Lucas 14
Mushog Testamento (QVHNT) vs ACF
1 Saypitana sábado jamay junagcho Jesús aywargan mandag fariseupa wayinman micog. Saycho waquin fariseucuna Jesusta ricapaycäyargan: “Mä sábado jamay caycaptin ¿imatashi ruranga?” niyashpan.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 — ausente —
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 — ausente —
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Imatapis mana parlacuyaptinmi gueshyaycag runata Jesús yataycur aliyäsergan. Aliyarcasirna nergan: “Cananga wayiquipana aywacuy.”
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Nircur fariseucunata nergan: “Maygayquipapis suriqui o töruyqui pözuman jegaptin ¿manacu jinan höra jorgog aywayanqui, sábado jamay junag caycaptinpis? Say rurashgayquinölami nogapis gueshyagcunata aliyäsë, sábado jamay junag caycaptinpis.”
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Sayno niptin manami imatapis parlacuyargansu.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Saychömi waquin gayasishgan runacuna, ali ricash cayta munar, mësa cagmanrä aywayargan jamacuyänanpä. Sayta ricaycur Jesús yachasergan:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 — ausente —
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 — ausente —
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Mësa cagman jucla jamacunayquipa trucanga shuyaranqui gayasiyäshogniqui: ‘Päsacalämuy mësa cagman jamacunayquipä’ nishunayquitarä. Sayno jamasishuptiquimi mësacho gamwan jamacogcuna ali respitayäshunquipä.”
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Sayno nishpanmi Jesús nergan: “Mayganpis runa-tucogcunaga pengaymanmi churash canga. Mana runa-tucogcunami isanga ali ricash canga.”
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Nircur wayinman pushag runatapis Jesús nergan: “Micuyänayquipä pitapis gayaserga ama gayasiyanquisu cuyanacuyashgalayquita, wauguilayquita, castalayquita ni rïcu cag vecïnulayquitaga. Paycuna tumayquita cutisishushgalayquimi premiuyqui canga.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Saypa trucanga gayasiyanqui muchogcunata, wegrucunata y gapracunatapis.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Paycunaga manami ni imanöpapis cutisiyäshunquipäsu. Paycunata garashgayquipitaga Tayta Diosninsinami premiuta goshunqui jusaynag runacunata cawarisimushgan junag.”
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Saymi mësacho jamaraycashganpita juc runa nergan Jesusta: “¡Ima cushishgarä cayanga Tayta Diosninsi camarishgan micuyta gloriacho micogcuna!”
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Sayno niptin tincusiypa Jesús cayno yachasergan: “Juc runashi asca runacunata invitargan juc junagcho wayinman micog aywayänanpä.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Say junag chämuptinnashi ashmayninta cachargan say invitashgan runacunata pushananpä.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Say ashmay wilag chaptinshi jucnin nergan: ‘Rantishgä chacrata ricagrämi aywanä caycan. Nogapita ama resienticuyculäsunsu.’
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Jucagnashi nergan: ‘Pisga par törutami rantishcä. Saymi ali o mana ali cashgantapis musyanäpä canan junag yapyag aywashä. Nogapita ama resienticuyculäsunsu.’
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Jucagnashi nergan: ‘Sayrämi warmita jorgushcä. Saymi gayasimashganman aywayta camäpacushäsu.’ Saynölashi lapan invitashgan runacuna aywayta munayargansu.
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Sauraga say cachashgan ashmay cutiycur patronninta wilargan runacuna imano nishgantapis. Sayno wilaptin patronnin fiyupa rabiacorgan. Nircurna ashmayninta nergan: ‘Cällicunapa aywaycur jucla pushamuy muchogcunata, gapracunata y wegrucunatapis.’
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Patronnin nishganta rurarcurnashi ashmaynin nergan: ‘Nimashgayquinölami pushamushcä, taytay. Sayno captinpis mësaman manarämi runacuna juntäyanräsu.’
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Saynashi patronnin nergan: ‘Nänicunapa y chacracunapapis aywar saycho tarishgayqui runacunata imaycanöpapis wayëman juntäyashganyag pushamuy.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Naupata gayasimushgäcunaga perdiyashganami yanucasishgä micuyta.’ ”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ascag runacuna gatiräyaptinmi Jesús nergan:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Mayganpis discïpulö cayta munarga mamanpä, taytanpä, warminpä, surincunapä, wauguincunapä y panincunapä yarpachacunanpa trucanga más yarpachacusun noga munashgäta rurananpä.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 “Discïpulöcunaga imano nacarpis noga munashgänöla imaypis cawayäsun. Wanushganyag noga munashgäno mana cawarga manami discïpulö canmansu.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Discïpulö caycashganpita witicogcunaga wayi rurayta galaycasir mana ushasegnömi caycäyan. Pipis wayita rurananpäga shumagrämi yarpachacun say wayita ushasinanpä gastun aypashganta o mana aypashgantapis.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Cimientuycular cachaycuptenga lapan ricagcunami payta jamuräyanga:
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Say runaga puëdegnöpis wayita rurar galaycasish manapis ushasinanpä’ nir.
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “Maygan nacionpis juc nacionwan manarä pelyar ¿manacu puntataga mandagnin reycuna shumagrä yarpachacuyan ishcay chunca waranga (20,000) soldäducunata chunca waranga (10,000) soldädulanwan vincinanpä o mana vincinanpä cashgantapis?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Pelyayta mana puëdinan captenga jucag cag mandag carucho caycaptilanrämi wilacogninta cachan: ‘Mananashi pelyashunnasu. Munashgayqui cagtashi imäcunatapis apacunqui’ nir wilananpä.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Saynöla discïpulö cayänayquipä listula caycäyay noga-raycu lapan imayquicunatapis cachaycuyänayquipä. Imayquicunatapis cachariyta mana munarga manami discïpulö cayanquimansu. [Nishgäta wiyag cäga shumag tantyacuyay.]
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 — ausente —
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 — ausente —
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.