Juízes 11

Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jefté caran jinyu suldäru Galaad runa. Pay caran cuerpullanwan gänapacoj warmipa wawanmi. Papäninna caran Galaad.
1 Jefté, da região de Gileade, era um soldado valente. O seu pai se chamava Gileade, e a sua mãe era uma prostituta.
2 Galaadpa warminchöpis wamrancuna achcana caran. Chaymi wauguincuna jatunyar Jeftëtaga garguran wasinpita. Gargushpanmi niran: «Gamga canqui paytacuymi. Chaymi gamwanga mana raquipänacushwanchu papäninchïpa ima-aycantapis.»
2 A esposa de Gileade também teve filhos. Quando cresceram, eles expulsaram Jefté, dizendo: — Você não vai herdar nada do nosso pai porque é filho de outra mulher.
3 Chaura Jeftëga wauguincunapita aywacur tiyacuran Tob particho. Achcaj fiyu runacunawan shuntacaycur runacunata asaltar puriran.
3 Jefté fugiu dos seus irmãos e foi morar na terra de Tobe. Lá alguns homens ordinários se juntaram a ele, e andavam juntos.
4 Chaypita unayllataga Amón runacuna aywaran Israelcunawan pillyaj.
4 Algum tempo depois os amonitas foram guerrear contra o povo de Israel.
5 Chayrämi Galaad marcapa mandajnincunaga Jeftëta gayachiran Tobcho tiyaycajta.
5 Quando isso aconteceu, os chefes de Gileade foram buscar Jefté na terra de Tobe
6 Cachacuna chayaycärir niran: «Shamuy. Amón runacunawan pillyaptë mandajnë canayquipaj.»
6 e disseram: — Venha com a gente e seja o nosso chefe na guerra contra os amonitas.
7 Jeftëna niran: «¿Gamcunaga manachu chiquimashpayqui gargamarayqui? ¿Ñacar-rächu yarpäramanqui?»
7 Jefté respondeu: — Eu sei que vocês me odeiam; e odeiam tanto, que me fizeram sair da casa do meu pai. Como é que vocês vêm me pedir ajuda, agora que estão em dificuldade?
8 Chaura Galaadcunaga niran: «Rasunpami ñacarcaycä. Yanapaycamay ari. Aywaycushun ari Amón runacunawan pillyäshimänayquipaj. Gamna mandaj jueznëpis cay ari Galaadcho tiyajcunapaga.»
8 — Nós viemos falar com você porque queremos que comande todo o povo de Gileade na luta contra os amonitas! — responderam eles.
9 Niptin Jefté niran: «Pillyacho Amón runacunata binsinäpaj Tayta Dios yanapämaptenga mandaj juezniquimi cashaj.»
9 Jefté disse: — Se me levarem de volta para casa a fim de lutar contra os amonitas, e se o
10 Chaura mandajcunaga aunir niran: «Tayta Dios musyanmi. Gam nishayquita llapantapis cumlishämi.»
10 Eles responderam: — Sim. Nós faremos como você diz. O
11 Chaura Jeftëga paycunawan aywaran. Mizpachöna llapan Israelcuna churaran mandaj jueznin cananpaj. Chaycho Tayta Diospa ñaupancho Jefté yapay niran primëru nishannölla.
11 Aí Jefté foi com os chefes de Gileade, e o povo o colocou como governador e chefe. E em Mispa, na presença do Senhor , Jefté fez o povo jurar que faria tudo o que havia sido dito.
12 Chaypitaga Amón runacunapa rayninta tapuchiran: «¿Gamga imatataj munanqui nogacunawan, magamänayquipaj nasyunnëman yaycamunayquipäga?» nir.
12 Então Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas. Os mensageiros disseram: — O que é que vocês têm contra mim? Por que invadiram o meu país?
13 Jeftëpa cachancunata Amonpa raynenga niran: «Egiptupita gamcuna llojshicamurmi chacräcunata guechumarayqui Arnón mayupita-pacha, Jabocwan, Jordán mayu caycashancama. Cananga cutiycachimay manaraj imapis cashancama.»
13 O rei dos amonitas respondeu: — Quando os israelitas saíram do Egito, tomaram a minha terra, desde o rio Arnom até os rios Jaboque e Jordão. Agora, sem luta, vocês devem devolver a minha terra.
14 Chaura Jeftëga yapay Amón runacunapa rayninman cachacunata cacharan. Cachacuna niran:
14 Jefté mandou outros mensageiros ao rei dos amonitas
15 «Jeftëga nin: Nogacunaga manami chacrayquicunata guechushcächu Moab runacunata, ni Amón runacunatapis.
15 com a seguinte resposta: — O povo de Israel não tomou a terra de Moabe nem a terra de Amom.
16 Egiptupitaga Israel-masëcuna shacamuran chunyajllapami Puca Lamarman chayamunancama. Chaynöllami Cadescama chayamuran.
16 Quando os israelitas saíram do Egito, foram pelo deserto até o golfo de Ácaba e daí até Cades.
17 Shamur Edom nasyunpa raynintapis ruwacurä ‹nasyunniqui chaupillanpa päsacushaj› nir. Chaypis manami munaranchu. Moab nasyunpa raynintapis ruwacurämi. Paypis manami munaranchu päsachimayta. Chaynöpami Cadesllacho pachacurä.
17 Eles mandaram mensageiros ao rei dos edomitas, pedindo licença para passar pelas suas terras, mas ele não deixou. Então os israelitas pediram a mesma coisa ao rei de Moabe, porém ele também não deixou. Por isso os israelitas ficaram em Cades.
18 «Chaymi chunyajpa aywar tumamurä Edom nasyunpa, Moab nasyunpa lindan lädullanpa Moabpa jan'ganman chayanäcama. Chaychönami pachacurä Arnón mayupa läduncho. Mayutami ichanga mana chimparächu, chaypita Moab nasyunna gallariptin.
18 — Eles foram pelo deserto. Rodearam a terra dos edomitas e dos moabitas e chegaram até a parte leste de Moabe, no outro lado do rio Arnom. Acamparam ali, mas não atravessaram o rio porque estava na fronteira de Moabe.
19 «Chaypita cachacunata cacharä Amorreo runacunapa raynin Hesboncho caycaj Sehonman. Ruwacurä: ‹Chacrallayquipa päsacuycushaj chacräman› nir.
19 Aí os israelitas mandaram mensageiros a Seom, o rei amorreu de Hesbom, e pediram licença para atravessar aquele país a fim de poderem chegar à sua terra.
20 Chaura Sehonga risilashpanmi chacranpa päsanäta mana munaranchu. Chaypa ruquenga suldäruncunawan shamur pachacuran Jahazaman. Nircur magamänanpaj shamuran.
20 Mas Seom não deixou. Levou todo o seu exército, acampou em Jasa e atacou o povo de Israel.
21 «Ichanga Tayta Diosmi Israel-masëcunapa munayninman cachaycuran Sehontaga mandashancho caj llapan runacunatawan. Chaynöpami Amorreo runacunapa chacrantaga guechurä.
21 Mas o Senhor , o Deus de Israel, fez com que os israelitas derrotassem Seom e todos os seus homens. E assim os israelitas conquistaram toda a terra que era dos amorreus.
22 Charicarcärirä Amorreo runacunapa chacrantaga Arnón mayupita-pacha Jaboccama, chunyajpitana Jordancama.
22 Tomaram toda a terra dos amorreus: desde o rio Arnom, ao Sul, até o rio Jaboque, ao Norte; e, desde o deserto, a Leste, até o rio Jordão, a Oeste.
23 Cananga ¿imanirtaj guechumayta munaycanqui Amorreo runacunata guechurcur Tayta Dios goycamashantaga?
23 Assim, foi o Senhor , o Deus de Israel, quem expulsou os amorreus para o seu povo, os israelitas.
24 Quemós diosniqui chacrata gosha-cashuptiquimi ichanga ‹Quiquëpa› ninquiman. Nogacunapis ‹quiquëpa› nëcuna Tayta Diosnë goycamasha captinmi.
24 E agora vocês querem tentar tomar a terra de volta? Podem ficar com tudo o que Quemos, o deus de vocês, lhes deu. — Mas nós vamos ficar com tudo o que o
25 ¿Gamga Moabpa raynin Balac Ziporpa wamranpita mas munayniyoj cashayquitachu yarpanqui? Payga manami nogacunata magamajchu shamuran.
25 Você pensa que é melhor do que Balaque, filho de Zipor, que era rei de Moabe? Será que alguma vez ele desafiou Israel? Quando foi que ele guerreou contra nós?
26 Canancamaga nogacuna Hesboncho, Aroercho, läduncunachöga tiyaycäcuna quimsa pachac (300) watanami. Arnón mayu cantunpa caj siudäcunachöpis intëru chacrantincho tiyarcaycäcuna. ¿Imanirtaj mana rimacushcanquichu chaychica watantin tiyarcaycaptëga?
26 Durante trezentos anos o povo de Israel morou em Hesbom e Aroer. Morou também nas cidades vizinhas e em todas as outras cidades das margens do rio Arnom. Por que foi que vocês não tomaram essas cidades de volta durante todo esse tempo?
27 Nogacunaga manami gamcunata ashipashcächu. Gamcunami ichanga pillyata ashir abusaycämanqui. Ichanga Tayta Diosllami juezga. Paymi Israelcunatapis Amón runacunatapis jusgamäshun.»
27 Não! Eu não fiz nada de errado contra vocês. Vocês é que fazem mal, querendo lutar contra mim. O Senhor é o juiz. Ele decidirá hoje entre os israelitas e os amonitas.
28 Chayno Jefté willachishanpis Amón runacunapa raynenga manami wiyacuranchu.
28 Mas o rei dos amonitas não quis ouvir a mensagem que Jefté havia mandado.
29 Chay öra Jeftëga Tayta Diospa munaynincho ricacuran. Chaymi payga Galaadpa aywar Manasespa päsar chayaran Galaadcho caycaj Mizpaman. Chaypitana Amón runacunapa nasyunninman yaycunanpaj aywaran.
29 Então o Espírito do Senhor dominou Jefté, e ele atravessou Gileade e Manassés e voltou para Mispa, em Gileade. Dali foi para Amom
30 Jeftëga Tayta Diosta aunir niran: «Amón runacunata binsinäpaj yanapämaptiquega
30 e prometeu ao Senhor o seguinte: — Se fizeres com que eu vença os amonitas,
31 wasëman cutiptë pipis primëru taripämaj cajmi gampaj rupachina sacrifisyu canga.»
31 eu queimarei em sacrifício aquele que sair primeiro da minha casa para me encontrar quando eu voltar da guerra. Eu o oferecerei em sacrifício a ti.
32 Chaypita Jeftëga Amón runacunapa chacranman yaycur Tayta Dios yanapaptin binsiran.
32 Então Jefté atravessou o rio para lutar contra os amonitas, e o Senhor lhe deu a vitória.
33 Chiquinacushancunata aypallata wañuycachiran. Siudänincunatapis ishcay chuncatami (20) guechur charicarcäriran Aroerpita Minitcama, Abel-queramimcama. Chaynömi Israelcunaga binsiran Amón runacunata.
33 Ele derrotou os amonitas desde Aroer até perto de Minite — vinte cidades ao todo — e continuou até Abel-Queramim. Houve uma grande matança, e os israelitas derrotaram os amonitas.
34 Mizpacho wasinman Jefté chayaptin jucnaylla warmi wamran tariparan gachwaraycar panderëtata tucaraycar. Japallanmi wamran caran. Manami masga caranchu.
34 Quando Jefté voltou para a sua casa, em Mispa, a sua filha saiu ao seu encontro, dançando e tocando pandeiro. Era filha única; ele não tinha mais nenhuma filha ou filho.
35 Chaymi wamranta ricärir fiyupa llaquicushpan röpantapis rachiriran. Wamranta niran: «Ïja fiyupa llaquicuymanmi churaycamashcanqui. ¡Imamanraj gamga llojshiycämushcanquipis! Nogaga Tayta Diostami aunishcä. ‹Pipis rimir taripämaj cajtaga gampämi rupachishaj› nishcämi. Nishätaga simri cumlishächari.»
35 Quando Jefté a viu, ficou desesperado, rasgou as suas roupas e disse: — Ah! Minha filha! Você está partindo o meu coração! Por que tem de ser você quem me vai fazer sofrer? Eu fiz uma promessa a Deus, o
36 Wamranga niran: «Tayta Diosta aunishayquino nogataga ruramay ari papä. Payga yanapasha-cashunquimi contrayqui Amón runacunata binsinayquipaj.
36 Ela respondeu: — Se o senhor fez uma promessa ao
37 Ichanga ruwacushayqui papä. Runa yatäni wañunä caycaptenga ishcay quilla yanasäcunawan intëru jircapa wagar puricamushaj.»
37 E continuou: — Só peço uma coisa: deixe que eu vá com as minhas amigas pelos montes e chore durante dois meses porque nunca chegarei a ser mãe.
38 Chaura Jefté wamranta auniran ishcay quilla yanasancunawan intëru jircapa wagar puricamunanpaj runa yatänillaraj wañucunan captin.
38 E o pai deixou que ela fosse por dois meses. Então ela e as suas amigas saíram pelas montanhas, chorando porque ela nunca chegaria a ser mãe.
39 Ishcay quilla usharcuptin papäninman cutimuran. Chaura Tayta Diosta aunishanno wamranta rupachiran. Jeftëpa wamranga runa yatänilla wañucuran.
39 Depois dos dois meses, ela voltou para o pai. E ele fez o que havia prometido a Deus. Assim ela morreu virgem. Daí veio o costume de as mulheres israelitas
40 Chaypitami Israel casta jipashcunaga cada watalla Jeftëpa wamranpaj chuscu junaj wagaj.
40 saírem durante quatro dias, todos os anos, para chorar pela filha de Jefté, o gileadita.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.