nunap lulaśhan dioscuná manam rasunpa dioschu’ nishtin pulishanta. Nilcul llapa nunactapis awniyächilmi nï cayllaćhüchu sinu'a cay intiru Asia-lädup malcancunaćhüñam willämunpis.
26 Mas, como vocês viram e ouviram, esse sujeito, Paulo, convenceu muita gente de que deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. Fez isso não apenas aqui em Éfeso, mas em toda a província.
27 Chay lulaśhan nigusyunchictam llapanchicpactapis mana caśhanman muyuyächin. Jinaman'a cay Asia-lädu malcacunäpis ñatac jinantin juc malcacunäpis mamachanchic Artemisacta lläwaypa-lläwayaptinchicñapis alawäśha capillantaćh lluy pin'ayman julälälinman. Jinalćha llapa nunapis jamuyacuypi waśhanta limapäcun'a” nila.
27 Claro que não me refiro apenas à perda do respeito público por nossa atividade. Também me preocupa que o templo da grande deusa Ártemis perca sua influência e que esta deusa magnífica, adorada em toda a província da Ásia e ao redor do mundo, seja destituída de seu grande prestígio!”.
28 Niptinmi nunacunaca rabyälälil lüyatityacuyalcan: “¡Efesop mamachan Artemisa, altuman juluśha cachun!” nil.
28 Ao ouvir isso, ficaram furiosos e começaram a gritar: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
29 Jinacuyalcaptinmi jinantin malcäña lüyatityayta allacaycälin. Jinamanmi Pablop puliwshïnin Macedonia-lädu Gayoctawan, Aristarcocta un'aypi chalälälil istadiu ćhawpiman alaśhćhäcuyalcan.
29 Em pouco tempo, a cidade toda estava uma confusão. O povo correu para o anfiteatro, arrastando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de viagem de Paulo.
30 Chayta yaćhalcul chay nunacunäwan limananpä Pablo śhamuyta munaptinpis chalapacücunämi mićhacalcämula.
30 Ele também quis entrar, mas os discípulos não permitiram.
31 Jinamanmi Asia-lädu lisinacuśhan awturidäcunapis “Yan'almi imapis pasaśhunquiman. ¡Ama liychu!” nichila.
31 Alguns amigos de Paulo, oficiais da província, também lhe enviaram um recado no qual suplicaram que não arriscasse a vida entrando no anfiteatro.
32 Ñatac istadiućhu nunacunacá uman muyüśha imaymanacta lüyayalcalmi wicta cayta äśhaycaćhacuyalcäla. Lluy-yupaymi imapi juntunaculcäśhantapis mana sumä yaćhapäculachu.
32 Lá dentro, em polvorosa, o povo todo gritava, e cada um dizia uma coisa. Na verdade, a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Chayćhu Alejandro nishan nunacta licälälilmi Israel-masincuna llapa nunap ñawpäninman tan'aycälälin: “¡Imallactapis nimuy upällapäcunanpä!” nil. Jinaptinmi Alejandro maquinwan siñaśhchala llapa nunapis upällaptin, limananpä.
33 Entre a multidão, os judeus empurraram Alexandre para a frente e ordenaram que explicasse a situação. Ele fez sinal pedindo silêncio e tentou falar.
34 Chayćhu manaläpis limaliyaptin Israel caśhta caśhanta tantiälälilñatacmi ishcay üranuy piyur lüyacuyalcan: “¡Efesop mamachan Artemisa altuman juluśha cachun!” nil.
34 No entanto, quando a multidão percebeu que ele era judeu, começou a gritar novamente e continuou por cerca de duas horas: “Grande é Ártemis dos efésios!”.
35 Jinacuyalcaptinmi llapa nunactapis chay malcap sicritariun lluy upällächin. Jinalculmi nila: “Efeso taytacuna mamacuna, jinantin malcacunämi yaćhapäcun cay mamachanchic Artemisa altu sïlüpi ji'alpamuśhantapis, ñatac paypa capillan ya'anchicpi caśhantapis.
35 Por fim, o escrivão da cidade conseguiu acalmar a multidão e disse: “Cidadãos de Éfeso, todos sabem que Éfeso é a guardiã do templo da grande Ártemis, cuja imagem caiu do céu para nós.
36 Lluymi yaćhapäcun; manam articta upatuculcänanchu. Pasinsiaculcayña; ama mana sumäta pinsaycul'a caynu lulapäcuychu.
36 Portanto, sendo este um fato inegável, acalmem-se e não façam nada precipitadamente.
37 Cay alaśhćhapämuśhayqui nunacunaca manachućh jinamá mamachanchicpa imantapis suwalachu, nïtac waśhantapis limalachu.
37 Vocês trouxeram estes homens aqui, mas eles não roubaram nada do templo nem disseram coisa alguma contra nossa deusa.
38 Cay Demetrio masannincunawan pictapis quijanan captin'a, quijachun. Chaypämi fiscuna, jatun awturidäcuna imapis munaśhanmannuy arrinlananpä cayan.
38 “Se Demétrio e seus artífices têm alguma queixa contra eles, os tribunais estão abertos e há oficiais disponíveis para ouvir o caso. Que façam acusações formais.
39 Mas imactapis lulayta pinsal'a, chay awturidäcunap maquinćhu imactapis lulanacamuchun.
39 E, se há outras queixas que desejam apresentar, elas podem ser resolvidas em assembleia, conforme a lei.
40 Cay pasaśhan manamá allinchu. Canan ‘Cay nunacunaca gubirnup cuntran śhalcuculculmi llapa nunactapis umachäcuyan’ nilpis nicalcamachwanmi. Ñatac ‘¿Imapïmi cay lüyay cala?’ nimaptinchic'a ¿imanichwantan? Manam imanil limalicunanchicpä cäsu canchu” nila.
40 Corremos o perigo de ser acusados de provocar desordem, pois não há motivo para este tumulto. E, se exigirem de nós uma explicação, não teremos o que dizer”.
41 Nilculmi llapantapis lluy dispidïla.
41 Então os despediu, e a multidão se dispersou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.