Atos 27

North Junín Quechua NT (QVN_LLB) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chauraga Italiaman aywachipäcamänanpag nä rimanacarärirga, pachrac soldäducuna mandagtam Pablotawan waquin wichrgashacunata “Gam aywachiy” nirun. Chay mandagpa jutin cara Juliom. Chay mandagpa lapan soldäduntinpa jutincuna cara ‘Augustopa’ nisham.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Chauraga jegarärï Adramitio marcapita chrämusha büqui nä yargonanpag cayagmanmi. Chay büqui aywanan cara Asia ninganchru lapan marcacunaman yaycuypam. Nogacunawanmi aywara Aristarcos. Payga cara Macedoniachru Tesalónica marcapitam.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Warantinga chrarärï Sidón ningan marcamanmi. Chaychrümi Julioga Pablopag ali shongo carga, cachrarirura cuyanacuynincunata ricapacamunanpag, jinaman imalachrüsi yanaparcärimunanpag.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Nä Sidonpita yargorurga, Chipre tishgota dëjarärï ichognïcunachrümi. Chaynuypa aywapäcurä chay gochrachru alisca walyay naupäcunapita walyamuptinmi Chipre tishgo washapapäcamänanpag.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Chaynuypam pasarärï Cilicia ningantas, nätan Panfilia ningantas mana shayular. Chaura chrarärirä Liciachru Mira marcamanmi.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Chay Mira marcachrümi soldäducunapa mandagninga tarirun Alejandría marcapita chrämusha büquita Italiaman aywagta. Chauraga chaymanmi jegarärichiman Italiata aywapäcunäpag.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Chay büquiwan aywapäcurä nä achca junagmi mana wayrala aywayta pasay atipayar. Chauraga maymay nacatacuytaragchri chrarärï Gnido marca chimpanman. Chauraga chaynuyla chay alisca walyay lutanman aywachipäcamaptinga, aywacurcä Creta tishgo muyuypam Salmonpa chimpancama.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Chauraga maymay nacatacuytaragchri chrarärï chay Cretachru Buenos Puertos ninganman. Chay cara manam alä caruchrüchu Lasea ningan marcapitaga.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Cesareapita yargapäcamungä nä unaymi cara, nätan gochrapa wayrala aywapäcunäpagga manatan alichu caratag. Chauraga chay malagäna junag fiesta pasaruptinga, Pablo cay niram chay büquichru aywagcunata:
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Taytacuna, cay tamya wichanga Italia aywayga manapishchri alichu canga nogapa tantiaynïpitaga. Jinachru aywashaga manacagmansi ruracarungas canchri büquisi. Büquichru apayanganchisi, jinaman noganchis wanuruchwansi canchri”.
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Niyaptinmi chay soldäducuna mandagga mana cäsurachu Pablotaga. Antis cäsucuraga büquipa runantam, jinaman büqui aywachigtam.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Chaura chay carcayangäga manam alichu cara büqui shayänanpag tamya wichan captin. Chauraga lapäcuna yupaymi jucla chaypita yargoyta munapäcurä, “Feniceman pagta chraruchwansi, chaychru tamya wichan cananchipag” nir. Cretachru Fenice ningan marcaga, alim cara büqui shayunanpag wacpitas caypitas walyaypita washapagniyog.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Chaura ali nirag aywapäcunanpag guepäcunapita walyarimuptinga pinsiarärin aywayaytam. Chauraga büquipa banderan nirayagcunatam sharcarärichin. Jinarcurmi büqui aywachiyta galacayärin Creta tishgo lädulanpa.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Chaypitam unaylanta tamyantin alisca juyu walyay walyaramun inti yargamunan lädupita. Chay walyaypa jutin cara ‘Euroclidón’ ninganmi.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Chauraga jucläman aywachiytam galacayäriman. Mana nä imanaypas munapäcungäman aywachiyta atipapäcurnïga tacayärïmi, chay walyay munanganman aywachipäcamänanpag.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Chauraga Clauda jutiyog ichic tishgola guepanman mana alä walyananman chrarärirga maymay sasataragchri büquiman chutarcarärimü salvacunapag cayag chay ichic bötilatas.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Chaura nä chay ichic bötilata büqui manyanman jegarcarachimurga, wascacunata charircurmi yantata liyagnuysi chay jatun büquita mana tablacuna cachracänanpag watarärin. Chaura chay büqui aywachigcunaga agoysha gotucashaman büqui jaticänanta manchapäcurga, chay banderanuysi cayagtam limpu chutarparärin walyay aywachinganman aywachinanpag.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Warantinga chaynuyla chay jatun gochrachru yacu lagyamuptin galayarärï apapäcungäta gochraman garpuytam büqui ancashyänanpag.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Chaypita mas warantinga gochraman jitarparärïtan büquipa chaychru cayag imancunatas.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Achca junagmi mana intitas ni goyllarcunatas ricapapäcurächu alisca alisca tamyaptin. ¡Manam nä cawayta pinsiapäcurächu ni yangalas!
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Chauraga achca junagmi nä mana micapäcurächu. Chaymi Pabloga chraupiman shayuyur cay nin: “Taytacuna, Cretachru noga ningäta cäsucarcämaptiquiga alim canman cara. Manachr caynuy cunchuchwanchu cara. Nätan manachr imacunatas gochraman jitarpuchwanchu cara.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Antis cananga valorchacurcay büquilam manacagman ruracanga. Nätan noganchiga manam cay gochrachru mayganchis wanushunchu.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Chay nircayangagtaga canan pagasmi Diospa angelnin willaraman. Nogaga Diospam cä, jinaman paytam serviyäsi.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Chay angelga cay niramanmi: ‘Pablo, ama manchacaychu. Gamga Romachru Cesarmanga chränayran cayan. Gam raygom cay büquichru gamwan cayag runacunata, Diosga manam wanunanta munangachu maygantas’ niraman.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Chauraga taytacuna, valorchacurcay. Nogaga Tayta Diosman yupachicuyämi. Nätan razonpam Dios ruranga, chay ángel nimangannuy”.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Chauraga aywachisha cashun fiju juc tishgomanmi.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nä chrunca chruscuyog junag Adriático nipäcungan jatun gochrachru wacman cayman aywachisha carcayaptïmi, chay pagasga nä chraupi pagas cayaptin, büqui aywachig runacunaga tantiarärin nä gochra manyanman nachrgarcayanganta.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Chauraga tantiapäcura yacutam imanuy junduchru carcayangätas. Jinarcurmi nä carcayänä quima chrunca sogtayog metruchru. Nä maslata aywarcurga yapaytan tantiapäcura imanuychru carcayangätas. Chauraga nä carcayä nä ishcay chrunca ganchrisniyog metruchrümi.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Chauraga gagacunaman büqui tupananta mancharga, jitarparärin chruscu anclacunatam büqui guepanpa. Jinacarcärirga, aliscam munapäcura nä pacha waramunanta.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nätan büqui aywachigcunaga pinsiarärinag chay büquipita pacaypa aywacuytam. Chauraga jitarparärinag gochraman chay ichic bötilatam “Cay büquipa naupanman anclata cachrarpapäcushag” nignuyla.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Nätan chay jinarcayagta ricapururmi Pabloga willarun soldäducunapa mandagninta soldäduncunatawan cay nir: “Paycuna aywacurcaptinga gamcunaga wanupäcunqui cay gochrachrümi.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Niptinmi soldäducunaga ichic bötila watarayag wascataga cuchurärin. Chauraga ichig bötilaga gochraman ishquircurmi aywacun.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nä pacha waranayämuptinga Pablo cay nin lapantam: “Nä ishcay semänam gamcuna carcayanqui mana micur, mana punur.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 Chaura cananga micapäcuy uchuclatas cay gochrapita yargapäcunaypag. Nätan manam maygaypasi umaypita juclay agchalaysi cay gochrachrüga quëdangachu”.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Nircur Pabloga tantata charircurmi, Tayta Diosta lapanpa naupanchru “Gracias” nicurun. Jinarcurmi micuyta galayurun.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Chauraga lapan runacunam chaychru cayagga Pablo micugta ricarärirga, micuyta galacayärin.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Chay büquichru capäcurä lapäga ishcay pachrac, ganchris chrunca sogtayog runam.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nä pachran juntangancama micarärirga, trïgutam garpapäcura gochraman büqui ancashyänanpag.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nä pacha wararamuptinga, büqui aywachigcunaga manam musyapäcurachu mayman chrararcayangantas. Chaypitam ricaparärin gochra manyan pampata büqui shayunanpag juc callejonnuy gochra yaycushata. Chauraga ninacarärin büquita chayman imanaylapas ashuyärichinanpagmi.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Chaypitam chay anclacuna watashata cuchurärirga gochrachru dëjarärin. Jinarcurmi büquita aywachig ichic guerulanta apshirärichin büquita aywachinanpag. Chaypitam naupachru banderanuysi cayagcunataga sharcarärichin. Jinaräriptin büquiga nä masmi ashuyara chay gochra manyan pampaman.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Jinarcurmi büqui yaycurunag gochrata ishcayman raquignuysi cayag, achca agoysha gotucashaman. Chaychrümi büquiga pasay shumag jaticarun. Chay büquipa naupancagmi jaticarun agoyshaman mana pasay cuyugpag. Nätan büquipa guepancagmi, yacu lagyayaptilan cachracayta galayurun tablacuna.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Chaura soldäducunaga Romachru carcelman aywarcayächingan runacunataga wanuchiytam munapäcura mana maygansi gueshpipäcunanpita.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Nätan chay soldäducunapa mandagninga Pablo cawananta munarga, manam munarachu wanuchipäcunanta, antis nirun pampaman yargapäcunanpagmi, jinaman nadiay yachragcuna naupata nadiapäcunanpagmi,
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 nätan waquincagcuna büquipa tablancunawan chay nadiagcunapa guepanta aywapäcunanpag. Chaynuypam lapalan yargarärimun gochra manyan pampaman.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.