Atos 12
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Chay timpućhümi mandacü Herodes Jerusalenćhu waquinnin chalapacücunäta, wañuchiyninwan allacuycun aticaćhayta.
1 Por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 Puntallactá Juanpa mayurnin Jacobocta ispädawan tucsilcachil wañüchin.
2 e matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Chay lulachishanca Israelcunap śhun'unpä captinmi Pedroctapis wañuchiyta pinsalcul chay Mana Libadürayu Tanta Fista muyuncunäćhu chalachimü caćhälun.
3 Vendo que isso agradava aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. {Eram então os dias dos pães ázimos.}
4 Chayćhu chalälälimuptinmi carsilman wićhächin: “Fista pasalcuptinćha jinantin nunap ñawpäninćhu cäraycuśhä” nil. Jinalculmi ćhunca sütayu cachacuncunawan tawa-tawanca chullächinacuypa täpayächin.
4 E, havendo-o prendido, lançou-o na prisão, entregando-o a quatro grupos de quatro soldados cada um para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Chalapacücunäñatacmi chaynu wićhächisha cayaptin tutay-walächi Diosta ruygacuy-ruygacuy cayalcäla.
5 Pedro, pois, estava guardado na prisão; mas a igreja orava com insistência a Deus por ele.
6 Niycunan wälapäñatacmi Pedrocta ćhawpiman cadinacaycälil ishcay cachacucuna lädunćhu puñupayalcan payman cadinacälälisha-cama. Chay waquin cachacucunañatacmi waśha puncucunäta lluy täpayalcan.
6 Ora quando Herodes estava para apresentá-lo, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias e as sentinelas diante da porta guardavam a prisão.
7 Chay un'aypi Diospa anjilnin licalimuptinñatacmi carsil lulićhu acchïmun. Chayćhümi Pedrocta wätanćhu yataycul licchachila: “¡Pedro, śhalcuyña!” nil. Niptillanmi cadinancunapis maquinpi lluy pasquicälun.
7 E eis que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz resplandeceu na prisão; e ele, tocando no lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Jinaptinmi anjilca: “Müdaculcul śhucuyniquitapis ćhulacuy” nin. Chaynu lluy müdacüluptinmi: “¡Acuchun, catacuy!” nil yalaćhacalcämun.
8 Disse-lhe ainda o anjo: Cinge-te e calça as tuas sandálias. E ele o fez. Disse-lhe mais; Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Chaynu chay anjilpa ipanta śhayämulmi: “¿Rasunpachun cay icha suyñuyächun?” nil nicula.
9 Pedro, saindo, o seguia, mesmo sem compreender que era real o que se fazia por intermédio de um anjo, julgando que era uma visão.
10 Chaypi juc täpäcäta pasälälimunña, jinaman chay juccätapis pasämunña. Chay caminu yalamuna jïrru puncüman ćhämuptin'a, chay quiquillan quićhacacülun. Chaynu yalalcälimul wicniscamannuy cumpañayculmi anjilca japallantaña caćhaycülun.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e tendo saído, passaram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Chayćhu rasunpa lulacäśhanta Pedro tantiaculculmi: “Canan'a tantiämi Duyñunchic anjilninta caćhamul, Herodespa ñatac llapa malca-masïcunap maquinpi imactapis lulapämänanpi salbamäśhanta” nin.
11 Pedro então, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo dos judeus.
12 Chaypïtam Juan nipäcuśhan Marcospa maman Mariap wasinta licula. Chayćhümi Diosta ruygacuśhtin chay tuta achca juntulayalcäla.
12 Depois de assim refletir foi à casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitas pessoas estavam reunidas e oravam.
13 Ćhaycul puncunta tacaycuptinmi juc uyway wamla Rode śhutiyu yalämula: “¿Mayanmi?” nil.
13 Quando ele bateu ao portão do pátio, uma criada chamada Rode saiu a escutar;
14 Chayshi Pedrop shiminta lisïlul mana quićhal cushicuypi cürri-cürriywan cuticuycun: “¡Pedrom tucayämuñä!” nishtin.
14 e, reconhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu o portão, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava lá fora.
15 Niptinmi: “¿Ima? ¿Lücälunquichun imam, wamla?” nicuyalcan.
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, assegurava que assim era. Eles então diziam: É o seu anjo.
16 Pedro jinalla tacapayämuptinñatacmi quićhäläliptin rasunpa pay cañä. Chayćhümi licapayllaman camälälisha: “¿Ima? ¿Suyñuyällachun icha licayällachun?” nicuyalcan.
16 Mas Pedro continuava a bater, e, quando abriram, viram-no e pasmaram.
17 Chaymi Pedro siñaśhchala upällapäcunanpä. Jinalculmi Jesusninchic imanuypa chay carsilcäpi lluy julamuśhantapis willaycula. Jinaman: “Lluy caycunacta llapallan chalapacü-masinchiccunactapis willaycäliy, ñatac mastá Jacobocta” nila. Nilculmi chaypi juc-lädu malcacta licula.
17 Mas ele, acenando-lhes com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Chay wäla carsilcäćhu Pedrocta watucälälil mana mayannin cachacu nï pï imanuypa chincaśhanta yaćhapäcuptinmi umapis muyüśha cacuyalcan.
18 Logo que amanheceu, houve grande alvoroço entre os soldados sobre o que teria sido feito de Pedro.
19 Jinaptinmi Herodes ashichimul mana talipämuptin täpäcunäta imanuy caśhantapis lluy tapulcul: “Am täpä wardiacunam juchayu capäcunqui. ¡Bïdayquiwan canan pägapämay!” nil wañüchila.
19 E Herodes, tendo-o procurado e não o achando, inquiriu as sentinelas e mandou que fossem justiçadas; e descendo da Judéia para Cesaréia, demorou-se ali.
20 Ñatac Herodes chay Tiro, Sidon pulan malcäpä sumä piñacüluptinmi chay-lädu nunacunaca: “Ya'anchic'a Herodespïmi mantinicunchic ima micuypïpis. Canan paywan allinpanacunapä imactapis lulaśhun, jinal paywan juntunacuśhun chaycunapi limananchicpä” nil limanaculcan. Chaymi cumisyunta caćhala Herodespa chalapacuśhan Blasto śhutiyu nunanman: “Malcäta faburta lulaycallämay caycunapi” nil. Niptinmi Blasto awnilcul limanacalcämula.
20 Ora, Herodes estava muito irritado contra os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele e obtendo a amizade de Blasto, camareiro do rei, pediam paz, porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Chay muyunca ćhämuptinmi Herodes mandacü müdananwan müdapacüśha täcunanman ji'aculcul chay jinantin malcäpa limamula.
21 Num dia designado, Herodes, vestido de trajes reais, sentou-se no trono e dirigia-lhes a palavra.
22 Jinaptinmi lluy nunaca ayaycaćhaypa alawäcuyalcan: “Cay nuná tuquictam limañä juc dios-yupaypis; manam nunanüllachu” nil.
22 E o povo exclamava: É a voz de um deus, e não de um homem.
23 Chayćhu Herodes'a “Dioswan iwalmá cacuyá” nil alawachicücuyaptinmi chay üra Diosninchicpa juc anjilnin śhalcamul ishyayta uycülun. Jinaptinmi culup śhülïsha wañula.
23 No mesmo instante o anjo do Senhor o feriu, porque não deu glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ñatac Diospa willacuynin'a mas callpawanmi intiru malcacunäman milala.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Chay Bernabëwan, Saulo chay Jerusalenćhu ima lulaynintapis lluy camacalcälilñatacmi, Juanpa lisipäcuśhan Marcosta puśhacalcälil Antioquia malcäta caśhan cutipäcula.
25 Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando consigo a João, que tem por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.