Atos 27
North Junín Quechua NT (QVN_LLB) vs ACF
1 Chauraga Italiaman aywachipäcamänanpag nä rimanacarärirga, pachrac soldäducuna mandagtam Pablotawan waquin wichrgashacunata “Gam aywachiy” nirun. Chay mandagpa jutin cara Juliom. Chay mandagpa lapan soldäduntinpa jutincuna cara ‘Augustopa’ nisham.
1 E, como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo, e alguns outros presos, a um centurião por nome Júlio, da coorte augusta.
2 Chauraga jegarärï Adramitio marcapita chrämusha büqui nä yargonanpag cayagmanmi. Chay büqui aywanan cara Asia ninganchru lapan marcacunaman yaycuypam. Nogacunawanmi aywara Aristarcos. Payga cara Macedoniachru Tesalónica marcapitam.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio, de Tessalônica.
3 Warantinga chrarärï Sidón ningan marcamanmi. Chaychrümi Julioga Pablopag ali shongo carga, cachrarirura cuyanacuynincunata ricapacamunanpag, jinaman imalachrüsi yanaparcärimunanpag.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Nä Sidonpita yargorurga, Chipre tishgota dëjarärï ichognïcunachrümi. Chaynuypa aywapäcurä chay gochrachru alisca walyay naupäcunapita walyamuptinmi Chipre tishgo washapapäcamänanpag.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Chaynuypam pasarärï Cilicia ningantas, nätan Panfilia ningantas mana shayular. Chaura chrarärirä Liciachru Mira marcamanmi.
5 E, tendo atravessado o mar, ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Chay Mira marcachrümi soldäducunapa mandagninga tarirun Alejandría marcapita chrämusha büquita Italiaman aywagta. Chauraga chaymanmi jegarärichiman Italiata aywapäcunäpag.
6 E, achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Chay büquiwan aywapäcurä nä achca junagmi mana wayrala aywayta pasay atipayar. Chauraga maymay nacatacuytaragchri chrarärï Gnido marca chimpanman. Chauraga chaynuyla chay alisca walyay lutanman aywachipäcamaptinga, aywacurcä Creta tishgo muyuypam Salmonpa chimpancama.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmone.
8 Chauraga maymay nacatacuytaragchri chrarärï chay Cretachru Buenos Puertos ninganman. Chay cara manam alä caruchrüchu Lasea ningan marcapitaga.
8 E, consteando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamando Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Cesareapita yargapäcamungä nä unaymi cara, nätan gochrapa wayrala aywapäcunäpagga manatan alichu caratag. Chauraga chay malagäna junag fiesta pasaruptinga, Pablo cay niram chay büquichru aywagcunata:
9 E, passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois, também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Taytacuna, cay tamya wichanga Italia aywayga manapishchri alichu canga nogapa tantiaynïpitaga. Jinachru aywashaga manacagmansi ruracarungas canchri büquisi. Büquichru apayanganchisi, jinaman noganchis wanuruchwansi canchri”.
10 Dizendo-lhes: Senhores, vejo que a navegação há de ser incômoda, e com muito dano, não só para o navio e carga, mas também para as nossas vidas.
11 Niyaptinmi chay soldäducuna mandagga mana cäsurachu Pablotaga. Antis cäsucuraga büquipa runantam, jinaman büqui aywachigtam.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre, do que no que dizia Paulo.
12 Chaura chay carcayangäga manam alichu cara büqui shayänanpag tamya wichan captin. Chauraga lapäcuna yupaymi jucla chaypita yargoyta munapäcurä, “Feniceman pagta chraruchwansi, chaychru tamya wichan cananchipag” nir. Cretachru Fenice ningan marcaga, alim cara büqui shayunanpag wacpitas caypitas walyaypita washapagniyog.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para o lado do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Chaura ali nirag aywapäcunanpag guepäcunapita walyarimuptinga pinsiarärin aywayaytam. Chauraga büquipa banderan nirayagcunatam sharcarärichin. Jinarcurmi büqui aywachiyta galacayärin Creta tishgo lädulanpa.
13 E, soprando o sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Chaypitam unaylanta tamyantin alisca juyu walyay walyaramun inti yargamunan lädupita. Chay walyaypa jutin cara ‘Euroclidón’ ninganmi.
14 Mas não muito depois deu nela um pé de vento, chamado Euro-aquilão.
15 Chauraga jucläman aywachiytam galacayäriman. Mana nä imanaypas munapäcungäman aywachiyta atipapäcurnïga tacayärïmi, chay walyay munanganman aywachipäcamänanpag.
15 E, sendo o navio arrebatado, e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Chauraga Clauda jutiyog ichic tishgola guepanman mana alä walyananman chrarärirga maymay sasataragchri büquiman chutarcarärimü salvacunapag cayag chay ichic bötilatas.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Clauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Chaura nä chay ichic bötilata büqui manyanman jegarcarachimurga, wascacunata charircurmi yantata liyagnuysi chay jatun büquita mana tablacuna cachracänanpag watarärin. Chaura chay büqui aywachigcunaga agoysha gotucashaman büqui jaticänanta manchapäcurga, chay banderanuysi cayagtam limpu chutarparärin walyay aywachinganman aywachinanpag.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Warantinga chaynuyla chay jatun gochrachru yacu lagyamuptin galayarärï apapäcungäta gochraman garpuytam büqui ancashyänanpag.
18 E, andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte aliviaram o navio.
19 Chaypita mas warantinga gochraman jitarparärïtan büquipa chaychru cayag imancunatas.
19 E ao terceiro dia nós mesmos, com as nossas próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Achca junagmi mana intitas ni goyllarcunatas ricapapäcurächu alisca alisca tamyaptin. ¡Manam nä cawayta pinsiapäcurächu ni yangalas!
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Chauraga achca junagmi nä mana micapäcurächu. Chaymi Pabloga chraupiman shayuyur cay nin: “Taytacuna, Cretachru noga ningäta cäsucarcämaptiquiga alim canman cara. Manachr caynuy cunchuchwanchu cara. Nätan manachr imacunatas gochraman jitarpuchwanchu cara.
21 E, havendo já muito que não se comia, então Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó senhores, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perda.
22 Antis cananga valorchacurcay büquilam manacagman ruracanga. Nätan noganchiga manam cay gochrachru mayganchis wanushunchu.
22 Mas agora vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Chay nircayangagtaga canan pagasmi Diospa angelnin willaraman. Nogaga Diospam cä, jinaman paytam serviyäsi.
23 Porque esta mesma noite o anjo de Deus, de quem eu sou, e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Chay angelga cay niramanmi: ‘Pablo, ama manchacaychu. Gamga Romachru Cesarmanga chränayran cayan. Gam raygom cay büquichru gamwan cayag runacunata, Diosga manam wanunanta munangachu maygantas’ niraman.
24 Dizendo: Paulo, não temas; importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Chauraga taytacuna, valorchacurcay. Nogaga Tayta Diosman yupachicuyämi. Nätan razonpam Dios ruranga, chay ángel nimangannuy”.
25 Portanto, ó senhores, tende bom ânimo; porque creio em Deus, que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Chauraga aywachisha cashun fiju juc tishgomanmi.
26 É contudo necessário irmos dar numa ilha.
27 Nä chrunca chruscuyog junag Adriático nipäcungan jatun gochrachru wacman cayman aywachisha carcayaptïmi, chay pagasga nä chraupi pagas cayaptin, büqui aywachig runacunaga tantiarärin nä gochra manyanman nachrgarcayanganta.
27 E, quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de um e outro lado no mar Adriático, lá pela meia-noite suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Chauraga tantiapäcura yacutam imanuy junduchru carcayangätas. Jinarcurmi nä carcayänä quima chrunca sogtayog metruchru. Nä maslata aywarcurga yapaytan tantiapäcura imanuychru carcayangätas. Chauraga nä carcayä nä ishcay chrunca ganchrisniyog metruchrümi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; e, passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Chauraga gagacunaman büqui tupananta mancharga, jitarparärin chruscu anclacunatam büqui guepanpa. Jinacarcärirga, aliscam munapäcura nä pacha waramunanta.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Nätan büqui aywachigcunaga pinsiarärinag chay büquipita pacaypa aywacuytam. Chauraga jitarparärinag gochraman chay ichic bötilatam “Cay büquipa naupanman anclata cachrarpapäcushag” nignuyla.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio, e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Nätan chay jinarcayagta ricapururmi Pabloga willarun soldäducunapa mandagninta soldäduncunatawan cay nir: “Paycuna aywacurcaptinga gamcunaga wanupäcunqui cay gochrachrümi.”
31 Disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Niptinmi soldäducunaga ichic bötila watarayag wascataga cuchurärin. Chauraga ichig bötilaga gochraman ishquircurmi aywacun.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel, e o deixaram cair.
33 Nä pacha waranayämuptinga Pablo cay nin lapantam: “Nä ishcay semänam gamcuna carcayanqui mana micur, mana punur.
33 E, entretanto que o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais, e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Chaura cananga micapäcuy uchuclatas cay gochrapita yargapäcunaypag. Nätan manam maygaypasi umaypita juclay agchalaysi cay gochrachrüga quëdangachu”.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Nircur Pabloga tantata charircurmi, Tayta Diosta lapanpa naupanchru “Gracias” nicurun. Jinarcurmi micuyta galayurun.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos; e, partindo-o, começou a comer.
36 Chauraga lapan runacunam chaychru cayagga Pablo micugta ricarärirga, micuyta galacayärin.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Chay büquichru capäcurä lapäga ishcay pachrac, ganchris chrunca sogtayog runam.
37 E éramos ao todo, no navio, duzentas e setenta e seis almas.
38 Nä pachran juntangancama micarärirga, trïgutam garpapäcura gochraman büqui ancashyänanpag.
38 E, refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Nä pacha wararamuptinga, büqui aywachigcunaga manam musyapäcurachu mayman chrararcayangantas. Chaypitam ricaparärin gochra manyan pampata büqui shayunanpag juc callejonnuy gochra yaycushata. Chauraga ninacarärin büquita chayman imanaylapas ashuyärichinanpagmi.
39 E, sendo já dia, não conheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia, e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Chaypitam chay anclacuna watashata cuchurärirga gochrachru dëjarärin. Jinarcurmi büquita aywachig ichic guerulanta apshirärichin büquita aywachinanpag. Chaypitam naupachru banderanuysi cayagcunataga sharcarärichin. Jinaräriptin büquiga nä masmi ashuyara chay gochra manyan pampaman.
40 E, levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Jinarcurmi büqui yaycurunag gochrata ishcayman raquignuysi cayag, achca agoysha gotucashaman. Chaychrümi büquiga pasay shumag jaticarun. Chay büquipa naupancagmi jaticarun agoyshaman mana pasay cuyugpag. Nätan büquipa guepancagmi, yacu lagyayaptilan cachracayta galayurun tablacuna.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Chaura soldäducunaga Romachru carcelman aywarcayächingan runacunataga wanuchiytam munapäcura mana maygansi gueshpipäcunanpita.
42 Então a idéia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Nätan chay soldäducunapa mandagninga Pablo cawananta munarga, manam munarachu wanuchipäcunanta, antis nirun pampaman yargapäcunanpagmi, jinaman nadiay yachragcuna naupata nadiapäcunanpagmi,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar, e se salvassem em terra;
44 nätan waquincagcuna büquipa tablancunawan chay nadiagcunapa guepanta aywapäcunanpag. Chaynuypam lapalan yargarärimun gochra manyan pampaman.
44 E os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.