Juízes 11
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NVT
1 Jefté caran jinyu suldäru Galaad runa. Pay caran cuerpullanwan gänapacoj warmipa wawanmi. Papäninna caran Galaad.
1 Jefté era um guerreiro corajoso. Era filho de Gileade, mas sua mãe era uma prostituta.
2 Galaadpa warminchöpis wamrancuna achcana caran. Chaymi wauguincuna jatunyar Jeftëtaga garguran wasinpita. Gargushpanmi niran: «Gamga canqui paytacuymi. Chaymi gamwanga mana raquipänacushwanchu papäninchïpa ima-aycantapis.»
2 A esposa de Gileade teve muitos filhos, e quando esses meios-irmãos cresceram, expulsaram Jefté, dizendo: “Você não receberá parte alguma da herança de nosso pai, pois é filho de outra mulher”.
3 Chaura Jeftëga wauguincunapita aywacur tiyacuran Tob particho. Achcaj fiyu runacunawan shuntacaycur runacunata asaltar puriran.
3 Então Jefté fugiu de seus irmãos e foi viver na terra de Tobe. Em pouco tempo, passou a chefiar um bando de desocupados que se uniram a ele.
4 Chaypita unayllataga Amón runacuna aywaran Israelcunawan pillyaj.
4 Por essa época, os amonitas começaram a guerrear contra Israel.
5 Chayrämi Galaad marcapa mandajnincunaga Jeftëta gayachiran Tobcho tiyaycajta.
5 Quando os amonitas atacaram, os líderes de Gileade mandaram buscar Jefté na terra de Tobe.
6 Cachacuna chayaycärir niran: «Shamuy. Amón runacunawan pillyaptë mandajnë canayquipaj.»
6 “Venha e seja nosso comandante!”, disseram. “Ajude-nos a lutar contra os amonitas!”
7 Jeftëna niran: «¿Gamcunaga manachu chiquimashpayqui gargamarayqui? ¿Ñacar-rächu yarpäramanqui?»
7 Mas Jefté lhes disse: “Não são vocês os mesmos que me odiavam e que me expulsaram da casa de meu pai? Por que me chamam agora que estão em apuros?”.
8 Chaura Galaadcunaga niran: «Rasunpami ñacarcaycä. Yanapaycamay ari. Aywaycushun ari Amón runacunawan pillyäshimänayquipaj. Gamna mandaj jueznëpis cay ari Galaadcho tiyajcunapaga.»
8 “Porque precisamos de você”, responderam os líderes. “Se você nos comandar na batalha contra os amonitas, nós o proclamaremos governante de todo o povo de Gileade.”
9 Niptin Jefté niran: «Pillyacho Amón runacunata binsinäpaj Tayta Dios yanapämaptenga mandaj juezniquimi cashaj.»
9 Jefté lhes disse: “Quer dizer que se eu for com vocês e o S enhor me der a vitória sobre os amonitas, governarei todo o povo?”.
10 Chaura mandajcunaga aunir niran: «Tayta Dios musyanmi. Gam nishayquita llapantapis cumlishämi.»
10 Os líderes de Gileade responderam: “O S enhor é nossa testemunha de que faremos exatamente como você disse”.
11 Chaura Jeftëga paycunawan aywaran. Mizpachöna llapan Israelcuna churaran mandaj jueznin cananpaj. Chaycho Tayta Diospa ñaupancho Jefté yapay niran primëru nishannölla.
11 Então Jefté foi com os líderes de Gileade, e o povo o fez governante e comandante do exército. Em Mispá, na presença do S enhor , Jefté repetiu o que tinha dito aos líderes.
12 Chaypitaga Amón runacunapa rayninta tapuchiran: «¿Gamga imatataj munanqui nogacunawan, magamänayquipaj nasyunnëman yaycamunayquipäga?» nir.
12 Jefté enviou mensageiros ao rei de Amom para perguntar: “Por que você saiu para guerrear contra minha terra?”.
13 Jeftëpa cachancunata Amonpa raynenga niran: «Egiptupita gamcuna llojshicamurmi chacräcunata guechumarayqui Arnón mayupita-pacha, Jabocwan, Jordán mayu caycashancama. Cananga cutiycachimay manaraj imapis cashancama.»
13 O rei de Amom respondeu aos mensageiros de Jefté: “Quando saíram do Egito, os israelitas roubaram minhas terras desde o rio Arnom até o rio Jaboque, e até o Jordão. Agora, devolva-nos pacificamente esse território”.
14 Chaura Jeftëga yapay Amón runacunapa rayninman cachacunata cacharan. Cachacuna niran:
14 Jefté enviou a seguinte mensagem em resposta ao rei amonita:
15 «Jeftëga nin: Nogacunaga manami chacrayquicunata guechushcächu Moab runacunata, ni Amón runacunatapis.
15 “Assim diz Jefté: Israel não roubou terra alguma de Moabe nem de Amom.
16 Egiptupitaga Israel-masëcuna shacamuran chunyajllapami Puca Lamarman chayamunancama. Chaynöllami Cadescama chayamuran.
16 Quando o povo de Israel veio do Egito e chegou a Cades, depois de atravessar o mar Vermelho,
17 Shamur Edom nasyunpa raynintapis ruwacurä ‹nasyunniqui chaupillanpa päsacushaj› nir. Chaypis manami munaranchu. Moab nasyunpa raynintapis ruwacurämi. Paypis manami munaranchu päsachimayta. Chaynöpami Cadesllacho pachacurä.
17 enviou mensageiros ao rei de Edom e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra’. Contudo, seu pedido foi negado. Então fizeram o mesmo pedido ao rei de Moabe, mas ele também não os deixou passar. Por isso, o povo de Israel ficou em Cades.
18 «Chaymi chunyajpa aywar tumamurä Edom nasyunpa, Moab nasyunpa lindan lädullanpa Moabpa jan'ganman chayanäcama. Chaychönami pachacurä Arnón mayupa läduncho. Mayutami ichanga mana chimparächu, chaypita Moab nasyunna gallariptin.
18 “Depois, passaram pelo deserto, contornando Edom e Moabe. Acompanharam a divisa de Moabe a leste e acamparam do outro lado do rio Arnom. Em momento algum atravessaram o Arnom para entrar em Moabe, pois o Arnom era a divisa de Moabe.
19 «Chaypita cachacunata cacharä Amorreo runacunapa raynin Hesboncho caycaj Sehonman. Ruwacurä: ‹Chacrallayquipa päsacuycushaj chacräman› nir.
19 “Então Israel enviou mensageiros a Seom, rei dos amorreus, que governava em Hesbom, e pediu: ‘Deixe-nos passar por sua terra, para chegarmos ao nosso destino’.
20 Chaura Sehonga risilashpanmi chacranpa päsanäta mana munaranchu. Chaypa ruquenga suldäruncunawan shamur pachacuran Jahazaman. Nircur magamänanpaj shamuran.
20 O rei Seom, porém, não confiava em Israel o suficiente para deixar o povo passar por seu território. Em vez disso, mobilizou seu exército em Jaza e atacou Israel.
21 «Ichanga Tayta Diosmi Israel-masëcunapa munayninman cachaycuran Sehontaga mandashancho caj llapan runacunatawan. Chaynöpami Amorreo runacunapa chacrantaga guechurä.
21 Mas o S enhor , o Deus de Israel, entregou o rei Seom nas mãos de seu povo, que derrotou os amorreus. Israel tomou posse de toda a terra dos amorreus que viviam naquela região,
22 Charicarcärirä Amorreo runacunapa chacrantaga Arnón mayupita-pacha Jaboccama, chunyajpitana Jordancama.
22 desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Cananga ¿imanirtaj guechumayta munaycanqui Amorreo runacunata guechurcur Tayta Dios goycamashantaga?
23 “Como você vê, foi o S enhor , o Deus de Israel, que tirou a terra dos amorreus e a entregou a Israel. Por que, então, haveríamos de devolvê-la?
24 Quemós diosniqui chacrata gosha-cashuptiquimi ichanga ‹Quiquëpa› ninquiman. Nogacunapis ‹quiquëpa› nëcuna Tayta Diosnë goycamasha captinmi.
24 Fique com o que seu deus Camos lhe der, e nós ficaremos com o que o S enhor , nosso Deus, nos der.
25 ¿Gamga Moabpa raynin Balac Ziporpa wamranpita mas munayniyoj cashayquitachu yarpanqui? Payga manami nogacunata magamajchu shamuran.
25 Acaso você é melhor que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? Ele tentou disputar esses territórios com Israel? Entrou em guerra contra os israelitas?
26 Canancamaga nogacuna Hesboncho, Aroercho, läduncunachöga tiyaycäcuna quimsa pachac (300) watanami. Arnón mayu cantunpa caj siudäcunachöpis intëru chacrantincho tiyarcaycäcuna. ¿Imanirtaj mana rimacushcanquichu chaychica watantin tiyarcaycaptëga?
26 “Israel vive aqui há trezentos anos. Habita em Hesbom e nos povoados ao redor, até Aroer e seus povoados, e todas as cidades às margens do rio Arnom. Por que, até agora, vocês não fizeram esforço algum para reaver esse território?
27 Nogacunaga manami gamcunata ashipashcächu. Gamcunami ichanga pillyata ashir abusaycämanqui. Ichanga Tayta Diosllami juezga. Paymi Israelcunatapis Amón runacunatapis jusgamäshun.»
27 Portanto, não pequei contra você. Pelo contrário, você fez mal ao me atacar. Que o S enhor , o Juiz, decida hoje qual de nós está certo: Israel ou Amom”.
28 Chayno Jefté willachishanpis Amón runacunapa raynenga manami wiyacuranchu.
28 Mas o rei de Amom não deu atenção à mensagem de Jefté.
29 Chay öra Jeftëga Tayta Diospa munaynincho ricacuran. Chaymi payga Galaadpa aywar Manasespa päsar chayaran Galaadcho caycaj Mizpaman. Chaypitana Amón runacunapa nasyunninman yaycunanpaj aywaran.
29 Então o Espírito do S enhor veio sobre Jefté. Ele atravessou o território de Gileade e Manassés, incluindo Mispá em Gileade, e dali avançou contra os amonitas.
30 Jeftëga Tayta Diosta aunir niran: «Amón runacunata binsinäpaj yanapämaptiquega
30 Jefté fez um voto ao S enhor : “Se entregares os amonitas em minhas mãos,
31 wasëman cutiptë pipis primëru taripämaj cajmi gampaj rupachina sacrifisyu canga.»
31 darei ao S enhor o que sair primeiro de minha casa quando eu regressar vitorioso. Eu o oferecerei como holocausto”.
32 Chaypita Jeftëga Amón runacunapa chacranman yaycur Tayta Dios yanapaptin binsiran.
32 Jefté saiu com seu exército para combater os amonitas, e o S enhor os entregou em suas mãos.
33 Chiquinacushancunata aypallata wañuycachiran. Siudänincunatapis ishcay chuncatami (20) guechur charicarcäriran Aroerpita Minitcama, Abel-queramimcama. Chaynömi Israelcunaga binsiran Amón runacunata.
33 Ele aniquilou os amonitas e destruiu vinte cidades, desde Aroer até os arredores de Minite, chegando até Abel-Queramim. Assim, os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Mizpacho wasinman Jefté chayaptin jucnaylla warmi wamran tariparan gachwaraycar panderëtata tucaraycar. Japallanmi wamran caran. Manami masga caranchu.
34 Quando Jefté voltou para casa em Mispá, sua filha saiu ao seu encontro, tocando tamborim e dançando. Era sua única filha; ele não tinha nenhum outro filho nem filha.
35 Chaymi wamranta ricärir fiyupa llaquicushpan röpantapis rachiriran. Wamranta niran: «Ïja fiyupa llaquicuymanmi churaycamashcanqui. ¡Imamanraj gamga llojshiycämushcanquipis! Nogaga Tayta Diostami aunishcä. ‹Pipis rimir taripämaj cajtaga gampämi rupachishaj› nishcämi. Nishätaga simri cumlishächari.»
35 Quando Jefté a viu, rasgou as próprias roupas e gritou. “Ah, minha filha! Você acabou comigo! Trouxe desgraça sobre mim! Fiz um voto ao S enhor e não posso voltar atrás!”.
36 Wamranga niran: «Tayta Diosta aunishayquino nogataga ruramay ari papä. Payga yanapasha-cashunquimi contrayqui Amón runacunata binsinayquipaj.
36 Ela disse: “Pai, se fez um voto ao S enhor , faça comigo o que prometeu, pois o S enhor lhe deu grande vitória sobre seus inimigos, os amonitas.
37 Ichanga ruwacushayqui papä. Runa yatäni wañunä caycaptenga ishcay quilla yanasäcunawan intëru jircapa wagar puricamushaj.»
37 Mas, primeiro, permita que eu ande pelos montes e chore com minhas amigas por dois meses, pois morrerei virgem”.
38 Chaura Jefté wamranta auniran ishcay quilla yanasancunawan intëru jircapa wagar puricamunanpaj runa yatänillaraj wañucunan captin.
38 “Pode ir”, disse Jefté, e deixou que ela se ausentasse por dois meses. Ela e suas amigas foram para os montes e lamentaram, pois ela jamais teria filhos.
39 Ishcay quilla usharcuptin papäninman cutimuran. Chaura Tayta Diosta aunishanno wamranta rupachiran. Jeftëpa wamranga runa yatänilla wañucuran.
39 Quando ela voltou para casa, seu pai cumpriu o voto que havia feito, e ela morreu sem ter tido relações com homem algum. Por isso, tornou-se costume em Israel
40 Chaypitami Israel casta jipashcunaga cada watalla Jeftëpa wamranpaj chuscu junaj wagaj.
40 as moças israelitas saírem por quatro dias todos os anos para lamentar o destino da filha de Jefté, de Gileade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.