Romanos 4
Mushog Testamento (QVMNT) vs NVT
1 Musyantsimi Abrahampita lapan Israel runacuna mirapäcushganta. Tsaynog caycaptenga canan tantyacushun Tayta Diosnintsi jutsancunata perdonananpag Abraham imanog cawashgantapis. ¿Alita rurar cawashganpitatsurag jutsancunapita Abrahamta perdonargan o Tayta Diosnintsi nishganta criyishganpitatsurag?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Manami alita rurar cawashganpitatsu payta Tayta Diosnintsi perdonargan, sinöga Tayta Diosnintsi promitishganta cumplinanpag cashganta criyishganpitami. Alita rurashganpita Tayta Dios perdonaptenga alabacunmanmi cargan.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Tayta Diosnintsipa palabranchöpis caynogmi escribiraycan:
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Musyashgantsinogpis arupacog runa arushganpitaga pägunta chasquinmi. Mana aruycar imatapis chasquerga regälulatami chasquin.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Mana arog runa regäluta chasquishgannoglami nogantsipis Tayta Diosnintsipita perdonta regälutanog chasquintsi. Regälunog caycaptenga manami alicunata rurashgantsipitatsu Tayta Diosnintsi jutsantsicunata perdonamantsi, sinöga payman yäracur Jesucristuta chasquicushgantsipitami perdonamantsi.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Jutsa ruragcunata Tayta Diosnintsi perdonashganta tantyarmi rey Davidpis caynog escribergan:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Cushishgami cawan jutsa rurashganpita Tayta Diosnintsi perdonashgan runa.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Pï runatapis perdonarga jutsata rurashgancunata Tayta Diosnintsi manami yarparannatsu.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Jesucristuta chasquicog cagtaga señalashga captinpis señaläni captinpis Tayta Diosnintsi perdonaycanmi. Abrahamtapis Tayta Diosnintsiman yäracuptin jutsata rurashgancunata perdonargan.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿Cuerpunta señalacuptinragtsurag Abrahamta perdonargan o manarag señalacuptintsurag? Paytapis perdonargan cuerpunta manarag señalacuptinmi.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 — ausente —
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 — ausente —
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Tsaynog caycaptenga manami Moisés escribishgan leycunata cumplishganpitatsu Abrahampis y pay yäracushgannog yäracogcunapis Tayta Diosnintsi promitishganta chasquengapag, sinöga Diosman yäracur perdonashga cashganpitami. Tsay promitishganga caycan mushog patsata herenciata chasquinanpagmi.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Tsaynog captinpis waquin Israel runacuna mana tantyashpanmi caynog nircaycan: “Nogaga Abrahamta promitishganta chasquishag Moisés escribishgan leycunata cumplishgäpitami.” Tsay runacuna nishgannog captenga Tayta Diosman Abrahampis manacaglapagmi yäracunman cargan. Tsaynog captenga Abrahamta Tayta Dios promitishganpis manacaglapagmi caycan.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Tsaynogpis tsay runacuna nishgannog captenga manami pipis perdonta tarinmantsu cargan, sinöga jutsata rurashga captin lapan runapis infiernuman gaycushga canman.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Tsaynog captenga manami leycunata cumplishgantsipitatsu Tayta Diosnintsi perdonamantsi, sinöga payman yäracushgantsipitami. Tsaymi Israel runa carpis mana Israel runa carpis Abrahamnog yäracuptintsega cuyapämashpantsi jutsantsicunata perdonamantsi. Abraham yäracushgannog Tayta Diosnintsiman yäracorga maygan casta carpis Abrahampa castanmi caycantsi.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 May nación runacunapis Jesucristuta chasquicur Abrahampa castan cananpag cashgantaga Tayta Diosnintsi caynogmi nergan: “Gamta acrashcä may-tsaychöpis tag runacunapa taytannog canayquipagmi.” Tsurin manarag yuriptinpis Tayta Diosnintsi promitishganman yäracurmi Abrahamga criyergan tsurinpita miragcuna atsca nacionman mirananpag cashganta. Abrahamga auquinna caycarpis criyergan Tayta Diosnintsi nishgannog lapanpis cananpag cashganta.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 — ausente —
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 — ausente —
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Payga manami: “¿Imanogtag tsay canga?” nergantsu. Tsaypa trucanga Tayta Diosnintsita alabar payman masmi yäracorgan.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Payga musyargan promitishganta imanogpapis Tayta Diosnintsi cumplinanpag cashgantami.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Tsaynog yäracushganpitami jutsa rurashgancunata Abrahamta Tayta Diosnintsi perdonar jutsaynagtana chasquergan.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 — ausente —
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 — ausente —
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Cruzman clävaycur wanutsishga captinpis payga cawarimorgan jutsantsipita perdonamänantsipagmi.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.