Atos 10
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARC
1 Ñä Cesarea-lädu calu malcaćhümi yaćhala juc mana-Israel caśhta nuna Cornelio śhutiyu. Paymi chay malcaćhu Italia nishan batallunpa mandänin cala.
1 E havia em Cesareia um varão por nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Pay Diosta manchacü nuna calmi lluy wasintin imaypis payta mañacula, alawala. Chaynütacmi achca illaynincunawanpis llapa wacchacunactapis yanapaycula.
2 piedoso e temente a Deus, com toda a sua casa, o qual fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Chaypïmi juc muyunćhu yunda pasquicuy üranuy suyñuyninćhünu tuquicta licälun juc anjil yaycaycamul “Cornelio” niycuyäta.
3 Este, quase à hora nona do dia, viu claramente numa visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e dizia: Cornélio!
4 Jinaptinshi manchäśha licapäśhanpïta: “¿Imallactam niyanqui, taytay?” nin.
4 Este, fixando os olhos nele e muito atemorizado, disse: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus.
5 Canan caćhamuy Jope malcäta Pedrop lisipäcuśhan Simonman.
5 Agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Pay cayan uta chaquichï Simonpa wasinćhümi, chay lamar patanćhu. ˻Ima nishuśhayquitapis uyaliy” nin.˼
6 Este está com um certo Simão, curtidor, que tem a sua casa junto do mar. Ele te dirá o que deves fazer.
7 Nilcul anjilca licuptinshi Cornelio ayälun ishcay nunantawan juc paynüpis Diosta manchacü cunfiansa cachacunta.
7 E, retirando-se o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus criados e a um piedoso soldado dos que estavam ao seu serviço.
8 Jinalculmi licaśhancäta lluy willaycul Jope malcäta caćhäla.
8 E, havendo-lhes contado tudo, os enviou a Jope.
9 Chay wälam chay caćhaśhan nunacunaca allin mirinday üra ćhaycuyalcälaña Jope malcäta. Pedroñatac Diosta mañacü wasip altuśhninman ishpila.
9 E, no dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao terraço para orar, quase à hora sexta.
10 — ausente —
10 E, tendo fome, quis comer; e, enquanto lhe preparavam, sobreveio-lhe um arrebatamento de sentidos,
11 — ausente —
11 e viu o céu aberto e que descia um vaso, como se fosse um grande lençol atado pelas quatro pontas, vindo para a terra,
12 Chay bäjamü baytaćhüshi śhamuñä mana micuna imaymana anla uywacuna, culibraycuna, pishucuna.
12 no qual havia de todos os animais quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Chaypïshi altupi: “Pedro śhalcuy; wañulcachil micuy” nïmun.
13 E foi-lhe dirigida uma voz: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Niptinshi: “Taytay, caynu mana pirmitisha anla uywacunactá ya'a manam imaypis micullalächu” nin.
14 Mas Pedro disse: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Niptinshi yapañatac: “Dios allinpa licaśhancätá, ama anlapä licayaychu” nïmun.
15 E segunda vez lhe disse a voz: Não faças tu comum ao que Deus purificou.
16 Chaynu quimsa cuticta licalïmuśhanpïshi chay bayta altu sïlüta caśhan cuticulcula.
16 E aconteceu isto por três vezes; e o vaso tornou a recolher-se no céu.
17 Lluy chaynu pasäluptinmi Pedro pinsatïbu quïdälun “¿Ima ninantaćh caywan willayächiman?” nil. Niyaptinmi Cornelio caćhacamuśhan nunancuna tapupacu-tapupacul Pedro caśhan wasiman ćhälälilaña.
17 E, estando Pedro duvidando entre si acerca do que seria aquela visão que tinha visto, eis que os varões que foram enviados por Cornélio pararam à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Chayćhu talilcul “Wasillayqui taytay. ¿Cayćhüchun Pedro nishan Simon cacullan?” nil callpawan ayacuyalcan.
18 E, chamando, perguntaram se Simão, que tinha por sobrenome Pedro, morava ali.
19 Jinaptin chayćhu Pedro licaśhancäman pinsayaptinmi Chuya Ispiritu nin: “Pedro, licay, quimsa umrim ashiyäśhunqui.
19 E, pensando Pedro naquela visão, disse-lhe o Espírito: Eis que três varões te buscam.
20 Canan bäjal, mana illacullal paycunawan liy-ari. Ya'amá caćhamulá” nin.
20 Levanta-te, pois, e desce, e vai com eles, não duvidando; porque eu os enviei.
21 Niptinmi Pedro bäjalpul: “Ya'am cayá chay ashishayqui nuna. ¿Imallactam niyanqui?” nin.
21 E, descendo Pedro para junto dos varões que lhe foram enviados por Cornélio, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que estais aqui?
22 Niptin willapäcun: “Ya'acuna śhapämulá cachacup puydïnin tayta Cornelio caćhapämaptinmi. Pay'a Dios munaśhannuy cawsä nunam, Diosta alawämi. Paytá llapa Israelcunam allinpa licapäcun, cuyapäcun. Chaynütacshi Diospi caćha juc anjil nila am wasinta lil limapaycunayquipä. Chaymi caćhapämäla, taytay” nin.
22 E eles disseram: Cornélio, o centurião, varão justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação dos judeus, foi avisado por um santo anjo para que te chamasse a sua casa e ouvisse as tuas palavras.
23 Chaynu niptinmi chay tuta Pedro puñuchin chay wasinćhu. Chay wälañatacmi śhamücunäwan Jope malcapi ishcay quimsa chalapacücunawanpis Pedro yaluculcan.
23 Então, chamando-os para dentro, os recebeu em casa. No dia seguinte, foi Pedro com eles, e foram com ele alguns irmãos de Jope.
24 Jinal chay walantin'a Cesarea malcätam llapan ćhälälin. Chayćhümi Cornelio alcayäla, llapa aylluncunawan, lluy lisinacuśhancunawan wasi junta.
24 E, no dia imediato, chegaram a Cesareia. E Cornélio os estava esperando, tendo já convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Chay wasinman ćhäläliptinmi Cornelio ćhasquiycul un'ulacuycula Pedrocta alawayninwan.
25 E aconteceu que, entrando Pedro, saiu Cornélio a recebê-lo e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Jinaptinmi Pedro: “Śhalcuy Cornelio, ya'apis amnuy nunallamá cayá” nil śhalcächin.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Nilcul yaycunanpämi wasi junta nuna cayalcäñä.
27 E, falando com ele, entrou e achou muitos que ali se haviam ajuntado.
28 Chayćhümi Pedro: “Taytacuna mamacuna, yaćhapäcuśhayquinüpis Moisespa camachicuyninmi yaćhachipäman ya'a Israelcunaca, juc-lädu nunacunawan mana uchucllapis limaycälinäta, nï wasinman yaycaycälinäta. Ñatac quiquin Tayta Diosmi ya'acta yaćhachiman pay allinpa licaśhancäta, ya'a pictapis anlapä mana licanäpä.
28 E disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um varão judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem chame comum ou imundo.
29 Chaymi canan willaycamaptin-pacha śhamulá mana imapis nillal. Canan ¿imallapäćha ayachipämälanqui?” nin.
29 Pelo que, sendo chamado, vim sem contradizer. Pergunto, pois: por que razão mandastes chamar-me?
30 Niptinmi Cornelio willan: “Tawa punñam cay tardi üranuy, cay wasïćhu ayunal Diosta mañacuyälá, custumrinchicmannuy. Chayćhümi juc umri licalïmun chipyayä müdanayu.
30 E disse Cornélio: Há quatro dias estava eu em jejum até esta hora, orando em minha casa à hora nona.
31 Jinalculmi pay niman: ‘Cornelio, mañacuśhayquitapis ñatac llapa wacchacunacta yanapaycuśhayquitapis Diosmi mana un'alachu.
31 E eis que diante de mim se apresentou um varão com vestes resplandecentes e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Chayurá Jope malcäta caćhay Pedro nipäcuśhan Simonman pay śhamuśhunayquipä. Pay cayan uta chaquichï Simonpa wasinćhümi, chay lamar patanćhu’ nil.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar Simão, o que tem por sobrenome Pedro; este está em casa de Simão, curtidor, junto do mar, e ele, vindo, te falará.
33 Chaynu nimaptin-pacham ashichimüniqui caćhamulá. Sulpäta ucümi ćhämumäśhayquipïta. Canan cayćhu llapallämi gänaśhwan uyaliycälinäpä alcayalcac, Diosninchic niycälimänayquipä incaramuśhuśhayquita” nin.
33 E logo mandei chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora, pois, estamos todos presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto por Deus te é mandado.
34 Chayćhümi Pedro nila: “Canan tantiämi Dios mana jucllanman śhalcuśhanta,
34 E, abrindo Pedro a boca, disse: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 sinu'a may-lädu nunapis payta cäsucul allinta luläcätá awnil ćhasquishanta.
35 mas que lhe é agradável aquele que, em qualquer nação, o teme e faz o que é justo.
36 Yaćhapäcuśhayquinüpis Israelcunätam Dios willachimula Caćhamuśhan Salbacünin Jesus lluy nunacunap duyñunca, jinaman jawca cawsayta uycamänanchic caśhanta.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo (este é o Senhor de todos),
37 — ausente —
37 esta palavra, vós bem sabeis, veio por toda a Judeia, começando pela Galileia, depois do batismo que João pregou;
38 — ausente —
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com virtude; o qual andou fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele.
39 “Lluy caycunapi jinantin Israel malcacunäćhu, ñatac quiquin Jerusalenćhu imacta lulaśhantapis rasunpa ya'acunam ñawïwan licäca capäcú. Chayćhütacmi curuśhman chacatal wañuchipäculapis.
39 E nós somos testemunhas de todas as coisas que fez, tanto na terra da Judeia como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Masqui chaynu jinapäcuptinpis quiquin Dios quimsa muyunpïta śhalcachimulmi ya'acunawan tincuycälichimäla.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e fez que se manifestasse,
41 Manam jinantin malca-masïcunachu licala, sinu'a unaypïña caycuna willaculcänäpä aclapämäśhancällam. Chay śhalcämuptinmari micapäculá, upyapäculá.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós que comemos e bebemos juntamente com ele, depois que ressuscitou dos mortos.
42 Ñatac chayćhümi caćhapämäla: ‘ “Diosmi Jesusta ćhulaycun wañücunap cawsäcunap cäraycüninpä” nil willacamuy’ nil.
42 E nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Paypïmi Diospa unay llapan willacünincunapis limañä: ‘Salbacücäman chalapacücätam Dios'a ima juchancunactapis lluy pampachan'a’ nil” nin.
43 A este dão testemunho todos os profetas, de que todos os que nele creem receberão o perdão dos pecados pelo seu nome.
44 — ausente —
44 E, dizendo Pedro ainda estas palavras, caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que o dom do Espírito Santo se derramasse também sobre os gentios.
46 — ausente —
46 Porque os ouviam falar em línguas e magnificar a Deus.
47 Chaynalcaptinmi Pedro nila: “Ya'anchicnüpis Chuya Ispiritucta ćhasquiyalcaptin'a ¿imam atajanman paycunapis bawtisacüśha cananpä?” nil.
47 Respondeu, então, Pedro: Pode alguém, porventura, recusar a água, para que não sejam batizados estes que também receberam, como nós, o Espírito Santo?
48 Nilculmi chayćhu: “Bawtisaculcay ‘Cananpi'a Salbacü Jesuspa nunanmi caśhä’ nil” nin. Jinalcälilmi Pedrocta ruygaycälil ishcay quimsa muyuncuna paycunawan quïdachipäcula.
48 E mandou que fossem batizados em nome do Senhor. Então, rogaram-lhe que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.