Romanos 4
Mushog Testamento (QVMNT) vs VC
1 Musyantsimi Abrahampita lapan Israel runacuna mirapäcushganta. Tsaynog caycaptenga canan tantyacushun Tayta Diosnintsi jutsancunata perdonananpag Abraham imanog cawashgantapis. ¿Alita rurar cawashganpitatsurag jutsancunapita Abrahamta perdonargan o Tayta Diosnintsi nishganta criyishganpitatsurag?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Manami alita rurar cawashganpitatsu payta Tayta Diosnintsi perdonargan, sinöga Tayta Diosnintsi promitishganta cumplinanpag cashganta criyishganpitami. Alita rurashganpita Tayta Dios perdonaptenga alabacunmanmi cargan.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Tayta Diosnintsipa palabranchöpis caynogmi escribiraycan:
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Musyashgantsinogpis arupacog runa arushganpitaga pägunta chasquinmi. Mana aruycar imatapis chasquerga regälulatami chasquin.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Mana arog runa regäluta chasquishgannoglami nogantsipis Tayta Diosnintsipita perdonta regälutanog chasquintsi. Regälunog caycaptenga manami alicunata rurashgantsipitatsu Tayta Diosnintsi jutsantsicunata perdonamantsi, sinöga payman yäracur Jesucristuta chasquicushgantsipitami perdonamantsi.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Jutsa ruragcunata Tayta Diosnintsi perdonashganta tantyarmi rey Davidpis caynog escribergan:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Cushishgami cawan jutsa rurashganpita Tayta Diosnintsi perdonashgan runa.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Pï runatapis perdonarga jutsata rurashgancunata Tayta Diosnintsi manami yarparannatsu.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Jesucristuta chasquicog cagtaga señalashga captinpis señaläni captinpis Tayta Diosnintsi perdonaycanmi. Abrahamtapis Tayta Diosnintsiman yäracuptin jutsata rurashgancunata perdonargan.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 ¿Cuerpunta señalacuptinragtsurag Abrahamta perdonargan o manarag señalacuptintsurag? Paytapis perdonargan cuerpunta manarag señalacuptinmi.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 — ausente —
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 — ausente —
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Tsaynog caycaptenga manami Moisés escribishgan leycunata cumplishganpitatsu Abrahampis y pay yäracushgannog yäracogcunapis Tayta Diosnintsi promitishganta chasquengapag, sinöga Diosman yäracur perdonashga cashganpitami. Tsay promitishganga caycan mushog patsata herenciata chasquinanpagmi.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Tsaynog captinpis waquin Israel runacuna mana tantyashpanmi caynog nircaycan: “Nogaga Abrahamta promitishganta chasquishag Moisés escribishgan leycunata cumplishgäpitami.” Tsay runacuna nishgannog captenga Tayta Diosman Abrahampis manacaglapagmi yäracunman cargan. Tsaynog captenga Abrahamta Tayta Dios promitishganpis manacaglapagmi caycan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Tsaynogpis tsay runacuna nishgannog captenga manami pipis perdonta tarinmantsu cargan, sinöga jutsata rurashga captin lapan runapis infiernuman gaycushga canman.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Tsaynog captenga manami leycunata cumplishgantsipitatsu Tayta Diosnintsi perdonamantsi, sinöga payman yäracushgantsipitami. Tsaymi Israel runa carpis mana Israel runa carpis Abrahamnog yäracuptintsega cuyapämashpantsi jutsantsicunata perdonamantsi. Abraham yäracushgannog Tayta Diosnintsiman yäracorga maygan casta carpis Abrahampa castanmi caycantsi.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 May nación runacunapis Jesucristuta chasquicur Abrahampa castan cananpag cashgantaga Tayta Diosnintsi caynogmi nergan: “Gamta acrashcä may-tsaychöpis tag runacunapa taytannog canayquipagmi.” Tsurin manarag yuriptinpis Tayta Diosnintsi promitishganman yäracurmi Abrahamga criyergan tsurinpita miragcuna atsca nacionman mirananpag cashganta. Abrahamga auquinna caycarpis criyergan Tayta Diosnintsi nishgannog lapanpis cananpag cashganta.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 — ausente —
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 — ausente —
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Payga manami: “¿Imanogtag tsay canga?” nergantsu. Tsaypa trucanga Tayta Diosnintsita alabar payman masmi yäracorgan.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Payga musyargan promitishganta imanogpapis Tayta Diosnintsi cumplinanpag cashgantami.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Tsaynog yäracushganpitami jutsa rurashgancunata Abrahamta Tayta Diosnintsi perdonar jutsaynagtana chasquergan.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 — ausente —
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 — ausente —
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Cruzman clävaycur wanutsishga captinpis payga cawarimorgan jutsantsipita perdonamänantsipagmi.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.