Lucas 14
Mushog Testamento (QVHNT) vs ARA
1 Saypitana sábado jamay junagcho Jesús aywargan mandag fariseupa wayinman micog. Saycho waquin fariseucuna Jesusta ricapaycäyargan: “Mä sábado jamay caycaptin ¿imatashi ruranga?” niyashpan.
1 Aconteceu que, ao entrar ele num sábado na casa de um dos principais fariseus para comer pão, eis que o estavam observando.
2 — ausente —
2 Ora, diante dele se achava um homem hidrópico.
3 — ausente —
3 Então, Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou-lhes: É ou não é lícito curar no sábado?
4 Imatapis mana parlacuyaptinmi gueshyaycag runata Jesús yataycur aliyäsergan. Aliyarcasirna nergan: “Cananga wayiquipana aywacuy.”
4 Eles, porém, nada disseram. E, tomando-o, o curou e o despediu.
5 Nircur fariseucunata nergan: “Maygayquipapis suriqui o töruyqui pözuman jegaptin ¿manacu jinan höra jorgog aywayanqui, sábado jamay junag caycaptinpis? Say rurashgayquinölami nogapis gueshyagcunata aliyäsë, sábado jamay junag caycaptinpis.”
5 A seguir, lhes perguntou: Qual de vós, se o filho ou o boi cair num poço, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Sayno niptin manami imatapis parlacuyargansu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Saychömi waquin gayasishgan runacuna, ali ricash cayta munar, mësa cagmanrä aywayargan jamacuyänanpä. Sayta ricaycur Jesús yachasergan:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes uma parábola:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado para um casamento, não procures o primeiro lugar; para não suceder que, havendo um convidado mais digno do que tu,
9 — ausente —
9 vindo aquele que te convidou e também a ele, te diga: Dá o lugar a este. Então, irás, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Mësa cagman jucla jamacunayquipa trucanga shuyaranqui gayasiyäshogniqui: ‘Päsacalämuy mësa cagman jamacunayquipä’ nishunayquitarä. Sayno jamasishuptiquimi mësacho gamwan jamacogcuna ali respitayäshunquipä.”
10 Pelo contrário, quando fores convidado, vai tomar o último lugar; para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, senta-te mais para cima. Ser-te-á isto uma honra diante de todos os mais convivas.
11 Sayno nishpanmi Jesús nergan: “Mayganpis runa-tucogcunaga pengaymanmi churash canga. Mana runa-tucogcunami isanga ali ricash canga.”
11 Pois todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Nircur wayinman pushag runatapis Jesús nergan: “Micuyänayquipä pitapis gayaserga ama gayasiyanquisu cuyanacuyashgalayquita, wauguilayquita, castalayquita ni rïcu cag vecïnulayquitaga. Paycuna tumayquita cutisishushgalayquimi premiuyqui canga.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não convides os teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem vizinhos ricos; para não suceder que eles, por sua vez, te convidem e sejas recompensado.
13 Saypa trucanga gayasiyanqui muchogcunata, wegrucunata y gapracunatapis.
13 Antes, ao dares um banquete, convida os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos;
14 Paycunaga manami ni imanöpapis cutisiyäshunquipäsu. Paycunata garashgayquipitaga Tayta Diosninsinami premiuta goshunqui jusaynag runacunata cawarisimushgan junag.”
14 e serás bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensar-te; a tua recompensa, porém, tu a receberás na ressurreição dos justos.
15 Saymi mësacho jamaraycashganpita juc runa nergan Jesusta: “¡Ima cushishgarä cayanga Tayta Diosninsi camarishgan micuyta gloriacho micogcuna!”
15 Ora, ouvindo tais palavras, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Sayno niptin tincusiypa Jesús cayno yachasergan: “Juc runashi asca runacunata invitargan juc junagcho wayinman micog aywayänanpä.
16 Ele, porém, respondeu: Certo homem deu uma grande ceia e convidou muitos.
17 Say junag chämuptinnashi ashmayninta cachargan say invitashgan runacunata pushananpä.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: Vinde, porque tudo já está preparado.
18 Say ashmay wilag chaptinshi jucnin nergan: ‘Rantishgä chacrata ricagrämi aywanä caycan. Nogapita ama resienticuyculäsunsu.’
18 Não obstante, todos, à uma, começaram a escusar-se. Disse o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me tenhas por escusado.
19 Jucagnashi nergan: ‘Pisga par törutami rantishcä. Saymi ali o mana ali cashgantapis musyanäpä canan junag yapyag aywashä. Nogapita ama resienticuyculäsunsu.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; rogo-te que me tenhas por escusado.
20 Jucagnashi nergan: ‘Sayrämi warmita jorgushcä. Saymi gayasimashganman aywayta camäpacushäsu.’ Saynölashi lapan invitashgan runacuna aywayta munayargansu.
20 E outro disse: Casei-me e, por isso, não posso ir.
21 Sauraga say cachashgan ashmay cutiycur patronninta wilargan runacuna imano nishgantapis. Sayno wilaptin patronnin fiyupa rabiacorgan. Nircurna ashmayninta nergan: ‘Cällicunapa aywaycur jucla pushamuy muchogcunata, gapracunata y wegrucunatapis.’
21 Voltando o servo, tudo contou ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze para aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Patronnin nishganta rurarcurnashi ashmaynin nergan: ‘Nimashgayquinölami pushamushcä, taytay. Sayno captinpis mësaman manarämi runacuna juntäyanräsu.’
22 Depois, lhe disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 Saynashi patronnin nergan: ‘Nänicunapa y chacracunapapis aywar saycho tarishgayqui runacunata imaycanöpapis wayëman juntäyashganyag pushamuy.
23 Respondeu-lhe o senhor: Sai pelos caminhos e atalhos e obriga a todos a entrar, para que fique cheia a minha casa.
24 Naupata gayasimushgäcunaga perdiyashganami yanucasishgä micuyta.’ ”
24 Porque vos declaro que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ascag runacuna gatiräyaptinmi Jesús nergan:
25 Grandes multidões o acompanhavam, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Mayganpis discïpulö cayta munarga mamanpä, taytanpä, warminpä, surincunapä, wauguincunapä y panincunapä yarpachacunanpa trucanga más yarpachacusun noga munashgäta rurananpä.
26 Se alguém vem a mim e não aborrece a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs e ainda a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 “Discïpulöcunaga imano nacarpis noga munashgänöla imaypis cawayäsun. Wanushganyag noga munashgäno mana cawarga manami discïpulö canmansu.
27 E qualquer que não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Discïpulö caycashganpita witicogcunaga wayi rurayta galaycasir mana ushasegnömi caycäyan. Pipis wayita rurananpäga shumagrämi yarpachacun say wayita ushasinanpä gastun aypashganta o mana aypashgantapis.
28 Pois qual de vós, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Cimientuycular cachaycuptenga lapan ricagcunami payta jamuräyanga:
29 Para não suceder que, tendo lançado os alicerces e não a podendo acabar, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Say runaga puëdegnöpis wayita rurar galaycasish manapis ushasinanpä’ nir.
30 dizendo: Este homem começou a construir e não pôde acabar.
31 “Maygan nacionpis juc nacionwan manarä pelyar ¿manacu puntataga mandagnin reycuna shumagrä yarpachacuyan ishcay chunca waranga (20,000) soldäducunata chunca waranga (10,000) soldädulanwan vincinanpä o mana vincinanpä cashgantapis?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Pelyayta mana puëdinan captenga jucag cag mandag carucho caycaptilanrämi wilacogninta cachan: ‘Mananashi pelyashunnasu. Munashgayqui cagtashi imäcunatapis apacunqui’ nir wilananpä.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Saynöla discïpulö cayänayquipä listula caycäyay noga-raycu lapan imayquicunatapis cachaycuyänayquipä. Imayquicunatapis cachariyta mana munarga manami discïpulö cayanquimansu. [Nishgäta wiyag cäga shumag tantyacuyay.]
33 Assim, pois, todo aquele que dentre vós não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 O sal é certamente bom; caso, porém, se torne insípido, como restaurar-lhe o sabor?
35 — ausente —
35 Nem presta para a terra, nem mesmo para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.