Atos 27

North Junín Quechua NT (QVN_LLB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chauraga Italiaman aywachipäcamänanpag nä rimanacarärirga, pachrac soldäducuna mandagtam Pablotawan waquin wichrgashacunata “Gam aywachiy” nirun. Chay mandagpa jutin cara Juliom. Chay mandagpa lapan soldäduntinpa jutincuna cara ‘Augustopa’ nisham.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Chauraga jegarärï Adramitio marcapita chrämusha büqui nä yargonanpag cayagmanmi. Chay büqui aywanan cara Asia ninganchru lapan marcacunaman yaycuypam. Nogacunawanmi aywara Aristarcos. Payga cara Macedoniachru Tesalónica marcapitam.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Warantinga chrarärï Sidón ningan marcamanmi. Chaychrümi Julioga Pablopag ali shongo carga, cachrarirura cuyanacuynincunata ricapacamunanpag, jinaman imalachrüsi yanaparcärimunanpag.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Nä Sidonpita yargorurga, Chipre tishgota dëjarärï ichognïcunachrümi. Chaynuypa aywapäcurä chay gochrachru alisca walyay naupäcunapita walyamuptinmi Chipre tishgo washapapäcamänanpag.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Chaynuypam pasarärï Cilicia ningantas, nätan Panfilia ningantas mana shayular. Chaura chrarärirä Liciachru Mira marcamanmi.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Chay Mira marcachrümi soldäducunapa mandagninga tarirun Alejandría marcapita chrämusha büquita Italiaman aywagta. Chauraga chaymanmi jegarärichiman Italiata aywapäcunäpag.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Chay büquiwan aywapäcurä nä achca junagmi mana wayrala aywayta pasay atipayar. Chauraga maymay nacatacuytaragchri chrarärï Gnido marca chimpanman. Chauraga chaynuyla chay alisca walyay lutanman aywachipäcamaptinga, aywacurcä Creta tishgo muyuypam Salmonpa chimpancama.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Chauraga maymay nacatacuytaragchri chrarärï chay Cretachru Buenos Puertos ninganman. Chay cara manam alä caruchrüchu Lasea ningan marcapitaga.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Cesareapita yargapäcamungä nä unaymi cara, nätan gochrapa wayrala aywapäcunäpagga manatan alichu caratag. Chauraga chay malagäna junag fiesta pasaruptinga, Pablo cay niram chay büquichru aywagcunata:
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 “Taytacuna, cay tamya wichanga Italia aywayga manapishchri alichu canga nogapa tantiaynïpitaga. Jinachru aywashaga manacagmansi ruracarungas canchri büquisi. Büquichru apayanganchisi, jinaman noganchis wanuruchwansi canchri”.
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Niyaptinmi chay soldäducuna mandagga mana cäsurachu Pablotaga. Antis cäsucuraga büquipa runantam, jinaman büqui aywachigtam.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Chaura chay carcayangäga manam alichu cara büqui shayänanpag tamya wichan captin. Chauraga lapäcuna yupaymi jucla chaypita yargoyta munapäcurä, “Feniceman pagta chraruchwansi, chaychru tamya wichan cananchipag” nir. Cretachru Fenice ningan marcaga, alim cara büqui shayunanpag wacpitas caypitas walyaypita washapagniyog.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Chaura ali nirag aywapäcunanpag guepäcunapita walyarimuptinga pinsiarärin aywayaytam. Chauraga büquipa banderan nirayagcunatam sharcarärichin. Jinarcurmi büqui aywachiyta galacayärin Creta tishgo lädulanpa.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Chaypitam unaylanta tamyantin alisca juyu walyay walyaramun inti yargamunan lädupita. Chay walyaypa jutin cara ‘Euroclidón’ ninganmi.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Chauraga jucläman aywachiytam galacayäriman. Mana nä imanaypas munapäcungäman aywachiyta atipapäcurnïga tacayärïmi, chay walyay munanganman aywachipäcamänanpag.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Chauraga Clauda jutiyog ichic tishgola guepanman mana alä walyananman chrarärirga maymay sasataragchri büquiman chutarcarärimü salvacunapag cayag chay ichic bötilatas.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Chaura nä chay ichic bötilata büqui manyanman jegarcarachimurga, wascacunata charircurmi yantata liyagnuysi chay jatun büquita mana tablacuna cachracänanpag watarärin. Chaura chay büqui aywachigcunaga agoysha gotucashaman büqui jaticänanta manchapäcurga, chay banderanuysi cayagtam limpu chutarparärin walyay aywachinganman aywachinanpag.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Warantinga chaynuyla chay jatun gochrachru yacu lagyamuptin galayarärï apapäcungäta gochraman garpuytam büqui ancashyänanpag.
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 Chaypita mas warantinga gochraman jitarparärïtan büquipa chaychru cayag imancunatas.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Achca junagmi mana intitas ni goyllarcunatas ricapapäcurächu alisca alisca tamyaptin. ¡Manam nä cawayta pinsiapäcurächu ni yangalas!
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Chauraga achca junagmi nä mana micapäcurächu. Chaymi Pabloga chraupiman shayuyur cay nin: “Taytacuna, Cretachru noga ningäta cäsucarcämaptiquiga alim canman cara. Manachr caynuy cunchuchwanchu cara. Nätan manachr imacunatas gochraman jitarpuchwanchu cara.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Antis cananga valorchacurcay büquilam manacagman ruracanga. Nätan noganchiga manam cay gochrachru mayganchis wanushunchu.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Chay nircayangagtaga canan pagasmi Diospa angelnin willaraman. Nogaga Diospam cä, jinaman paytam serviyäsi.
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 Chay angelga cay niramanmi: ‘Pablo, ama manchacaychu. Gamga Romachru Cesarmanga chränayran cayan. Gam raygom cay büquichru gamwan cayag runacunata, Diosga manam wanunanta munangachu maygantas’ niraman.
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Chauraga taytacuna, valorchacurcay. Nogaga Tayta Diosman yupachicuyämi. Nätan razonpam Dios ruranga, chay ángel nimangannuy”.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Chauraga aywachisha cashun fiju juc tishgomanmi.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Nä chrunca chruscuyog junag Adriático nipäcungan jatun gochrachru wacman cayman aywachisha carcayaptïmi, chay pagasga nä chraupi pagas cayaptin, büqui aywachig runacunaga tantiarärin nä gochra manyanman nachrgarcayanganta.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 Chauraga tantiapäcura yacutam imanuy junduchru carcayangätas. Jinarcurmi nä carcayänä quima chrunca sogtayog metruchru. Nä maslata aywarcurga yapaytan tantiapäcura imanuychru carcayangätas. Chauraga nä carcayä nä ishcay chrunca ganchrisniyog metruchrümi.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Chauraga gagacunaman büqui tupananta mancharga, jitarparärin chruscu anclacunatam büqui guepanpa. Jinacarcärirga, aliscam munapäcura nä pacha waramunanta.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Nätan büqui aywachigcunaga pinsiarärinag chay büquipita pacaypa aywacuytam. Chauraga jitarparärinag gochraman chay ichic bötilatam “Cay büquipa naupanman anclata cachrarpapäcushag” nignuyla.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Nätan chay jinarcayagta ricapururmi Pabloga willarun soldäducunapa mandagninta soldäduncunatawan cay nir: “Paycuna aywacurcaptinga gamcunaga wanupäcunqui cay gochrachrümi.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Niptinmi soldäducunaga ichic bötila watarayag wascataga cuchurärin. Chauraga ichig bötilaga gochraman ishquircurmi aywacun.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Nä pacha waranayämuptinga Pablo cay nin lapantam: “Nä ishcay semänam gamcuna carcayanqui mana micur, mana punur.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Chaura cananga micapäcuy uchuclatas cay gochrapita yargapäcunaypag. Nätan manam maygaypasi umaypita juclay agchalaysi cay gochrachrüga quëdangachu”.
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Nircur Pabloga tantata charircurmi, Tayta Diosta lapanpa naupanchru “Gracias” nicurun. Jinarcurmi micuyta galayurun.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Chauraga lapan runacunam chaychru cayagga Pablo micugta ricarärirga, micuyta galacayärin.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 Chay büquichru capäcurä lapäga ishcay pachrac, ganchris chrunca sogtayog runam.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nä pachran juntangancama micarärirga, trïgutam garpapäcura gochraman büqui ancashyänanpag.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Nä pacha wararamuptinga, büqui aywachigcunaga manam musyapäcurachu mayman chrararcayangantas. Chaypitam ricaparärin gochra manyan pampata büqui shayunanpag juc callejonnuy gochra yaycushata. Chauraga ninacarärin büquita chayman imanaylapas ashuyärichinanpagmi.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Chaypitam chay anclacuna watashata cuchurärirga gochrachru dëjarärin. Jinarcurmi büquita aywachig ichic guerulanta apshirärichin büquita aywachinanpag. Chaypitam naupachru banderanuysi cayagcunataga sharcarärichin. Jinaräriptin büquiga nä masmi ashuyara chay gochra manyan pampaman.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Jinarcurmi büqui yaycurunag gochrata ishcayman raquignuysi cayag, achca agoysha gotucashaman. Chaychrümi büquiga pasay shumag jaticarun. Chay büquipa naupancagmi jaticarun agoyshaman mana pasay cuyugpag. Nätan büquipa guepancagmi, yacu lagyayaptilan cachracayta galayurun tablacuna.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Chaura soldäducunaga Romachru carcelman aywarcayächingan runacunataga wanuchiytam munapäcura mana maygansi gueshpipäcunanpita.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Nätan chay soldäducunapa mandagninga Pablo cawananta munarga, manam munarachu wanuchipäcunanta, antis nirun pampaman yargapäcunanpagmi, jinaman nadiay yachragcuna naupata nadiapäcunanpagmi,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 nätan waquincagcuna büquipa tablancunawan chay nadiagcunapa guepanta aywapäcunanpag. Chaynuypam lapalan yargarärimun gochra manyan pampaman.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.