Atos 16

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Derbe malcäpi Pablo pasalmi Listra malcäćhu talïlun chalapacü nunacta Timoteo śhutiyüta. Paymi Israel caśhta chalapacü mamayu, taytanpïñatac mana-Israel caśhta cala.
1 Paulo chegou também a Derbe e a Listra. Havia ali um discípulo chamado Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego.
2 Paypïtam cay Listraćhu, Iconioćhu cä chalapacücunaca allinta limapäcula.
2 Os irmãos em Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Chaymi Pablo cumpañïrunpä “puśhacuśhä” nila. Ñatac taytanpi mana-Israel caśhta caśhanta llapanpis yaćhapäcuptinmi Pablo: “Timoteocta ya'acunactanümi siñalachishä malca-masïcuna yan'al mana jucnüpa licapämänanpä” nil siñalachila custumrinmannuy.
3 Paulo queria que Timóteo fosse em sua companhia e, por isso, circuncidou-o por causa dos judeus daqueles lugares; pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Chaypïtam intiru malcacunap pasapäcula Jerusalenćhu puydï yaćhapacücunaca, caminaycücunaca limanaculcäśhanta “cäsuculcay” nil willacuśhtin.
4 Ao passar pelas cidades, entregavam aos irmãos as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros de Jerusalém, para que as observassem.
5 Chaynu uyalichiptinmi llapa chalapacücunäpis mas masïsucta chalapaculcäla. Jinaman muyun-muyun mas achcamantac milapäculapis.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e, dia a dia, aumentavam em número.
6 Chaypi Asia-lädu malcacunäćhu willacuyta munaptinpis chay-läduman linanta Chuya Ispiritum mana cunsintilachu. Jinaptinmi Frigiap, Galaciap malcancunap pasacula.
6 E percorreram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Chaynu liyäśhanćhu Misia-läducunap lindanman ćhälul Bitinia malcacunäman yaycuyta munaptinpis Chuya Ispiritum yaycunanpä mićhacula.
7 Chegando perto de Mísia, tentaram ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Chaynu dirichucta pasaśhanćhümi lamar patanćhu Troas malcäman ćhälun.
8 E, tendo contornado Mísia, foram a Trôade.
9 Chayćhümi chay tuta Pablop suyñuyninćhu juc Macedonia-lädu nuna puntanćhu śhäcuyal ruygacuyäñä “Macedoniacta śhamuy, yanapaycamänayquipä” nil.
9 À noite, Paulo teve uma visão na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe rogava, dizendo: — Passe à Macedônia e ajude-nos.
10 Chaynüta suyñülul-pacham “Caycunawan'a Diosninchicmi tantiachimanchic willananchicpä” nila. Niptinmi Macedoniacta pasapäcunäpä alistaculcälá.
10 Assim que Paulo teve a visão, imediatamente procuramos partir para aquele destino, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciar o evangelho.
11 Jinalcul lamar patanćhu Troas malcäpi barcuwan pasapäcuśhäćhümi ćhälälí chay lamar ćhawpićhu Samotracia malcäman. Chaypi chay wäla pasapäcuśhäćhülämi Macedoniap Neapolis malcanman ćhälälí.
11 Tendo, pois, navegado de Trôade, fomos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, a Neápolis.
12 Chaypïtam Roma nasyun tacyachishan Filipos malcaman liculcälá. Cay malcam Macedoniap mas prinsipal malcan cala. Chayćhümi unaylä capäculá.
12 Dali fomos a Filipos, cidade da Macedônia, primeira do distrito e colônia romana. Nesta cidade, permanecemos alguns dias.
13 Chaypïtam chay warda muyuncäćhu malcäpi yaluculcul lipäculá mayu-läducta “Cay cayćhu cayanpisćha Diosta mañacunapä sityup” nil. Chayman ćhaycul taycacaycälilmi chayćhu juntula walmicunäta Jesuspi willapäculá.
13 No sábado, saímos da cidade para a beira do rio, onde nos pareceu haver um lugar de oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que haviam se reunido ali.
14 Chayćhu jucnin walmim Tiatira malcapi cañä Lidia śhutiyu. Paymi sumä fïnu-fïnu-cama tïla nigusyuyu cacuñä. Pay'a Diosta imaypis pinsalaśhtinshi Jesusta mana lisiyalpis cala. Chaymi Pablo Jesuspi willaptin Diosninchic gänaśhwan uyaliycachiptin chalapacula.
14 Certa mulher, chamada Lídia, da cidade de Tiatira, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava; o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Chaymi wasintin lluy bawtisachicälälil wasinćhu quïdachipämänanpä ruygacayalcäman: “Rasunpa Jesusman chalapacuśhäta tantiapämaptiqui'a, acuchun, wasïćhu jamaculcay” nil. Nilculmi quïdälächiman wasinćhu.
15 Depois de ser batizada, ela e toda a sua casa, nos fez este pedido: — Se julgam que eu sou fiel ao Senhor, venham ficar na minha casa. E nos constrangeu a isso.
16 Chaypi juc-pun mañacunan sityüta yapa cutilcäśhäćhümi talïlälí Satanaśhpa maquinwan licacuyta yaćhä wamlacta. Chay wamla uyway calmi puydïnincunacta licacuyninwan illaypi'a altullaćhu cachila.
16 Aconteceu que, indo nós para o lugar de oração, veio ao nosso encontro uma jovem possuída de espírito adivinhador, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus donos.
17 Chay wamlam ya'acunap ipäta śhacayämun apalcaćhaypanuy: “Cay wayapacuná Sumä Munayniyu Diosta sirbïcunam. Chaymi amcunacta willalcäśhunqui imanuypa salbaśha capäcunayquipäpis” nishtin.
17 Seguindo a Paulo e a nós, gritava, dizendo: — Estes homens são servos do Deus Altíssimo e anunciam a vocês o caminho da salvação.
18 Caynu achca muyuncunaña nïlla niyaptinmi Pablo rabyalcul chay wamlaćhu cä achatüta: “¡Salbacü Jesuspa pudirnin caynïwan cay wamläta caćhaycuy!” niycülun. Niycüluptin-pacham achatun caćhaycüluptin licacuynintapis wamlaca lluy pantälun.
18 Isto se repetiu por muitos dias. Então Paulo, já indignado, voltando-se, disse ao espírito: — Em nome de Jesus Cristo, eu ordeno que você saia dela. E, na mesma hora, o espírito saiu.
19 Chaynu illay ünin jinäluptinmi nunancuna rabyälul Pabloctawan Silasta chalalcul aysacuyalcan chay malcap prinsipal pläsanćhu cä puydï awturidänincunäman.
19 Quando os donos da jovem viram que se havia desfeito a esperança do lucro, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça, à presença das autoridades.
20 — ausente —
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: — Estes homens, sendo judeus, perturbam a nossa cidade,
21 — ausente —
21 propagando costumes que não podemos aceitar, nem praticar, porque somos romanos.
22 Niptinmi nunacunäpis Pablop Silaspa cuntran śhalcucuyalcan. Jinaptinmi fispis: “Müdananta lluy uśhtilcälil calallacta wiryap wiryaycäläliy” nicuyan.
22 Então a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as roupas, mandaram açoitá-los com varas.
23 Chaynu lluy camacalcuptinmi carsilcäman pasachila. Chayćhümi chay carsil täpäcäta sumäta täpananpä ćhuncay-ćhuncay nila.
23 E, depois de lhes darem muitos açoites, os lançaram na prisão, ordenando ao carcereiro que os guardasse com toda a segurança.
24 Jinaptin carsil mas tunäman apaycachilmi cadinawan ćhaquincunacta pampäman cadinaycul cachila.
24 Este, recebendo tal ordem, levou-os para o cárcere interior e prendeu os pés deles no tronco.
25 Jinaptinmi chay ćhawpi tutani'a Pablowan Silas Diosta mañacuyalcan, taquiyalcan. Chayćhümi juc prïsu-masincunapis uyaliyalcan.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam louvores a Deus, e os demais companheiros de prisão escutavam.
26 Chayćhümi un'aypi juc jatun śhaśhay pasal chay carsilpa simintuntapis śhaśhalcachil llapa puirtancunactapis manyapi quićhacacächin. Ñatac llapa prïsup cadinancunapis lluy shacllallacyayllam pasquicacülun.
26 De repente, sobreveio tamanho terremoto, que sacudiu os alicerces da prisão; todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Chay jinaman carsil täpäca licaćhacämulmi, llapa puirtactapis quićhalayäta licälun. Jinalculmi “Taytallay-taytay, canan'a juc prïsupis canmanchu-ari” nil ispädanta julalcamul “tucsicüśhä” nicuyan.
27 O carcereiro despertou do sono e, vendo abertas as portas da prisão, puxando da espada, ia suicidar-se, pois pensou que os presos tinham fugido.
28 Jinacuyaptinmi chay lulipi Pablo ayaycaćhämun: “¡Ama wañuchicuychu! ¡Llapämi cayćhu cayalcá!” nil.
28 Mas Paulo gritou bem alto: — Não faça nenhum mal a si mesmo! Estamos todos aqui.
29 Niptinmi täpäca “¡Acchicta apamuy!” nil chay lulicta licä cürri-cürriwan ji'acuycun. Jinalculmi manchapacüśha chucchuśhtin Pablop Silaspa ñawpäninman un'ulacuycul:
29 Então o carcereiro, tendo pedido uma luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 “Taytacuna, ¿imactalä lulalläman salbacunäpä?” nicuyan.
30 Depois, trazendo-os para fora, disse: — Senhores, que devo fazer para que seja salvo?
31 — ausente —
31 Eles responderam: — Creia no Senhor Jesus e você será salvo — você e toda a sua casa.
32 — ausente —
32 E pregaram a palavra de Deus ao carcereiro e a todos os que faziam parte da casa dele.
33 — ausente —
33 Naquela mesma hora da noite, cuidando deles, lavou-lhes as feridas dos açoites. Logo a seguir, ele e todos os membros da casa dele foram batizados.
34 — ausente —
34 Então, levando-os para a sua própria casa, deu-lhes de comer; e, com todos os seus, manifestava grande alegria por ter crido em Deus.
35 Chay wälam fiscunaca chay carsil täpä nunäman cumisyunta caćhälun: “Pabloctawan Silasta caćhaycuchun” nil.
35 Quando amanheceu, os magistrados enviaram oficiais de justiça, com a seguinte ordem para o carcereiro: — Ponha aqueles homens em liberdade.
36 Niptinmi chay carsil täpäca Pablocta nila: “Fiscuna partipïmi cumisyun ćhämuman ‘Pabloctawan Silastash caćhaycunqui’ nil; chayurá, taytacuna, jawcalla liculcänayquipä yalupäcuy-ari” nin.
36 Então o carcereiro comunicou isso a Paulo, dizendo: — Os magistrados ordenaram que vocês fossem postos em liberdade. Portanto, vocês podem sair. Vão em paz.
37 Niptinmi Pablo: “¿Ima? Roma-lädu nuna cayalcaptïpis mana sumä yaćhacuycultac llapa nunap puntanćhu upaminti caynüpa lawćhayalcächiman. Jinalcultac cay carsilcämanmi wićhaycayalcächiman. Chaynu jinalcälilchun canan pictapis mana yaćhachï-tumpalla caćhaycälichimayta munan. Juluyta munapämal'a quiquin fiscunaca śhamumächun, llapanpa ñawpäninćhu ‘Mana juchayümi canqui’ nil tantiachinanpä” nin.
37 Paulo, porém, lhes disse: — Sem ter havido processo formal contra nós, nos açoitaram publicamente e nos jogaram na cadeia, sendo nós cidadãos romanos. Querem agora nos mandar embora sem maior alarde? Nada disso! Pelo contrário, que eles venham e, pessoalmente, nos ponham em liberdade.
38 Niptin imam nishantanuy wardiacunaca chay fiscunäta willapäcuptin Roma caśhta capäcuśhanta uyalïlälilmi alli-allicta manchapacälälisha muyuycaćhacuyalcan.
38 Os oficiais de justiça comunicaram isso aos magistrados. Quando estes souberam que Paulo e Silas eram cidadãos romanos, ficaram com medo.
39 Chaymi uchuc shimillanwan ćhäpäcula Pabloman, Silasman “Cay lulaśhacpi pampachaycälillämay, taytacuna” nil. Chaynu julalcälimulmi chay malcapi liculcänanpä alli-allicta ruygapäcula.
39 Então foram até eles e lhes pediram desculpas; e, relaxando-lhes a prisão, pediram que se retirassem da cidade.
40 Jinaptinmi chay carsilpi yalalcälimul pasacalcämula Lidiap wasinta. Chayćhu llapa chalapacücunäwan tincuyculmi, callpanchaculcänanpä lluy limapaycälishanpi chay malcäpi pasaculcäla.
40 Tendo saído da prisão, Paulo e Silas dirigiram-se para a casa de Lídia e, vendo os irmãos, os animaram. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.