Atos 12
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs NVI
1 Chay timpućhümi mandacü Herodes Jerusalenćhu waquinnin chalapacücunäta, wañuchiyninwan allacuycun aticaćhayta.
1 Nessa ocasião, o rei Herodes prendeu alguns que pertenciam à igreja, com a intenção de maltratá-los,
2 Puntallactá Juanpa mayurnin Jacobocta ispädawan tucsilcachil wañüchin.
2 e mandou matar à espada Tiago, irmão de João.
3 Chay lulachishanca Israelcunap śhun'unpä captinmi Pedroctapis wañuchiyta pinsalcul chay Mana Libadürayu Tanta Fista muyuncunäćhu chalachimü caćhälun.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, prosseguiu, prendendo também Pedro, durante a festa dos pães sem fermento.
4 Chayćhu chalälälimuptinmi carsilman wićhächin: “Fista pasalcuptinćha jinantin nunap ñawpäninćhu cäraycuśhä” nil. Jinalculmi ćhunca sütayu cachacuncunawan tawa-tawanca chullächinacuypa täpayächin.
4 Tendo-o prendido, lançou-o no cárcere, entregando-o para ser guardado por quatro escoltas de quatro soldados cada uma. Herodes pretendia submetê-lo a julgamento público depois da Páscoa.
5 Chalapacücunäñatacmi chaynu wićhächisha cayaptin tutay-walächi Diosta ruygacuy-ruygacuy cayalcäla.
5 Pedro, então, ficou detido na prisão, mas a igreja orava intensamente a Deus por ele.
6 Niycunan wälapäñatacmi Pedrocta ćhawpiman cadinacaycälil ishcay cachacucuna lädunćhu puñupayalcan payman cadinacälälisha-cama. Chay waquin cachacucunañatacmi waśha puncucunäta lluy täpayalcan.
6 Na noite anterior ao dia em que Herodes iria submetê-lo a julgamento, Pedro estava dormindo entre dois soldados, preso com duas algemas, e sentinelas montavam guarda à entrada do cárcere.
7 Chay un'aypi Diospa anjilnin licalimuptinñatacmi carsil lulićhu acchïmun. Chayćhümi Pedrocta wätanćhu yataycul licchachila: “¡Pedro, śhalcuyña!” nil. Niptillanmi cadinancunapis maquinpi lluy pasquicälun.
7 Repentinamente apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou na cela. Ele tocou no lado de Pedro e o acordou. "Depressa, levante-se! ", disse ele. Então as algemas caíram dos punhos de Pedro.
8 Jinaptinmi anjilca: “Müdaculcul śhucuyniquitapis ćhulacuy” nin. Chaynu lluy müdacüluptinmi: “¡Acuchun, catacuy!” nil yalaćhacalcämun.
8 O anjo lhe disse: "Vista-se e calce as sandálias". E Pedro assim fez. Disse-lhe ainda o anjo: "Ponha a capa e siga-me".
9 Chaynu chay anjilpa ipanta śhayämulmi: “¿Rasunpachun cay icha suyñuyächun?” nil nicula.
9 E, saindo, Pedro o seguiu, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; tudo lhe parecia uma visão.
10 Chaypi juc täpäcäta pasälälimunña, jinaman chay juccätapis pasämunña. Chay caminu yalamuna jïrru puncüman ćhämuptin'a, chay quiquillan quićhacacülun. Chaynu yalalcälimul wicniscamannuy cumpañayculmi anjilca japallantaña caćhaycülun.
10 Passaram a primeira e a segunda guarda, e chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade. Este se abriu por si mesmo para eles, e passaram. Tendo saído, caminharam ao longo de uma rua, e de repente, o anjo o deixou.
11 Chayćhu rasunpa lulacäśhanta Pedro tantiaculculmi: “Canan'a tantiämi Duyñunchic anjilninta caćhamul, Herodespa ñatac llapa malca-masïcunap maquinpi imactapis lulapämänanpi salbamäśhanta” nin.
11 Então Pedro caiu em si e disse: "Agora sei, sem nenhuma dúvida, que o Senhor enviou o seu anjo e me libertou das mãos de Herodes e de tudo o que o povo judeu esperava".
12 Chaypïtam Juan nipäcuśhan Marcospa maman Mariap wasinta licula. Chayćhümi Diosta ruygacuśhtin chay tuta achca juntulayalcäla.
12 Percebendo isso, ele se dirigiu à casa de Maria, mãe de João, também chamado Marcos, onde muita gente se havia reunido e estava orando.
13 Ćhaycul puncunta tacaycuptinmi juc uyway wamla Rode śhutiyu yalämula: “¿Mayanmi?” nil.
13 Pedro bateu à porta do alpendre, e uma serva chamada Rode veio atender.
14 Chayshi Pedrop shiminta lisïlul mana quićhal cushicuypi cürri-cürriywan cuticuycun: “¡Pedrom tucayämuñä!” nishtin.
14 Ao reconhecer a voz de Pedro, tomada de alegria, ela correu de volta, sem abrir a porta, e exclamou: "Pedro está à porta! "
15 Niptinmi: “¿Ima? ¿Lücälunquichun imam, wamla?” nicuyalcan.
15 Eles porém lhe disseram: "Você está fora de si! " Insistindo ela em afirmar que era Pedro, disseram-lhe: "Deve ser o anjo dele".
16 Pedro jinalla tacapayämuptinñatacmi quićhäläliptin rasunpa pay cañä. Chayćhümi licapayllaman camälälisha: “¿Ima? ¿Suyñuyällachun icha licayällachun?” nicuyalcan.
16 Mas Pedro continuou batendo e, quando abriram a porta e o viram, ficaram perplexos.
17 Chaymi Pedro siñaśhchala upällapäcunanpä. Jinalculmi Jesusninchic imanuypa chay carsilcäpi lluy julamuśhantapis willaycula. Jinaman: “Lluy caycunacta llapallan chalapacü-masinchiccunactapis willaycäliy, ñatac mastá Jacobocta” nila. Nilculmi chaypi juc-lädu malcacta licula.
17 Mas ele, fazendo-lhes sinal para que se calassem, descreveu como o Senhor o havia tirado da prisão e disse: "Contem isso a Tiago e aos irmãos". Então saiu e foi para outro lugar.
18 Chay wäla carsilcäćhu Pedrocta watucälälil mana mayannin cachacu nï pï imanuypa chincaśhanta yaćhapäcuptinmi umapis muyüśha cacuyalcan.
18 De manhã, não foi pequeno o alvoroço entre os soldados quanto ao que tinha acontecido a Pedro.
19 Jinaptinmi Herodes ashichimul mana talipämuptin täpäcunäta imanuy caśhantapis lluy tapulcul: “Am täpä wardiacunam juchayu capäcunqui. ¡Bïdayquiwan canan pägapämay!” nil wañüchila.
19 Fazendo uma busca completa e não o encontrando, Herodes fez uma investigação entre os guardas e ordenou que fossem executados. Depois Herodes foi da Judéia para Cesaréia e permaneceu ali durante algum tempo.
20 Ñatac Herodes chay Tiro, Sidon pulan malcäpä sumä piñacüluptinmi chay-lädu nunacunaca: “Ya'anchic'a Herodespïmi mantinicunchic ima micuypïpis. Canan paywan allinpanacunapä imactapis lulaśhun, jinal paywan juntunacuśhun chaycunapi limananchicpä” nil limanaculcan. Chaymi cumisyunta caćhala Herodespa chalapacuśhan Blasto śhutiyu nunanman: “Malcäta faburta lulaycallämay caycunapi” nil. Niptinmi Blasto awnilcul limanacalcämula.
20 Ele estava cheio de ira contra o povo de Tiro e Sidom; contudo, eles haviam se reunido e procuravam ter uma audiência com ele. Tendo conseguido o apoio de Blasto, homem de confiança do rei, pediram paz, porque dependiam das terras do rei para obter alimento.
21 Chay muyunca ćhämuptinmi Herodes mandacü müdananwan müdapacüśha täcunanman ji'aculcul chay jinantin malcäpa limamula.
21 No dia marcado, Herodes, vestindo seus trajes reais, sentou-se em seu trono e fez um discurso ao povo.
22 Jinaptinmi lluy nunaca ayaycaćhaypa alawäcuyalcan: “Cay nuná tuquictam limañä juc dios-yupaypis; manam nunanüllachu” nil.
22 Eles começaram a gritar: "É voz de deus, e não de homem".
23 Chayćhu Herodes'a “Dioswan iwalmá cacuyá” nil alawachicücuyaptinmi chay üra Diosninchicpa juc anjilnin śhalcamul ishyayta uycülun. Jinaptinmi culup śhülïsha wañula.
23 Visto que Herodes não glorificou a Deus, imediatamente um anjo do Senhor o feriu; e ele morreu comido por vermes.
24 Ñatac Diospa willacuynin'a mas callpawanmi intiru malcacunäman milala.
24 Entretanto, a palavra de Deus continuava a crescer e a espalhar-se.
25 Chay Bernabëwan, Saulo chay Jerusalenćhu ima lulaynintapis lluy camacalcälilñatacmi, Juanpa lisipäcuśhan Marcosta puśhacalcälil Antioquia malcäta caśhan cutipäcula.
25 Tendo terminado sua missão, Barnabé e Saulo voltaram de Jerusalém, levando consigo João, também chamado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.