Juízes 11
Tayta Diosninchi Isquirbichishan (QUB) vs ARIB
1 Jefté caran jinyu suldäru Galaad runa. Pay caran cuerpullanwan gänapacoj warmipa wawanmi. Papäninna caran Galaad.
1 Era então Jefté, o gileadita, homem valoroso, porém filho duma prostituta; Gileade era o pai dele.
2 Galaadpa warminchöpis wamrancuna achcana caran. Chaymi wauguincuna jatunyar Jeftëtaga garguran wasinpita. Gargushpanmi niran: «Gamga canqui paytacuymi. Chaymi gamwanga mana raquipänacushwanchu papäninchïpa ima-aycantapis.»
2 Também a mulher de Gileade lhe deu filhos; quando os filhos desta eram já grandes, expulsaram a Jefté, e lhe disseram: Não herdarás na casa de nosso pai, porque és filho de outra mulher.
3 Chaura Jeftëga wauguincunapita aywacur tiyacuran Tob particho. Achcaj fiyu runacunawan shuntacaycur runacunata asaltar puriran.
3 Então Jefté fugiu de diante de seus irmãos, e habitou na terra de Tobe; e homens levianos juntaram-se a Jefté, e saiam com ele.
4 Chaypita unayllataga Amón runacuna aywaran Israelcunawan pillyaj.
4 Passado algum tempo, os amonitas fizeram guerra a Israel.
5 Chayrämi Galaad marcapa mandajnincunaga Jeftëta gayachiran Tobcho tiyaycajta.
5 E, estando eles a guerrear contra Israel, foram os anciãos de Gileade para trazer Jefté da terra de Tobe,
6 Cachacuna chayaycärir niran: «Shamuy. Amón runacunawan pillyaptë mandajnë canayquipaj.»
6 e lhe disseram: Vem, sê o nosso chefe, para que combatamos contra os amonitas.
7 Jeftëna niran: «¿Gamcunaga manachu chiquimashpayqui gargamarayqui? ¿Ñacar-rächu yarpäramanqui?»
7 Jefté, porém, perguntou aos anciãos de Gileade: Porventura não me odiastes, e não me expulsastes da casa de meu pai? por que, pois, agora viestes a mim, quando estais em aperto?
8 Chaura Galaadcunaga niran: «Rasunpami ñacarcaycä. Yanapaycamay ari. Aywaycushun ari Amón runacunawan pillyäshimänayquipaj. Gamna mandaj jueznëpis cay ari Galaadcho tiyajcunapaga.»
8 Responderam-lhe os anciãos de Gileade: É por isso que tornamos a ti agora, para que venhas conosco, e combatas contra os amonitas, e nos sejas por chefe sobre todos os habitantes de Gileade.
9 Niptin Jefté niran: «Pillyacho Amón runacunata binsinäpaj Tayta Dios yanapämaptenga mandaj juezniquimi cashaj.»
9 Então Jefté disse aos anciãos de Gileade: Se me fizerdes voltar para combater contra os amonitas, e o Senhor mos entregar diante de mim, então serei eu o vosso chefe.
10 Chaura mandajcunaga aunir niran: «Tayta Dios musyanmi. Gam nishayquita llapantapis cumlishämi.»
10 Responderam os anciãos de Gileade a Jefté: O Senhor será testemunha entre nós de que faremos conforme a tua palavra.
11 Chaura Jeftëga paycunawan aywaran. Mizpachöna llapan Israelcuna churaran mandaj jueznin cananpaj. Chaycho Tayta Diospa ñaupancho Jefté yapay niran primëru nishannölla.
11 Assim Jefté foi com os anciãos de Gileade, e o povo o pôs por cabeça e chefe sobre si; e Jefté falou todas as suas palavras perante o Senhor em Mizpá.
12 Chaypitaga Amón runacunapa rayninta tapuchiran: «¿Gamga imatataj munanqui nogacunawan, magamänayquipaj nasyunnëman yaycamunayquipäga?» nir.
12 Depois Jefté enviou mensageiros ao rei dos amonitas, para lhe dizerem: Que há entre mim e ti, que vieste a mim para guerrear contra a minha terra?
13 Jeftëpa cachancunata Amonpa raynenga niran: «Egiptupita gamcuna llojshicamurmi chacräcunata guechumarayqui Arnón mayupita-pacha, Jabocwan, Jordán mayu caycashancama. Cananga cutiycachimay manaraj imapis cashancama.»
13 Respondeu o rei dos amonitas aos mensageiros de Jefté: É porque Israel, quando subiu do Egito, tomou a minha terra, desde o Arnom até o Jaboque e o Jordão; restitui-me, pois, agora essas terras em paz.
14 Chaura Jeftëga yapay Amón runacunapa rayninman cachacunata cacharan. Cachacuna niran:
14 Jefté, porém, tornou a enviar mensageiros ao rei dos amonitas,
15 «Jeftëga nin: Nogacunaga manami chacrayquicunata guechushcächu Moab runacunata, ni Amón runacunatapis.
15 dizendo-lhe: Assim diz Jefté: Israel não tomou a terra de Moabe, nem a terra dos amonitas;
16 Egiptupitaga Israel-masëcuna shacamuran chunyajllapami Puca Lamarman chayamunancama. Chaynöllami Cadescama chayamuran.
16 mas quando Israel subiu do Egito, andou pelo deserto até o Mar Vermelho, e depois chegou a Cades;
17 Shamur Edom nasyunpa raynintapis ruwacurä ‹nasyunniqui chaupillanpa päsacushaj› nir. Chaypis manami munaranchu. Moab nasyunpa raynintapis ruwacurämi. Paypis manami munaranchu päsachimayta. Chaynöpami Cadesllacho pachacurä.
17 dali enviou mensageiros ao rei de Edom, a dizer-lhe: Rogo-te que me deixes passar pela tua terra. Mas o rei de Edom não lhe deu ouvidos. Então enviou ao rei de Moabe, o qual também não consentiu; e assim Israel ficou em Cades.
18 «Chaymi chunyajpa aywar tumamurä Edom nasyunpa, Moab nasyunpa lindan lädullanpa Moabpa jan'ganman chayanäcama. Chaychönami pachacurä Arnón mayupa läduncho. Mayutami ichanga mana chimparächu, chaypita Moab nasyunna gallariptin.
18 Depois andou pelo deserto e rodeou a terra de Edom e a terra de Moabe, e veio pelo lado oriental da terra de Moabe, e acampou além do Arnom; porém não entrou no território de Moabe, pois o Arnom era o limite de Moabe.
19 «Chaypita cachacunata cacharä Amorreo runacunapa raynin Hesboncho caycaj Sehonman. Ruwacurä: ‹Chacrallayquipa päsacuycushaj chacräman› nir.
19 E Israel enviou mensageiros a Siom, rei dos amorreus, rei de Hesbom, e disse-lhe: Rogo-te que nos deixes passar pela tua terra até o meu lugar.
20 Chaura Sehonga risilashpanmi chacranpa päsanäta mana munaranchu. Chaypa ruquenga suldäruncunawan shamur pachacuran Jahazaman. Nircur magamänanpaj shamuran.
20 Siom, porém, não se fiou de Israel para o deixar passar pelo seu território; pelo contrário, ajuntando todo o seu povo, acampou em Jaza e combateu contra Israel.
21 «Ichanga Tayta Diosmi Israel-masëcunapa munayninman cachaycuran Sehontaga mandashancho caj llapan runacunatawan. Chaynöpami Amorreo runacunapa chacrantaga guechurä.
21 E o Senhor Deus de Israel entregou Siom com todo o seu povo na mão de Israel, que os feriu e se apoderou de toda a terra dos amorreus que habitavam naquela região.
22 Charicarcärirä Amorreo runacunapa chacrantaga Arnón mayupita-pacha Jaboccama, chunyajpitana Jordancama.
22 Apoderou-se de todo o território dos amorreus, desde o Arnom até o Jaboque, e desde o deserto até o Jordão.
23 Cananga ¿imanirtaj guechumayta munaycanqui Amorreo runacunata guechurcur Tayta Dios goycamashantaga?
23 Assim o Senhor Deus de Israel desapossou os amorreus de diante do seu povo de Israel; e possuirias tu esse território?
24 Quemós diosniqui chacrata gosha-cashuptiquimi ichanga ‹Quiquëpa› ninquiman. Nogacunapis ‹quiquëpa› nëcuna Tayta Diosnë goycamasha captinmi.
24 Não possuirias tu o território daquele que Quemós, teu deus, desapossasse de diante de ti? assim possuiremos nós o território de todos quantos o Senhor nosso Deus desapossar de diante de nós.
25 ¿Gamga Moabpa raynin Balac Ziporpa wamranpita mas munayniyoj cashayquitachu yarpanqui? Payga manami nogacunata magamajchu shamuran.
25 Agora, és tu melhor do que Balaque, filho de Zipor, rei de Moabe? ousou ele jamais contender com Israel, ou lhe mover guerra?
26 Canancamaga nogacuna Hesboncho, Aroercho, läduncunachöga tiyaycäcuna quimsa pachac (300) watanami. Arnón mayu cantunpa caj siudäcunachöpis intëru chacrantincho tiyarcaycäcuna. ¿Imanirtaj mana rimacushcanquichu chaychica watantin tiyarcaycaptëga?
26 Enquanto Israel habitou trezentos anos em Hesbom e nas suas vilas, em Aroer e nas suas vilas em todas as cidades que estão ao longo do Arnom, por que não as recuperaste naquele tempo?
27 Nogacunaga manami gamcunata ashipashcächu. Gamcunami ichanga pillyata ashir abusaycämanqui. Ichanga Tayta Diosllami juezga. Paymi Israelcunatapis Amón runacunatapis jusgamäshun.»
27 Não fui eu que pequei contra ti; és tu, porém, que usas de injustiça para comigo, fazendo-me guerra. O Senhor, que é juiz, julgue hoje entre os filhos de Israel e os amonitas.
28 Chayno Jefté willachishanpis Amón runacunapa raynenga manami wiyacuranchu.
28 Contudo o rei dos amonitas não deu ouvidos à mensagem que Jefté lhe enviou.
29 Chay öra Jeftëga Tayta Diospa munaynincho ricacuran. Chaymi payga Galaadpa aywar Manasespa päsar chayaran Galaadcho caycaj Mizpaman. Chaypitana Amón runacunapa nasyunninman yaycunanpaj aywaran.
29 Então o Espírito do Senhor veio sobre Jefté, de modo que ele passou por Gileade e Manassés, e chegando a Mizpá de Gileade, dali foi ao encontro dos amonitas.
30 Jeftëga Tayta Diosta aunir niran: «Amón runacunata binsinäpaj yanapämaptiquega
30 E Jefté fez um voto ao Senhor, dizendo: Se tu me entregares na mão os amonitas,
31 wasëman cutiptë pipis primëru taripämaj cajmi gampaj rupachina sacrifisyu canga.»
31 qualquer que, saindo da porta de minha casa, me vier ao encontro, quando eu, vitorioso, voltar dos amonitas, esse será do Senhor; eu o oferecerei em holocausto.
32 Chaypita Jeftëga Amón runacunapa chacranman yaycur Tayta Dios yanapaptin binsiran.
32 Assim Jefté foi ao encontro dos amonitas, a combater contra eles; e o Senhor lhos entregou na mão.
33 Chiquinacushancunata aypallata wañuycachiran. Siudänincunatapis ishcay chuncatami (20) guechur charicarcäriran Aroerpita Minitcama, Abel-queramimcama. Chaynömi Israelcunaga binsiran Amón runacunata.
33 E Jefté os feriu com grande mortandade, desde Aroer até chegar a Minite, vinte cidades, e até Abel-Queramim. Assim foram subjugados os amonitas pelos filhos de Israel.
34 Mizpacho wasinman Jefté chayaptin jucnaylla warmi wamran tariparan gachwaraycar panderëtata tucaraycar. Japallanmi wamran caran. Manami masga caranchu.
34 Quando Jefté chegou a Mizpá, à sua casa, eis que a sua filha lhe saiu ao encontro com adufes e com danças; e era ela a filha única; além dela não tinha outro filho nem filha.
35 Chaymi wamranta ricärir fiyupa llaquicushpan röpantapis rachiriran. Wamranta niran: «Ïja fiyupa llaquicuymanmi churaycamashcanqui. ¡Imamanraj gamga llojshiycämushcanquipis! Nogaga Tayta Diostami aunishcä. ‹Pipis rimir taripämaj cajtaga gampämi rupachishaj› nishcämi. Nishätaga simri cumlishächari.»
35 Logo que ele a viu, rasgou as suas vestes, e disse: Ai de mim, filha minha! muito me abateste; és tu a causa da minha desgraça! pois eu fiz, um voto ao Senhor, e não posso voltar atrás.
36 Wamranga niran: «Tayta Diosta aunishayquino nogataga ruramay ari papä. Payga yanapasha-cashunquimi contrayqui Amón runacunata binsinayquipaj.
36 Ela lhe respondeu: Meu pai, se fizeste um voto ao Senhor, faze de mim conforme o teu voto, pois o Senhor te vingou dos teus inimigos, os filhos de Amom.
37 Ichanga ruwacushayqui papä. Runa yatäni wañunä caycaptenga ishcay quilla yanasäcunawan intëru jircapa wagar puricamushaj.»
37 Disse mais a seu pai: Concede-me somente isto: deixa-me por dois meses para que eu vá, e desça pelos montes, chorando a minha virgindade com as minhas companheiras.
38 Chaura Jefté wamranta auniran ishcay quilla yanasancunawan intëru jircapa wagar puricamunanpaj runa yatänillaraj wañucunan captin.
38 Disse ele: Vai. E deixou-a ir por dois meses; então ela se foi com as suas companheiras, e chorou a sua virgindade pelos montes.
39 Ishcay quilla usharcuptin papäninman cutimuran. Chaura Tayta Diosta aunishanno wamranta rupachiran. Jeftëpa wamranga runa yatänilla wañucuran.
39 E sucedeu que, ao fim dos dois meses, tornou ela para seu pai, o qual cumpriu nela o voto que tinha feito; e ela não tinha conhecido varão. Daí veio o costume em Israel,
40 Chaypitami Israel casta jipashcunaga cada watalla Jeftëpa wamranpaj chuscu junaj wagaj.
40 de irem as filhas de Israel de ano em ano lamentar por quatro dias a filha de Jefté, o gileadita. Isso não é
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.