Atos 16
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARC
1 Derbe malcäpi Pablo pasalmi Listra malcäćhu talïlun chalapacü nunacta Timoteo śhutiyüta. Paymi Israel caśhta chalapacü mamayu, taytanpïñatac mana-Israel caśhta cala.
1 E chegou a Derbe e Listra. E eis que estava ali um certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia que era crente, mas de pai grego,
2 Paypïtam cay Listraćhu, Iconioćhu cä chalapacücunaca allinta limapäcula.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos que estavam em Listra e em Icônio.
3 Chaymi Pablo cumpañïrunpä “puśhacuśhä” nila. Ñatac taytanpi mana-Israel caśhta caśhanta llapanpis yaćhapäcuptinmi Pablo: “Timoteocta ya'acunactanümi siñalachishä malca-masïcuna yan'al mana jucnüpa licapämänanpä” nil siñalachila custumrinmannuy.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou, por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Chaypïtam intiru malcacunap pasapäcula Jerusalenćhu puydï yaćhapacücunaca, caminaycücunaca limanaculcäśhanta “cäsuculcay” nil willacuśhtin.
4 E, quando iam passando pelas cidades, lhes entregavam, para serem observados, os decretos que haviam sido estabelecidos pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém,
5 Chaynu uyalichiptinmi llapa chalapacücunäpis mas masïsucta chalapaculcäla. Jinaman muyun-muyun mas achcamantac milapäculapis.
5 de sorte que as igrejas eram confirmadas na fé e cada dia cresciam em número.
6 Chaypi Asia-lädu malcacunäćhu willacuyta munaptinpis chay-läduman linanta Chuya Ispiritum mana cunsintilachu. Jinaptinmi Frigiap, Galaciap malcancunap pasacula.
6 E, passando pela Frígia e pela província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia.
7 Chaynu liyäśhanćhu Misia-läducunap lindanman ćhälul Bitinia malcacunäman yaycuyta munaptinpis Chuya Ispiritum yaycunanpä mićhacula.
7 E, quando chegaram a Mísia, intentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Chaynu dirichucta pasaśhanćhümi lamar patanćhu Troas malcäman ćhälun.
8 E, tendo passado por Mísia, desceram a Trôade.
9 Chayćhümi chay tuta Pablop suyñuyninćhu juc Macedonia-lädu nuna puntanćhu śhäcuyal ruygacuyäñä “Macedoniacta śhamuy, yanapaycamänayquipä” nil.
9 E Paulo teve, de noite, uma visão em que se apresentava um varão da Macedônia e lhe rogava, dizendo: Passa à Macedônia e ajuda-nos!
10 Chaynüta suyñülul-pacham “Caycunawan'a Diosninchicmi tantiachimanchic willananchicpä” nila. Niptinmi Macedoniacta pasapäcunäpä alistaculcälá.
10 E, logo depois desta visão, procuramos partir para a Macedônia, concluindo que o Senhor nos chamava para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Jinalcul lamar patanćhu Troas malcäpi barcuwan pasapäcuśhäćhümi ćhälälí chay lamar ćhawpićhu Samotracia malcäman. Chaypi chay wäla pasapäcuśhäćhülämi Macedoniap Neapolis malcanman ćhälälí.
11 E, navegando de Trôade, fomos correndo em caminho direito para a Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis;
12 Chaypïtam Roma nasyun tacyachishan Filipos malcaman liculcälá. Cay malcam Macedoniap mas prinsipal malcan cala. Chayćhümi unaylä capäculá.
12 e dali, para Filipos, que é a primeira cidade desta parte da Macedônia e é uma colônia; e estivemos alguns dias nesta cidade.
13 Chaypïtam chay warda muyuncäćhu malcäpi yaluculcul lipäculá mayu-läducta “Cay cayćhu cayanpisćha Diosta mañacunapä sityup” nil. Chayman ćhaycul taycacaycälilmi chayćhu juntula walmicunäta Jesuspi willapäculá.
13 No dia de sábado, saímos fora das portas, para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar para oração; e, assentando-nos, falamos às mulheres que ali se ajuntaram.
14 Chayćhu jucnin walmim Tiatira malcapi cañä Lidia śhutiyu. Paymi sumä fïnu-fïnu-cama tïla nigusyuyu cacuñä. Pay'a Diosta imaypis pinsalaśhtinshi Jesusta mana lisiyalpis cala. Chaymi Pablo Jesuspi willaptin Diosninchic gänaśhwan uyaliycachiptin chalapacula.
14 E uma certa mulher, chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que servia a Deus, nos ouvia, e o Senhor lhe abriu o coração para que estivesse atenta ao que Paulo dizia.
15 Chaymi wasintin lluy bawtisachicälälil wasinćhu quïdachipämänanpä ruygacayalcäman: “Rasunpa Jesusman chalapacuśhäta tantiapämaptiqui'a, acuchun, wasïćhu jamaculcay” nil. Nilculmi quïdälächiman wasinćhu.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, nos rogou, dizendo: Se haveis julgado que eu seja fiel ao Senhor, entrai em minha casa e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Chaypi juc-pun mañacunan sityüta yapa cutilcäśhäćhümi talïlälí Satanaśhpa maquinwan licacuyta yaćhä wamlacta. Chay wamla uyway calmi puydïnincunacta licacuyninwan illaypi'a altullaćhu cachila.
16 E aconteceu que, indo nós à oração, nos saiu ao encontro uma jovem que tinha espírito de adivinhação, a qual, adivinhando, dava grande lucro aos seus senhores.
17 Chay wamlam ya'acunap ipäta śhacayämun apalcaćhaypanuy: “Cay wayapacuná Sumä Munayniyu Diosta sirbïcunam. Chaymi amcunacta willalcäśhunqui imanuypa salbaśha capäcunayquipäpis” nishtin.
17 Esta, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: Estes homens, que nos anunciam o caminho da salvação, são servos do Deus Altíssimo.
18 Caynu achca muyuncunaña nïlla niyaptinmi Pablo rabyalcul chay wamlaćhu cä achatüta: “¡Salbacü Jesuspa pudirnin caynïwan cay wamläta caćhaycuy!” niycülun. Niycüluptin-pacham achatun caćhaycüluptin licacuynintapis wamlaca lluy pantälun.
18 E isto fez ela por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Em nome de Jesus Cristo, te mando que saias dela. E, na mesma hora, saiu.
19 Chaynu illay ünin jinäluptinmi nunancuna rabyälul Pabloctawan Silasta chalalcul aysacuyalcan chay malcap prinsipal pläsanćhu cä puydï awturidänincunäman.
19 E, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro estava perdida, prenderam Paulo e Silas e os levaram à praça, à presença dos magistrados.
20 — ausente —
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, perturbaram a nossa cidade.
21 — ausente —
21 E nos expõem costumes que nos não é lícito receber nem praticar, visto que somos romanos.
22 Niptinmi nunacunäpis Pablop Silaspa cuntran śhalcucuyalcan. Jinaptinmi fispis: “Müdananta lluy uśhtilcälil calallacta wiryap wiryaycäläliy” nicuyan.
22 E a multidão se levantou unida contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes as vestes, mandaram açoitá- los com varas.
23 Chaynu lluy camacalcuptinmi carsilcäman pasachila. Chayćhümi chay carsil täpäcäta sumäta täpananpä ćhuncay-ćhuncay nila.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança,
24 Jinaptin carsil mas tunäman apaycachilmi cadinawan ćhaquincunacta pampäman cadinaycul cachila.
24 o qual, tendo recebido tal ordem, os lançou no cárcere interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Jinaptinmi chay ćhawpi tutani'a Pablowan Silas Diosta mañacuyalcan, taquiyalcan. Chayćhümi juc prïsu-masincunapis uyaliyalcan.
25 Perto da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos os escutavam.
26 Chayćhümi un'aypi juc jatun śhaśhay pasal chay carsilpa simintuntapis śhaśhalcachil llapa puirtancunactapis manyapi quićhacacächin. Ñatac llapa prïsup cadinancunapis lluy shacllallacyayllam pasquicacülun.
26 E, de repente, sobreveio um tão grande terremoto, que os alicerces do cárcere se moveram, e logo se abriram todas as portas, e foram soltas as prisões de todos.
27 Chay jinaman carsil täpäca licaćhacämulmi, llapa puirtactapis quićhalayäta licälun. Jinalculmi “Taytallay-taytay, canan'a juc prïsupis canmanchu-ari” nil ispädanta julalcamul “tucsicüśhä” nicuyan.
27 Acordando o carcereiro e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e quis matar-se, cuidando que os presos já tinham fugido.
28 Jinacuyaptinmi chay lulipi Pablo ayaycaćhämun: “¡Ama wañuchicuychu! ¡Llapämi cayćhu cayalcá!” nil.
28 Mas Paulo clamou com grande voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, que todos aqui estamos.
29 Niptinmi täpäca “¡Acchicta apamuy!” nil chay lulicta licä cürri-cürriwan ji'acuycun. Jinalculmi manchapacüśha chucchuśhtin Pablop Silaspa ñawpäninman un'ulacuycul:
29 E, pedindo luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas.
30 “Taytacuna, ¿imactalä lulalläman salbacunäpä?” nicuyan.
30 E, tirando-os para fora, disse: Senhores, que é necessário que eu faça para me salvar?
31 — ausente —
31 E eles disseram: Crê no Senhor Jesus Cristo e serás salvo, tu e a tua casa.
32 — ausente —
32 E lhe pregaram a palavra do Senhor e a todos os que estavam em sua casa.
33 — ausente —
33 E, tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes os vergões; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 — ausente —
34 Então, levando-os a sua casa, lhes pôs a mesa; e, na sua crença em Deus, alegrou-se com toda a sua casa.
35 Chay wälam fiscunaca chay carsil täpä nunäman cumisyunta caćhälun: “Pabloctawan Silasta caćhaycuchun” nil.
35 E, sendo já dia, os magistrados mandaram quadrilheiros, dizendo: Soltai aqueles homens.
36 Niptinmi chay carsil täpäca Pablocta nila: “Fiscuna partipïmi cumisyun ćhämuman ‘Pabloctawan Silastash caćhaycunqui’ nil; chayurá, taytacuna, jawcalla liculcänayquipä yalupäcuy-ari” nin.
36 O carcereiro anunciou a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que vos soltasse; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Niptinmi Pablo: “¿Ima? Roma-lädu nuna cayalcaptïpis mana sumä yaćhacuycultac llapa nunap puntanćhu upaminti caynüpa lawćhayalcächiman. Jinalcultac cay carsilcämanmi wićhaycayalcächiman. Chaynu jinalcälilchun canan pictapis mana yaćhachï-tumpalla caćhaycälichimayta munan. Juluyta munapämal'a quiquin fiscunaca śhamumächun, llapanpa ñawpäninćhu ‘Mana juchayümi canqui’ nil tantiachinanpä” nin.
37 Mas Paulo replicou: Açoitaram-nos publicamente, e, sem sermos condenados, sendo homens romanos, nos lançaram na prisão, e agora, encobertamente, nos lançam fora? Não será assim; mas venham eles mesmos e tirem-nos para fora.
38 Niptin imam nishantanuy wardiacunaca chay fiscunäta willapäcuptin Roma caśhta capäcuśhanta uyalïlälilmi alli-allicta manchapacälälisha muyuycaćhacuyalcan.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras; e eles temeram, ouvindo que eram romanos.
39 Chaymi uchuc shimillanwan ćhäpäcula Pabloman, Silasman “Cay lulaśhacpi pampachaycälillämay, taytacuna” nil. Chaynu julalcälimulmi chay malcapi liculcänanpä alli-allicta ruygapäcula.
39 Então, vindo, lhes dirigiram súplicas; e, tirando-os para fora, lhes pediram que saíssem da cidade.
40 Jinaptinmi chay carsilpi yalalcälimul pasacalcämula Lidiap wasinta. Chayćhu llapa chalapacücunäwan tincuyculmi, callpanchaculcänanpä lluy limapaycälishanpi chay malcäpi pasaculcäla.
40 E, saindo da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.