Romanos 4

Mushog Testamento (QVMNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Musyantsimi Abrahampita lapan Israel runacuna mirapäcushganta. Tsaynog caycaptenga canan tantyacushun Tayta Diosnintsi jutsancunata perdonananpag Abraham imanog cawashgantapis. ¿Alita rurar cawashganpitatsurag jutsancunapita Abrahamta perdonargan o Tayta Diosnintsi nishganta criyishganpitatsurag?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Manami alita rurar cawashganpitatsu payta Tayta Diosnintsi perdonargan, sinöga Tayta Diosnintsi promitishganta cumplinanpag cashganta criyishganpitami. Alita rurashganpita Tayta Dios perdonaptenga alabacunmanmi cargan.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Tayta Diosnintsipa palabranchöpis caynogmi escribiraycan:
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Musyashgantsinogpis arupacog runa arushganpitaga pägunta chasquinmi. Mana aruycar imatapis chasquerga regälulatami chasquin.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Mana arog runa regäluta chasquishgannoglami nogantsipis Tayta Diosnintsipita perdonta regälutanog chasquintsi. Regälunog caycaptenga manami alicunata rurashgantsipitatsu Tayta Diosnintsi jutsantsicunata perdonamantsi, sinöga payman yäracur Jesucristuta chasquicushgantsipitami perdonamantsi.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Jutsa ruragcunata Tayta Diosnintsi perdonashganta tantyarmi rey Davidpis caynog escribergan:
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Cushishgami cawan jutsa rurashganpita Tayta Diosnintsi perdonashgan runa.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Pï runatapis perdonarga jutsata rurashgancunata Tayta Diosnintsi manami yarparannatsu.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Jesucristuta chasquicog cagtaga señalashga captinpis señaläni captinpis Tayta Diosnintsi perdonaycanmi. Abrahamtapis Tayta Diosnintsiman yäracuptin jutsata rurashgancunata perdonargan.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 ¿Cuerpunta señalacuptinragtsurag Abrahamta perdonargan o manarag señalacuptintsurag? Paytapis perdonargan cuerpunta manarag señalacuptinmi.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 — ausente —
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 — ausente —
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Tsaynog caycaptenga manami Moisés escribishgan leycunata cumplishganpitatsu Abrahampis y pay yäracushgannog yäracogcunapis Tayta Diosnintsi promitishganta chasquengapag, sinöga Diosman yäracur perdonashga cashganpitami. Tsay promitishganga caycan mushog patsata herenciata chasquinanpagmi.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Tsaynog captinpis waquin Israel runacuna mana tantyashpanmi caynog nircaycan: “Nogaga Abrahamta promitishganta chasquishag Moisés escribishgan leycunata cumplishgäpitami.” Tsay runacuna nishgannog captenga Tayta Diosman Abrahampis manacaglapagmi yäracunman cargan. Tsaynog captenga Abrahamta Tayta Dios promitishganpis manacaglapagmi caycan.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Tsaynogpis tsay runacuna nishgannog captenga manami pipis perdonta tarinmantsu cargan, sinöga jutsata rurashga captin lapan runapis infiernuman gaycushga canman.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Tsaynog captenga manami leycunata cumplishgantsipitatsu Tayta Diosnintsi perdonamantsi, sinöga payman yäracushgantsipitami. Tsaymi Israel runa carpis mana Israel runa carpis Abrahamnog yäracuptintsega cuyapämashpantsi jutsantsicunata perdonamantsi. Abraham yäracushgannog Tayta Diosnintsiman yäracorga maygan casta carpis Abrahampa castanmi caycantsi.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 May nación runacunapis Jesucristuta chasquicur Abrahampa castan cananpag cashgantaga Tayta Diosnintsi caynogmi nergan: “Gamta acrashcä may-tsaychöpis tag runacunapa taytannog canayquipagmi.” Tsurin manarag yuriptinpis Tayta Diosnintsi promitishganman yäracurmi Abrahamga criyergan tsurinpita miragcuna atsca nacionman mirananpag cashganta. Abrahamga auquinna caycarpis criyergan Tayta Diosnintsi nishgannog lapanpis cananpag cashganta.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 — ausente —
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 — ausente —
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Payga manami: “¿Imanogtag tsay canga?” nergantsu. Tsaypa trucanga Tayta Diosnintsita alabar payman masmi yäracorgan.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Payga musyargan promitishganta imanogpapis Tayta Diosnintsi cumplinanpag cashgantami.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Tsaynog yäracushganpitami jutsa rurashgancunata Abrahamta Tayta Diosnintsi perdonar jutsaynagtana chasquergan.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 — ausente —
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 — ausente —
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Cruzman clävaycur wanutsishga captinpis payga cawarimorgan jutsantsipita perdonamänantsipagmi.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.