Lucas 14
Mushog Testamento (QVHNT) vs ARIB
1 Saypitana sábado jamay junagcho Jesús aywargan mandag fariseupa wayinman micog. Saycho waquin fariseucuna Jesusta ricapaycäyargan: “Mä sábado jamay caycaptin ¿imatashi ruranga?” niyashpan.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 — ausente —
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Imatapis mana parlacuyaptinmi gueshyaycag runata Jesús yataycur aliyäsergan. Aliyarcasirna nergan: “Cananga wayiquipana aywacuy.”
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Nircur fariseucunata nergan: “Maygayquipapis suriqui o töruyqui pözuman jegaptin ¿manacu jinan höra jorgog aywayanqui, sábado jamay junag caycaptinpis? Say rurashgayquinölami nogapis gueshyagcunata aliyäsë, sábado jamay junag caycaptinpis.”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Sayno niptin manami imatapis parlacuyargansu.
6 A isto nada puderam responder.
7 Saychömi waquin gayasishgan runacuna, ali ricash cayta munar, mësa cagmanrä aywayargan jamacuyänanpä. Sayta ricaycur Jesús yachasergan:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 — ausente —
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Mësa cagman jucla jamacunayquipa trucanga shuyaranqui gayasiyäshogniqui: ‘Päsacalämuy mësa cagman jamacunayquipä’ nishunayquitarä. Sayno jamasishuptiquimi mësacho gamwan jamacogcuna ali respitayäshunquipä.”
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Sayno nishpanmi Jesús nergan: “Mayganpis runa-tucogcunaga pengaymanmi churash canga. Mana runa-tucogcunami isanga ali ricash canga.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Nircur wayinman pushag runatapis Jesús nergan: “Micuyänayquipä pitapis gayaserga ama gayasiyanquisu cuyanacuyashgalayquita, wauguilayquita, castalayquita ni rïcu cag vecïnulayquitaga. Paycuna tumayquita cutisishushgalayquimi premiuyqui canga.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Saypa trucanga gayasiyanqui muchogcunata, wegrucunata y gapracunatapis.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Paycunaga manami ni imanöpapis cutisiyäshunquipäsu. Paycunata garashgayquipitaga Tayta Diosninsinami premiuta goshunqui jusaynag runacunata cawarisimushgan junag.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Saymi mësacho jamaraycashganpita juc runa nergan Jesusta: “¡Ima cushishgarä cayanga Tayta Diosninsi camarishgan micuyta gloriacho micogcuna!”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Sayno niptin tincusiypa Jesús cayno yachasergan: “Juc runashi asca runacunata invitargan juc junagcho wayinman micog aywayänanpä.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Say junag chämuptinnashi ashmayninta cachargan say invitashgan runacunata pushananpä.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Say ashmay wilag chaptinshi jucnin nergan: ‘Rantishgä chacrata ricagrämi aywanä caycan. Nogapita ama resienticuyculäsunsu.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Jucagnashi nergan: ‘Pisga par törutami rantishcä. Saymi ali o mana ali cashgantapis musyanäpä canan junag yapyag aywashä. Nogapita ama resienticuyculäsunsu.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Jucagnashi nergan: ‘Sayrämi warmita jorgushcä. Saymi gayasimashganman aywayta camäpacushäsu.’ Saynölashi lapan invitashgan runacuna aywayta munayargansu.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Sauraga say cachashgan ashmay cutiycur patronninta wilargan runacuna imano nishgantapis. Sayno wilaptin patronnin fiyupa rabiacorgan. Nircurna ashmayninta nergan: ‘Cällicunapa aywaycur jucla pushamuy muchogcunata, gapracunata y wegrucunatapis.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Patronnin nishganta rurarcurnashi ashmaynin nergan: ‘Nimashgayquinölami pushamushcä, taytay. Sayno captinpis mësaman manarämi runacuna juntäyanräsu.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Saynashi patronnin nergan: ‘Nänicunapa y chacracunapapis aywar saycho tarishgayqui runacunata imaycanöpapis wayëman juntäyashganyag pushamuy.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Naupata gayasimushgäcunaga perdiyashganami yanucasishgä micuyta.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ascag runacuna gatiräyaptinmi Jesús nergan:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Mayganpis discïpulö cayta munarga mamanpä, taytanpä, warminpä, surincunapä, wauguincunapä y panincunapä yarpachacunanpa trucanga más yarpachacusun noga munashgäta rurananpä.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 “Discïpulöcunaga imano nacarpis noga munashgänöla imaypis cawayäsun. Wanushganyag noga munashgäno mana cawarga manami discïpulö canmansu.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Discïpulö caycashganpita witicogcunaga wayi rurayta galaycasir mana ushasegnömi caycäyan. Pipis wayita rurananpäga shumagrämi yarpachacun say wayita ushasinanpä gastun aypashganta o mana aypashgantapis.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Cimientuycular cachaycuptenga lapan ricagcunami payta jamuräyanga:
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ‘Say runaga puëdegnöpis wayita rurar galaycasish manapis ushasinanpä’ nir.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Maygan nacionpis juc nacionwan manarä pelyar ¿manacu puntataga mandagnin reycuna shumagrä yarpachacuyan ishcay chunca waranga (20,000) soldäducunata chunca waranga (10,000) soldädulanwan vincinanpä o mana vincinanpä cashgantapis?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pelyayta mana puëdinan captenga jucag cag mandag carucho caycaptilanrämi wilacogninta cachan: ‘Mananashi pelyashunnasu. Munashgayqui cagtashi imäcunatapis apacunqui’ nir wilananpä.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Saynöla discïpulö cayänayquipä listula caycäyay noga-raycu lapan imayquicunatapis cachaycuyänayquipä. Imayquicunatapis cachariyta mana munarga manami discïpulö cayanquimansu. [Nishgäta wiyag cäga shumag tantyacuyay.]
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 — ausente —
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.