Atos 10
Muśhü limalicuy (QVWNT) vs ARIB
1 Ñä Cesarea-lädu calu malcaćhümi yaćhala juc mana-Israel caśhta nuna Cornelio śhutiyu. Paymi chay malcaćhu Italia nishan batallunpa mandänin cala.
1 Um homem em Cesaréia, por nome Cornélio, centurião da corte chamada italiana,
2 Pay Diosta manchacü nuna calmi lluy wasintin imaypis payta mañacula, alawala. Chaynütacmi achca illaynincunawanpis llapa wacchacunactapis yanapaycula.
2 piedoso e temente a Deus com toda a sua casa, e que fazia muitas esmolas ao povo e de contínuo orava a Deus,
3 Chaypïmi juc muyunćhu yunda pasquicuy üranuy suyñuyninćhünu tuquicta licälun juc anjil yaycaycamul “Cornelio” niycuyäta.
3 cerca da hora nona do dia, viu claramente em visão um anjo de Deus, que se dirigia para ele e lhe dizia: Cornélio!
4 Jinaptinshi manchäśha licapäśhanpïta: “¿Imallactam niyanqui, taytay?” nin.
4 Este, fitando nele os olhos e atemorizado, perguntou: Que é, Senhor? O anjo respondeu-lhe: As tuas orações e as tuas esmolas têm subido para memória diante de Deus;
5 Canan caćhamuy Jope malcäta Pedrop lisipäcuśhan Simonman.
5 agora, pois, envia homens a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro;
6 Pay cayan uta chaquichï Simonpa wasinćhümi, chay lamar patanćhu. ˻Ima nishuśhayquitapis uyaliy” nin.˼
6 este se acha hospedado com um certo Simão, curtidor, cuja casa fica à beira-mar. {Ele te dirá o que deves fazer.}
7 Nilcul anjilca licuptinshi Cornelio ayälun ishcay nunantawan juc paynüpis Diosta manchacü cunfiansa cachacunta.
7 Logo que se retirou o anjo que lhe falava, Cornélio chamou dois dos seus domésticos e um piedoso soldado dos que estavam a seu serviço;
8 Jinalculmi licaśhancäta lluy willaycul Jope malcäta caćhäla.
8 e, havendo contado tudo, os enviou a Jope.
9 Chay wälam chay caćhaśhan nunacunaca allin mirinday üra ćhaycuyalcälaña Jope malcäta. Pedroñatac Diosta mañacü wasip altuśhninman ishpila.
9 No dia seguinte, indo eles seu caminho e estando já perto da cidade, subiu Pedro ao eirado para orar, cerca de hora sexta.
10 — ausente —
10 E tendo fome, quis comer; mas enquanto lhe preparavam a comida, sobreveio-lhe um êxtase,
11 — ausente —
11 e via o céu aberto e um objeto descendo, como se fosse um grande lençol, sendo baixado pelas quatro pontas sobre a terra,
12 Chay bäjamü baytaćhüshi śhamuñä mana micuna imaymana anla uywacuna, culibraycuna, pishucuna.
12 no qual havia de todos os quadrúpedes e répteis da terra e aves do céu.
13 Chaypïshi altupi: “Pedro śhalcuy; wañulcachil micuy” nïmun.
13 E uma voz lhe disse: Levanta-te, Pedro, mata e come.
14 Niptinshi: “Taytay, caynu mana pirmitisha anla uywacunactá ya'a manam imaypis micullalächu” nin.
14 Mas Pedro respondeu: De modo nenhum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma comum e imunda.
15 Niptinshi yapañatac: “Dios allinpa licaśhancätá, ama anlapä licayaychu” nïmun.
15 Pela segunda vez lhe falou a voz: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
16 Chaynu quimsa cuticta licalïmuśhanpïshi chay bayta altu sïlüta caśhan cuticulcula.
16 Sucedeu isto por três vezes; e logo foi o objeto recolhido ao céu.
17 Lluy chaynu pasäluptinmi Pedro pinsatïbu quïdälun “¿Ima ninantaćh caywan willayächiman?” nil. Niyaptinmi Cornelio caćhacamuśhan nunancuna tapupacu-tapupacul Pedro caśhan wasiman ćhälälilaña.
17 Enquanto Pedro refletia, perplexo, sobre o que seria a visão que tivera, eis que os homens enviados por Cornélio, tendo perguntado pela casa de Simão, pararam à porta.
18 Chayćhu talilcul “Wasillayqui taytay. ¿Cayćhüchun Pedro nishan Simon cacullan?” nil callpawan ayacuyalcan.
18 E, chamando, indagavam se ali estava hospedado Simão, que tinha por sobrenome Pedro.
19 Jinaptin chayćhu Pedro licaśhancäman pinsayaptinmi Chuya Ispiritu nin: “Pedro, licay, quimsa umrim ashiyäśhunqui.
19 Estando Pedro ainda a meditar sobre a visão, o Espírito lhe disse: Eis que dois homens te procuram.
20 Canan bäjal, mana illacullal paycunawan liy-ari. Ya'amá caćhamulá” nin.
20 Levanta-te, pois, desce e vai com eles, nada duvidando; porque eu tos enviei.
21 Niptinmi Pedro bäjalpul: “Ya'am cayá chay ashishayqui nuna. ¿Imallactam niyanqui?” nin.
21 E descendo Pedro ao encontro desses homens, disse: Sou eu a quem procurais; qual é a causa por que viestes?
22 Niptin willapäcun: “Ya'acuna śhapämulá cachacup puydïnin tayta Cornelio caćhapämaptinmi. Pay'a Dios munaśhannuy cawsä nunam, Diosta alawämi. Paytá llapa Israelcunam allinpa licapäcun, cuyapäcun. Chaynütacshi Diospi caćha juc anjil nila am wasinta lil limapaycunayquipä. Chaymi caćhapämäla, taytay” nin.
22 Eles responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus e que tem bom testemunho de toda a nação judaica, foi avisado por um santo anjo para te chamar à sua casa e ouvir as tuas palavras.
23 Chaynu niptinmi chay tuta Pedro puñuchin chay wasinćhu. Chay wälañatacmi śhamücunäwan Jope malcapi ishcay quimsa chalapacücunawanpis Pedro yaluculcan.
23 Pedro, pois, convidando-os a entrar, os hospedou. No dia seguinte levantou-se e partiu com eles, e alguns irmãos, dentre os de Jope, o acompanharam.
24 Jinal chay walantin'a Cesarea malcätam llapan ćhälälin. Chayćhümi Cornelio alcayäla, llapa aylluncunawan, lluy lisinacuśhancunawan wasi junta.
24 No outro dia entrou em Cesaréia. E Cornélio os esperava, tendo reunido os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Chay wasinman ćhäläliptinmi Cornelio ćhasquiycul un'ulacuycula Pedrocta alawayninwan.
25 Quando Pedro ia entrar, veio-lhe Cornélio ao encontro e, prostrando-se a seus pés, o adorou.
26 Jinaptinmi Pedro: “Śhalcuy Cornelio, ya'apis amnuy nunallamá cayá” nil śhalcächin.
26 Mas Pedro o ergueu, dizendo: Levanta-te, que eu também sou homem.
27 Nilcul yaycunanpämi wasi junta nuna cayalcäñä.
27 E conversando com ele, entrou e achou muitos reunidos,
28 Chayćhümi Pedro: “Taytacuna mamacuna, yaćhapäcuśhayquinüpis Moisespa camachicuyninmi yaćhachipäman ya'a Israelcunaca, juc-lädu nunacunawan mana uchucllapis limaycälinäta, nï wasinman yaycaycälinäta. Ñatac quiquin Tayta Diosmi ya'acta yaćhachiman pay allinpa licaśhancäta, ya'a pictapis anlapä mana licanäpä.
28 e disse-lhes: Vós bem sabeis que não é lícito a um judeu ajuntar-se ou chegar-se a estrangeiros; mas Deus mostrou-me que a nenhum homem devo chamar comum ou imundo;
29 Chaymi canan willaycamaptin-pacha śhamulá mana imapis nillal. Canan ¿imallapäćha ayachipämälanqui?” nin.
29 pelo que, sendo chamado, vim sem objeção. Pergunto pois: Por que razão mandastes chamar-me?
30 Niptinmi Cornelio willan: “Tawa punñam cay tardi üranuy, cay wasïćhu ayunal Diosta mañacuyälá, custumrinchicmannuy. Chayćhümi juc umri licalïmun chipyayä müdanayu.
30 Então disse Cornélio: Faz agora quatro dias que eu estava orando em minha casa à hora nona, e eis que diante de mim se apresentou um homem com vestiduras resplandecentes,
31 Jinalculmi pay niman: ‘Cornelio, mañacuśhayquitapis ñatac llapa wacchacunacta yanapaycuśhayquitapis Diosmi mana un'alachu.
31 e disse: Cornélio, a tua oração foi ouvida, e as tuas esmolas estão em memória diante de Deus.
32 Chayurá Jope malcäta caćhay Pedro nipäcuśhan Simonman pay śhamuśhunayquipä. Pay cayan uta chaquichï Simonpa wasinćhümi, chay lamar patanćhu’ nil.
32 Envia, pois, a Jope e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro; ele está hospedado em casa de Simão, curtidor, à beira-mar.
33 Chaynu nimaptin-pacham ashichimüniqui caćhamulá. Sulpäta ucümi ćhämumäśhayquipïta. Canan cayćhu llapallämi gänaśhwan uyaliycälinäpä alcayalcac, Diosninchic niycälimänayquipä incaramuśhuśhayquita” nin.
33 Portanto mandei logo chamar-te, e bem fizeste em vir. Agora pois estamos todos aqui presentes diante de Deus, para ouvir tudo quanto te foi ordenado pelo Senhor.
34 Chayćhümi Pedro nila: “Canan tantiämi Dios mana jucllanman śhalcuśhanta,
34 Então Pedro, tomando a palavra, disse: Na verdade reconheço que Deus não faz acepção de pessoas;
35 sinu'a may-lädu nunapis payta cäsucul allinta luläcätá awnil ćhasquishanta.
35 mas que lhe é aceitável aquele que, em qualquer nação, o teme e pratica o que é justo.
36 Yaćhapäcuśhayquinüpis Israelcunätam Dios willachimula Caćhamuśhan Salbacünin Jesus lluy nunacunap duyñunca, jinaman jawca cawsayta uycamänanchic caśhanta.
36 A palavra que ele enviou aos filhos de Israel, anunciando a paz por Jesus Cristo {este é o Senhor de todos}.
37 — ausente —
37 esta palavra, vós bem sabeis, foi proclamada por toda a Judéia, começando pela Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 — ausente —
38 concernente a Jesus de Nazaré, como Deus o ungiu com o Espírito Santo e com poder; o qual andou por toda parte, fazendo o bem e curando a todos os oprimidos do Diabo, porque Deus era com ele.
39 “Lluy caycunapi jinantin Israel malcacunäćhu, ñatac quiquin Jerusalenćhu imacta lulaśhantapis rasunpa ya'acunam ñawïwan licäca capäcú. Chayćhütacmi curuśhman chacatal wañuchipäculapis.
39 Nós somos testemunhas de tudo quanto fez, tanto na terra dos judeus como em Jerusalém; ao qual mataram, pendurando-o num madeiro.
40 Masqui chaynu jinapäcuptinpis quiquin Dios quimsa muyunpïta śhalcachimulmi ya'acunawan tincuycälichimäla.
40 A este ressuscitou Deus ao terceiro dia e lhe concedeu que se manifestasse,
41 Manam jinantin malca-masïcunachu licala, sinu'a unaypïña caycuna willaculcänäpä aclapämäśhancällam. Chay śhalcämuptinmari micapäculá, upyapäculá.
41 não a todo povo, mas às testemunhas que Deus antes ordenara; a nós, que comemos e bebemos juntamente com ele depois que ressurgiu dentre os mortos.
42 Ñatac chayćhümi caćhapämäla: ‘ “Diosmi Jesusta ćhulaycun wañücunap cawsäcunap cäraycüninpä” nil willacamuy’ nil.
42 Este nos mandou pregar ao povo, e testificar que ele é o que por Deus foi constituído juiz dos vivos e dos mortos.
43 Paypïmi Diospa unay llapan willacünincunapis limañä: ‘Salbacücäman chalapacücätam Dios'a ima juchancunactapis lluy pampachan'a’ nil” nin.
43 A ele todos os profetas dão testemunho de que todo o que nele crê receberá a remissão dos pecados pelo seu nome.
44 — ausente —
44 Enquanto Pedro ainda dizia estas coisas, desceu o Espírito Santo sobre todos os que ouviam a palavra.
45 — ausente —
45 Os crentes que eram de circuncisão, todos quantos tinham vindo com Pedro, maravilharam-se de que também sobre os gentios se derramasse o dom do Espírito Santo;
46 — ausente —
46 porque os ouviam falar línguas e magnificar a Deus.
47 Chaynalcaptinmi Pedro nila: “Ya'anchicnüpis Chuya Ispiritucta ćhasquiyalcaptin'a ¿imam atajanman paycunapis bawtisacüśha cananpä?” nil.
47 Respondeu então Pedro: Pode alguém porventura recusar a água para que não sejam batizados estes que também, como nós, receberam o Espírito Santo?
48 Nilculmi chayćhu: “Bawtisaculcay ‘Cananpi'a Salbacü Jesuspa nunanmi caśhä’ nil” nin. Jinalcälilmi Pedrocta ruygaycälil ishcay quimsa muyuncuna paycunawan quïdachipäcula.
48 Mandou, pois, que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Então lhe rogaram que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.