Atos 19
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA
1 Ñä Corinto malcäćhu Apolos cayaptinmi, Pablo'a Efeso malcäta cutinanpä chayćhu cä malcacunap ipanpa dirichäla. Efesoman ćhaycul achcasca chalapacücunacta talilculmi
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 tapula: “¿Chalapaculcäśhayqui üra, Chuya Ispiritu pudiracuycuśhulanquichun?” nil.
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Niptinmi: “Chaynu captin'a bawtisacuśhayqui üra ¿‘piman chalapacú’ niltan bawtisaculcälanqui?” nin.
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Niptinmi: “Rasunpa Juan'a bawtisala Diosman cuticamücunätam. Ñatac ¿yalpanquichun ‘Ya'ap ipäta śhamücämanmi chalapaculcanqui’ nipäcuśhuśhayquita? Chay Jesuspïmari cala” nila.
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Nishanta uyalïlälilmi: “Cananpi'a Jesuspäñam caśhä” nil bawtisachiculcäla.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Chayćhu Pablo maquinwan yataycuptinmi Diospa Ispiritun paycunapi pudiracuycula. Jinaptinmi mana yaćhaśhan limaycunaćhu Dios cüsapi limacuyalcan willacuynintapis willacücuyalcantac.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Chay lulä nunacunaca ćhunca ishcayniyu umricunam capäcula.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Chay malcap juntunaculcänan wasiman Pablo lilmi quimsa quilla chayćhu imactapis mana manchalil Diospa gubirnunta ćhasquipäcunanpä jicutäla.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Ñatac waquinnin cullucuycul mana chalapacuyta munapäculmi llapa nunap ñawpäninćhu chay Muśhü Caminupi mana allinta limapäcula. Chaymi Pablo yaćhachishanta aycam ćhasquïcunäwan japächaculcul Tirano nishan limanacuna wasiman aśhuculcäla.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Chayćhu ishcay wata intiru muyun-muyun Jesuspi yaćhachiptinmi jinantin Asia-lädu malcacunäćhüpis Israel mana-Israelcunaca Diospa yaćhachicuyninta lluy uyalipäcula.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Chayćhu Pablopmi Dios imaymana milagrucunacta lulala.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Chaymi pañuylunpis, ütac ćhulaculcuśhan müdananpis ishyäcunäman apaśha captin'a imawan ishyäcunapis, ñatac achatucunap maquinćhu cäcunapis lluy allinyapäcula.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 — ausente —
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 “Jesusta lisïmi, ñatac Pablo mayan caśhantapis yaćhätacmi. Ñatac amcuná ¿imallatá capäcunqui?” nin.
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nilcul-pacha chay achatuyu nunaca callpa-callpawan walcacacälulmi llapantapis duminalcul supayninta apächin. Jinaptinmi chay wasipi pasaypi ma'aśha calanllan ayiculcan.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Chayta yaćhälälilmi Efesoćhu cä Israel mana-Israelcunäpis Jesuspa śhutinta manchacuywan licapäcula.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Waquinnin chalapacücunäpis ima mana allin lulapäcuśhantapis llapa nunap ñawpäninćhu willapaculcäla.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Waquin rüjacunapis llapa rüja libruncunacta apalcälimulmi “Wanacuśhunña caycunapi” nil cañaycälälila. Chay cañaśhancuna ćhaninchaptin'a paćhac picha ćhunca (150) wata trabajup ćhaninmanmi ćhäñä.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 Cay lulaśhancuna intiruman ćhaptinmi llapa nunapis Diospa willacuynin callpayu caśhanta tantiapäcula.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Chaypïtam Pablo pinsälun: “Jerusalenta lil, Macedonianta, Acayanta pasäśhä. Jerusalenpïñatac Romacta pasacuśhä” nil.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Chaymi Macedoniaman ishcay yanapäninta Timoteoctawan, Erastocta puntalcachil Asia-lädu malcäćhu pay quïdapaycula.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Chay muyuncunäćhu Efesoćhu Muśhü Caminupi imaymana limaywanmi śhalcatityälälin.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Caynüpam talcula: chay malcäćhu juc nunam Demetrio śhutiyu cala. Paymi yanapänincunawan achca illayta licapäcula chay mamachan Artemisap capillantanu uchuchä capillachancunacta illaypi lulal lanticuyninwan.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Chaymi lluy lulä-masincunacta juntucuycul umacta ula cay nil: “Taytacuna, yaćhaśhanchicnüpis ya'anchic'a cay lulayllanchicwanmi llapanchicpis cawsanchic.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Ñatac amcuna uyalipäcunquićh, yaćhapäcunquićh chay Pablo nishan nunaca: ‘Nunap lulaśhan dioscuná manam rasunpa dioschu’ nishtin pulishanta. Nilcul llapa nunactapis awniyächilmi nï cayllaćhüchu sinu'a cay intiru Asia-lädup malcancunaćhüñam willämunpis.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Chay lulaśhan nigusyunchictam llapanchicpactapis mana caśhanman muyuyächin. Jinaman'a cay Asia-lädu malcacunäpis ñatac jinantin juc malcacunäpis mamachanchic Artemisacta lläwaypa-lläwayaptinchicñapis alawäśha capillantaćh lluy pin'ayman julälälinman. Jinalćha llapa nunapis jamuyacuypi waśhanta limapäcun'a” nila.
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Niptinmi nunacunaca rabyälälil lüyatityacuyalcan: “¡Efesop mamachan Artemisa, altuman juluśha cachun!” nil.
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 Jinacuyalcaptinmi jinantin malcäña lüyatityayta allacaycälin. Jinamanmi Pablop puliwshïnin Macedonia-lädu Gayoctawan, Aristarcocta un'aypi chalälälil istadiu ćhawpiman alaśhćhäcuyalcan.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Chayta yaćhalcul chay nunacunäwan limananpä Pablo śhamuyta munaptinpis chalapacücunämi mićhacalcämula.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Jinamanmi Asia-lädu lisinacuśhan awturidäcunapis “Yan'almi imapis pasaśhunquiman. ¡Ama liychu!” nichila.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Ñatac istadiućhu nunacunacá uman muyüśha imaymanacta lüyayalcalmi wicta cayta äśhaycaćhacuyalcäla. Lluy-yupaymi imapi juntunaculcäśhantapis mana sumä yaćhapäculachu.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Chayćhu Alejandro nishan nunacta licälälilmi Israel-masincuna llapa nunap ñawpäninman tan'aycälälin: “¡Imallactapis nimuy upällapäcunanpä!” nil. Jinaptinmi Alejandro maquinwan siñaśhchala llapa nunapis upällaptin, limananpä.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Chayćhu manaläpis limaliyaptin Israel caśhta caśhanta tantiälälilñatacmi ishcay üranuy piyur lüyacuyalcan: “¡Efesop mamachan Artemisa altuman juluśha cachun!” nil.
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Jinacuyalcaptinmi llapa nunactapis chay malcap sicritariun lluy upällächin. Jinalculmi nila: “Efeso taytacuna mamacuna, jinantin malcacunämi yaćhapäcun cay mamachanchic Artemisa altu sïlüpi ji'alpamuśhantapis, ñatac paypa capillan ya'anchicpi caśhantapis.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Lluymi yaćhapäcun; manam articta upatuculcänanchu. Pasinsiaculcayña; ama mana sumäta pinsaycul'a caynu lulapäcuychu.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 Cay alaśhćhapämuśhayqui nunacunaca manachućh jinamá mamachanchicpa imantapis suwalachu, nïtac waśhantapis limalachu.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Cay Demetrio masannincunawan pictapis quijanan captin'a, quijachun. Chaypämi fiscuna, jatun awturidäcuna imapis munaśhanmannuy arrinlananpä cayan.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Mas imactapis lulayta pinsal'a, chay awturidäcunap maquinćhu imactapis lulanacamuchun.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Cay pasaśhan manamá allinchu. Canan ‘Cay nunacunaca gubirnup cuntran śhalcuculculmi llapa nunactapis umachäcuyan’ nilpis nicalcamachwanmi. Ñatac ‘¿Imapïmi cay lüyay cala?’ nimaptinchic'a ¿imanichwantan? Manam imanil limalicunanchicpä cäsu canchu” nila.
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Nilculmi llapantapis lluy dispidïla.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.