Atos 10

Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñä Cesarea-lädu calu malcaćhümi yaćhala juc mana-Israel caśhta nuna Cornelio śhutiyu. Paymi chay malcaćhu Italia nishan batallunpa mandänin cala.
1 Morava em Cesareia um homem de nome Cornélio, centurião da coorte chamada Italiana,
2 Pay Diosta manchacü nuna calmi lluy wasintin imaypis payta mañacula, alawala. Chaynütacmi achca illaynincunawanpis llapa wacchacunactapis yanapaycula.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa e que fazia muitas esmolas ao povo e, de contínuo, orava a Deus.
3 Chaypïmi juc muyunćhu yunda pasquicuy üranuy suyñuyninćhünu tuquicta licälun juc anjil yaycaycamul “Cornelio” niycuyäta.
3 Esse homem observou claramente durante uma visão, cerca da hora nona do dia, um anjo de Deus que se aproximou dele e lhe disse:
4 Jinaptinshi manchäśha licapäśhanpïta: “¿Imallactam niyanqui, taytay?” nin.
4 Cornélio! Este, fixando nele os olhos e possuído de temor, perguntou: Que é, Senhor? E o anjo lhe disse: As tuas orações e as tuas esmolas subiram para memória diante de Deus.
5 Canan caćhamuy Jope malcäta Pedrop lisipäcuśhan Simonman.
5 Agora, envia mensageiros a Jope e manda chamar Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Pay cayan uta chaquichï Simonpa wasinćhümi, chay lamar patanćhu. ˻Ima nishuśhayquitapis uyaliy” nin.˼
6 Ele está hospedado com Simão, curtidor, cuja residência está situada à beira-mar.
7 Nilcul anjilca licuptinshi Cornelio ayälun ishcay nunantawan juc paynüpis Diosta manchacü cunfiansa cachacunta.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, chamou dois dos seus domésticos e um soldado piedoso dos que estavam a seu serviço
8 Jinalculmi licaśhancäta lluy willaycul Jope malcäta caćhäla.
8 e, havendo-lhes contado tudo, enviou-os a Jope.
9 Chay wälam chay caćhaśhan nunacunaca allin mirinday üra ćhaycuyalcälaña Jope malcäta. Pedroñatac Diosta mañacü wasip altuśhninman ishpila.
9 No dia seguinte, indo eles de caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado, por volta da hora sexta, a fim de orar.
10 — ausente —
10 Estando com fome, quis comer; mas, enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase;
11 — ausente —
11 então, viu o céu aberto e descendo um objeto como se fosse um grande lençol, o qual era baixado à terra pelas quatro pontas,
12 Chay bäjamü baytaćhüshi śhamuñä mana micuna imaymana anla uywacuna, culibraycuna, pishucuna.
12 contendo toda sorte de quadrúpedes, répteis da terra e aves do céu.
13 Chaypïshi altupi: “Pedro śhalcuy; wañulcachil micuy” nïmun.
13 E ouviu-se uma voz que se dirigia a ele: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Niptinshi: “Taytay, caynu mana pirmitisha anla uywacunactá ya'a manam imaypis micullalächu” nin.
14 Mas Pedro replicou: De modo nenhum, Senhor! Porque jamais comi coisa alguma comum e imunda.
15 Niptinshi yapañatac: “Dios allinpa licaśhancätá, ama anlapä licayaychu” nïmun.
15 Segunda vez, a voz lhe falou: Ao que Deus purificou não consideres comum.
16 Chaynu quimsa cuticta licalïmuśhanpïshi chay bayta altu sïlüta caśhan cuticulcula.
16 Sucedeu isto por três vezes, e, logo, aquele objeto foi recolhido ao céu.
17 Lluy chaynu pasäluptinmi Pedro pinsatïbu quïdälun “¿Ima ninantaćh caywan willayächiman?” nil. Niyaptinmi Cornelio caćhacamuśhan nunancuna tapupacu-tapupacul Pedro caśhan wasiman ćhälälilaña.
17 Enquanto Pedro estava perplexo sobre qual seria o significado da visão, eis que os homens enviados da parte de Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam junto à porta;
18 Chayćhu talilcul “Wasillayqui taytay. ¿Cayćhüchun Pedro nishan Simon cacullan?” nil callpawan ayacuyalcan.
18 e, chamando, indagavam se estava ali hospedado Simão, por sobrenome Pedro.
19 Jinaptin chayćhu Pedro licaśhancäman pinsayaptinmi Chuya Ispiritu nin: “Pedro, licay, quimsa umrim ashiyäśhunqui.
19 Enquanto meditava Pedro acerca da visão, disse-lhe o Espírito: Estão aí dois homens que te procuram;
20 Canan bäjal, mana illacullal paycunawan liy-ari. Ya'amá caćhamulá” nin.
20 levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu os enviei.
21 Niptinmi Pedro bäjalpul: “Ya'am cayá chay ashishayqui nuna. ¿Imallactam niyanqui?” nin.
21 E, descendo Pedro para junto dos homens, disse: Aqui me tendes; sou eu a quem buscais? A que viestes?
22 Niptin willapäcun: “Ya'acuna śhapämulá cachacup puydïnin tayta Cornelio caćhapämaptinmi. Pay'a Dios munaśhannuy cawsä nunam, Diosta alawämi. Paytá llapa Israelcunam allinpa licapäcun, cuyapäcun. Chaynütacshi Diospi caćha juc anjil nila am wasinta lil limapaycunayquipä. Chaymi caćhapämäla, taytay” nin.
22 Então, disseram: O centurião Cornélio, homem reto e temente a Deus e tendo bom testemunho de toda a nação judaica, foi instruído por um santo anjo para chamar-te a sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Chaynu niptinmi chay tuta Pedro puñuchin chay wasinćhu. Chay wälañatacmi śhamücunäwan Jope malcapi ishcay quimsa chalapacücunawanpis Pedro yaluculcan.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles; também alguns irmãos dos que habitavam em Jope foram em sua companhia.
24 Jinal chay walantin'a Cesarea malcätam llapan ćhälälin. Chayćhümi Cornelio alcayäla, llapa aylluncunawan, lluy lisinacuśhancunawan wasi junta.
24 No dia imediato, entrou em Cesareia. Cornélio estava esperando por eles, tendo reunido seus parentes e amigos íntimos.
25 Chay wasinman ćhäläliptinmi Cornelio ćhasquiycul un'ulacuycula Pedrocta alawayninwan.
25 Aconteceu que, indo Pedro a entrar, lhe saiu Cornélio ao encontro e, prostrando-se-lhe aos pés, o adorou.
26 Jinaptinmi Pedro: “Śhalcuy Cornelio, ya'apis amnuy nunallamá cayá” nil śhalcächin.
26 Mas Pedro o levantou, dizendo: Ergue-te, que eu também sou homem.
27 Nilcul yaycunanpämi wasi junta nuna cayalcäñä.
27 Falando com ele, entrou, encontrando muitos reunidos ali,
28 Chayćhümi Pedro: “Taytacuna mamacuna, yaćhapäcuśhayquinüpis Moisespa camachicuyninmi yaćhachipäman ya'a Israelcunaca, juc-lädu nunacunawan mana uchucllapis limaycälinäta, nï wasinman yaycaycälinäta. Ñatac quiquin Tayta Diosmi ya'acta yaćhachiman pay allinpa licaśhancäta, ya'a pictapis anlapä mana licanäpä.
28 a quem se dirigiu, dizendo: Vós bem sabeis que é proibido a um judeu ajuntar-se ou mesmo aproximar-se a alguém de outra raça; mas Deus me demonstrou que a nenhum homem considerasse comum ou imundo;
29 Chaymi canan willaycamaptin-pacha śhamulá mana imapis nillal. Canan ¿imallapäćha ayachipämälanqui?” nin.
29 por isso, uma vez chamado, vim sem vacilar. Pergunto, pois: por que razão me mandastes chamar?
30 Niptinmi Cornelio willan: “Tawa punñam cay tardi üranuy, cay wasïćhu ayunal Diosta mañacuyälá, custumrinchicmannuy. Chayćhümi juc umri licalïmun chipyayä müdanayu.
30 Respondeu-lhe Cornélio: Faz, hoje, quatro dias que, por volta desta hora, estava eu observando em minha casa a hora nona de oração, e eis que se apresentou diante de mim um varão de vestes resplandecentes
31 Jinalculmi pay niman: ‘Cornelio, mañacuśhayquitapis ñatac llapa wacchacunacta yanapaycuśhayquitapis Diosmi mana un'alachu.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas, lembradas na presença de Deus.
32 Chayurá Jope malcäta caćhay Pedro nipäcuśhan Simonman pay śhamuśhunayquipä. Pay cayan uta chaquichï Simonpa wasinćhümi, chay lamar patanćhu’ nil.
32 Manda, pois, alguém a Jope a chamar Simão, por sobrenome Pedro; acha-se este hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Chaynu nimaptin-pacham ashichimüniqui caćhamulá. Sulpäta ucümi ćhämumäśhayquipïta. Canan cayćhu llapallämi gänaśhwan uyaliycälinäpä alcayalcac, Diosninchic niycälimänayquipä incaramuśhuśhayquita” nin.
33 Portanto, sem demora, mandei chamar-te, e fizeste bem em vir. Agora, pois, estamos todos aqui, na presença de Deus, prontos para ouvir tudo o que te foi ordenado da parte do Senhor.
34 Chayćhümi Pedro nila: “Canan tantiämi Dios mana jucllanman śhalcuśhanta,
34 Então, falou Pedro, dizendo: Reconheço, por verdade, que Deus não faz acepção de pessoas;
35 sinu'a may-lädu nunapis payta cäsucul allinta luläcätá awnil ćhasquishanta.
35 pelo contrário, em qualquer nação, aquele que o teme e faz o que é justo lhe é aceitável.
36 Yaćhapäcuśhayquinüpis Israelcunätam Dios willachimula Caćhamuśhan Salbacünin Jesus lluy nunacunap duyñunca, jinaman jawca cawsayta uycamänanchic caśhanta.
36 Esta é a palavra que Deus enviou aos filhos de Israel, anunciando-lhes o evangelho da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 — ausente —
37 Vós conheceis a palavra que se divulgou por toda a Judeia, tendo começado desde a Galileia, depois do batismo que João pregou,
38 — ausente —
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com poder, o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do diabo, porque Deus era com ele;
39 “Lluy caycunapi jinantin Israel malcacunäćhu, ñatac quiquin Jerusalenćhu imacta lulaśhantapis rasunpa ya'acunam ñawïwan licäca capäcú. Chayćhütacmi curuśhman chacatal wañuchipäculapis.
39 e nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém; ao qual também tiraram a vida, pendurando-o no madeiro.
40 Masqui chaynu jinapäcuptinpis quiquin Dios quimsa muyunpïta śhalcachimulmi ya'acunawan tincuycälichimäla.
40 A este ressuscitou Deus no terceiro dia e concedeu que fosse manifesto,
41 Manam jinantin malca-masïcunachu licala, sinu'a unaypïña caycuna willaculcänäpä aclapämäśhancällam. Chay śhalcämuptinmari micapäculá, upyapäculá.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que foram anteriormente escolhidas por Deus, isto é, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressurgiu dentre os mortos;
42 Ñatac chayćhümi caćhapämäla: ‘ “Diosmi Jesusta ćhulaycun wañücunap cawsäcunap cäraycüninpä” nil willacamuy’ nil.
42 e nos mandou pregar ao povo e testificar que ele é quem foi constituído por Deus Juiz de vivos e de mortos.
43 Paypïmi Diospa unay llapan willacünincunapis limañä: ‘Salbacücäman chalapacücätam Dios'a ima juchancunactapis lluy pampachan'a’ nil” nin.
43 Dele todos os profetas dão testemunho de que, por meio de seu nome, todo aquele que nele crê recebe remissão de pecados.
44 — ausente —
44 Ainda Pedro falava estas coisas quando caiu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 E os fiéis que eram da circuncisão, que vieram com Pedro, admiraram-se, porque também sobre os gentios foi derramado o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 pois os ouviam falando em línguas e engrandecendo a Deus. Então, perguntou Pedro:
47 Chaynalcaptinmi Pedro nila: “Ya'anchicnüpis Chuya Ispiritucta ćhasquiyalcaptin'a ¿imam atajanman paycunapis bawtisacüśha cananpä?” nil.
47 Porventura, pode alguém recusar a água, para que não sejam batizados estes que, assim como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nilculmi chayćhu: “Bawtisaculcay ‘Cananpi'a Salbacü Jesuspa nunanmi caśhä’ nil” nin. Jinalcälilmi Pedrocta ruygaycälil ishcay quimsa muyuncuna paycunawan quïdachipäcula.
48 E ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então, lhe pediram que permanecesse com eles por alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.