Atos 12

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chay timpućhümi mandacü Herodes Jerusalenćhu waquinnin chalapacücunäta, wañuchiyninwan allacuycun aticaćhayta.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Puntallactá Juanpa mayurnin Jacobocta ispädawan tucsilcachil wañüchin.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Chay lulachishanca Israelcunap śhun'unpä captinmi Pedroctapis wañuchiyta pinsalcul chay Mana Libadürayu Tanta Fista muyuncunäćhu chalachimü caćhälun.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Chayćhu chalälälimuptinmi carsilman wićhächin: “Fista pasalcuptinćha jinantin nunap ñawpäninćhu cäraycuśhä” nil. Jinalculmi ćhunca sütayu cachacuncunawan tawa-tawanca chullächinacuypa täpayächin.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Chalapacücunäñatacmi chaynu wićhächisha cayaptin tutay-walächi Diosta ruygacuy-ruygacuy cayalcäla.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Niycunan wälapäñatacmi Pedrocta ćhawpiman cadinacaycälil ishcay cachacucuna lädunćhu puñupayalcan payman cadinacälälisha-cama. Chay waquin cachacucunañatacmi waśha puncucunäta lluy täpayalcan.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Chay un'aypi Diospa anjilnin licalimuptinñatacmi carsil lulićhu acchïmun. Chayćhümi Pedrocta wätanćhu yataycul licchachila: “¡Pedro, śhalcuyña!” nil. Niptillanmi cadinancunapis maquinpi lluy pasquicälun.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Jinaptinmi anjilca: “Müdaculcul śhucuyniquitapis ćhulacuy” nin. Chaynu lluy müdacüluptinmi: “¡Acuchun, catacuy!” nil yalaćhacalcämun.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Chaynu chay anjilpa ipanta śhayämulmi: “¿Rasunpachun cay icha suyñuyächun?” nil nicula.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Chaypi juc täpäcäta pasälälimunña, jinaman chay juccätapis pasämunña. Chay caminu yalamuna jïrru puncüman ćhämuptin'a, chay quiquillan quićhacacülun. Chaynu yalalcälimul wicniscamannuy cumpañayculmi anjilca japallantaña caćhaycülun.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Chayćhu rasunpa lulacäśhanta Pedro tantiaculculmi: “Canan'a tantiämi Duyñunchic anjilninta caćhamul, Herodespa ñatac llapa malca-masïcunap maquinpi imactapis lulapämänanpi salbamäśhanta” nin.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Chaypïtam Juan nipäcuśhan Marcospa maman Mariap wasinta licula. Chayćhümi Diosta ruygacuśhtin chay tuta achca juntulayalcäla.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Ćhaycul puncunta tacaycuptinmi juc uyway wamla Rode śhutiyu yalämula: “¿Mayanmi?” nil.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Chayshi Pedrop shiminta lisïlul mana quićhal cushicuypi cürri-cürriywan cuticuycun: “¡Pedrom tucayämuñä!” nishtin.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Niptinmi: “¿Ima? ¿Lücälunquichun imam, wamla?” nicuyalcan.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Pedro jinalla tacapayämuptinñatacmi quićhäläliptin rasunpa pay cañä. Chayćhümi licapayllaman camälälisha: “¿Ima? ¿Suyñuyällachun icha licayällachun?” nicuyalcan.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Chaymi Pedro siñaśhchala upällapäcunanpä. Jinalculmi Jesusninchic imanuypa chay carsilcäpi lluy julamuśhantapis willaycula. Jinaman: “Lluy caycunacta llapallan chalapacü-masinchiccunactapis willaycäliy, ñatac mastá Jacobocta” nila. Nilculmi chaypi juc-lädu malcacta licula.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Chay wäla carsilcäćhu Pedrocta watucälälil mana mayannin cachacu nï pï imanuypa chincaśhanta yaćhapäcuptinmi umapis muyüśha cacuyalcan.
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Jinaptinmi Herodes ashichimul mana talipämuptin täpäcunäta imanuy caśhantapis lluy tapulcul: “Am täpä wardiacunam juchayu capäcunqui. ¡Bïdayquiwan canan pägapämay!” nil wañüchila.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Ñatac Herodes chay Tiro, Sidon pulan malcäpä sumä piñacüluptinmi chay-lädu nunacunaca: “Ya'anchic'a Herodespïmi mantinicunchic ima micuypïpis. Canan paywan allinpanacunapä imactapis lulaśhun, jinal paywan juntunacuśhun chaycunapi limananchicpä” nil limanaculcan. Chaymi cumisyunta caćhala Herodespa chalapacuśhan Blasto śhutiyu nunanman: “Malcäta faburta lulaycallämay caycunapi” nil. Niptinmi Blasto awnilcul limanacalcämula.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Chay muyunca ćhämuptinmi Herodes mandacü müdananwan müdapacüśha täcunanman ji'aculcul chay jinantin malcäpa limamula.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Jinaptinmi lluy nunaca ayaycaćhaypa alawäcuyalcan: “Cay nuná tuquictam limañä juc dios-yupaypis; manam nunanüllachu” nil.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Chayćhu Herodes'a “Dioswan iwalmá cacuyá” nil alawachicücuyaptinmi chay üra Diosninchicpa juc anjilnin śhalcamul ishyayta uycülun. Jinaptinmi culup śhülïsha wañula.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Ñatac Diospa willacuynin'a mas callpawanmi intiru malcacunäman milala.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Chay Bernabëwan, Saulo chay Jerusalenćhu ima lulaynintapis lluy camacalcälilñatacmi, Juanpa lisipäcuśhan Marcosta puśhacalcälil Antioquia malcäta caśhan cutipäcula.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.